�χι στην σκλαβι� των ανθρ�πων
Μια ζω� μας �χουν απ� εδ� και απ� εκε�,
σκλαβωμ�νους στην �δια μας την πατρ�δα.
Η Ευρ�πη το πα�ζει αφεντικ�,
αλλ� ο �λληνας ποτ� δεν θ�λησε αφεντικ�,
ελε�θερος κυβερν� τη χ�ρα του.
Μπρος γκρεμ�ς και π�σω ρ�μα,
�τοιμος να πηδ�ξει τα χαντ�κια της Ευρ�πης
και ζωνταν�ς για να κολυμπ�σει
στα ρ�ματα της συμφορ�ς.
Τ�ρα π�νε να μας τυφλ�σουν
με ψε�τικα λ�για και οικονομικ�ς υποσχ�σεις
αλλ� ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ,
δεν ε�μαστε πρ�βατα για σφαγ�.
ΕΜΠΡΟΣ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Με τα μ�τια της
Μεσημ�ρι και το λιοπ�ρι κα�ει.
Τα μ�τια μου κοιτ�ζουν το κεν�.
Χ�νομαι στις παραισθ�σεις του �λιου.
Φλ�γομαι απ� τις ακτ�νες που αντανακλο�ν
επ�νω στο σ�μα μου.
Το καλοκα�ρι �ρθε για τα καλ�.
Αλλ� στην ψυχ� μου ε�ναι πολ� Χειμ�νας.
Σπασμ�νο γυαλ� ο �λιος,
δεν φθ�νει για να ζεστ�νει εκε�νη.
Εκε�νη που π�γωσε την καρδι� της
Μ�σα στο χιονισμ�νο υπ�δαφος της ψυχ�ς.
Κομμ�τια γυαλιο� ξεπροβ�λουν απ� τα μ�τια
με α�ματα πικρ� χειμωνι�τικα
Αναζητ�ντας…
τα καλοκαιριν� ψεγ�δια του θαλ�σσιου γ�λιου.
| 
