Ηθοποι�ς
�λλη μια παρ�σταση τελε�ωσε
Κι εγ� εδ�, μ�νος
να σκ�φτομαι το �ργο απ’ την αρχ�…
να μιλ� με πρ�σωπα
να πετ�ω ατ�κες
να γελ� γλυκ�…
Μα δεν ε�μαι πια στη σκην�
Και τα παρασκ�νια σκοτε�νιασαν
Οι κουρτ�νες σ�μαναν το τ�λος
Και η μ�νη μουσικ� που ακο�ς
ε�ναι μιας λατ�ρνας που περν�
�ξω στο δρ�μο, μ�νη κι αυτ�
να θυμ�ται το παρελθ�ν
Προσπαθ� να βρω �να παρ�θυρο να δω
τη λατ�ρνα με τη νοσταλγικ� μουσικ�
Μα ε�ναι σα να χ�θηκε κ�θε
ε�δους επαφ� με τον �ξω κ�σμο…
Τα παρ�θυρα κλειστ�
Και ξαφνικ� αυτ� το θ�ατρο με πν�γει
Με πν�γουν τα βελο�δινα καθ�σματα,
τα μεγ�λα φ�τα,
φ�τα που μοι�ζουν με μ�τια,
μ�τια που σ’ ακολουθο�ν παντο�...
Με πν�γει η σκην�
Μοι�ζει με �βυσσο
που προσπαθε�ς μ�ταια να διαβε�ς
Και κ�θε φορ� πρ�πει να ‘σαι �τοιμος
για την επ�μενη παρ�σταση
Γιατ� ε�σαι ηθοποι�ς
Ηθοποι�ς ζω�ς…
| 
