�νας κ�σμος...
Ξ�πνησα απ' τ' �νειρο απ�τομα: «Γ�ρνα τον κ�σμο απ' �κρη σ' �κρη
το πιο πολ�τιμο να βρεις το �νομα.»
Τα πλο�τη μου �λα τ' αφ�νω π�σω – �ρωτες, παρ�δες, καρδιοχτ�πια
�ναν θησαυρ� ονειρικ� ν' αναζητ�σω.
Η πατρ�δα, το μ�τι μου κλε�νει: «Δ�ναμη να ξεκιν�σεις το ταξ�δι σου
μπ�λικη θα βρεις στη Σαντορ�νη.»
�δωσε το σ�νθημα η Καλντ�ρα - Β�ρα τις �γκυρες! �ρτσα τα πανι�!
Φ�σα Α�ολε σ�μμαχε! Φ�σ' αγ�ρα!
�ταν π�ρασα του Σου�ζ το καν�λι: «Για πο� το 'βαλες ταξιδι�τη �φοβε
σαν την �πειρο αυτ� δεν ε�δες �λλη!
Το�τη η γη ε�ναι καταραμ�νη, φτωχικ�!» - �σως �μως, φ�λε, το �νομα
που ψ�χνω, να βρω εδ� στην Αφρικ�.
Μου ε�παν στη Σφ�γγα και στις Πυραμ�δες: «ï¿½χουμε μο�μιες και χρυσ�φι
ασ�μια και μπαχ�ρια, ξ�νε, τα ε�δες;»
�νομα ψ�χνω εγ�· �χι παλ�τια – κι �ταν τον βρω, το θησαυρ�, αλ�μονο,
ξ�ρω πως δε θα μετρι�ται σε καρ�τια.
Γ�ρισα κ�θε γωνι� του Τρ�του Κ�σμου: «ï¿½χω κι εγ� α�μα κ�κκινο, στ�ζει,
κι αν μ' αγαπ�ς λ�γο νερ�κι δως μου.»
Γν�ρισα Μασ�ι, Το�τσι και Ζουλο� – μα τ�ποτα δε θα θυμ�μαι πι�τερο
απ� τα λ�για εκε�νου του παιδιο�.
Π�ρασα του Ινδο� του Ταζ το Μαχαλ�: «Πριν συνεχ�σεις το ταξ�δι σου
φ�ε μαζ� μας, πιες κι αναπα�σου καλ�.»
Τα λ�για σου, φακ�ρη, ε�ναι αγ�πης στ�χος – το �νομ� σου θα σκαλ�σω
με γρ�μματα μεγ�λα, στο Σινικ� το Τε�χος.
Φ�ναξε το Κινεζ�κι μ�σ' απ' την παγ�δα: «Σ�μερα γιορτ�ζουμε τη φιλ�α
μοιρ�ζουμε χρυσ�νθεμα, λωτο�ς και ρ�δα.»
Σαν την �στρια του πελ�γους – τα φιλι� σας ζεστ� θα με κρατο�ν επ�νω
�ταν πατ� στης Παταγον�ας τους π�γους.
Στο Μ�τσου Π�τσου �φωνος θα με�νεις: «Σε προσκαλο�με στον κ�κλο μας
να μοιραστο�με την π�πα της ειρ�νης.»
Ποιος να το 'λεγε! �δια καρδι�, �διος νους – γελ�με και δακρ�ζουμε �μοια
μ' Αζτ�κους, με Μ�γιας και Ινδι�νους.
Στη Χρυσ� τη Γ�φυρα του Σαν Φρανσ�σκο: «Κι εγ� που ε�μαι πλο�σιος κλα�ω
�ταν αυτ� που τ�σο ποθ� δεν το βρ�σκω.»
�τσι μου ε�παν στην εξωτικ� Χαβ�η: «ï¿½λοι ε�μαστε �διοι!»Και μ�χρι να βρω
το θησαυρ�, η ψυχ� μου τον κ�σμο θα γυρν�ει.
Συν�χισα, σε μ�ρη π�γα �λλα - στης Νορβηγ�ας τα φιορδ και στην Ωκεαν�α
μ�σησα ευκαλ�πτους παρ�α με κο�λα.
Στη Φλωρεντ�α μαγε�τηκα και στο Παρ�σι· ταξ�δεψα σε στ�πες και ερ�μους
παρ�α μ' �ντρες και γυνα�κες δ�χως μ�ση.
Το �νομα που �ψαχνα τελικ� το βρ�κα. Το�το το πο�ημα γρ�φω ανταπ�δοση
σ' εκε�νους που συν�ντησα, τ' αφ�νω προ�κα.
�σοι δεν γνωρ�ζουν ας μ�θουν πως, το �νομα κι ο ονειρικ�ς μου θησαυρ�ς
ε�ναι π�σης της Γης ο �ΝΘΡΩΠΟΣ.
| 
