Αυτ� Ε�ναι η Αγ�πη μου
Μ�χρι χθες δεν �ξερα τι θα πει αγ�πη.
Κανε�ς δεν μου �δειξε αληθιν� αγ�πη.
Κανε�ς δεν μ’ αγ�πησε γν�σια, αληθιν�, πραγματικ�, ειλικριν�.
Κανε�ς δεν μ’ αγ�πησε.
Γι’ αυτ� και δεν �μαθα να δ�νω αγ�πη.
Δεν �μαθα να δε�χνω αγ�πη.
Δεν �μαθα ν’ αγαπ�.
Ζο�σα στο σκοτ�δι της ψε�τικης ευτυχ�ας.
Δεν υπ�ρχαν μ�σα μου γν�σια αισθ�ματα.
�ξερα μ�νο να πα�ρνω.
Π�ντα να πα�ρνω και ποτ� μα ποτ� να μην δ�νω κι εγ� κ�τι.
Φοβ�μουν τα γν�σια λ�για, τις χειρονομ�ες αγ�πης.
Φοβ�μουν να αντικρ�σω κατ�ματα τον ψυχικ� μου κ�σμο.
Βεβ�λωνα και �πνιγα τα συναισθ�ματ� μου.
Ζο�σα για να ζω.
Χωρ�ς σκοπ�, προορισμ�, ελπ�δα.
Τ�ρα �μως �ρθες εσ�… και σε δ�χτηκα.
Ν�κησες το φ�βο μου, τους δισταγμο�ς μου.
Ξ�σκισες τα �ρι� μου.
Μου �μαθες να αγαπ�, γιατ� Μ’ ΑΓΑΠΑΣ.
Μου δ�νεις αγ�πη. Δεν τη ζητ�ς.
Ελπ�ζεις.
Απλ�, φυσικ�, διακριτικ� κατ�φερες να σε αγαπ�σω.
Ζεις με την �παρξ� μου.
Δροσ�ζομαι και αναπν�ω χ�ρη στη δροσι� που υπ�ρχει
στο εσωτερικ� σου και στο θε�κ� οξυγ�νο που φ�ρνει η παρουσ�α σου.
Μ’ �κανες ΑΝΘΡΩΠΟ.
Με βο�θησες να βρω π�λι τα χαμ�να μου ιδανικ�.
Οι εγκαταλελειμμ�νες αξ�ες του μικρο� παρελθ�ντος �γιναν
ροδοπ�ταλα χειροπιαστ�, ανθρ�πινα, αληθιν�, αγαπητ�, ευωδιαστ�,
στο Παρ�ν μας.
Μαζ� σου πν�γομαι στην ευτυχ�α.
Αγγ�ζω το �νειρο.
Μπορ� και πετ�ω.
Τρ�ω με τα μ�τια, π�νω με τα αυτι�, ακο�ω με την αν�σα σου.
Νι�θω με το να υπ�ρχεις.
Πραγματοποιε�ς τα �νειρ� μου.
Συν�χισε να τα πραγματοποιε�ς.
Ποτ� μην σταματ�σεις.
Σ’ αγαπ�.
Σ’ ευχαριστ�.
| 
