|
�σως γι’ αυτ� να συμπον�ς τ�σο τους ακροβ�τες σαλο� μιας �λλης ισορροπ�ας, που του Θεο� το μο�ρασμα ανατ�ραξε. |
 |
 |
Η νοσταλγ�α δεν αποτυπ�νεται πουθεν�, σταλ�ζει νωχελικ� σε μια �κρια της ψυχ�ς ωσ�ν λαδ�κι ευλογημ�νο, ωσ�ν κοινων�α με το Θε�. |
|
Πως ξεχαστ�καμε �τσι και μας βρ�κε η ξενιτι� απομακρυσμ�νους απ� την πιο δικ� μας ζω�! |
 |
 |
Αφουγκρ�ζομαι ακ�μη τα θλιμμ�να πρωιν� της στερημ�νης καλημ�ρας σου... |
|
Να ξημερ�σω θ�λω, να ξημερ�σω με �υπνο πνε�μα, σ�μα, Να ξημερ�σω θ�λω μ�σα μου… |
 |
 |
Με φοβ�ζει το�τη σου η εμμον� τα μ�τια μου να λεηλατ�σεις, μην τυχ�ν και δεις μ�σα τους �ναν ολ�κερο θλιμμ�νο κ�σμο που αι�νες τ�ρα μια γωνι� δε βρ�σκει την καρδι� του ν’ απιθ�σει. |
|
Μ�σα μου σε φ�ρω να ταξιδε�εις. Αι�νια αγαπημ�νη. |
 |
Φωτογραφ�ες : Ελ�νη Κολ�νη
Στ�χοι : Αναστασ�α Γκ�τση
