Βρ�δυ Πρωτοχρονι�ς. Προηγ�θηκε πρωιν� που ε�χε κ�τι απ� χθεσιν� α�ρα, με μπ�λικη σημεριν� προσμον� αγν�στου, �πιαστου, αλησμ�νητου μεταποιημ�νου χαμ�γελου που δ�θηκε θαρρε�ς αντιπαροχ� απ� τον προηγο�μενο χρ�νο. Κοιτι�μαι στα μ�τια. 27 πλ�ον. Δεν �χει μπρος και π�σω το β�μα, μ�νο ενδι�μεσα. Δεν πι�νουν ν�τες τα αφτι�, δεν σμιλε�ουν λ�για οι στ�χοι. Ακο�ω ακ�μη το ν�ο δ�σκο του φ�λου μου Δημ�τρη, με τα παιδικ� τραγο�δια. �τι πρ�πει για Χριστο�γεννα και το γλ�στρημα στο ν�ο �γνωστο 2011. Τ' ακο�ω και γ�νομαι παιδ�, λ�ω «μπορ�» και π�λι �λα τα ακυρ�νω, σε �λα αποκτ� το �λλοθι που κ�ποιοι μου απαρν�θηκαν.
Και μετ� σιωπ�. Δ�χτυλα γδ�ρνουν τη μν�μη, βλ�μματα κλεφτ� στον καθρ�φτη. Ε�μαι εγ�; Ε�μαι εκε�νος που βλ�πω; Απορ�. Αναρωτι�μαι. Π�σο σκ�ψιμο να ρ�ξει η σκ�ψη κι απ�ψε; Ν�χτα �ξω, ν�χτα και μ�σα. Λ�ξεις, λ�ξεις, λ�ξεις. Λοξ�ς ριπ�ς βροχ�ς στο τζ�μι. Βρ�χει. Και μ�σα πα�ζει τ�σο εκκωφαντικ� η σιωπ�. 12,5 �νθρωποι, μια σκ�ψη, �να τοπ�ο, �νας λ�γος να συναντηθο�ν �λοι σε �να �μψυχο βαθ� ταξ�δι, �νας δρ�κος, �να φτερ�, �νας μ�γειρας, �νας β�τραχος και ρο�χα που βγ�καν β�λτα μες την π�λη να διεκδικ�σουν το α�ριο?
Μπερδεμ�νες λ�ξεις, σκ�ψεις απ� το χθες, απ� εκε�νο που δεν �ξερα πως υπ�ρχει, που δεν υπ�ρχε χωρ�ς να με γνωρ�σει. �νας απ�ραντος ποταμ�ς εικ�νων, σιωπηρ�ν χαδι�ν, λ�γων απ� ποιηταρ�δες που ξεθωρι�ζουν και με �να �κουσμα και μ�νο ανασκιρτο�ν και ξαναπα�ρνουν αναπνο�ς μ�σα απ� το λ�φυρο της δικ�ς μου σιωπ�ς.
Το 2011 να μην �χει να θυμ�ζει σε τ�ποτε τα �χρηστα υλικ� του 2010, κ�νω την ευχ� και γυρν� πλευρ�. Το κρεβ�τι με �να β�τα κι �να ταφ, �λλαξε κι αυτ� δυναμικ�, ταυτ�τητα, η κουβ�ρτα σκεπ�ζει τη μν�μη μου. Α�ριο θα ξυπν�σω σε �να ν�ο 11. Με δυο μον�δες πλαγιαστ�, �σως γ�νουν τα πρ�γματα καλ�τερα. Καλην�χτα σας.
(Οι 12,5 �νθρωποι ε�ναι οι συντελεστ�ς του ν�ου δ�σκου «το φτερ� του δρ�κου» σε μουσικ� επ�νδυση του φ�λου Δημ�τρη Μαρκατ�πουλου και με εκλεκτ�ς φων�ς στην εκτ�λεση των τραγουδι�ν, υπ� το �γρυπνο βλ�μμα του Χρ�στου Παπαδ�πουλου)
Και μετ� σιωπ�. Δ�χτυλα γδ�ρνουν τη μν�μη, βλ�μματα κλεφτ� στον καθρ�φτη. Ε�μαι εγ�; Ε�μαι εκε�νος που βλ�πω; Απορ�. Αναρωτι�μαι. Π�σο σκ�ψιμο να ρ�ξει η σκ�ψη κι απ�ψε; Ν�χτα �ξω, ν�χτα και μ�σα. Λ�ξεις, λ�ξεις, λ�ξεις. Λοξ�ς ριπ�ς βροχ�ς στο τζ�μι. Βρ�χει. Και μ�σα πα�ζει τ�σο εκκωφαντικ� η σιωπ�. 12,5 �νθρωποι, μια σκ�ψη, �να τοπ�ο, �νας λ�γος να συναντηθο�ν �λοι σε �να �μψυχο βαθ� ταξ�δι, �νας δρ�κος, �να φτερ�, �νας μ�γειρας, �νας β�τραχος και ρο�χα που βγ�καν β�λτα μες την π�λη να διεκδικ�σουν το α�ριο?
Μπερδεμ�νες λ�ξεις, σκ�ψεις απ� το χθες, απ� εκε�νο που δεν �ξερα πως υπ�ρχει, που δεν υπ�ρχε χωρ�ς να με γνωρ�σει. �νας απ�ραντος ποταμ�ς εικ�νων, σιωπηρ�ν χαδι�ν, λ�γων απ� ποιηταρ�δες που ξεθωρι�ζουν και με �να �κουσμα και μ�νο ανασκιρτο�ν και ξαναπα�ρνουν αναπνο�ς μ�σα απ� το λ�φυρο της δικ�ς μου σιωπ�ς.
Το 2011 να μην �χει να θυμ�ζει σε τ�ποτε τα �χρηστα υλικ� του 2010, κ�νω την ευχ� και γυρν� πλευρ�. Το κρεβ�τι με �να β�τα κι �να ταφ, �λλαξε κι αυτ� δυναμικ�, ταυτ�τητα, η κουβ�ρτα σκεπ�ζει τη μν�μη μου. Α�ριο θα ξυπν�σω σε �να ν�ο 11. Με δυο μον�δες πλαγιαστ�, �σως γ�νουν τα πρ�γματα καλ�τερα. Καλην�χτα σας.
(Οι 12,5 �νθρωποι ε�ναι οι συντελεστ�ς του ν�ου δ�σκου «το φτερ� του δρ�κου» σε μουσικ� επ�νδυση του φ�λου Δημ�τρη Μαρκατ�πουλου και με εκλεκτ�ς φων�ς στην εκτ�λεση των τραγουδι�ν, υπ� το �γρυπνο βλ�μμα του Χρ�στου Παπαδ�πουλου)