�������� ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½
����������
Portfolio
�����������
��� �� �������� ������ ���������� �������� ��� ����. ��� �� �� ������ ����. �� ��������� �������� ����� ������� �� ����������� �� ����. ���������� ���� ������ ��� ������� ��� ��� ��� �� ������ �� ��� ��������� ������� ���.

�� �� �������� �� �� ���� ��� �� ���������� �� ����� ���������. �� ���� ������ ��� ��������� ���, ����� ��� ���� �������� ���������� �� �����������. ���� ���� ����������� �� �������� ���� ��� ��� ���� ������������ ������� �� ��� ������ � ���� ��� ��������� �� ������������ ��� ������������� ��� �����.

� ������� ��� ������ �� �������, ���� ��������� ��������� ���. �� ���������� �� ������������� ��� ���� ��� ���� �� �������� ���� ��� ������������� ���.
�� portfolio �� ����� ������� ���������...
�� ����������� ������������ �� ����� ������� ����������...
������ ��������
������, �������� ��

 

 

Βο�θει μοι τη απιστ�α... Βο�θησ� με για να σε πιστ�ψω. Θ�λω να πειστ�, να σιγουρευτ�, να σταθ� απ�ναντι στην αλ�θει� σου και �χι σ’ αυτ� που λ�νε οι �λλοι γι’ αυτ�ν. Δ�σ’ μου την ευκαιρ�α να αντικρ�σω το πρ�σωπ� σου για να θαυμ�σω την ομορφι� σου, να ακουμπ�σω το σ�μα σου για να αισθανθ� την ζεστασι� σου, να ζ�σω την σκι� σου για να νι�σω την αγ�πη σου, να δω κατ�ματα τα μ�τια σου για να εισχωρ�σω στην καρδι� σου. Διαφορετικ� δεν πε�θομαι! Η π�στη μου για σ�να θα ε�ναι ασθενικ�, θα αναζητ� την τελε�ωσ� της.

 

Π�στη λοιπ�ν με στοιχε�α απιστ�ας. Αγ�πη με στοιχε�α μ�σους. Δ�ξα με στοιχε�α ματαιοδοξ�ας. Δεν θα μπορο�σε να οικοδομηθε� η π�στη αν δεν υπ�ρχαν �χνη αμφιβολ�ας, στοιχε�α που να την αμφισβητο�ν. Δεν θα �ταν υγι�ς να αποδεχ�μασταν την αλ�θεια, αν δεν προσπερνο�σαμε τους φ�βους μας για την αποδοχ� της. �λοι χρειαζ�μαστε ενδε�ξεις, αποδε�ξεις, ντοκουμ�ντα για να πειστο�με. �χουμε αν�γκη την βιωματικ� εμπειρ�α της κ�θε αλ�θειας για να μπορ�σουμε να την κ�νουμε δικ� μας. Η γν�μη των �λλων δεν μπορε� να ικανοποι�σει τις απαιτ�σεις μας για προσωπικ� β�ωση εν�ς γεγον�τος. Θ�λουμε να γευτο�με την εμπειρ�α για να αποκτ�σουμε βεβαι�τητα της �παρξης μιας αλ�θειας. Ο καθ�νας μας ε�ναι μια εικ�να του �πιστου Θωμ�, του οπο�ου δεν του στερ�θηκε η δυνατ�τητα ψηλ�φησης της πραγματικ�τητας αφο� ποθο�σε να τη βρει.

 

Κατ� π�σο �μως οι αισθ�σεις μας ε�ναι ικαν�ς να αντιληφθο�ν την αληθιν�τητα μιας μαρτυρ�ας; Κατ� π�σο η �ρασ� μας, η ακο� μας μπορε� να αφουγκραστε� το γεγον�ς της αν�στασης, το γεγον�ς της �παρξης του Θεο�; �λοι ζητ�με να ψηλαφ�σουμε τους τ�πους των �λων και να πειστο�με �τι υπ�ρχει Θε�ς, �τι δεν ε�ναι στην ψευδα�σθησ� μας κι �τι δεν Τον �χουμε δημιουργ�σει απ� αν�γκη. �λοι αναζητο�με �να θα�μα στη ζω� μας!

 

Το θα�μα �μως δεν γ�νεται αμ�σως αισθητ� με τις αισθ�σεις του σ�ματος. Τα πνευματικ� μ�τια μας ε�ναι αυτ� που πρ�τα αντιλαμβ�νονται τα θα�ματα. Το ζητο�μενο ε�ναι π�σο τυφλο� παραμ�νουμε πνευματικ� που δεν μπορο�με να αναγνωρ�σουμε τα σημε�α απ� τα καρφι� που χαρ�ζουν την �παρξ� μας. Το θα�μα ξεκιν�ει απ� την καρδι�, απ� το κ�ντρο μας, και μετ� εκδηλ�νεται και εξωτερικ� και οπτικοποιε�ται. Δεν ε�ναι τυχα�ο πως �λα τα θα�ματα που αποκατ�στησαν σωματικ�ς ασθ�νειες ε�χαν πρ�τα γιατρ�ψει την ψυχικ� φθορ� που κρυβ�ταν π�σω απ’ αυτ�ς. Σαν ψυχοσωματικ� οντ�τητα, �νας �νθρωπος δεν μπορε� να περιμ�νει αν�σταση σ�ματος, ε�ν πρ�τα δεν �χει αναστηθε� πνευματικ�.

 

Μακ�ριοι οι μη ιδ�ντες και πιστε�σαντες. Ε�ναι πρ�γματι ευτυχισμ�νοι αυτο� που μπορο�ν να δουν με τα μ�τια της ψυχ�ς την αλ�θεια και να την αναγνωρ�σουν. Η βιωματικ� εμπειρ�α ξεκιν�ει απ� την π�στη για να ολοκληρωθε� με αποδε�ξεις, με ψηλ�φηση μιας αλ�θειας, εν�ς γεγον�τος. Ε�ναι β�βαιο �τι �σοι πρ�τα πιστ�ψουν, τ�τε θα δουν και με τα μ�τια τους το πραγματικ� γεγον�ς. Δι�τι υπ�ρχει περ�πτωση αυτ�ς που δεν διαθ�τει π�στη να μην αναγνωρ�σει την αλ�θεια �ταν πραγματικ� την αντικρ�σει. Π�σο ψε�τικη μπορε� να ε�ναι τ�τε πραγματικ� η �ρασ� μας, δηλαδ� για τους ιδ�ντες και μη πιστε�σαντες!

 

Αν δεν μπορο�με να αντιληφθο�με τα πραγματικ� νο�ματα της ζω�ς μας �ταν αυτ� μας παρουσι�ζονται στην καθημεριν�τητ� μας, αν αδυνατο�με να βρο�με την ελπ�δα μ�σα στις δ�σκολες μ�ρες που περνο�με κι αν δεν βλ�πουμε φως μ�σα στο σκοτ�δι, τ�τε δεν πρ�κειται να αναγνωρ�σουμε και το θα�μα �ταν πραγματικ� μας συμβε�. Ας τολμ�σουμε τουλ�χιστον να αποδεχθο�με την αδυναμ�α μας �χι για την δυνατ�τητα ψηλ�φησης των καρφι�ν που αποτελο�ν αποδε�ξεις, αλλ� για τον π�θο που δεν �ταν αρκετ�ς για να μας οδηγ�σει σ’ αυτ�ς. Ε�μαστε πραγματικ� �πιστοι πιστο� σαν το Θωμ� � απλ� πιστε�ουμε μ�νο στην απιστ�α μας;

 

Η π�στη προ�ποθ�τει απιστ�α αφο� η �δια η απιστ�α ενισχ�ει την π�στη �ταν καλοπροα�ρετα την αμφισβητε�. �σως το πιο σημαντικ� ε�ναι να επικεντρ�σουμε την προσοχ� μας στα σημε�α της απιστ�ας μας παρ� της π�στης μας. Αυτ� ε�ναι που πρ�πει να δουλευτο�ν �στε να ξεδιαλ�νουμε τη θ�ση μας απ�ναντι στην αναζ�τηση του πραγματικο� νο�ματος της ζω�ς που εγκαινι�ζεται με την αν�σταση, εφ�σον ανακαλ�ψουμε την πραγματικ� της δι�σταση στην �παρξ� μας.

 

Τα σημε�α απιστ�ας δεν πρ�κειται να εκλε�ψουν στην πορε�α μας που φ�ρει �ρωμα αιωνι�τητας. Θα πρ�πει να αποτελ�σουν την επαγρ�πνησ� μας προς τους στ�χους που �χουμε καθορ�σει �στε να μπορο�με με ασφ�λεια να ανεβο�με την κλ�μακα που οδηγε� στο φως που γ�νεται ορατ� �χι με τα μ�τια της απατηλ�ς μας �ρασης, αλλ� με τα α�μματα μ�τια της ψυχ�ς. Θα μπορ�σουμε �ραγε να γ�νουμε �πιστοι σαν το Θωμ�, ολιγ�πιστοι σαν το Π�τρο αλλ� με δ�ναμη π�στης που δι�θεταν κι οι δ�ο �που η αδυναμ�α τους ενδυν�μωσε την δ�ναμ� τους;

 

 

 

Leksi / Eflogos
������ 7

������� �������� ��� ����� � �� ����� ��� ��� ��������

 

Τον σταυρ�σαμε και φ�τος! Σε λ�γες μ�ρες θα θαυμ�ζουμε τα κατορθ�ματ� μας. �νας Θε�ς στο σταυρ� και �νας �νθρωπος να παλε�ει μ�σα του να πιστ�ψει αν τα καρφι� �ταν το καλ�τερο δ�ρο σε κ�ποιον που �ρθε να δ�σει φτερ� για να τον φτ�σουμε. Μ�σα στο πλ�θος των ανθρ�πων που τον συν�δευε στο σταυρ� ας βρει ο καθ�νας το δικ� του ρ�λο. Ποιοι ε�μαστε; Ε�μαστε φ�λοι που τον αρνηθ�καμε; Ε�μαστε Ιο�δες που τον προδ�σαμε; Ε�μαστε γραμματε�ς και φαρισα�οι που απλ� διατηρο�με την τυπικ�τητ� μας απ�ναντ� του χωρ�ς να του ανο�γουμε την π�ρτα της καρδι�ς μας; Ε�μαστε αυτο� που τον κορ�ιδεψαν, που τον χλε�ασαν, που τον ρ�πισαν εν� λ�γες μ�ρες πριν τον κολ�κευαν με β�για; � μ�πως ε�μαστε σαν τις μυροφ�ρες που αψ�φησαν τους στρατι�τες και πρ�τες π�γαν στο κεν� μνημε�ο;

 

Αν κ�νουμε �ναν απολογισμ�, το αποτ�λεσμα θα μας λυπ�σει. �χουμε �να κομμ�τι απ� �λους τους παραπ�νω. Διαθ�τουμε στοιχε�α απ� κ�θε �να χαρακτ�ρα που ενσαρκ�νει την τραγωδ�α στο θε�ο π�θος. Δεν πρ�κειται να ξεφ�γουμε απ� τη ζω�, την αληθιν� ζω� αν δεν ε�μαστε ειλικρινε�ς απ�ναντ� της. Αν δεν παραδεχθο�με �λες μας τις αδυναμ�ες, αν δεν υποκλιθο�με μπροστ� στο θε�ο δρ�μα με πλ�ρη συνα�σθηση της αμαρτωλ�τητ�ς μας, δεν πρ�κειται να ελευθερωθο�με απ’ αυτ� που μας κρατο�ν δ�σμιους της δυστυχ�ας μας. Αν δεν αναγνωρ�σουμε τον φαρισα�ο, τον Ιο�δα, τον Πιλ�το μ�σα μας δεν θα μπορ�σουμε ποτ� �στω και την �στατη στιγμ� να στραφο�με με συνα�σθηση της υποκρισ�ας μας μπροστ� στην αλ�θεια, μπροστ� στην εσταυρωμ�νη ελπ�δα και να πο�με «μν�σθητ� μου Κ�ριε».

 

Μ�νο αν παραδεχθο�με τις ληστε�ες που �χουμε κ�νει κλ�βοντας την χαρ� ως λ�φυρο απ� εμ�ς και τους ανθρ�πους που ε�ναι δ�πλα μας, τ�τε θα μπορ�σουμε να κλ�ψουμε και την αιωνι�τητα �πως ο αρχιληστ�ς που κατ�φερε μ�σα στην εκπνο� του χρ�νου να αισθανθε� την πλ�ρη αυτογνωσ�α, αυτ�ς που πραγματικ� �ταν στην ζω� του. Εμε�ς �ραγε, π�σες ληστρικ�ς αρπαγ�ς των υλικ�ν ικανοποι�σε�ν μας θα πρ�πει να πραγματοποι�σουμε για να συνειδητοποι�σουμε π�σο αδ�στακτοι παραμ�νουμε;

 

Αυτ�ς τις �γιες μ�ρες, που μας δ�νεται η ευκαιρ�α να ζ�σουμε μια ατμ�σφαιρα διαφορετικ� απ� αυτ� της καθημεριν�ς ρουτ�νας των δ�σκολων καιρ�ν που διαν�ουμε, ας αρπ�ξουμε την ευκαιρ�α να συσταυρωθο�με μαζ� μ’ Αυτ�ν. Να νι�σουμε τους �λους βαθι� μ�σ’ στο κορμ� μας για να μπορ�σουμε να δο�με την αλ�θεια, αυτ� που δεν λ�γεται ο�τε στα βιβλ�α, ο�τε στην τηλε�ραση, ο�τε στο �ντερνετ. Η αλ�θεια βι�νεται και πραγματικ� ευτυχισμ�νος ε�ναι αυτ�ς που μπορε� και την νι�θει στα κ�καλ� του, που τον διαπερν� χωρ�ς να τον τρυπ�ει, που τον μαχαιρ�νει χωρ�ς να αιμορραγε�.

 

Ε�ναι η αλ�θεια που �λοι αναζητο�με στη ζω� μας, που αν την προσεγγ�σουμε δεν θα ζο�με στο σκ�τος, αλλ� θα �χουμε γευτε� την ηδον� της παρουσ�ας Εκε�νου που ε�ναι η αλ�θεια. Γιατ� η αλ�θεια δεν ε�ναι πρ�γμα η κατ�σταση. Η αλ�θεια ε�ναι πρ�σωπο και στ�κεται εκε� π�νω στο σταυρ�, �τοιμη να δοθε� σε οποιονδ�ποτε θελ�σει �χι απλ�ς να προσκυν�σει τυπικ� το π�θος, αλλ� να θελ�σει να αν�βει ο �διος τον γολγοθ� του προσωπικο� του π�θους, αυτο� που του �χει φορτωθε� για να αποδε�ξει �τι αν�σταση προσμ�νεται μ�νο εφ�σον ο εαυτ�ς μας ανακαλ�ψει τις αλ�θειες του, καθ�ς θα προχωρε� με το φορτ�ο του σταυρο� των παθ�ν και αδυναμι�ν του.

Leksi / Eflogos
������ 7

� ������� ��� ������������

 

Θ�λει κι ο ευαγγελισμ�ς την κλ�μακ� του! Θ�λει κι η καλ� ε�δηση την προετοιμασ�α της! Οτιδ�ποτε καλ� μας εμφαν�ζεται στη ζω� μας, με οποιαδ�ποτε μορφ� και τρ�πο κι αν εμφαν�ζεται η θε�α επ�μβαση στην ιστορ�α, απαιτε�ται και την αν�λογη σκ�λα �που θα πρ�πει να αν�βει ο κ�θε �νθρωπος για να γευτε� τη χ�ρη της χαρ�ς της παρουσ�ας Εκε�νου που ε�ναι η χαρ�. Η χαρμ�συνη ε�δηση της εθνικ�ς μας επαν�στασης χρει�στηκε τ�σσερις αι�νες για να κυοφορηθε�. Η χαρμ�συνη ε�δηση της ενανθρωπ�σεως του θεο� Λ�γου χρει�στηκε γενε�ς γενε�ν �στε να οικοδομηθε� ο ο�κος Ιακ�β, απ’ �που η αγν�τητα θα συλλ�μβανε τον ασ�λληπτο για τον ανθρ�πινο νου τρ�πο του μυστηρ�ου της ενσ�ρκωσης.

 

Π�σες φορ�ς �ραγε δεν αναρωτηθ�καμε και δεν αμφισβητ�σαμε �σως τον τρ�πο με τον οπο�ο ο θε�ς παρεμβα�νει στη ζω� μας. �λλες φορ�ς παραπονεθ�καμε για την απουσ�α του κι �λλες για τον �δικο τρ�πο της παρουσ�ας του. Τι περ�εργο! �δικος ο τρ�πος του θεο�! Ναι, �δικος μπροστ� στα δικ� μας θολ� μ�τια και στο σκοτεινιασμ�νο μυαλ� που στ�κονται αδ�ναμα να δουν την δικαιοσ�νη στην τ�ση αδικ�α που μας περιβ�λλει. Ο μ�νος δ�καιος λοιπ�ν, για να μπορ�σει να επαν�λθει στην αντ�ληψ� μας θα απαιτ�σει προσπ�θεια, θα απαιτ�σει π�νο. Ε�ναι σκληρ� το αν�βασμα των σκαλοπατι�ν της αρετ�ς! Ο πλ�ον αρμ�διος, ο Ιω�ννης της Κλ�μακας μας το �χει διαβεβαι�σει. Δεν μπορο�με να συλλ�βουμε τα μυστ�ρια εκε�να που αποτελο�ν μ�ρος της πραγματικ�τητ�ς μας, αν πρ�τα δεν αν�βουμε μια-μια τις αρετ�ς, �να-�να τα σκαλοπ�τια της ζω�ς που οδηγο�ν σε Εκε�νον που στ�κεται στο κεφαλ�σκαλο του θρ�νου της αληθιν�ς ζω�ς.

 

Ας δεχτο�με τις προκλ�σεις της ζω�ς, ας δεχτο�με τις καλ�ς ειδ�σεις, ας δεχτο�με κι αυτ�ς που μας κακοφα�νονται λ�γω της αδυναμ�ας να τις εξηγ�σουμε κι ας αφ�σουμε την οικονομ�α εκε�νη που μπορε� να οδηγ�σει σε φως τα β�ματ� μας. Ας αφ�σουμε την ιστορ�α να γραφτε�, προσπαθ�ντας να κ�νουμε π�ντα την ανθρ�πιν� μας παρ�μβαση κι αφ�νοντας τη ζω� να εξελιχθε� �τσι �πως κ�ποιος �λλος �χει ορ�σει. Ας καλωσορ�σουμε τις ευκαιρ�ες της ζω�ς, προσπαθ�ντας να εκμεταλλευτο�με την κ�θε σπιθαμ� του δικο� μας μερτικο� κι ας αφ�σουμε την εξ�λιξ� μας στα χ�ρια Εκε�νου που ξ�ρει καλ� το �διο μας το καλ� απ� �,τι εμε�ς. «Γ�νοιτ� μοι κατ� το ρ�μα σου» λοιπ�ν, δι�τι ο �νθρωπος �χει περιορισμ�νη δυνατ�τητα αντιληπτικ�τητας, αδυνατε� να εισχωρ�σει στα κρ�φια μυστ�ρια της ζω�ς και πρ�πει να ασπ�ζεται και να σ�βεται και αυτ� του την αδυναμ�α. Διαφορετικ� γ�νεται υπερ�πτης στην βεβαι�τητα της δικ�ς του κρ�σης.

 

Ας χαρο�με λοιπ�ν, �πως χ�ρηκε κι η Παναγι� μας και μην φοβηθο�με απ� την �δια μας τη ζω�, απ� την �δια μας την �παρξη, αλλ� ας ζ�σουμε με πλ�ρη συνα�σθηση της ανθρωπιν�τητ�ς μας, αφ�νοντας την �γνωστη γν�ση των γεγον�των που μας συμβα�νουν σ’ Αυτ�ν που μας επιτρ�πει να τον ψηλαφο�με �χι με γνωστικιστικ� μ�σα αλλ� με βαθι� εσωτερικ� μυστικιστικ� συναισθ�ματα. Ας γ�νουμε πιο αισθαντικο� της παρουσ�ας Του για να μπορ�σουμε να ανεβο�με την σκ�λα που οδηγε� σ’ Αυτ�ν που δ�νει πνο� σε �ποιον θελ�σει να αν�βει την πορε�α της δικ�ς του εξ�λιξης και μεταμ�ρφωσης.

Leksi / Eflogos
������ 7

����� ���������������: �� �������� ���� ������� ���. ��� �������... �������... �����...

 

Η Μαρ�α Διακοπαναγι�του ε�ναι μια ν�α ηθοποι�ς, �που το σαν�δι φα�νεται να της �χει υποσχεθε� πολλ�. �χει δουλ�ψει για την τηλε�ραση («δ�κα λεπτ� κ�ρυγμα», «στο παρ� π�ντε», «safe sex»), τον κινηματογρ�φο («ν�φες» του Παντελ� Βο�λγαρη, «η γυνα�κα ε�ναι σκληρ�ς �νθρωπος» του Αντ�νη Καφεντζ�πουλου) και για το θ�ατρο («το ν�ον» στην πειραματικ� σκην� του Εθνικο� Θε�τρου, «ο βιοπαλαιστ�ς στη στ�γη» με τον Λ�κη Λαζ�πουλο, «τα κορ�τσια με τα μα�ρα» του Αλ. Ρ�γα – Δημ. Αποστ�λου). Επ�σης οι ανησυχ�ες της επεκτε�νονται και στο χ�ρο του μουσικο� στερε�ματος �που �χει συνεργαστε� ως ερμηνε�τρια με τον Γι�ννη Ζουγαν�λη και ως μ�λος των Γκιλοτ�νας, χαρ�ζοντας �να ιδια�τερο τ�νο στην καλλιτεχνικ� αυτ� συν�παρξη. Υπερδραστ�ρια, με π�θος σε κ�θε ρ�λο που �χει υποδυθε� προσπαθε� να αποδε�ξει στον εαυτ� της κατ� π�σο μπορε� η �δια να τον ξεπερ�σει. Θεωρ�ντας την υποκριτικ� ως μικρογραφ�α της �διας της ζω�ς, αντιμετωπ�ζει με ταλ�ντο την πραγματικ�τητα, δ�νοντας μια ιδια�τερη καλλιτεχνικ� χροι� στο μονοπ�τι της �παρξης που προσμ�νει τα δικ� της χν�ρια.

 

Δημ�τρης Τριαντακωνσταντ�ς : Σε �χουμε γνωρ�σει απ� την τηλε�ραση αλλ� συμμετε�χες σε κινηματογραφικ�ς ταιν�ες καθ�ς και σε θεατρικ�ς παραστ�σεις. Που νι�θεις �τι η Μαρ�α μπορε� να πα�ξει καλ�τερα �ναν ρ�λο;

Μαρ�α Διακοπαναγι�του : Το θ�ατρο δεν συγκρ�νεται με τ�ποτα. Μπορε� στην τηλε�ραση να ε�ναι �λα πολ� γρ�γορα (και κ�θε τι γρ�γορο στη ζω� χ�νει το ιδια�τερο ν�ημ� του...) αλλ� στο θ�ατρο τα συναισθ�ματα ε�ναι πιο �ντονα (απ� τον εσωτερικ� κ�σμο μ�χρι το τι χρ�μα θα β�ψεις το ν�χι για να σε βοηθ�σει στο ρ�λο). Κινηματογρ�φο θα �θελα να κ�νω συν�χεια. Εκε�, μπορε� �λα να μην ε�ναι τ�σο γρ�γορα �σο η τηλε�ραση, αλλ� η μαγε�α της �λη διαδικασ�ας σε συνεπα�ρνει!

 

Δ.Τ. : �να �λλο κομμ�τι της ζω�ς σου ε�ναι το τραγο�δι. Ειδικ� η συμμετοχ� σου στους  Γκιλοτ�νας θα πρ�πει να σου χ�ρισε μια μοναδικ� ευκαιρ�α να συνδυ�σεις υποκριτικ� και τραγο�δι. Αν θα μπορο�σες να διαλ�ξεις αν�μεσα στα δυο (υποκριτικ� � τραγο�δι) τι θα �ταν αυτ� που θα σε κ�ρδιζε περισσ�τερο;

Μ.Δ. : Το �να δεν γ�νεται χωρ�ς το �λλο. �ταν τραγουδ�ς �να κομμ�τι πα�ζεις και το αντ�στοιχο ρ�λο ταυτ�χρονα. Τα σημε�α στ�ξης, η γραμματικ�, το συνα�σθημα, �λα σωστ� τοποθετημ�να βι�νονται μ�σα στην ερμηνε�α.

 

Δ.Τ. : Ποια θεωρε�ς την πιο συγκινητικ� στιγμ� που σημ�δεψε την καρι�ρα σου μ�χρι τ�ρα;

Μ.Δ. : Δεν ε�ναι μια. Θα �ταν απογο�τευση αν �σχυε κ�τι τ�τοιο.

 

Δ.Τ. : �να χ�ρισμα που �χεις και θεωρε�ς �τι το αξιοπο�ησες περισσ�τερο;

Μ.Δ. : Παρατηρητικ�τητα. �ταν βλ�πω τον �λλον παρατηρ� �λα τα εξωτερικ� του χαρακτηριστικ� προσπαθ�ντας να κ�νω μια ενδοσκ�πηση στον χαρακτ�ρα του, �στε να καταλ�βω τι �νθρωπος ε�ναι. Με �χει βοηθ�σει αρκετ� στην καλ�τερη ερμηνε�α των ρ�λων που �χω υποδυθε�.

 

Δ.Τ. : �να χ�ρισμα που θεωρε�ς �τι η φ�ση σου το �χει στερ�σει, εν� θα �θελες να το διαθ�τεις σε αφθον�α;

Μ.Δ. : Υπομον�. Καλ� θα �ταν να αφ�νεις τα πρ�γματα να ωριμ�ζουν αλλ� δεν διαθ�τω την απαρα�τητη υπομον�. Θ�λω κ�τι και το θ�λω τ�ρα!

 

Δ.Τ. : Ποιος ο μεγαλ�τερος φ�βος της ζω�ς σου;

Μ.Δ. : Δεν μπορ� να διανοηθ� �τι θα μπορο�σα να χ�σω την μητ�ρα μου.

 

Δ.Τ. : Ποια στιγμ� της ζω�ς σου θα �θελες να απουσι�ζει;

Μ.Δ. : Καμ�α.

 

Δ.Τ. : Σε πληρο� ο εαυτ�ς σου;

Μ.Δ. : Αν νομ�ζαμε �τι �χουμε κ�νει τα π�ντα και ολοκληρωθ�καμε ως �νθρωποι θα �ταν πολ� υποκριτικ�. Πολλ�ς μ�ρες αισθ�νομαι μεγ�λη ικανοπο�ηση απ� τον εαυτ� μου, �λλες �μως με απογοητε�ουν. Π�ντοτε υπ�ρχουν αδυναμ�ες που θα πρ�πει να τις κ�νουμε δεκτ�ς στον εαυτ� μας αρκε� να κρατο�ν μια ισορροπ�α και να μην υπ�ρχουν σε υπερβολ�.

 

Δ.Τ. : Η ζω� ε�ναι �να θ�ατρο;

Μ.Δ. : Θα �ταν ευκολ�τερα τα πρ�γματα αν η ζω� �ταν �να θ�ατρο. Ε�ναι πιο ε�κολο να πα�ζεις στο θ�ατρο παρ� στη ζω� σου. Στο θ�ατρο γνωρ�ζεις το αμ�σως επ�μενο συνα�σθημα, η ζω� �μως σε αφ�νει στην αγων�α (δεν ξ�ρεις αν την επ�μενη στιγμ� θα γευτε�ς μια μπουνι� � �να χ�δι).

 

Δ.Τ. : Τι θα �θελες επαγγελματικ� / προσωπικ� να πετ�χαινες για να γιν�σουν πιο ευτυχισμ�νη;

Μ.Δ. : �χω αγαπ�σει πολ� την αρχα�α τραγωδ�α και θα �θελα να βρεθ� στην σκην� εν�ς αρχα�ου θε�τρου. Θ�λω να ε�μαι �να με την π�τρα, με το χ�μα, με τα δ�ντρα, με τον ιερ� μ�θο.

�σον αφορ� τα προσωπικ� μου, παρ�λο που ε�μαι μ�νη και περν�ω �μορφα, θα �θελα �να σ�ντροφο, κ�τι φυσικ� που ε�ναι πολ� δ�σκολο αλλ� το αφ�νω στον χρ�νο να το φ�ρει.

 

Δ.Τ. : Τι προσ�χεις περισσ�τερο σε �ναν �νδρα;

Μ.Δ. : Το βλ�μμα.

 

Δ.Τ. : Ποιο το αδ�νατ� σου σημε�ο;

Μ.Δ. : Ε�μαι «καλ�ς» �νθρωπος.

 

Δ.Τ. : Ποιος ο αγαπημ�νος ηθοποι�ς;

Μ.Δ. : Εξαιρετικ� ηθοποι�ς για μ�να ε�ναι η Meryl Streep. Ελλην�δα ηθοποι�ς επ�σης που θαυμ�ζω ε�ναι η Χρ�σα Ρ�πα. Η προσωπικ�τητ� της μπα�νει μ�σα στην θεατρικ�τητ� της. Πιο αληθιν� δεν γ�νεται...

 

Δ.Τ. : Πως πιστε�εις �τι θα μπορο�σε η οικονομικ� κρ�ση να αποτελ�σει ευκαιρ�α για πρ�οδο και �χι αφορμ� για καταστροφ�;

Μ.Δ. : Πρ�πει να μας κοπε� λ�γο ο τσαμπουκ�ς. Χρει�ζεται να καε� το δ�σος για να μπορ�σουν κ�ποιοι καρπο� να βλαστ�σουν. Η καταστροφ� �χει την δικ� της σημασ�α και ας π�ρει και μ�να η μπ�λα...

 

 

Δ.Τ. : Πως αντιδρ�ς προσωπικ� στην οικονομικ� κρ�ση της πατρ�δας μας;

Μ.Δ. : Σ�γουρα �χει μειωθε� ο καταναλωτισμ�ς και τα περιττ� �ξοδα. Προτιμ� να βρ�σκομαι με φ�λους στο σπ�τι παρ� να ξοδε�ομαι σε εξ�δους που δεν μου προσφ�ρουν ιδια�τερη απ�λαυση απ� �,τι η ζεστασι� των δικ�ν μου ανθρ�πων.

 

Δ.Τ. : Θα γιν�σουν ποτ� πολιτικ�ς;

Μ.Δ. : �χι. Θεωρ� �τι ο καθ�νας μπορε� να επηρε�σει την κοιν� γν�μη με τον δικ� του τρ�πο. Αυτ� που κ�νω, με το να διασκεδ�ζω τον κ�σμο ε�ναι το καλ�τερο. Ε�ναι σαν να �χεις τριπλ� οργασμ�!

 

Δ.Τ. : Ο Osho �χει πει: «το μα�ρο σ�ννεφο ε�ναι απολ�τως απαρα�τητο για να αναδε�ξει τη λ�μψη της αστραπ�ς». Ενστερν�ζεσαι μια τ�τοια �ποψη;

Μ.Δ. : Συμφων� απ�λυτα. Μ�σα απ� το μα�ρο της ζω�ς μπορο�ν να αναδειχθο�ν μαργαριτ�ρια.

 

Δ.Τ. : Υπ�ρχει θε�ς � μας �χει ξεχ�σει;

Μ.Δ. : Κ�θε �νθρωπος για να μη φοβ�ται �χει φτι�ξει τους δικο�ς του θεο�ς. Πιστε�ω στην δ�ναμη και στην εν�ργεια του ανθρ�που που μπορε� να καταφ�ρει πολλ� εφ�σον συνεργ�σει το �διο το σ�μπαν. Αν υπ�ρχε αγ�πη θα μπορο�σαμε να μετακιν�σουμε βουν�!

 

Δ.Τ. : Ποια ε�ναι τα μελλοντικ� καλλιτεχνικ� σου σχ�δια; Τι θα πρ�πει να περιμ�νουμε απ� δο�με απ� σ�να;

Μ.Δ. : �να �μεσο σχ�διο που βρ�σκεται πλ�ον σε εξ�λιξη ε�ναι μια μουσικ� παρ�σταση με τους Γκιλοτ�νας.

 

Δ.Τ. : Κλε�νοντας, τι θα �θελες να πεις στους αναγν�στες που θα διαβ�ζουν την συν�ντευξη αυτ�;

Μ.Δ. : Θα �θελα να ευχηθ� να εκλε�ψουν οι φ�βοι απ� την ζω� μας. Να ξεπερ�σουμε τους φ�βους μας και να δ�νουμε περισσ�τερες ευκαιρ�ες στους ανθρ�πους. Να σπ�σουμε τους το�χους μας. Να βρει ο καθ�νας τον τρ�πο να �ρθουμε πιο κοντ�. Μην φοβ�στε... μιλ�στε... ζ�στε...

Politismos / Texnes
������ 7

����� ����� ������ ��� ����

 

�στερα απ� σοβαρ�ς ενδε�ξεις, διαστημικ� αεροσκ�φος της NASA δι�κρινε �παρξη π�γου στους π�λους του Ερμ�. Παρ�λο την επιφανειακ� θερμοκρασ�α του πλαν�τη, που εκτιμ�ται �τι ξεπερν�ει τους 400 oC, κ�ποιοι κρατ�ρες βρ�σκονται μον�μως σε σκι�, αποτελ�ντας τις λεγ�μενους «ψυχρ�ς παγ�δες».

 

Προηγο�μενες μελ�τες ε�χαν επισημ�νει την �παρξη περιοχ�ν κοντ� στους π�λους με ισχυρ� αν�κλαση της ακτινοβολ�ας radar, χαρακτηριστικ� της �παρξης π�γου. Αυτ�ς οι περιοχ�ς φα�νεται να αντιστοιχο�ν με μεγ�λη ακρ�βεια με τους κρατ�ρες εν σκι�, σ�μφωνα και με τη απ�ψη της Δρ Nancy Chabot του Johns Hopkins University. Επ�σης επισημα�νει �τι ο π�γος σε πολλο�ς κρατ�ρες θα πρ�πει να καλ�πτεται απ� υλικ� που λειτουργο�ν ως μ�νωση προκειμ�νου να διατηρηθε�.

 

Το διαστημικ� αεροσκ�φος Messenger ε�ναι το δε�τερο μετ� το Mariner 10 (1970), το οπο�ο πραγματοπο�ησε εκτεταμ�νη χαρτογρ�φηση της επιφ�νειας του Ερμ�. �πως διευκρ�νισαν οι επιστ�μονες απ� την αποστολ� του Messenger, ο Ερμ�ς �ταν �νας γεωλογικ� ενεργ�ς πλαν�της για μεγ�λο χρονικ� δι�στημα και �τι οι κρατ�ρες στην επιφ�νει� του ε�χαν υποστε� παραμ�ρφωση απ� κ�ποια γεωλογικ� διεργασ�α. Με την ολοκλ�ρωση της αποστολ�ς του Messenger, που �πως φα�νεται θα ολοκληρωθε� το 2013, περισσ�τερα ευρ�ματα φα�νεται �τι θα �ρθουν στο φως της δημοσι�τητας.

 

 

Πηγ�: bbc.co.uk

Oikologia / Planet
������ 7

��� �������� ��� �������� ��������� �� ������� ������ ��� ��������� ����

 

Ο κ�σμος σε πολλ� θαλ�σσια θηλαστικ� ε�ναι γεμ�το απ� �χους, τον οπο�ο απ� �τι φα�νεται μπορο�ν κ�λλιστα να τον αποτυπ�σουν χαρτογραφικ� στην ζω� τους, ανιχνε�οντας την �παρξη των θηραμ�των τους κ�τω απ� το νερ�. Ερευνητ�ς απ� την Χαβ�η διαπ�στωσαν π�σο καλ� συντονισμ�νος ε�ναι ο μηχανισμ�ς «ηχοεντοπισμο�» που διαθ�τουν. Επ�σης �χει ανακαλυφθε� �τι οι οδοντωτ�ς φ�λαινες μπορο�ν να εστι�σουν τον �χο τους, εντοπ�ζοντας κ�ποιο στ�χο με ευκολ�α απ� �να στεν� ε�ρος υπ�ρχοντος χαρτογραφικο� υποβ�θρου.

 

Η Laura Kloepper, υποψ�φια διδ�κτωρ στο Πανεπιστ�μιο της Χαβ�ης εξ�τασε την συμπεριφορ� μιας εκπαιδευ�μενης ψε�τικης φ�λαινας δολοφ�νου Kina, που �πως υποστηρ�ζει ε�ναι �σως ο καλ�τερος «ηχοεντοπιστ�ς» στην φ�ση. Οι επιστ�μονες ε�χαν την υποψ�α �τι η σημαντικ� αυτ� ακρ�βεια οφε�λεται στην ικαν�τητα των θηλαστικ�ν αυτ�ν να εστι�ζουν τον �χο τους με μια λιπαρ� ουσ�α που παρ�γεται απ� μια δι�γκωση στο μπροστιν� μ�ρος του κεφαλιο� τους, που λ�γεται «πεπ�νι».

 

Μετ� απ� δι�φορα πειρ�ματα, διαπ�στωσαν �τι η Kina παρ�γει μεγαλ�τερη δ�σμη �χου �ταν ο στ�χος ε�ναι δ�σκολο να διακριθε�. Στην περ�πτωση αυτ�, πιστε�εται �τι το «πεπ�νι» λειτουργε� ως φακ�ς που αντανακλ� τον �χο, δημιουργ�ντας μια ευρε�α δ�σμη �χου προς την κατε�θυνση του στ�χου που την ενδιαφ�ρει. �τσι με τον τρ�πο αυτ� μεγαλ�τερη εν�ργεια αναμ�νεται να επιστραφε� π�σω απ� τον προς διερε�νηση στ�χο.

 

Ο Paul Nachtigall, συνεργ�της της �ρευνας αυτ�ς εξ�γησε �τι η Kina �χει την δυνατ�τητα να προσαρμ�ζει την ευαισθησ�α της ακο�ς της, κ�νοντ�ς την υπερευα�σθητη κατ� το κυν�γι, αλλ� προστατε�οντας τα αυτι� της σε επικ�νδυνα μεγ�λους θορ�βους.

 

Πηγ�: bbc.co.uk

 

Oikologia / Zwofilia
������ 7

� ���� ��� �����������

 

«Η κατ�στασ� μου ε�ναι αγι�τρευτη. Δεν υπ�ρχει ελπ�δα...». Π�σες φορ�ς δεν �χουμε ομολογ�σει την απελπισ�α μας δηλ�νοντας �τσι την αδυναμ�α να π�ρουμε τη ζω� στα χ�ρια μας! Π�σες φορ�ς δεν αποποιηθ�καμε των ευθυν�ν μας απ�ναντι στις προκλ�σεις της ζω�ς και παραιτηθ�καμε απ� την προσπ�θεια να αλλ�ξουμε ως �νθρωποι! Αυτ� η ομολογ�α της αδυναμ�ας μας μπορε� να κρ�βει δυο πρ�γματα. Πρ�τον, την ειλικριν� συνα�σθηση της κατ�στασ�ς μας και δε�τερον, μια ψευδο-ταπε�νωση πιστε�οντας κατ� β�θος �τι δεν ε�μαστε και οι πλ�ον απελπισμ�νοι �νθρωποι στον κ�σμο. �πως και να’ χει, και τα δυο ορθ�νουν �ναν το�χο μπροστ� στην πορε�α μας για να αντικρ�σουμε τον αναστημ�νο Χριστ�, δυσκολε�οντ�ς μας να τον προσεγγ�σουμε.

 

Η πορε�α μας προς αναζ�τηση του εαυτο� μας και της αληθιν�ς ελπ�δας που ενσαρκ�νεται στο πρ�σωπο του σαρκωθ�ντος Λ�γου, περν�ει μ�σα απ� την συνα�σθηση της �παρξης του απαρα�τητου χ�ρου για την ε�σοδο της θε�ας χ�ρης. Αν πρ�γματι πιστ�ψουμε �τι παρ�λο την ασωτ�α μας, παρ�λο την σωματικ�ς � πνευματικ�ς εκπορνευ�μενη πραγματικ�τητ� μας υπ�ρχει χ�ρος �που μπορε� να φιλοξενηθε� η ελπ�δα της αλλαγ�ς, τ�τε �χουμε ανο�ξει δ�οδο πραγματικ�ς κοινων�ας με Εκε�νον που συν�χεια κρο�ει τη θ�ρα της δικ�ς μας καρδι�ς.

 

Η Οσ�α Μαρ�α η Αιγυπτ�α εμποδ�στηκε απ� τη δ�ναμη που κρυβ�ταν μ�σα της και μπορο�σε να ξεχωρ�σει την κ�λαση του εγωκεντρισμο� και της υλικ�ς υποδο�λωσης στις σωματικ�ς αδυναμ�ες απ� τον παρ�δεισο της πλ�ρους αγν�τητας και ιερ�τητας που προσωποποιε�ται στις μορφ�ς των αγ�ων προσ�πων. Αυτ� η δ�ναμη, που κρ�βεται σε �λους μας, απαιτ�ντας τη δ�οδο να εξ�λθει απ� τα μ�χια της σκουριασμ�νης μας �παρξης ε�ναι αυτ� που κινητοποιε� τη μετ�νοια απ� το �ρεβος της αμαρτωλ�τητ�ς μας στον κ�σμο της αληθιν�ς ζω�ς που βασιλε�ει το γαλ�νεμα της ψυχ�ς μας στο μονοπ�τι της δικ�ς μας πραγματικ�τητας.

 

Ο ï¿½γιος Σεραφε�μ του Σ�ρωφ επισημα�νει �τι μεταξ� εν�ς ανθρ�που που σ�ζεται κι εν�ς που χ�νεται ανεξ�ρτητα απ� το β�ρος του φορτ�ου που φ�ρουν στην προσωπικ� τους ζω�, τους χωρ�ζει �να ιδια�τερο χαρακτηριστικ�: η αποφασιστικ�τητα. Απαιτε�ται λοιπ�ν να π�ρουμε τη ζω� στα χ�ρια μας, να πο�με ναι στη μεταμ�ρφωσ� μας, να αρνηθο�με τις συν�θειες εκε�νες που δεν μας λυτρ�νουν και να τολμ�σουμε να δεχθο�με την επικουρικ� στ�ριξη της θε�ας οικονομ�ας. Πως πα�ρνουμε �μως την απ�φαση; Δ�σκολη υπ�θεση! Αυτ� που απαιτε�ται ε�ναι π�στη �τι μπορο�με να το καταφ�ρουμε, π�στη στην αδυναμ�α μας να νι�σουμε βαθι� την δ�ναμ� μας, π�στη στο �τι η αποφασιστικ�τητα δεν ε�ναι προν�μιο λ�γων αλλ� δ�ρο σε �λους. Θα αρνηθο�με τ�τοια δωρε�; Θα αρνηθο�με την ευκαιρ�α να αρπ�ξουμε το μερτικ� απ� τη χαρ� της ζω�ς που συμπορε�εται με Αυτ�ν που ε�ναι η αληθιν� ζω�;

 

Μ�σα μας ελλοχε�ει π�ντα ο σπινθ�ρας εκε�νος που ο θε�ς �χει επιδαψιλ�ψει για να μπορο�με κι εμε�ς, �πως η Οσ�α Μαρ�α να αισθανθο�με βαθι� την συνειδητοπο�ηση της μαται�τητας στη ζω� μας. Για να εισ�λθουμε κι εμε�ς χωρ�ς εμπ�δια στη συνε�δησ� μας, �χι απλ� σε μια εκκλησι�, σε �να συγκεκριμ�νο ιερ� χ�ρο (�πως προσπ�θησε και δεν κατ�φερε να εισ�λθει η αγ�α αυτ�), αλλ� στην �δια την αιωνι�τητα, θα πρ�πει να μας διαποτ�σει η μ�θη της μεταστροφ�ς μας σε �να κ�σμο που βασιλε�ει η ειρ�νη της �παρξ�ς μας, θα πρ�πει να μας διαποτ�σει η μ�θη της μετ�νοι� μας, που αποτελε� την απαρα�τητη προ�π�θεση για να συνεχ�σουμε στο μονοπ�τι που οδηγε� στη συν�ντηση με την πραγματικ� Αν�σταση.

Leksi / Eflogos
������ 7

��� ��������� �� �����

 

 

Τι �ραγε να εννοε� ο ποιητ�ς των απ�ντων; Τι �ραγε να επιφυλ�σσει ο λ�γος απ�ναντι στις πρ�ξεις; Π�σο δυνατο� ε�μαστε να γλεντ�με π�ρα απ� το γλ�ντι; Αντ�χουμε να πανηγυρ�ζουμε �ταν π�φτει η αυλα�α; Μια κ�πως ιδια�τερη �ποψη θα �λεγε �τι τη στιγμ� του πανηγυριο�, ο Χριστ�ς σιωπηλ� μας λ�ει: «δεν ξ�ρετε τι κ�νετε». �πως δεν �ξεραν και οι σταυρωτ�ς του, ο�τε κι εμε�ς που �χι μ�νο �ταν τον σταυρ�νουμε καθημεριν�, αλλ� κι �ταν πανηγυρ�ζουμε γι’ αυτ�ν δεν ξ�ρουμε τι κ�νουμε. Η ε�σοδ�ς του στην Ιερουσαλ�μ, �πως επ�σης και η ε�σοδ�ς του κ�θε στιγμ� στη ζω� μας, μας βρ�σκει να τον υποδεχ�μαστε με τυμπανοκρουσ�ες και επευφημ�ες, περιμ�νοντας απ’ αυτ�ν να μας σ�σει με �να τρ�πο που δεν του ταιρι�ζει.

 

Περιμ�νουμε �ναν «κοσμικ� βασιλι�» που θα ικανοποι�σει τις αδηφ�γες επιθυμ�ες μας κι �χι αυτ�ν που θα μας σ�σει απ� τα δεσμ� της �παρξ�ς μας που δεν μας αφ�νουν να ζ�σουμε ευτυχισμ�νοι. Αναμ�νουμε μ�ταια πλο�τη και �δοξη δ�ξα χωρ�ς να υποψιαζ�μαστε �τι μ�νο με μια σταυροαναστ�σιμη πορε�α θα μπορ�σουμε να φανο�με συνεπε�ς στα �σα ο �διος προσπ�θησε να μας εμφυσ�σει στην καρδι�.

 

Στην εποχ� κρ�σης που ζο�με, θα �ταν παρ�λογο να κατατ�ξουμε την αν�γκη του ν�ου για εργασ�α, και του συνταξιο�χου για μια αξιοπρεπ� σ�νταξη σε αδηφ�γες επιθυμ�ες. Αντιθ�τως, αυτ�ς αποτελο�ν πρ�τες αν�γκες που σε μια πυραμ�δα ιερ�ρχησης αναγκ�ν (�πως αυτ� του Maslow) καταλαμβ�νουν την β�ση της. Θα πρ�πει �μως να γνωρ�ζουμε �τι κ�θε αν�γκη του ανθρ�που θα πρ�πει να συνοδε�εται κι απ� μια εσ�τατη υπαρξιακ� δι�θεση για ικανοπο�ηση και πλ�ρωση του χ�ρου εκε�νου που αφορ� την αν�ψωση του ατ�μου σε πρ�σωπο με �χι μ�νο βιολογικ�ς αλλ� και πνευματικ�ς απαιτ�σεις.

 

Κανε�ς δεν ε�ναι σε θ�ση να καταλ�βει πλ�ρως το ν�ημα των γεγον�των που συμβα�νουν στην ζω� μας. Τα ερμηνε�ουμε με την δικ� μας οπτικ� γων�α και το τραγικ� ε�ναι να μην αφ�νουμε περιθ�ρια για �παρξη λ�θους εκτ�μησης. �τσι κι ο λα�ς τ�τε κατ� την ε�σοδο στα Ιεροσ�λυμα. Του στρ�νει β�για περιμ�νοντας απ’ αυτ�ν να δει στο πρ�σωπ� του �να κοσμικ� �ρχοντα και �χι �να βασιλι� που θα τον οδηγ�σει στη σωτηρ�α της �διας της �παρξ�ς του. Κανε�ς δεν τον καταλαβα�νει... Ο�τε και η Μαρ�α που του αλε�φει τα π�δια με μ�ρα δεν φαντ�ζεται �τι το μ�ρο εκε�νο θα ε�ναι και το μ�ρο του ενταφιασμο� του. Μια μ�ρα πριν, η Μ�ρθα δεν κατανοε� τα λ�για του, �ταν του «παραπονι�ται» για τον τετρα�μερο αδερφ� της, χωρ�ς να αντιλαμβ�νεται για την αν�σταση που πρ�κειται να γ�νει.

 

Π�σες φορ�ς κι εμε�ς καθημεριν� μας συμβα�νουν γεγον�τα που οι αδ�ναμες αντιληπτικ�ς μας ικαν�τητες περιορ�ζουν την ψηλ�φηση του πραγματικο� νο�ματος! Π�σες φορ�ς οι �κρατες και ασ�δοτες επιθυμ�ες μας δεν μας αφ�νουν να δο�με σε κ�θε πρ�κληση της ζω�ς την παρουσ�α Εκε�νου που θ�λει να μας πει �λλα απ� �τι εμε�ς καταλαβα�νουμε! Πως θα μπορ�σουμε αν ξεφ�γουμε απ� το λαβ�ρινθο των σκ�ψε�ν μας και να βρο�με την �ξοδο που οδηγε� στο αληθιν� ν�ημα των γεγον�των της πραγματικ�τητ�ς μας;

 

Συνταγ�ς δεν υπ�ρχουν. Ο καθ�νας θα πρ�πει να βι�σει το ν�ημα των πρ�ξε�ν του με το δικ� του τρ�πο. Θα πρ�πει να γνωρ�ζουμε �τι εν�ργειες που μας ελαφρ�νουν ψυχικ� αγγ�ζουν πιο πολ� την ορθ�τερη αντιμετ�πισ� τους. Αντ�θετα, επιλογ�ς που μπορε� στην αρχ� να μας προσφ�ρουν ικανοπο�ηση αλλ� στη συν�χεια δεν πληρο�ν την ψυχικ� μας αν�παυση τ�τε στηρ�ζονται σε κ�λπικες και παρ�λογες απαιτ�σεις. Θα �ταν δ�κιμο να ενεργοποι�σουμε το μ�ρος εκε�νο που να μπορε� να παντρε�ει τις υλικ�ς και πνευματικ�ς μας απαιτ�σεις με �να τρ�πο σωτ�ριο στη ζω� μας.

 

Η Μεγ�λη Εβδομ�δα �χει ξεκιν�σει. Ξεκιν�ει πανηγυρικ� και τελει�νει �νδοξα. Ας μπορ�σουμε να νι�σουμε την εγκατ�λειψη απ� τον �διο τον εαυτ� μας, ας ξεγυμνωθο�με εμπρ�ς στην αλ�θεια που κρ�βεται π�σω απ� το καλοστημ�νο προσωπε�ο που αναγκαστικ� φορ�ει ο καθ�νας μας κι ας με�νουμε μ�νοι εμε�ς και ο αληθιν�ς μας εαυτ�ς, �στε να ε�μαστε σε θ�ση να κατανο�σουμε και την μοναξι� και εγκατ�λειψη του �διου του Κυρ�ου απ� �λους, απ� τους μαθητ�ς του, ακ�μη κι απ� τον �διο τον θε� Πατ�ρα. Ας αφ�σουμε π�σω κ�θε τι που μας κρατ�ει αιχμ�λωτο και δεν μας επιτρ�πει να δο�με τις πραγματικ�ς μας αν�γκες, δι�τι κ�τι τ�τοιο επιβ�λλει στα�ρωση που θα πρ�πει να υποστο�με για να γευτο�με μια αν�σταση, η οπο�α θα μας ανανε�σει και θα μας αναγενν�σει ψυχικ�. Αυτ� δεν μας προδ�δει ποτ�!

Leksi / Eflogos
������ 7

Google ������: ����� �� �������� ����� � �� ����������� �������;

 

 

Το γ�ρο του κ�σμου κ�νει η ανακο�νωση της Google για το ν�ο της προ��ν, το Project Glass, τα γυαλι� θα�μα με τα οπο�α ο κ�σμος μας γ�νεται καλ�τερος! Δεν χρει�ζεται πλ�ον θα θυμ�μαστε το ημερ�σιο πρ�γραμμ� μας, διευθ�νσεις, αλληλογραφ�α, κτλ. �λα ε�ναι διαθ�σιμα μπροστ� στα μ�τια μας. Δεν χρει�ζεται να γνωρ�ζουμε που θα π�με, πως θα π�με και γιατ� θα π�με κ�που. Αφο� μ�σω των γυαλι�ν αυτ�ν �χουμε μπροστ� μας το καθημεριν� πρ�γραμμα (diary) που μας θυμ�ζει να επισκεφτο�με �να σημε�ο συν�ντησης, �λη την διαδρομ� στολισμ�νη με Google χ�ρτες για να π�με γρηγορ�τερα στο σημε�ο αυτ� και φυσικ� �λη την αλληλογραφ�α (e-mails) που �χουμε κ�νει για την συγκεκριμ�νη συν�ντηση.

 

Επ�σης δεν νοιαζ�μαστε το τι θα φορ�σουμε. Η πρ�βλεψη καιρο� μας βοηθ�ει να μην σπαταλ�με εν�ργεια νι�θοντας ζ�στη � κρ�ο. Ας απασχολ�σουμε τον εαυτ� μας με οτιδ�ποτε �λλο � μ�λλον το μ�νο που πρ�πει να σκεφτ�μαστε ε�ναι να μη χ�σουμε τα Google γυαλι� μας. Επιστημονικ� φαντασ�α � πραγματικ�τητα; Τεχνολογ�α που εξημερ�νει � εξαγρι�νει τον �νθρωπο; Ευκολ�τερη � δυσκολ�τερη ζω�; Διλ�μματα πραγματικ� που πρ�πει να μας προβληματ�σουν �στε σεβ�μενοι την εξ�λιξη της τεχνολογ�ας να μην γ�νουμε δο�λοι της. Σε δ�σκολους καιρο�ς που ζο�με, �που απαιτε�ται περισσ�τερη σκ�ψη, επιβ�λλεται και περισσ�τερη κρ�ση για το πως πρ�πει να αντιμετωπ�ζουμε τα επιτε�γματα της τεχνολογ�ας �στε να βελτι�νουν το επ�πεδο ζω�ς μας και να συμβ�λλουν στην πρ�οδο και εξ�λιξ� μας.

Politismos / Neolaia
������ 7

���������� �����

 

 

Δος μοι το�τον τον ξ�νον, που σαν ξ�νος γενν�θηκε μ�σα στην �δια Του την πατρ�δα και απ� τα σπ�ργαν� του φυγαδε�τηκε στην Α�γυπτο. Σαν ξ�νος αντιμετωπ�στηκε απ� τους ομ�φυλο�ς του που τον θαν�τωσαν και τον αποξ�νωσαν απ� τον κ�σμο. Δεν ε�χε που την κεφαλ� να κλ�νει και σαν ξ�νος φιλοξεν�θηκε σε ξ�νο τ�φο.

 

Ε�ναι σκληρ� να αισθ�νεσαι ξ�νος! Ε�ναι σκληρ� να μην μπορο�ν να αγκαλι�σουν τις σκ�ψεις σου, τις επιθυμ�ες και τις φιλοδοξ�ες σου. Να μην σου δ�νονται οι ευκαιρ�ες που σου αξ�ζουν και να νι�θεις αποξενωμ�νος. Ακ�μη πιο σκληρ� ε�ναι να αισθ�νεσαι ξ�νος στην �δια σου την πατρ�δα, μιας και η λ�ξη «ξ�νος» δεν περιορ�ζεται στην δι�σταση του χ�ρου. Να μην μπορε� ο τ�πος σου να φιλοξεν�σει το δικα�ωμα σου για μια αξιοπρεπ� δουλει�, για μια �ρεμη ζω�.

 

Η απ�ντηση �ρχεται λ�γο αργ�τερα αφο� βι�σει ο καθ�νας πρ�τα την αποξ�νωσ� του απ� την πολιτε�α, απ� την κοινων�α, απ� τον εαυτ� του, ακ�μη κι απ� τον �διο το Θε�. Η πολιτε�α δικ�ζει, η κοινων�α εκτελε�, ο εαυτ�ς μας συναινε� και ο Θε�ς επιτρ�πει την στα�ρωση, την ταφ� και τ�λος την αν�σταση του καθεν�ς απ� το προσωπικ� του π�θος. Ε�ναι απαρα�τητα, σαν απ� φυσικ� - θε�κ� ν�μο, τα β�ματα αυτ� για να φτ�σουμε να αγγ�ξουμε το χαρμ�συνο φως της δικ�ς μας απελευθ�ρωσης απ� τα δεσμ� που μας κρατο�ν αιχμ�λωτους σε �να γολγοθ� με βαρ� φορτ�ο στους �μους.

 

Αν�σταση δεν ε�ναι μια απλ� μεταλαμπ�δευση μιας συνηθισμ�νης φλ�γας. Χαρακτηρ�ζεται απ� αλλαγ� συμπεριφορ�ς που φ�ρει το αν�σπερο φως στα εν�λια β�θη της �παρξ�ς μας. Η αν�σταση ξεκιν�ει απ� τα β�θη μας, απ� το κ�ντρο μας και μετ� φωτ�ζει την περιφ�ρεια της ζω�ς μας. Γι’ αυτ�, η αναζ�τηση μιας εξωτερικ�ς δ�ναμης που μαγικ� θα μας αναγενν�σει δεν μπορε� να αποτελε� παρ� μ�νο ψευδα�σθηση. Αν δεν νι�σουμε βαθι� μ�σα μας την αλλαγ� που φ�ρει το χαρμ�συνο μ�νυμα της ν�κης της φθορ�ς του �δη, της ν�κης των δυν�μεων που κρατο�ν σκοτεινιασμ�νο το μυαλ� μας και δεν μας αφ�νουν να ζ�σουμε ευτυχισμ�νοι, δεν θα μπορ�σουμε να επιστρ�ψουμε το βρ�δυ του Μεγ�λου Σαββ�του στο σπ�τι μας νικητ�ς. Νικητ�ς απ� μια προσωπικ� πορε�α που ακολο�θησε τα χν�ρια του θε�ου π�θους μ�χρι το κεν� μνημε�ο. Νικητ�ς απ� τη θνητ�τητα και απ� την απειλ� της απ�λειας της προσωπικ�ς μας ευτυχ�ας στο μονοπ�τι της αι�νιας πορε�ας μας.

 

Μ�σα στην αθανασ�α που μας προσφ�ρει η αν�σταση, ας προσπαθ�σει ο καθ�νας μυστικ� να νι�σει την αιωνι�τητα �χι σαν μια απλ� επιβεβα�ωση της �παρξ�ς του στον κ�σμο, αλλ� ως μια �παρξη που δεν γνωρ�ζει �ρια στον κ�σμο. Που δεν περιορ�ζεται μ�νο σε υλικ�ς μ�ριμνες, που ε�ναι αναπ�φευκτες λ�γω της χο�κ�ς φ�σης του ανθρ�που, αλλ� επεκτε�νεται και π�ρα απ� τη φθορ� της �λης, στην αληθιν� ζω� που υπ�σχεται ο ζωοδ�χος τ�φος. Ο ενταφιασμ�ς των παθ�ν και αδυναμι�ν μας, ο τ�φος των δυν�μεων που περιορ�ζουν την ελευθερ�α και την ευτυχ�α μας ε�ναι αυτ�ς που μας οδηγε� στην β�ωση απ� τ�ρα της αι�νιας ζω�ς που υπ�σχεται η αν�σταση. Μ�νο �τσι μπορο�με με ειλικρ�νεια να ομολογ�σουμε �τι εωρ�καμεν τον Κ�ριο, αν�στη εκ νεκρ�ν και μαζ� μ’ αυτ�ν αναστηθ�καμε και εμε�ς απ� το �ρεβος της πεπτωκυ�ας φ�σης μας. 

Leksi / Eflogos
������ 7

������, ��� ����� ���

 

Υπ�ρχουν �ραγε ευσχ�μονες βουλευτ�ς στις μ�ρες μας; Υπ�ρχουν εκπρ�σωποι του λαο� �που μπορο�με να εμπιστευτο�με; �χουν το σθ�νος να τολμ�σουν να ζητ�σουν την αποκαθ�λωση του Κυρ�ου απ� το σταυρ�; Την αποκαθ�λωση του λαο� που υπηρετο�ν απ� τον σταυρ� της οικονομικ�ς κρ�σης; Χρειαζ�μαστε αν�σταση και δεν �χουμε τα χ�ρια που θα μας βγ�λουν τα καρφι�, δεν �χουμε τα μ�σα για να μπορ�σουμε να ελευθερωθο�με απ� το ζυγ� της ανεργ�ας, της φτ�χειας και της οικονομικ�ς μας δυσχ�ρειας.

 

Υπ�ρχουν �μως μυροφ�ρες, υπ�ρχουν �νθρωποι που κρατ�νε το ακριβ�τερο μ�ρο για να το εναποθ�σουν στο σ�μα Εκε�νου που μπορε� να χαρ�σει ως αντ�τιμο και την δικ� μας αν�σταση. Αν�σταση πνε�ματος και απελευθ�ρωση του σκοτισμ�νου μυαλο� μας. Δι�τι αυτ�ς που αναστα�νεται πνευματικ�, θα βρει και την λ�ση για να αναστηθε� και υλικ�. Αυτ� που απαιτε�ται ε�ναι να μην ε�μαστε αν�ραστοι προς τη ζω�, προς Αυτ�ν που ε�ναι η �δια η ζω�. Να φλεγ�μαστε απ� τον �ρωτα που ε�χαν οι μυροφ�ρες για να αντικρ�σουν τον μεγ�λο νεκρ�. Και τ�τε δεν θα χρειαστο�ν μ�ρα, δεν θα μας ζητηθο�ν υλικ�ς μ�ριμνες για να μπορ�σουμε να οδηγηθο�με στο μονοπ�τι �στε να αντικρ�σουμε τον �λιο της αν�στασης. �χοντας τον �ρωτα αυτ�, θα ζο�με την �δια την αν�σταση.

 

�μως ο θε�κ�ς αυτ�ς �ρωτας περν�ει μ�σα απ� τον �ρωτα για τον συν�νθρωπ� μας. Ε�ναι ο �ρωτας για τον �λλον ως πρ�σωπο και �χι ως αντικε�μενο, �που δυστυχ�ς η συμπεριφορ� μας τον �χει μετατρ�ψει σε λαγνε�α. Μ�νο αν αγαπ�σουμε πραγματικ� τον συν�νθρωπ� μας, αν αφ�σουμε χ�ρο στην καρδι� μας για να φιλοξεν�σουμε τον �λλον, τ�τε μ�νο θα μπορ�σουμε να φλογιστο�με και απ� θε�ο �ρωτα, αυτ�ν που μας δ�νει θ�ρρος να ατεν�ζουμε την ελπ�δα, η οποï¿½α «ηγ�ρθη» και πλ�ον μπορο�με να ελπ�ζουμε και στην δικ� μας απελευθ�ρωση απ� τα δεσμ� του πνευματικο� και σωματικο� θαν�του.

 

«Ουκ �νι �ρσεν και θ�λυ». Μεγ�λη τιμ� για τις γυνα�κες να αντικρ�σουν πρ�τες το κεν� μνημε�ο. Η κοινων�α του λαο� που θ�λει να βλ�πει την αν�σταση ως �να πραγματικ� γεγον�ς στη ζω� τους, δεν ε�ναι ο�τε ανδροκρατο�μενη, ο�τε γυναικοκρατο�μενη. Και τα δυο φ�λα κατ�χουν τα πρωτε�α στον ουρ�νιο νυμφ�να, �σο κι αν στον εγκ�σμιο υπ�ρχουν ακ�μη κατ�λοιπα. Η μ�να, η αδερφ�, η σ�ντροφος καταρρ�πτουν τους φ�βους απ� τους Ιουδα�ους και τολμο�ν �πως οι μυροφ�ρες να �ρθουν πρ�σωπο με πρ�σωπο με την αλ�θεια, ανεξ�ρτητα αν γι’ αυτ� χρει�ζεται να προσπερ�σουν την Ρωμα�κ� φρουρ�. Ε�ναι ο π�θος δυνατ�ς για να τιμ�σουν τον αθ�νατο νεκρ�, «την ζω� εν τ�φω», η οπο�α �ρχεται να σημ�νει και την δικ� τους αθανασ�α, να εμφυσ�σει την ζε�δωρη πνο� της για να ζ�σουν την αν�σταση απ� τ�ρα.

 

Γι’ αυτ�, αν δεν μπορ�σουμε να βι�σουμε τα λο�σθια στην καθημεριν�τητα της �παρξ�ς μας, αν δεν τολμ�σουμε να αψηφ�σουμε τα εμπ�δια που μας αποτρ�πουν να �ρθουμε πιο κοντ� στην αλ�θεια μας, στον εαυτ� μας, στον Θε� που κρ�βεται μ�σα μας, τ�τε ε�ναι σ�γουρο �τι δεν θα ε�μαστε κι εμε�ς μ�ρτυρες της αν�στασης. Δι�τι αν�σταση σημα�νει να σηκωθο�με λ�αν πρω�, �ρθρου βαθ�ως, για να δο�με τον �λιο να ανατε�λει, να χαρο�με το φως πριν η αλ�θεια του φτ�σει στο ζεν�θ και μας κατακ�ψει. Πρ�πει να εγερθο�με εγκα�ρως πριν το μεσημ�ρι που �σως δεν αντ�ξουμε τις ακτ�νες του και βυθιστο�με στο σκοτ�δι.

 

Ας προλ�βουμε λοιπ�ν να αδρ�ξουμε την ευκαιρ�α να αναστηθο�με απ� το σκοτ�δι της κρ�σης μας για να αντικρ�σουμε τον τ�φο μας κεν� και να μπορο�με με ασφ�λεια να πο�με �τι «ηγ�ρθη, ουκ �στιν �δε», κι �τσι �λαμψε και σε μας η προσδοκ�α για την δικ� μας �γερση απ� τον τ�φο των παθ�ν και των καταστ�σεων που μας κρατο�ν ομ�ρους της σκοτεινιασμ�νης ανατολ�ς μας.

 

 

 

Leksi / Eflogos
������ 7

� ������� ��� ��������

 

 

�νθρωπον ουκ �χω. Δεν �χω καν�ναν να με βοηθ�σει! Μια ε�κολη απ�ντηση για να αποφ�γουμε να αντιμετωπ�σουμε την ερ�τηση: «θ�λουμε να γ�νουμε υγιε�ς;». Μεταθ�τουμε το φορτ�ο των ευθυν�ν της δικ�ς μας σωτηρ�ας στους �λλους. Περιμ�νουμε κ�ποιον να ταρ�ξει ως �γγελος τα νερ� και να γ�νει το θα�μα, δι�τι εμε�ς δυσκολευ�μαστε να σηκωθο�με απ� το κρεβ�τι της ραθυμ�ας μας. Θ�λουμε κ�ποιον να μας σηκ�σει. Μ�πως �μως η καθ�λωσ� μας αυτ� μας βολε�ει; Μ�πως μας απαλλ�σσει απ� ευθ�νες απ�ναντι στον εαυτ� μας και στους �λλους; Μα ποιος στραβ�ς δεν θ�λει τα μ�τια του; Κι �μως, πολλ�ς φορ�ς η τ�φλωση κοστ�ζει λιγ�τερο απ� την �ασ� της. Συμφ�ρει περισσ�τερο να επαναπαυ�μαστε στην τεμπελι� μας παρ� να διαθ�τουμε πνευματικ� εγρ�γορση.

 

Απ� μια πρ�τη εκτ�μηση της κατ�στασης του παρ�λυτου θα συγκινο�μασταν απ� το γεγον�ς της μοναξι�ς του που δεν �χει καν�ναν δικ� του �νθρωπο να τον βοηθ�σει. Συμβα�νει και σε μας αρκετ�ς φορ�ς να παραπονο�μαστε που ε�μαστε μ�νοι. Αλλ�, αν συγκρατ�σουμε για λ�γο την συγκ�νησ� μας, θα δο�με �τι αυτ�ς που οφε�λεται για την μοναξι� μας, ε�ναι ο εγωκεντρισμ�ς μας και η αδυναμ�α μας να β�λουμε ανθρ�πους στη ζω� μας. �τσι μη δ�νοντας την απαρα�τητη αγ�πη στους �λλους, στερ�ψαμε απ� συναισθ�ματα και απ� �να χ�δι που θα μας συντρ�φευε κι �τσι με�ναμε μ�νοι με ελπ�δα μ�νο τον Θε�. Αλλ�, πως να μας δει ο Θε�ς εφ�σον εμε�ς αδυνατο�με να Τον αναγνωρ�σουμε στο πρ�σωπο των �λλων; Πως να γ�νει το θα�μα απ� τη στιγμ� που το αναζητο�με να γ�νει με μαγικ� τρ�πο και δεν φροντ�ζουμε να καθαρ�σουμε την καρδι� μας για να μπορ�σουμε να το φιλοξεν�σουμε;

 

Η θεραπε�α του παρ�λυτου της Βηθεσδ�, μας γενν� πολλ� ερωτηματικ�. Γιατ� να θεραπε�εται �ποιος προλαβα�νει να μπει στην προβατικ� κολυμβ�θρα; Τ�σοι �λλοι που περιμ�νουν γ�ρω απ’ αυτ�ν δεν αξ�ζουν �ασης; Το �λεος του Θεο� ε�ναι τ�σο λ�γο; Σκανδαλιζ�μαστε λοιπ�ν τ�σο απ� την παρουσ�α του Θεο�, �σο και απ� την απουσ�α του. Δεν μπορο�με να πιστ�ψουμε στην δικαιοσ�νη του βλ�ποντας γ�ρω μας τ�σο π�νο. Η χ�ρη του Θεο� φα�νεται να ε�ναι περιορισμ�νη. Μ�νο για κ�ποιους. Για �λλους δεν υπ�ρχει χ�ρη.

 

Η χ�ρη Του �μως δεν χαρακτηρ�ζεται απ� φτ�χεια Αυτο� που την δ�νει, αλλ� απ� την αδυναμ�α την δικ� μας να την δεχτο�με. �τσι λοιπ�ν για να μας επισκεφτε� η βο�θει� Του θα πρ�πει να γ�νουμε αντ�ξιοι αυτ�ς. Δεν μπορε� να φιλοξενηθε� καινο�ργιο κρασ� σε παλιο�ς ασκο�ς. Θα καταστραφο�ν. Χρει�ζονται καινο�ργιοι. Απαιτε�ται αλλαγ� του εαυτο� μας. Περισσ�τερη αγ�πη πρ�πει να κυλ�σει στις φλ�βες μας, περισσ�τερη συγχ�ρεση να χωρ�σει στην καρδι� μας για να οικοδομηθε� σιγ�-σιγ� ο να�ς του προσ�που μας που θα στεγ�σει τις ελπ�δες μας και τη γιατρει� μας.

 

Η δικ� μας παθητικ�τητα ε�ναι πολλ�ς φορ�ς η αιτ�α που δεν �χουμε �χι μ�νο κ�ποιον �νθρωπο να μας βοηθ�σει αλλ� ο�τε ο Θε�ς φα�νεται �τι μας συμπον�ει. Απ� το να θρηνο�με �μως την μο�ρα μας, καιρ�ς να την π�ρουμε στα χ�ρια μας. Να ανο�ξουμε τα φτερ� μας, να ζ�σουμε τη ζω� μας γιατ� πραγματικ� αυτ� μας θ�λει ζωντανο�ς και �χι παρ�λυτους. Ας ανο�ξουμε τις π�ρτες της καρδι�ς μας. Ας δ�σουμε ευκαιρ�ες στους ανθρ�πους να μας πλησι�σουν. �τσι θα ε�μαστε σε θ�ση να βουτ�ξουμε πρ�τοι στην κολυμβ�θρα της αιων�ου ζω�ς που παρ�χει την λ�τρωσ� μας απ� τα σωματικ� και πνευματικ� μας νοσ�ματα. Ε�θε η συνειδητοπο�ηση της παρ�λυσ� μας να δ�σει πνο� στο π�ταγμ� μας για να βρο�με την δ�ναμη να φορτωθο�με το κρεβ�τι μας και να ακολουθ�σουμε τα χν�ρια που οδηγο�ν στην αε�ζωο πηγ� του �δυτου �λιου της σωτηρ�ας μας.

Leksi / Eflogos
������ 7

��� ��� �� ������� ����

 

 

Το καταμεσ�μερο, «ωσε� �ρα �κτη», στην κ�μινο της ζω�ς, στην κορ�φωση των παθ�ν μας, τ�τε αισθαν�μαστε την αν�γκη για το νερ� που θα νικ�σει τον π�θο για ολοκλ�ρωση της �παρξ�ς μας. Ε�ναι οι στιγμ�ς που η δ�ψα για ν�ημα ζω�ς, δεν μπορε� να σβηστε� μ�νο με τρεχο�μενο νερ�. Απαιτε�ται νερ� που οι ιδι�τητ�ς του δεν περιορ�ζονται σε μεταλλικ� ι�ντα, αλλ� μας μεταμορφ�νει σε πνευματοφ�ρα �ντα ενσταλ�ζοντας στην ψυχ� μας πνο� απ� την αε�ζωο πηγ� του ανε�καστου ελ�ους Του.

 

Αυτ� το νερ� υποσχ�θηκε κι ο Χριστ�ς στην Σαμαρε�τιδα, η οπο�α �γινε η πρ�τη απ�στολος για να μεταλαμπαδε�σει τη φλ�γα της αλ�θειας, παρ�λο που προ�ρχονταν απ� διαφορετικ� θρησκευτικ� υπ�βαθρο κουβαλ�ντας το φορτ�ο της �στατης ζω�ς της. �φτασε βαθι� στην ανομ�α για να φτ�σει βαθι� στην θεραπε�α της. Δεν �ζησε νομοτυπικ� και επιφανειακ�. Προτ�μησε να οργ�σει το σκοτ�δι της ζω�ς για να ποθ�σει τον �λιο περισσ�τερο. Επ�σης, δεν αντιμετωπ�στηκε ρατσιστικ�, δι�τι ο καθ�νας εν�πιον του Θεο� �χει τις �διες δυνατ�τητες. Ο Θε�ς δεν μονοπωλε�ται απ’ αυτο�ς που σφετερ�ζονται την αλ�θεια του, αλλ� ε�ναι ανοιχτ�ς σε �σους η καρδι� τους ποθε�, «ï¿½πως επιποθε� η �λαφος επ� τας πηγ�ς των υδ�των».

 

Την προηγο�μενη Κυριακ� ε�δαμε τον Κ�ριο να θεραπε�ει �να παρ�λυτο σ�μα. Σ�μερα βλ�πουμε να θεραπε�ει μια παρ�λυτη ψυχ�. Ο εντυπωσιασμ�ς απ� το πρ�το θα�μα ε�ναι σ�γουρα μεγαλ�τερος απ� το δε�τερο. Τα μ�τια μας ζητο�ν αποδε�ξεις που να μπορο�ν ε�κολα να πε�σουν. �νας παρ�λυτος που περπατ�ει, ικανοποιε� τον π�θο της ασθενικ�ς μας �ρασης πιο πολ� απ� �,τι θα αντιλαμβαν�μασταν με τα αισθητ�ρια της καρδι�ς μας �ναν �νθρωπο που αναστ�θηκε πνευματικ�.

 

Για �ποιον �μως μπορε� να δει π�ρα απ� τα μ�τια, θα διαπιστ�σει �τι η πνευματικ� �αση ε�ναι απε�ρως σημαντικ�τερη απ� την σωματικ�. Eπ�σης, ο κορεσμ�ς της πνευματικ�ς μας πε�νας και δ�ψας επιτυγχ�νεται �χι με ικανοπο�ηση των ατ�ρμονων επιθυμι�ν της εγωκεντρικ�τητ�ς μας, αλλ� με ζωνταν� νερ� που ε�ναι δ�ρο-πνε�μα �γιο που δωρ�ζεται σε �ποιον �χει αφ�σει χ�ρο για τον �λλον. Σε �ποιον δεν �χει κλειστε� στα δεσμ� της φιλαυτ�ας του, που δεν αγαπ� τον εαυτ� του μ�νο, αλλ� μπορε� και συγχωρε� �τσι �στε να κοινωνε� στη ζω� του με τους �λλους, με τον �λλον, αλλ� και με τον �διο τον εαυτ� του. Μ�νο τ�τε θα �ρθει σε πραγματικ� �νωση και γν�ση με τον �διον, κ�τι που αποτελε� πρ�κληση και στ�χος �παρξης αν θ�λουμε πραγματικ� να νικ�σουμε στη ζω�. Γιατ� στο βασ�λειο της ζω�ς δεν υπ�ρχει �ττα. Yπ�ρχει δ�ναμη δικα�ωσης απ� το ζωνταν� νερ� που φ�ρει γε�ση αιωνι�τητας.

 

Κι αν δεν μπορο�με να κορ�σουμε την δ�ψα μας, δι�τι κ�τι τ�τοιο θα απαιτο�σε την ανασφ�λει� του β�θους που μπορο�με να φτ�σουμε και �χι την ευκολ�α της επιφ�νειας που προτιμ�με, ας με�νουμε διψασμ�νοι για την αλ�θεια που δεν καταφ�ραμε να προσεγγ�σουμε. Ας �χουμε τουλ�χιστον να επιδε�ξουμε τον π�θο μας για αναζ�τηση νο�ματος �παρξης. �σως τ�τε η ζω� να μην μας καταλογ�σει πολλ�ς ευθ�νες που δεν φτ�σαμε στο τ�ρμα, μιας κι ο ιδρ�τας μας στην πορε�α �γραψε στο π�ρασμ� του τον αγ�να μας. Αυτ� τα �χνη σ�γουρα δεν θα ξεθωρι�σουν στο βιβλ�ο της ζω�ς.

Leksi / Eflogos
������ 7

������� ����ᾶ��� ἐ� ��������, ὁ ����ὶ �ὴ� �ᾶ��� ἔ��� ������

 

Φ�τος δεν θα στολ�σω χριστουγεννι�τικο δ�νδρο, ο�τε θα β�λω λαμπι�νια στο μπαλκ�νι. Θ�λω να υποδεχτ� τον Κ�ριο με την ταπειν�τητα που του πρ�πει. �χι δηλαδ� πως β�ζοντας στολ�δια, δεν μπορο�με να ε�μαστε και ταπεινο�, αλλ� δυσκολε�ομαι κ�θε φορ� να ανακαλ�ψω το πνε�μα των Χριστουγ�ννων μ�σα στους μεγαλοπρεπε�ς στολισμο�ς μιας καλοστημ�νης γιορτιν�ς ατμ�σφαιρας. «Θε�ς εφανερ�θη εν σαρκ�» και �χι «εν χλιδ�».

 

Με την υπερβολ� που μας χαρακτηρ�ζει αισθ�νομαι �τι δεν απ�χουμε αρκετ� απ� τον φαρισα�σμ� της εποχ�ς εκε�νης αλλ� και της σημεριν�ς, αναμ�νοντας �να Χριστ� με δαυ�δια εγκοσμιοκρατικ� μεσσιανικ� αποστολ�. Προσπαθο�με να στολ�σουμε την ασχ�μια μας γιατ� ε�μαστε αδ�ναμοι να ανακαλ�ψουμε την ομορφι� που κρ�βεται στα β�θη της καρδι�ς μας. Ξεχ�σαμε να αγαπ�με και αφεθ�καμε στα περιτυλ�γματα για να μας φ�ρουν πιο κοντ� σ’ Αυτ�ν που ε�ναι η �δια η αγ�πη. Π�σο �μως απατ�μαστε θεωρ�ντας Αυτ�ν ως μ�σο και �χι ως προορισμ�. Ως μ�σο ικανοπο�ησης της εξωτερικ�ς μας εικ�νας και �χι ως εσ�τατο στ�χο ζω�ς.

 

«Σ�μερον γενν�ται» και δεν γενν�θηκε ο�τε θα γεννηθε�. Η δι�ρκεια του ενεστ�τα δε�χνει �τι κ�θε στιγμ� στο παρελθ�ν, παρ�ν και μ�λλον ε�ναι το σ�μερα. Κ�θε �ρα ε�ναι η �ρα της γ�ννησης του Κυρ�ου. �πως επ�σης και κ�θε �ρα ε�ναι η �ρα της στα�ρωσης: «σ�μερον κρεμ�ται επ� ξ�λου». Χρ�νος δεν υπ�ρχει. Τον φτι�ξαμε απλ�ς για να μετρ�με τις ρυτ�δες του προσ�που μας. Για να θυμ�μαστε επετε�ους και πανηγ�ρεις και να ξεχ�σουμε �τι αποτελο�με μ�ρος της αιωνι�τητας.

 

Ο ων, ο ην και ο ερχ�μενος ε�ναι αι�νιος, γενν�ται, σταυρ�νεται και αναστα�νεται κ�θε στιγμ�. Αυτ� την γε�ση της αιωνι�τητας καλο�μαστε και εμε�ς να νι�σουμε. Να αρνηθο�με να �ρθει η κατ�λληλη στιγμ� για να πανηγυρ�σουμε, για να γ�νουμε ευτυχισμ�νοι. Η ευτυχ�α, η ζω�, η αλ�θεια δεν προσμ�νονται απλ� βι�νονται συν�χεια. Πως θα μπορο�σα λοιπ�ν να περιμ�νω να γεννηθε� ο Χριστ�ς μ�νο στις 25 Δεκεμβρ�ου; Πως θα μπορο�σα να τον υποδ�χομαι στην Βηθλε�μ μ�νο μια φορ� το χρ�νο, εν� Εκε�νος μας προσκαλε� να γ�νουμε η α�διος φ�τνη για να σπαργανωθε�;

 

Πως θα μπορο�σα να χωρ�σω στην καρδι� μου Αυτ�ν που χ�ρεσε στην χο�φτα του �λη την κτ�ση; Πως θα μπορο�σα να μετρ�ω τον χρ�νο προσμ�νοντας τον Αι�νιο; ï¿½χι, φ�τος θα κ�νω την αλλαγ�. Θα αφ�σω τον Χριστ� να μην γεννηθε� σε μια ψε�τικη φ�τνη με πλο�σια στολ�δια, αλλ� θα φτι�ξω την δικ� μου φ�τνη �πως ακριβ�ς την θ�λει. Φτιαγμ�νη απ� �χυρα και να ζεστα�νεται με τα χν�τα απ� τα γα�δουρ�κια. Αυτ� την εικ�να θα χτ�σω στην καρδι� μου και θα ανασ�ρω απ� τα εν�λια β�θη της, χρυσ�, λιβ�νι και σμ�ρνα για να Του τα προσφ�ρω.

 

Ε�ναι η αγ�πη που μου απ�μεινε και θα Του την δ�σω �λη. Θ�λω να κενωθ�, να αδει�σω, να λι�σω απ� �ρωτα για Εκε�νον. Μ�νο �τσι θα �χω ελπ�δες να γεμ�σω ξαν� δι�τι ε�μαι σ�γουρος �τι Αυτ�ς θα μου τα επιστρ�ψει πολλαπλ�σια. Ας στολ�σουμε λοιπ�ν την καρδι� μας με τα πιο ακριβ� στολ�δια της αγ�πης για να μπορ�σει ο Χριστ�ς να γεννηθε� και φ�τος. Διαφορετικ� φοβ�μαι �τι θα �ρθει αλλ� δεν θα τον αναγνωρ�σουμε, δι�τι Αυτ�ς θ�λει να του στρ�σουμε β�για και �χι ψε�τικα στολ�δια και λαμπι�νια.

Leksi / Skepseis
������ 5

���� ��� ��������� �� �����

Στην αγκαλι� σου π�ρε με

στα πιο ψηλ� σου β�θη

εκε� που δακρ�ζουν τα βουν�

που κα�γονται οι π�γοι.

 

Κρ�τα με στην πιο ψηλ� κορφ�

να φτ�σω το Θε� μου

να γαντζωθ� στον ουραν�

τη θ�λασσα να δι�ξω.

 

Και σαν πετ� σαν αετ�ς

στην πλ�ρη της σκι�ς σου

θα �ρχομαι σαν αστραπ�

το φως σου για να κλ�βω.

 

�φησ� με να ανοιχτ�

στα πλ�τη της αβ�σσου

να με�νω ξ�γρυπνος στη γη

τον �λιο να ανταμ�σω.

 

Και σαν φτ�σεις και χαθε�ς

στα β�θη της καρδι�ς μου

μην ξεχ�σεις τον �ρωτα

που �ζησα για σ�να.

Leksi / Poetree
������ 5

���� �������� �������;

 

Την �χασα κι αυτ� την εξεταστικ�! Ε�μαι �δη στο πτυχ�ο και πρ�πει να βιαστ� γιατ� δεν �χω και πολλ� περιθ�ρια με τον καινο�ργιο ν�μο. Τα πρ�γματα δυσκολ�ψανε και δεν ξ�ρω αν ε�ναι για το καλ� μου � �χι. �να πρ�γμα �μως γνωρ�ζω, �ταν σου στερο�ν ελευθερ�α δε σε κερδ�ζουν παρ� μ�νο σε απομακρ�νουν. Παρ� τα�τα, δεν πιστε�ω �τι ο καινο�ργιος ν�μος θα αλλ�ξει τον τρ�πο σκ�ψης και λειτουργ�ας της ακαδημα�κ�ς κοιν�τητας. Εμε�ς οι φοιτητ�ς θα συνεχ�σουμε να μην πατ�με συχν� στα αμφιθ�ατρα, οι περισσ�τεροι καθηγητ�ς θα συνεχ�σουν να μας προσφ�ρουν τις ξερ�ς τους γν�σεις και οι καταλ�ψεις καλ� θα κρατο�ν μιας και π�ντα κ�ποιος λ�γος θα υπ�ρχει.

 

�λα αυτ� φυσικ� υπ� το π�πλο μιας αγωνι�δους προσπ�θειας του κ�θε εμφανιζ�μενου υπουργο� παιδε�ας που παθι�ζεται να φ�ρει τις ριζοσπαστικ�ς αλλαγ�ς στο σημαντικ� αυτ� πυλ�να της κοινων�ας μας. ï¿½χω την εντ�πωση �μως �τι δεν �χουν καταλ�βει οι �χοντες εξουσ�α (απ� τους πολιτικο�ς μ�χρι τον τελευτα�ο παρατρεχ�μενο βοηθ� καθηγητ�) �τι εμε�ς δε μασ�με. Νομ�ζουν �τι �λα τα κ�νουν εν αγνο�α μας. Μα τ�σο πολ� εθελοτυφλο�ν που θεωρο�ν τη ν�α γενι� �τι ε�μαστε μ�νο του καφ� και της αραχτ�ς; Κι �μως, καλ� κ�νουν και το πιστε�ουν. Μας συμφ�ρει. Ανυποψ�αστα ελλοχε�ει μ�σα σε κ�θε νεανικ� καρδι� ο π�θος για δικαιοσ�νη και η αναζ�τηση εν�ς καλ�τερου α�ριο, σε βαθμ� που δε μπορο�ν να φανταστο�ν.

 

Παρ�λο τις εν μ�ρει υποκινο�μενες αντιδρ�σεις των φοιτητ�ν που πλ�ον �χουν π�ρει οικουμενικ�ς διαστ�σεις και σε δυτικ�ς χ�ρες που �ταν αδιαν�ητο πριν μερικ� χρ�νια, η κραυγ� της νεολα�ας δεν φανερ�νει απλ� μια δυσανασχ�τηση προς τις υπ�ρχουσες συνθ�κες, αλλ� και μια υπ�σχεση. Εμε�ς ε�μαστε η αλλαγ�, εμε�ς ε�μαστε που θα αναλ�βουμε την σκυτ�λη της τ�χης μας. Αυτ� φυσικ� δεν εκφρ�ζεται απαρα�τητα με μια αλλαγ� πολιτικο� σκηνικο�, μιας και ιστορικ� ποτ� η πολιτικ� δεν �ταν αν�λγητη. Αυτ� που αλλ�ζει ε�ναι στην ωριμ�τητα της σκ�ψης του καθεν�ς. Δεν χρει�ζονται απαρα�τητα να αλλ�ξουν οι ν�μοι, εφ�σον αλλ�ξουν οι καρδι�ς και ο νους των ν�ων ανθρ�πων.

 

Ε λοιπ�ν, το μ�νυμα το �χουμε δ�σει. Ε�μαστε ξ�πνιοι, �χουμε εγκαταλε�ψει και δεν συμμετ�χουμε στο θ�ατρο που πα�ζεται για μας. Αντιθ�τως εμε�ς ε�μαστε οι σεναριογρ�φοι σε �να θ�ατρο που απλ� εσε�ς φαιν�σαστε ως κομπ�ρσοι. Η δικ� μας ψυχ� ε�ναι αυτ� που πρωταγωνιστε� στη δικ� μας ιστορ�α.

Politismos / Neolaia
������ 5

Copyright 2011 © developed by taramigos
�����������