���� ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½
����������
Portfolio
�����������
����� ��� �������� �� ���������� �� ���������� ���, ����������� �� ������ �� ��, ��� ������ �� ���������� ��� ����; ���� ������ ���� ��� �� ��� ������� ����� �� ��� ���������� ������� ��� ����������� ������ ��� ��� ��� ��� ����� ������. ���������� ���� �����, �� ������ ����� �� ����� �������� 22 ������. �� ��������� ��� ��������� �� ��� ��� ����� �� ������ ��� ��� �� ���������� ������������ ������. �������� ���������� �������� ��� ����������. ��� ���� ���� ����������� ��� ��� ��� ��� ������������ �����������, ��� ������ ������� ��� �� ����������; ��� �� ��� ��������� � ����������� ���� ����� �� ����� ���, �� ���� �������� ��� ��� ��� �������������� � �������� �� ���� ����������� ��� ����� ��� ���������������. ��� ��� ���������� � ����������� ��� ���� ����� ��� ������������ ���������� ����� ��� ������� ������ ������� ���������� ���� ��� �������������. ��������� ����� ��� ����� ������������� ��� �� ����������� �� ����� ���� ����������� �������� ���, �� �� �������� ������� �������. ���� ��� �� ���������� �� ���������� ���� �� ������ �� �������� ��� �������� ������� �� ������� ��� �������, ������������� ��� ����� �����������. ��� �������� ������� ������� ������ ����� ���� ���������� ������������ ��� �������� ��� ���� �PIVITA (��� �������� �������� ��� ����������� ���������� ����� ���� ����� �� ������ ����������) ���� ����� ��� e-shop ��� social media. ��� ����� ��� ��� ��� ����������� ��� ����� ����� ��� ���� �PIVITA ������������ �� ������� ��������� ��� ���������. �� ���� ��� ����� �� ������ ��������� ��� �� ���� ��� ������ ������ �������� ���� �� ������ ��� ��� � ����������/�����. ��������� �� ���� �� ���� ��� �� ��� ��������� ��� � ����� ������ �� ���������.
�� portfolio �� ����� ������� ���������...
�� ����������� ������������ �� ����� ������� ����������...
������ ��������
�������

 

 

Στιγμ�ς περνο�ν, μας προσπερνο�ν βραχυπρ�θεσμα. Μακροπρ�θεσμα �μως, επαν�ρχονται ανακαλ�ντας στη μν�μη μας την ευτυχ�α � τη δυστυχ�α που αντανακλο�σαν αυτ�ς στο παρελθ�ν μας. Λ�νε, πως η ζω� ε�ναι �να κολλ�ζ απ� στιγμ�ς και ναι, θα συμφων�σω! Ο καθ�νας μπορε� να κρεμ�σει στον το�χο της ζω�ς του, το φωτογραφικ� κολλ�ζ των στιγμ�ν του, γιατ� καλ�ς � κακ�ς, μια στιγμ� ισοδυναμε� με μια στιγμια�α απαθαν�τιση γεγον�τος, που μπορε� να μεταφραστε� με μ�α φωτογραφ�α. �μως γενικ�ς αναρωτι�μαι, π�ς θα τοποθετηθο�ν οι στιγμ�ς - φωτογραφ�ες στο κολλ�ζ; Με χρονικ� σειρ�; Με �μεση προτεραι�τητα στις καλ�ς στιγμ�ς; Με εξα�ρεση των κακ�ν; � αν�κατα χωρ�ς κ�ποιον περιορισμ�;

 

Προσωπικ�, επιλ�γω την τελευτα�α, αυτ� δηλαδ� που προκ�πτει μ�σα απ� την προσωπικ� μου παρ�ρμηση και ε�μαι σ�γουρη πως παρορμητικ� θα επ�λεγα τις στιγμ�ς που με στιγμ�τισαν… Στιγματ�ζω; Ωρα�α λ�ξη… Π�ς μπορε� μια στιγμ� να σε στιγματ�σει � και να σε στοιχει�σει;  Ε�τε καλ� ε�τε κακ�, καθ�ρισε ριζικ� τη ζω� μας, τα συναισθ�ματ� μας, την υγε�α μας. Μπορε� να μας στιγματ�σει, �χι καθηλ�νοντας μας σ’ αυτ� τη στιγμ�, αλλ� λειτουργ�ντας ως παρακαταθ�κη εμπειρι�ν που θα συμβ�λει σε �να καλ�τερο και πιο φωτειν� μ�λλον.

 

�ταν �χεις πρωταγωνιστικ� ρ�λο σ' �να γεγον�ς, πα�ζεις ιδι�ζοντα ρ�λο στο κατ� π�σον μια στιγμ� σε... στιγματ�ζει καθ�ς εσ� αποτ�λεσες αναπ�σπαστο κομμ�τι της δρ�σης και της αλληλουχ�ας των μικρογεγον�των που απαρτ�ζουν την �δια αυτ� στιγμ�! Και ναι, σε αυτ�ν την περ�πτωση, πρ�πει η στιγμ� αυτ� να κατ�χει σημαντικ� θ�ση στο κολλ�ζ. Δι�τι �πως ο πρωταγωνιστ�ς π�ντα επιζητ� το �νομα του να ε�ναι πρ�το στην μαρκ�ζα, �τσι ακριβ�ς και μια τ�τοια στιγμ� επιζητ� μια παρ�μοια θ�ση. �χι τ�σο στη μαρκ�ζα που την θαυμ�ζει �λο το πλ�θος, αλλ� στο κολλ�ζ των προσωπικ�ν στιγμ�ν που το θαυμ�ζει κυρ�ως ο δημιουργ�ς του και σε ελ�χιστες περιπτ�σεις οι πλησι�στεροι σε αυτ�ν, που �σως να συμπρωταγωνιστο�ν.

 

Αντιθ�τως, αν �σουν �νας απλ�ς κομπ�ρσος που �φησες απλ�ς την στιγμ� να σε καθορ�σει και �χι να την καθορ�σεις, τ�τε η στιγμ� αυτ� δεν μπορε� να με�νει ανεξ�τηλη στον αποθηκευτικ� χ�ρο του μυαλο� σου. Συνεπ�ς δεν ε�ναι καν στην σειρ� προτεραι�τητας για μ�α θ�ση στο κολλ�ζ των αναμν�σεων - στιγμ�ν. Πολ� απλ�, την λησμονε�ς �πως σε λησμ�νησε και εκε�νη... Εξ�λλου, τι θα �ταν η ζω�, αν �χι �να πολ�πλοκο παζλ απ� μικρ�ς στιγμ�ς; Δι�λεξε εκε�νες που αξ�ζουν για την καρδι� και την ζω� σου.

Leksi / Skepseis
������ 9

�� � ����� ������

 

 

Ανατολ�, δ�ση, βορρ�ς, ν�τος; Ποι� κατε�θυνση να ακολουθ�σουμε για να φθ�σουμε στην προσωπικ� μας Ιθ�κη; Συχν� αναρωτι�μαστε αν βαδ�ζουμε στο σωστ� δρ�μο, αν �χουμε ακολουθ�σει δηλαδ� πιστ� �λα τα προβλεπ�μενα β�ματα/μονοπ�τια που θα μας οδηγ�σουν στον ιδανικ� προορισμ�; �μως σε κ�θε σταυροδρ�μι, ποια δ�ναμη μας παροτρ�νει να επιλ�ξουμε το επ�μενο μονοπ�τι; Μ�πως μια πυξ�δα; Μ�σα, �λοι μας �χουμε καλ� κρυμμ�νη μια πυξ�δα, ωστ�σο αυτ�, διαφ�ρει απ� την κλασσικ� πυξ�δα των ναυτικ�ν δι�τι τα ερεθ�σματα που δ�χεται για να δε�ξει την κατε�θυνση ε�ναι πολυδι�στατα. Ωστ�σο εσωκλε�ονται σε μια αφηρημ�νη �ννοια, την ψυχοσ�νθεση.

 

Η ψυχοσ�νθεση, ως μια γυναικε�α ι�ρεια, ε�ναι η �υλη μορφ� �κφρασης των συναισθημ�των και των ενστ�κτων μας. Πολλο� αγνοο�ν την �παρξ� της μ�σα τους γιατ� ποτ� δεν επ�νδυσαν προσωπικ� χρ�νο να την γνωρ�σουν και να την αποδεχτο�ν με τα �ποια ελαττ�ματ� της. �λλοι, πιο γεννα�οι, την αντιμετ�πισαν κατ�ματα και αφο� διαπ�στωσαν τη δ�ναμ� της, παραδ�χτηκαν την υποδο�λωσ� τους απ� αυτ�ν με χαμ�γελο. �σως το χαμ�γελο να σας ακο�γεται κ�πως αντιφατικ�... Π�ς ε�ναι δυνατ�ν ο υπ�δουλος να εγκωμι�ζει και να δ�χεται σχεδ�ν αμαχητ� τον κατακτητ�; Εδ� �γκειται η διαφορ�. Αυτ�ς ο κατακτητ�ς γ�νους θηλυκο�, η ψυχοσ�νθεση, ε�ναι γ�νιμη μ�σα μας μ�νο �ταν την αποδεχτο�με... ολοσχερ�ς. Ειδ�λλως, γ�νεται καταστροφικ�, κηρ�σσοντας �ναν εσωτερικ� εμφ�λιο π�λεμο με πολλ� θ�ματα αλλ� και θ�τες. �ρα, η προσωπικ� χρ�νια ενδοσκ�πηση ε�ναι το μυστικ� που θα μας φ�ρει πιο κοντ� στην ι�ρεια, η οπο�α απαιτε� σεβασμ� ως ι�ρεια. Δι�τι ως γνωστ�ν, μετ� τη ν�μεση �πεται η τ�ση.

 

Το γεγον�ς �μως �τι η ψυχοσ�νθεση ε�ναι γ�νους θηλυκο� συνεπ�γεται πως συγκεντρ�νει ως �υλη μορφ� �λα τα χαρακτηριστικ� μιας ανεξ�ρτητης, αυτοδ�ναμης, απαιτητικ�ς γυνα�κας. Συνεπ�ς για τον αντρικ� πληθυσμ�, ε�ναι κ�πως δυσκολ�τερο να την αποδεχτε�, δι�τι για να το πρ�ξει αυτ� πρ�πει αρχικ� να σαγηνευτε� απ� την ομορφι� της, η οπο�α �μως ε�ναι ορατ� μ�νο μ�σα απ� τα μ�τια της ψυχ�ς. Δηλαδ�, το «ισχυρ� φ�λο» καλε�ται να αντιδρ�σει θετικ� στην �λξη που θα αισθανθε� στο κ�λεσμα της ι�ρειας, ξεχν�ντας κ�θε εγωκεντρικ� �νστικτο και αφ�του γ�νει η πρ�τη γνωριμ�α, να ακολουθ�σουν �λα τα στ�δια μιας σοβαρ�ς μακροχρ�νιας σχ�σης. Οι ελε�θερες σχ�σεις και �χι οι σταθερ�ς μακρ�βιες και ειλικρινε�ς, δεν λ�νε τ�ποτα στην ψυχοσ�νθεση. Γι’ αυτ� �σοι επιδι�κουν κ�τι τ�τοιο �χουν β�βαιη την αποτυχ�α.

 

Στην �λλη �χθη, για τις γυνα�κες δηλαδ�, μπορε� να ε�ναι πιο ε�κολο, δι�τι τα κοιν� τους υπερτερο�ν. Η γυναικε�α αλληλοκαταν�ηση θεωρητικ� υφ�σταται. Παρατα�τα, αν εισχωρ�σει ο ανταγωνισμ�ς αν�μεσα τους, δεν πρ�πει να του επιτρ�ψουν να λειτουργ�σει ως τροχοπ�δη στη σ�ναψη μιας βαθι�ς φιλικ�ς σχ�σης. �λες οι διεργασ�ες γνωριμ�ας με την ι�ρεια Ψυχοσ�νθεση ε�ναι χρονοβ�ρες, δυσν�ητες πολλ�ς φορ�ς, κοπιαστικ�ς, ψυχικ� εξουθενωτικ�ς αλλ� απ� την �λλη ε�ναι ενδιαφ�ρουσες, ελκυστικ�ς και �κρως προσωπικ�ς. Ψ�ξτε μ�σα σας, ακο�τε μια φων�; Αν ναι, η γυναικε�α ι�ρεια σας καλε�! Μην την αγνοε�ται δεν θα καλ�σει πολλ�ς φορ�ς...

Leksi / Skepseis
������ 8

����� ����� ���� ��� �� ������

 

Εκτ�ς απ� ν�θα ψυχαγωγ�α, τη δραματικ� εικ�να του σ�μερα ε�χε να σου προσφ�ρει η παρακολο�θηση του ποδοσφαιρικο� αγ�να των δυο αι�νιων αντιπ�λων πριν δυο βδομ�δες στο ΟΑΚΑ. Β�α, ναρκωτικ�, φανατισμ�ς μας �δειξαν περ�τρανα πως η δημοκρατ�α επιφανειακ� κυριαρχε�. Πως ο αθλητισμ�ς �χει χ�σει την α�γλη του, η ευγεν�ς �μιλλα δεν υφ�σταται ο�τε καν ως ιδ�α καθ�ς  εκλε�πει το αθλητικ� ιδε�δες. Το στολ�δι των Ολυμπιακ�ν αγ�νων που μας �χει με�νει ως παρακαταθ�κη καταστρ�φηκε μερικ�ς στο βωμ� της κοινωνικ�ς παθογ�νειας.

 


Την επ�μενη μ�ρα αθλητικ�ς ραδιοφωνικ�ς εκπομπ�ς και φυλλ�δες �πως και ειδησεογραφικ� δελτ�α �χοντας μια κοιν� θεματολογ�α καυτηρ�αζαν τα γεγον�τα κρ�νοντας μεμονωμ�νες συμπεριφορ�ς και �χι την καθολικ�τητα του φαινομ�νου. Μ�πως �μως εδ� γ�νεται �να μεγ�λο λ�θος δι�τι δεν ερμηνε�ουμε τα γεγον�τα σφαιρικ� αλλ� μεμονωμ�να και μεροληπτικ�; Εγ� αναρωτι�μαι αν �χουμε αναλογιστε� πως πλ�ον αυτ�ς οι βιαιοπραγ�ες �χουν αφομοιωθε� στη συμπεριφορ� του νεο�λληνα και εκδηλ�νονται �ταν το �δαφος ε�ναι πρ�σφορο (πορε�ες, γ�πεδα, χ�ροι ν�θου ψυχαγωγ�ας). Δι�τι αν το ε�χαμε συνειδητοποι�σει, η κριτικ� στα γεγον�τα και η αναζ�τηση μ�σων εξ�λειψης αυτ�ν των φαινομ�νων κοινωνικ�ς παθογ�νειας, δεν θα περιορ�ζονταν σε χρονικ� ορ�ζοντα μιας βδομ�δας. Με λ�γα λ�για, �σως ε�ναι πλ�ον κ�πως ασαφ�ς στο μυαλ� μας το ν�μιμο με το παρ�νομο, το ηθικ� με το αν�θικο και �τσι �χουμε ανατρ�ψει τον κ�δικα αξι�ν σε κ�δικα αυτ�βουλης συμπεριφορ�ς  με β�ση την ικανοπο�ηση του προσωπικο� "θ�λω". Ακ�μα και αν ε�ναι εις β�ρος των "θ�λω" και των ελευθερι�ν των �λλων συνανθρ�πων.

 

Μιλ�με για μια κρ�ση αξι�ν η οπο�α ε�ναι η πηγ� του κακο� που �μως κανε�ς δεν θ�λει να κοιτ�ξει κατ�ματα �στε να την αντιμετωπ�σει �πως της αρμ�ζει. Μια κρ�ση η οπο�α οδηγε� στον χουλιγκανισμ�, στον πολιτικ� φανατισμ�, στην στρατευμ�νη τ�χνη, στην στρατολ�γηση / μαζοπο�ηση και �μμεση χειραγ�γηση ομ�δων ν�ων, στη β�α, στο παραεμπ�ριο, στην εγκληματικ�τητα. �λα αυτ� τα αποτελ�σματα της κρ�σης π�ραν σ�ρκα και οστ� μπροστ� στα μ�τια μου παρακολουθ�ντας απλ� �ναν ποδοσφαιρικ� αγ�να ο οπο�ος απ� σκηνοθετικ� �ποψη, θα μπορο�σα να τον χαρακτηρ�σω, ως �να ερασιτεχνικ� ντοκιμαντ�ρ που προβ�λλει εικ�νες της Ελλ�δας του "σ�μερα". Της Ελλ�δας που θεωρητικ� βι�νει τη μεγαλ�τερη οικονομικ� κρ�ση αλλ� στην ουσ�α αυτ� η κρ�ση ε�ναι κυρ�ως ηθικ�.

 

Δαιμονοποιο�με την οικονομικ� κρ�ση για �λα τα καθημεριν� προβλ�ματα αλλ� με αυτ�ν τον τρ�πο μ�πως αποπροσανατολιζ�μαστε ε�τε οικειοθελ�ς ε�τε �ντας θ�ματα της προπαγ�νδας απ� την ουσ�α του προβλ�ματος; Και κατ’ επ�κταση εμε�ς, ο αδ�ναμος κατ’ εμ�ς λα�ς, αλλ� για αυτο�ς που ξ�ρουν και διαχειρ�ζονται την εξουσ�α, παντοδ�ναμος λα�ς, μ�πως αναζητο�με μεσσ�ες / σωτ�ρες; Σωτ�ρες που θα λ�σουν ως δια μαγε�ας την οικονομικ� �φεση σε λ�θος πρ�σωπα, φορε�ς, υπερδυν�μεις απ� τις οπο�ες ξεκ�νησε �μως  η αξιακ� κρ�ση  και επεκτ�θηκε σε εμ�ς  που μ�χρι πρ�τινος τους υπακο�γαμε  τυφλ�; 

Leksi / Skepseis
������ 7

��� �����

 

 

Π�ντα, τι δεσμευτικ� μου ακο�γεται αυτ� η λ�ξη. �σως γιατ� φ�ρει π�νω της �να μεγ�λο φορτ�ο, το φορτ�ο του δογματισμο� και το φορτ�ο της μακρ�ς δ�σμευσης. Π�ντα, μια λ�ξη που �λλοτε επιζητ�ς να την ακο�σεις και �λλοτε τρ�μεις στο �κουσμα της…

 

«Πρ�πει να μ�θεις να ζεις με αυτ� για π�ντα», μ�α φρ�ση, πολλαπλ� νο�ματα. Ποιος �νθρωπος σε �να τ�τοιο �κουσμα μπορε� να δεχθε� τον ισ�βιο δεσμ� του με μια αυτο�νοση ν�σο; �μως με αυτ� το �κουσμα συντελε�ται αναπ�φευκτα μια �τυπη συμφωνï¿½α «συγκατο�κησης» γιατ� η ν�σος αυτ� πλ�ον κατοικε� μ�σα σου, στο σ�μα σου, στο σπ�τι της ψυχ�ς σου. Και η συγκατο�κηση ξεκιν� αρχικ� δοκιμαστικ�, πρ�πει να διαγνωστε� αν μπορε�ς να συμπορευτε�ς με τη ν�σο, αν μπορε�ς να γ�νεις συνοδοιπ�ρος γιατ� ειδ�λλως μια «πολεμοχαρ�ς» συγκατο�κηση μπορε� να σημ�νει συναγερμ� σωματικ� και ψυχικ�. Και εδ� το διαζ�γιο δεν υφ�σταται, η ν�σος δεν σε αποχωρ�ζεται. �λλοτε συμφιλι�νεται με σ�να, �λλοτε σου επιτ�θεται. Γιατ� αυτ� �χει μια συγκατο�κηση. Δεν ε�ναι �λα π�ντοτε �σπρα, υπ�ρχουν και φορ�ς που οι αποχρ�σεις του μα�ρου αναδ�ονται.

 

Η συγκατο�κηση λοιπ�ν, για π�ντα, κατοχυρ�νεται με την επ�σημη βο�λα του ειδικο�, ο οπο�ος με την δι�γνωσ� του επισημοποιε� την ισ�βια σχ�ση. Ο ρ�λος του ειδικο� �μως δεν τελει�νει στην επισημοποι�ση του δεσμο� και αυτ�ς �χει �να ρ�λο στο «για π�ντα». Το ρ�λο της διευκ�λυνσης της συγκατο�κησης, το ρ�λο της στ�ριξης και των δ�ο πλευρ�ν (και της ν�σου και του ασθενο�ς), το ρ�λο της ανθρωπι�ς, της μετ�δοσης της ελπ�δας, γιατ� η ελπ�δα πεθα�νει π�ντα τελευτα�α. Σε αυτ� το «π�ντα» θ�λω να με�νω, στο «π�ντα» της ελπ�δας, της αισιοδοξ�ας. Ναι το «π�ντα» αυτ� �χει μ�νο μια πλευρ�, την �σπρη, την ονειροπ�λα, την χαμογελαστ� πλευρ� της ζω�ς που αν και βι�νεται με δυσκολ�ες δεν πα�ει να παλε�ει για το «π�ντα» της. Μην νομ�ζεις πως η ζω� ξ�ρει να αποφε�γει τις δυσκολ�ες, ε�ναι και αυτ� �ρμαιο της τ�χης και καθορ�ζεται απ� αυτ�ν.

 

Σε σ�να παραδειγματικ�, η τ�χη μπορε� να σου �φερε το π�ντα μιας αυτο�νοσης ν�σου, να σου �βαλε και να σου β�ζει στο δρ�μο της ζω�ς σου εμπ�δια, π�νο, ψυχικ� εξουθ�νωση, απομ�νωση, αδυναμ�α �μως παρ�λληλα σε �κανε δυνατ� και σε παρακινε� �σως κ�πως νωρ�ς να καταλ�βεις το ν�ημα της ζω�ς �στε να την νοηματοδοτ�σεις με �λλο τρ�πο. Να την νοηματοδοτ�σεις κ�νοντας πρ�τα καλο�ς φ�λους σου τη ν�σο, το σ�μα σου και την ψυχ� σου. Αυτο�ς τους φ�λους καλε�σαι π�λι για «π�ντα» να τους φροντ�ζεις και να αψηφ�ς τις κακ�ς στιγμ�ς σας, καθ�ς ονειρε�εσαι π�ντα τις μελλοντικ�ς στιγμ�ς της αρμονικ�ς σας συν�παρξης. Το «π�ντα» αυτ� γιατ� τ�ρα δεν μου ακο�γεται τ�σο βαρ�; Μ�λλον γιατ� τ�ρα φ�ρει το φορτ�ο μιας αι�νιας φιλ�ας και η φιλ�α ε�ναι λ�γος χαρ�ς, ευτυχ�ας. Π�ντα, ναι π�ντα αφο� �τσι πρ�πει να γ�νει!

 

Π�ντα λοιπ�ν για μια τρ�πτυχη φιλ�α με σκαμπανεβ�σματα αλλ� και χαρ�δρες ελπ�δας για το μ�λλον!

Leksi / Skepseis
������ 11

��� �������� �����

 

 

Κ�ποτε ε�χα �να στ�χο, να φτ�σω στην επιθυμ�α της καρδι�ς μου… αυτ� �ταν η Ιθ�κη μου και εγ� μετατρ�πηκα αυτομ�τως στον πολυμ�χανο Οδυσσ�α που περνο�σε τη δικ� του οδ�σσεια… Π�λεψα με τα κ�ματα που ο θε�ς Ποσειδ�νας προκαλο�σε � αλλι�ς, π�λεψα με τα λ�θη μου που μετατρ�πονταν σε παλ�ρροιες �τοιμες να με κατασπαρ�ξουν. Ηρεμο�σα, �ταν ο ωκεαν�ς γαλ�νευε, �ταν ο θε�ς Ποσειδ�νας ξυπνο�σε γλυκ� το πρω�. Τ�τε, �παιρνα τις αν�σες μου, γ�μισα τις μπαταρ�ες μου και περ�μενα ετοιμοπ�λεμη την επ�μενη αναμπουμπο�λα γιατ� �ξερα πως ο συγκεκριμ�νος θε�ς �ταν πολ� κυκλοθυμικ�ς. 

 

Π�ρασα τις σειρ�νες χωρ�ς να πτοηθ�, γιατ� ε�χα προετοιμαστε� ως πολυμ�χανος Οδυσσ�ας να κλε�νω τα αυτι� μου. Ωστ�σο ξεχ�στηκα και διατ�ρησα τα αυτι� μου κλειστ� και μετ�… στις σειρ�νες της δια�σθησης μου, στις σειρ�νες των αγαπημ�νων μου ανθρ�πων που με καλο�σαν σε �λλες Ιθ�κες. Αντιστ�θηκα στους πειρασμο�ς που με προκαλο�σαν να λησμον�σω την Ιθ�κη μου, να ξεστρατ�σω,  αλλ� ε�χα β�λει την Ιθ�κη στον υψηλ�τερο θρ�νο που δεν μπορο�σε κανε�ς να συγκριθε� μαζ� της.

 

Π�λεψα με τον μον�φθαλμο εαυτ� μου που τ�τε �βλεπε τα πρ�γματα μ�νο �πως τα ονειρευ�ταν, μ�νο απ� μ�α οπτικ� γων�α �πως ο �νας οφθαλμ�ς… Μον�πλευρη, δογματικ� και επιλεκτικ� �ραση, δι�τι μ�νο αυτ� με ξεκο�ραζε τ�τε αν και παρ�λογο… ï¿½φτιαξα και ξανα�φτιαξα την αυτοσχ�δια σχεδ�α μου �σες φορ�ς και αν καταστρεφ�ταν γιατ� �θελα να δω την καρδι� μου να γελ�ει και αυτ� θα γιν�ταν μ�νο στην Ιθ�κη μου…  ποτ� δεν σκ�φτηκα το γιατ� αυτ� η σχεδ�α χαλο�σε, δεν σκ�φτηκα αν �ταν δε�γμα απ� τους θεο�ς για το λ�θος της επιλογ�ς μου, αγωνιζ�μουν κ�ντρα και σε αυτο�ς για την Ιθ�κη μου…

 

Και �ταν πλησ�ασα στον προορισμ� μου, λ�γο πριν ακουμπ�σω το χ�μα της Ιθ�κης μου – παρ�λογο αλλ� φοβ�θηκα – δ�στασα, σκ�φτηκα μ�πως δεν ε�ναι αυτ� που ονειρευ�μουν γιατ� �πως την αντ�κριζα απ� μακρι� δεν με γο�τευε, δεν βροντοχτυπο�σε η καρδι� μου �πως περ�μενα… Ε�πα μ�σα μου «η Ιθ�κη μου ε�ναι αληθιν� � πλ�σμα της φαντασ�ας μου;» Πανικοβλ�θηκα, �γινα λιποτ�κτης, π�ρα το δρ�μο της επιστροφ�ς χωρ�ς καν να �χω φτ�σει στον προορισμ� μου… Αργ� � γρ�γορα �μως, συμφ�νησα με τον αβ�βαιο εαυτ� μου πως θα π�ρω το ρ�σκο της Ιθ�κης μου, ξαναρχ�νησα με πλ�ρη τον προορισμ� μου και με σ�μμαχο το Θε� Ποσειδ�να ακο�μπησα την ακτ� της Ιθ�κης μου… Μ�λις ακο�μπησα το χ�μα, συνειδητοπο�ησα πως ε�χε περ�σει καιρ�ς, σχεδ�ν τ�ποτα δεν μου �ταν γν�ριμο, τ�ποτα δεν ε�χε την �δια γε�ση, �λα �ταν αλλι�τικα… Μ�νο �να πρ�γμα �μεινε αναλλο�ωτο: το δ�σιμο μου με τον τ�πο αυτ�, με την Ιθ�κη… ï¿½ργησε λ�γο η καρδι� μου, αλλ� μετ� απ� λ�γο αναθ�ρρεψε και �ρχισε να βροντοχτυπ� απ� χαρ�, ωστ�σο η λησμονι� την ε�χε εξαντλ�σει. Ναι η καρδι� μου χ�ρηκε, χτ�πησε ξαν� στους γν�ριμους ρυθμο�ς… Αλλ� αυτ� κρ�τησε για πολ�;

 

Τα ωρα�α, λ�νε, κ�ποτε τελει�νουν. Και �ταν ζητ�με την επαν�ληψη τους, το μ�νο που καταφ�ρνουμε, ε�ναι η βραχ�βια αναβ�ωση τους που μας πληγ�νει πολ� περισσ�τερο απ� το προηγο�μενο τ�λος… Και ε�ναι λογικ� αν το καλοσκεφτο�με. Οι ωρα�ες στιγμ�ς ε�ναι μοναδικ�ς, συμβα�νουν μ�α φορ� στο χωροχρ�νο… δεν επαναλαμβ�νονται �σο και να το θ�λουμε, �σο και να το επιδι�κουμε… και αυτ� ε�ναι η μαγε�α τους που μ�νει ανεξ�τηλη στην μν�μη μας… Γι’ αυτ� δεν υπ�ρχει λ�γος να επιζητο�με την επαν�ληψη των ωρα�ων στιγμ�ν μας. Δι�τι, πι�ζοντας να αναβι�σουμε το προηγο�μενο στιγμι�τυπο, το μ�νο που καταφ�ρνουμε ε�ναι να αλλοι�σουμε τη γε�ση του πρωτοπ�ρου…

Leksi / Skepseis
������ 11

Copyright 2011 © developed by taramigos
�����������