|
|
�������� �������
����������
Portfolio
�����������
���������� ��������� �������. � �������� ��� ����� ��� ��� ������ ��� ����� ��������� �������� ��� ������� ��� London Metropolitan University. � ����� ��� ����� �� �� ��������� Charity gr. Magazine ����� �� �������� ��� 2010 ���� � ���� ��� ���� ��� ���������� ��� ���������� ����� ����������, ��������� ��� ����� ���� ������ ����� ��������� �. ��������� - ����������� �� ��������� �� ������ ���. ������ �������� ��� ����������� ���������� ��� �������� ��� ������������� ��� ����� Poetree ��� ����������. ������ ��� ����� �� ������� ���� ���� �� �������� ����� ���� �������� ���� ����� ����������� ������� ��� �� �������� ���� ��� ������ ��� ���������� ���� .
�� portfolio �� ����� ������� ���������...
�� ����������� ������������ �� ����� ������� ����������...
|
|
Φρ�ντισε την ψυχ� σου ως τον ο�κο σου.
Μη την φορτ�νεις με περιτ� φτιασ�δια και κομπασμο�ς.
Σαν �λλο ν�πιο �που διψ�ει για γν�ση
μπ�λιασε την με συνε�δηση και ευθ�νη.
Μαθ�τευσε την στην ολιγ�ρκεια
και την αυτ�ρκεια.
Ασπ�σου,
τους ασκητ�ς του Μεσ�α
και τους λακωνικο�ς φιλοσ�φους των αι�νων.
Θυσι�σου και υπ�δειξε
το μονοπ�τι του φωτ�ς
με �ποια �ννοια και αν το θεσπ�ζει κανε�ς...
Ε�τε της αλλαγ�ς,
ε�τε με την αισιοδοξ�α.
Ως μονομ�χος �ταν βαδ�ζει στο χ�ρτη της ζω�ς
κι ως μ�τοχος της αγ�πης στη μ�χη κατ� του ατομισμο�.
Θ�σε το σ�μα σου εμπρ�ς και υπερασπ�σου
�λες τις κατευθ�νσεις.
Μοναδικ�, χ�ραξε, δρ�μο προς τον �λιο.
Επ�τρεψε στους π�ντες να σε ακολουθ�σουν.
�σο κι αν σε πον�σουν τα λ�για των περαστικ�ν
στο δι�βα σου,
προσευχ�σου να βρουν το δικ� τους μερτικ�
και δι�ξοδο.
Μη ξεχ�σεις ολον�ν μας το σ�ντομο
ρ�γμα στο σκοτ�δι.
Την παρομο�ωση κι αν�γλυφη εικ�να
με τα κερι� που κι αν θα σβ�σουν
θα σπε�ρουν τ�ση ζεστασι�
και λ�μψη στις ψυχ�ς
�σων τα καρφ�σουνε στο χ�μα
για να βρεθο�ν σιμ� του ουρανο�.
Απαρν�σου την �λη
και στ�λισε κ�τι
τ�σο �υλο με �θος,
περηφ�νεια και ισχ�.
Κ�νε το συν�νυμο του κεραυνο�,
των αστραπ�ν, κομμ�τι.
Μη βιαστε�ς να απαντ�σεις
πως ε�ναι η υλ� που βασιλε�ει
στο σ�μπαν και το θ�τει εν κιν�σει.
Μ�τρησε τις φορ�ς �που η μν�μη
και μ�νο σε εφοδ�ασε με τ�λμη
το θ�ρρος σε πρ�ταξε
στους αγ�νες.
Μια γε�ση πειρασμο�, λαβ�ρινθους �στησε
μπροστ� σου.
Στοχ�σου, την ψυχ�
ως αγαθ� και �ψιστο δ�ρο.
Στιγμ� μη τη ρ�ξεις
απ� το θρ�νο,
�χι της αλαζονε�ας μα του θρι�μβου,
της σεμν�τητας.
Καθ�νας κρ�βει μ�σα του μια μουσικ�
Αποκομμ�νη απ� την τροχι� των πλανητ�ν
Εναρμονισμ�νη μ�νο με την δικ� του πορε�α
Η μορφ� σου συνθ�τει
την δικ� μου αρμον�α
και γαλ�νη
Την τρικυμ�α αν χρειαστε�
Ο εφησυχασμ�ς
δεν αποτελε� το �πιο
της πληρ�τητος
Στα χε�λη του καθεν�ς
ρ�ει μια λ�βα προσευχ�
που π�ντοτε σκιαγραφε�
και επικαλε�ται
μια ανωτ�ρα δ�ναμη
�στε να αν�ψει τη φωτι�
στους τελευτα�ους στ�χους
Μη γελι�σαι
Δε κ�νω λ�γο
για το Θε�
του παρ�φρονος κ�σμου
μα για την Θε�α δ�ναμη
που ασκε�
η λησμονι�
και η θ�μηση σου
σε κ�θε μου πρ�ξη,
β�μα και σκοπ�
Να ξερες μ�νο
τι μεγ�λο δ�ρο
ε�ναι ο πλαταγισμ�ς
των βλεφ�ρων,
στο μικρ� το�το κ�σμο,
που κοσμο�ν το
μαγικ� τοπ�ο
και το μυστ�ριο
των ματι�ν σου
�λο μου το βιος
και ο καθημεριν�ς κ�ματος
αποκτο�ν τιμ� και αξ�α
στη πιο στεν� σου πρ�ταση
''Σε αγαπ�''
Εμπλο�τισε την ακ�μα
με πολ�τιμα ουσιαστικ�
''Φως και αγγελ� μου,
Ουραν� μου
Γαλ�ζιο μου στολ�δι''
Αποκλ�ρωσε
�λες τις �ννοιες
του φ�βου και του δισταγμο�
Με �να σου νε�μα
προ�κησε τη ψυχ� μου
με θ�ρος
μπ�λιασε την καρδι� μου
με υπερηφ�νεια
Που σε �χω κοντ� μου
Μαζ� που βαδ�ζουμε
την ετοιμ�ρροπη γ�φυρα
του παρ�ντος
Μη β�ζεις τελε�α
�σε τα κ�ματα να παραληρο�ν
''Ε�μαι για' σενα, εδ�, η φωτι�,''
�τσι η θ�λασσα των λ�ξεων
να λ�βει �λλο ν�ημα
�ταν στο βρ�χο
του �ρωτα και της σιωπ�ς
τ�τλο κατακτο�με παρατηρητ�
την τακτικ� ενστερνιζ�μαστε
των �λαλων δ�νδρων
�που αιων�ς τ�ρα
οι φυλωσσι�ς του εν�ς
πλ�κονται στον κορμ� του δευτ�ρου
Μη περιπλ�κεις μ�νο
τα χ�ρια σου
γ�ρω απ� το σ�μα μου
Μη σφ�γγεις τα δ�χτυλα μου
Γ�νε κομ�τι του σ�ματος
και κ�κλος της ζω�ς μου
Μ�πως στο στρ�βιλο
που θα χαθ�
ανταμοιφθ� με λ�γο
�λιο, ανθρωπι� και
εγκαρτ�ρηση
Η τρικυμ�α και ο παρ�δεισος σε εσ�να
Μεγ�λωσα
Ψ�λωσα στα μ�τια σου
Μεγ�λωσε και η ζω�
Μ�κρυναν μ�νο οι λ�ξεις
Δεσμ�ς και αγ�πη,
�νειρο
�λα πορε�ονται απο κοινο�
στον �διο δρ�μο
Το σ�μα σου
Δεσμ�ς ελευθερ�ας
το σ�μα σου
Οχι φυλακ�
Κι φυλ�κη μπορε�
να σε χωρ�σει
κ�ποια στιγμ�
�ταν φωλι�ζουν
μ�σα της χρ�ματα
Γαλ�ζιο
του ουρανο�
Λευκο� ανθο� ειρ�νης
εντ�ς του πρ�σινου κηπαρ�ου
Τ�σο μοναδικ�
τ�σο ξεχωριστ�
Μια ηλιαχτ�δα φως
τα αγκαλι�ζει �λα
Aποκλειστικ�ς καλλιεργητ�ς
εγ�
Απαιτο�νται θυσ�ες
για να κερδ�σεις
�να κομ�τι αγ�πης
Για μια πορε�α
προς τον παρ�δεισο
Χρει�ζεται να ξοδ�ψεις
�να κομ�τι ζω�ς
� την �δια τη ζω�
�τσι οι τρικυμ�ες της
να μη σε σκι�ζουν
Να σε οδηγο�ν
στην λ�τρωση
�λα τα παθ�ματα
�γω την �χω ζ�σει
Και τη λ�τρωση
και τη τρικυμ�α
και το παρ�δεισο
τον �χω βι�σει
�λα στα μ�τια σου
Το μεγαλ�τερο μου π�θος
Τα μ�τια σου
Διαδραστικ� εναλλ�σονται
σε κ�θε σου καινο�ργια
αγκαλι� η τρικυμ�α
και ο παρ�δεισος
Στο τελευτα�ο σου φιλ�
επιτυγχ�νεται η λ�τρωση
�χι γιατ� γεννι�μαι
απ' την αρχ�
αναμ�νοντας
την επ�μενη φωτι�
Πι�τερο γιατ�
αντ�χω κ�θε φωτι�
χ�ρη στο φιλ� σου
Κ�θε μου β�μα
�να ταξ�δι προς το �πειρο
Κ�θε σου �γγιμα
�να χ�δι της φωτι�ς
Η ρομποτικ� μας κοινων�α �χει επιβ�λει το δικ� της ρυθμ� και ν�μο. Τερ�στιοι ρυθμο� και υπ�ρμετρες απαιτ�σεις. Εφευρ�σεις �πως τα ρολ�για και οι ηλεκτρονικο� υπολογιστ�ς απ� απλο� υπενθυμητ�ς και συσκευ�ς εξυπηρ�τησης ορισμ�νων επικοινωνιακ�ν αναγκ�ν �χουν ”ανελιχθε�’ χ�ρη στην ηθικ� και κοινωνικ� μας απαλλοτρ�ωση σε αναπ�σπαστους συνοδοιπ�ρους μας στο ταξ�δι του βιοπορισμο�. Το τρ�ξιμο ανελειπ�ς, οι υποχρε�σεις αναρ�θημτες και ο νους βρ�σκεται μον�μως σε υπερδι�γερση. Στην καθημεριν� αυτ�, ας μου επιτραπ�ι ο �ρος, αναμπουμπο�λα, το μνημονικ� τμ�μα του εγκεφ�λου κατακερματ�ζεται β�μα το β�μα. Σταδιακ�, �πουλα και μεθοδευμ�να. Συνειδητ� � μη συμμετ�χουμε σε �να μανιφ�στο ανθρ�πινης ευτ�λειας.
Τα πρ�τυπα που επικρατο�ν στα μικρ� παιδι� ε�να ως επ� το πλε�στον περσ�νες οι οπο�ες εκτ�θενται στο τηλεοπτικ� φακ� με κ�ριους πρωταγνωιστ�ς ηθοποιο�ς που συμμετ�χουν σε χαμηλ�ς αισθητικ�ς τηλεοπτικ�ς σειρ�ς, αποτελματ�ντας την �δια την �ννοια του �ρου ηθοποι�ς, �ντος δηλαδ� το οπο�ο μ�σω της δρ�σης του παρ�γει �θος, ερμηνευτ�ς ασμ�των με ημερομην�α λ�ξεως τεσσ�ρων �ως π�ντε ημερ�ν, καθ�τι την επ�μενη εβδομ�δα πλ�ον ουδε�ς δε τους θυμ�ται και ανορεξικ� μοντ�λα με μ�νο λ�γω �παρξης τη προβολ� των νυχτεριν�ν τους εξ�δων σε φημισμ�να και πολυσ�χναστα κ�ντρα νυχτεριν�ς ψυχαγωγ�ας! Αν ε�ναι ποτ� δυνατ�ν �λη αυτ� ταλαιπωρημ�νη κ�στα που αν�φερα να αποτελε� πρ�τυπο. Στους μεσ�λικες το δυστ�χημα, γιατ� περ� δυστυχ�ματος πρ�κειται, ε�ναι μεγαλ�τερο και τα τρα�ματα βαθ�τερα. Η κοινωνικ� αν�λιξη και το διαρκ�ς κυν�γι του πλο�του � αντιστρ�φως η θ�ρευση κερμ�των με σκοπ� τη κ�λυψη των οικογενειακ�ν αναγκ�ν τους �χει καταστ�σει μηχαν�ς παραγωγ�ς.
Το ερ�τημα που προκ�πτει ε�ναι το εξ�ς ”Εκ των δ�ο καταστ�σεων ποια ε�ναι αυτ� με το χειρ�τερο αντ�κτυπο στην ηθικ� μας τουλ�χιστον εξ�λιξη ;”. �ντας ακ�μη βιολογικ� ν�ος ε�χα την πεπο�θηση πως οι πρεσβ�τεροι δεν �χουν καθ�λου ελε�θερο χρ�νο στη διαθεσ� τους. Αναρωτι�μουν π�σο καταστροφικ� μπορε� να ε�ναι αυτ� για �ναν �νθρωπο. Ωριμ�ζοντας �μως διαπιστ�νω πως ακ�μη και ο ελ�χιστος χρ�νος τον οπο�ο �χουν στη διαθεσ� τους τα παιδι� σπαταλι�ται �σκοπα. Τι φτα�ει; Σ�γουρα πρ�κειται περ� αλυσιδωτ�ς διαδικασ�ας της οπο�ας βασικ�ς θεμελιωτ�ς και ισχυρ�ς συνδετικ�ς κρ�κος, ο οπο�ος αν εκλε�ψει καταστρ�φεται �λη η αλυσ�δα ε�ναι η παιδε�α! Παιδε�α τ�σο απ� τα σχολε�α �σο και απ� τους γονε�ς προς τα παιδι�.
Το �θος και οι αρχ�ς ε�ναι τα ζωογ�νο στοιχε�α που �χουν απουσι�σει τη τελευτα�α τουλ�χιστον δεκαετ�α. Δι�τι δε φτ�σαμε στη δυσμεν� για τη χ�ρα μας κατ�σταση εξ’ ολοκλ�ρου λ�γω κακ�ς μεταχε�ρησης των οικονομικ�ν π�ρων. Η αρχ� ε�χε γ�νει χ�ρη στη εξουθ�νωση και στη συν�χεια πλ�ρη εξουδετ�ρωση της μν�μης. Τα πλ�γματα και οι ριπ�ς που δ�χθηκε η παιδε�α τα τελευτα�α χρ�νια κατ�ρθωσαν να πετ�χουν τον απ�τερο σκοπ� της κυβ�ρνησης της χ�ρας μας. Δημιο�ργησαν μια παθητικ� – μηχανικ� και συν�μα αποχαυνωτικ� κοινων�α σε κατ�σταση εμφ�λιας διαμ�χης. Μια κοινων�α σε πλ�ρη παρακμ�, δ�χως ιεαρ�ρχηση αξι�ν και με πολ� φτην� πρ�τυπα.
�σως να επαναλαμβ�νομαι και να προσπαθ� εναγων�ως να τον�σω την �λλειψη αυτ�ν των στοιχε�ων μα πρ�πει να κατανο�σουμε, αν θ�λουμε να ονομαζ�μαστε νο�μονα �ντα, κ�ποια στοιχει�δη πρ�γματα. Πρ�τον, η καταστροφ� προ�ερχεται στις περρισ�τερες των περιπτ�σεων εκ των �σω, δε�τερον, �νας �νρθρωπος ανιστ�ρητος δε διαφ�ρει σε κ�τι απ� μια στρουθοκ�μηλο η οπο�α εθελοτυφλε� και τρ�τον πρ�πει επιτ�λους να αλλ�ξει η συμπεριφορ� και η νοοτροπ�α μας απ�ναντι στα παιδι�. �χει τ�χει να �ρθω αρκετ�ς φορ�ς σε αντιπαρ�θεση με μη οικε�α πρ�σωπα δι�τι �φηναν το παιδ� τους �ρμαιο αυτ�ς της χαοτικ�ς λα�λαπας. �ταν ακο�ω απ� ενα γονι� ”Μα τι σε νοι�ζει �τσι διασκεδ�ζει το παιδ�, πα�ζωντας ηλεκτρονικ� παιχν�δια και ακο�γωντας σκουπ�δια” Θεε μου, ε�ναι σαν να βλ�πω �να σπ�τι να τυλ�γεται στις φλ�γες και αντ� να προσπαθ�σω να σβ�σω τη φωτι� ρ�χνωντας νερ�, να τρ�ξω να περιλο�σω το σπ�τι με πετρ�λαιο!
Στην πολυδι�σταση τεχνολογικ� – κοινωνικ� εξ�λιξη με τις φαντασμαγορικ�ς εικ�νες, τα εφ�, τους �ντονους χρωματισμο�ς και το καταιγισμ� πληροφορι�ν �χουν εκλε�ψει οι εμβληματικ�ς μορφ�ς. Οι �νθρωποι – σ�μβολα που αγων�ζονται για �να καλ�τερο παρ�ν και �πειτα μ�λλον. Μ�πως η χ�ρα μας π�σχει απ� �λλειψη τ�τοιων μορφ�ν; Φυσικ� �χι! Μ�πως �μως η μν�μη μας �χει ασθεν�σει και χρει�ζεται επιπλ�ον εν�σχυση;
Ντρ�πομαι που η διαδυκτιακ� ενημ�ρωση και οι τηλεορ�σεις ε�ναι αυτ�ς που φροντ�ζουν να μας υπενθυμ�ζουν εθνικ�ς εορτ�ς και αγωνιστ�ς της πατρ�δος μας αλλ� δια μ�σω αυτο� του �ρθρου προσπαθ� να τον�σω και εγ� π�σο σημαντικ� ε�ναι να μη ξεχ�σουμε. Γιατ� πιστε�ω πως πολλο� απ� εμ�ς ξεχ�σαμε και β�ζω και τον εαυτ� μου μ�σα. Ας μην τιμ�σουμε τις ημ�ρες αυτ�ς την εθνικ� εορτ� που διεξ�γεται με αφορμ� το �πος του 1940 και την �ρνηση του τ�τε �λληνα πρωθυπουργο� Ιω�ννη Μεταξ� και πολ� περισσ�τερο τ�ν �διων των Ελλ�νων πολιτ�ν να επιτρ�ψουν την ελε�θερη δι�λευση των Ιταλικ�ν στρατευμ�των επ� της πατρ�δος μας μ�νο με παρελ�σεις και επεφημ�ες.
Θα τιμ�σουμε πολ� περισσ�τερο την θυσ�α των ανθρ�πων που πολ�μησαν επαναφ�ροντας στη μν�μη μας πως �χουμε ισχυρ� θεμ�λια να πατ�σουμε, δυν�μεις που δε τις γνωρ�ζουμε και τοιουτοτρπ�πως θα ατεν�σουμε το μ�λλον με μεγαλ�τερη αισιοδοξ�α.Γνωρ�ζω πως η κατ�φια της εποχ�ς μας προσπαθ�σει να μας εγκλωβ�σει σ’ �να μ�ζερο και πεσιμιστικ� κλοι� χωρ�ς επικοινων�α, αλληλεγγ�η και φ�ς αλλ� τα �νειρα μας δε γ�νεται να τα εξαγορ�σει καν�νας. Μπορο�με να πορευτο�με μπροστ� μ�νο και εφ�σον �χουμε παρελθ�ν πρωτ�στως! �πως ε�χε «υπογραμμ�σει» και ο αλησμ�νητος τραγουδοποι�ς Πα�λος Σιδηρ�πουλος, «Η μν�μη ε�ναι ισχυρ�τερη απ� τη καθημεριν� απουσ�α της παρουσ�ας».
� ������� ��� ���������
�� ���� �������������������������� ���� ���������,
���������� ��������...
� ����� ��� �����������������
��������������� �������� ����������.
�
������� ������������� ���������
�� �������������� ��� ����������
��� ��� ����� ��� ��������� �������
��� �� ������������ ��������� �����.
�
� ������������ �������
��� �������������� ��������� ��������
��������� ���������� ���������� ����� ���...
�
�������� ��� ��������� �������
��������������� �������� ���
��� ��� ��� ������.
�
����������������� ������
������������ �� ����������� ����
��� ��� ���������������.
������ ������������������ �� ������.
����� ������
�������� ������������������ ������������� �������
��� ����� �������� �� ��������
�� ������ ���.
�
��� ���� �������� �� ����������,
�� ���� �� ������.
Εξουθ�νωση της μν�μης
και πλ�ρης κατακερματισμ�ς της
στη κοινων�α των αν�παρκτων αξι�ν
και της αυταρχ�ας.
Της αλλοφρ�νου και παραφρ�νου
καθοδηγο�μενης επιβολ�ς
του υπνωτισμο� καθ ημ�ν.
Ετο�το δ�ναται να πιστε�ουν
πως μας πρ�πει.
Πατριδοκ�πηλοι
εναγων�ως βυθισμ�νοι
στο θ�ασο της μαται�τητος.
Τραυματ�ζουν
συστηματικ� και μεθοδευμ�να
τα θεμ�λια το�της της γης
Της αειφ�λλου τα�της χ�ρας.
Και ε�ναι αε�φυλλος,
δι�τι μπορε� να χ�νει
σημαντικες σταγ�νες φωτ�ς
στον αγ�να της να προσεγγ�σει τον �λιο,
μα π�ντοτε στ�κει υπερ�φανη,
αγ�ρωχη, επιβλητικ�.
Στις αστραπ�ς, στους κεραυνο�ς,
στους β�νδαλους δεν υποτ�σσεται
�σο και να ξυλοκοπο�ν
το κορμ� και να πληγ�νουν τις ρ�ζες της.
Πατρ�ς μου Ελλ�ς δε θα χαθε�ς.
Χρει�ζεται αιων�βια
�σκηση και προσπ�θεια
στο π�ρασμα του χρ�νου
�στε να σβ�σουν
το ονομ� σου απ� το
ακρων�μιο της λ�μψης,
της δε�σεως προς την δ�ξα,
το �νστικτο της ελευθερ�ας.
Εν τω ονοματ� σου γρ�φτηκαν παι�νες,
χρυσ�ς σελ�δες στην
ιστορ�α της ανθρωπ�τητας
και δε γ�νεται να χαθε�ς.
Οι διδαχ�ς των αρχα�ων
«Ες αε� αγαπ�τε τα �για
το�τα χ�ματα. Τα διαποτισμ�να
με τη θε�α χ�ρητι».
Τα παραδε�σια μην�ματα
ληφθ�ντα εκ των ποιητ�ν
οι αγ�νες των ηρ�ων
του �θνους εις το �νομ� σου
σε καθιστο�ν ξ�φος
στα χ�ρια της δικαιοσ�νης
κορων�δα εις τη κεφαλ�
της παγκοσμ�ας ελπ�δος.
Και ε�ναι και �λλοι πολλο�
επ�γειοι �γγελοι
που μ�χονται και πολεμο�ν
με τον κεραυν� στα μ�τια τους
να λαμποκοπ�ει την προσμον�
και την αγ�πη.
Tην π�να στα χ�ρια τους
να ρ�ει το �νειρο.
Την θυσ�α στη ψυχ� τους
να τιμ� την προσφορ�.
�τσι δεν �χουμε απομε�νει
ορφανο� πνευματικ�,
ηθικ�, εκ πολιτισμικ�ς απ�ψεως.
�τσι �χεις παραμε�νει αε�φυλλος
και ενωμ�νη ως �να σ�μα, μια γροθι�.
Ε�ναι κοιν�ς αποδεκτ� πως ζο�με στην εποχ� της απ�λυτης κατ�πτωσης των κοινωνικ�ν αξι�ν και της οικονομικ�ς εξαθλ�ωσης. Ε�στοχα παρατηρε�τε πως η πρ�τη κι�λας πρ�ταση του κειμ�νου ε�ναι ικαν� να σε βυθ�σει σε π�νθος. Αυτ� �μως που σ�γουρα θα προσ�ξατε ε�ναι πως ο κοινωνικ�ς παρ�γοντας, τ�θηκε πρ�τος και εν συνεχε�α το χρηματικ� «αλισβερ�σι» αποτ�λεσε… το κερασ�κι στη το�ρτα. Με αν�λογο τρ�πο οφε�λει να δομε�ται και ο κρατικ�ς - κοινωνικ�ς ιστ�ς.
Οι ανθρ�πινες σχ�σεις που αποτελο�ν περισσ�τερο σχ�σης τριβ�ς - κι αυτ�ς ε�ναι ο κ�ριος λ�γος που αυτ�ς κουρ�ζουν - πρ�πει να «ανασχηματιστο�ν». «Ανασχηματισμ�ς», ωρα�α, ε�ηχη και πολυφορεμ�νη λ�ξη στις προτ�σεις των πολιτικ�ν μα και των πολιτ�ν την περ�οδο που διαν�ουμε. Απ� που �μως θα ξεκιν�σει αυτ� η επαναστατικ� αναδι�ρθρωση και η ριζικ� αλλαγ� του τρ�που σκ�ψεως και συμπεριφορ�ς στις μεταξ� μας συναλλαγ�ς; Απ� την πιο ευα�σθητη και συν�μα πιο δραστ�ρια ομ�δα �μβιων �ντων του πλαν�τη μας, τη νεολα�α. Θα πρ�πει λοιπ�ν να τονιστε� πως αυτ� η νεολα�α, που προσπαθε� συστηματικ� και μεθοδευμ�να με χ�λιους δυο τρ�πους να «υπνωτ�σει» η εκ�στοτε κυβ�ρνηση, �χει αγανακτ�σει δι�τι κουβαλ� μ�σα της �νειρα, σχ�δια και ελπ�δες τα οπο�α δε πρ�κειται να με�νουν στην αφ�νεια.
Αυτ� η νεολα�α ε�ναι που γ�νεται π�ντοτε ο �χος της αλλαγ�ς στις συμφωνημ�νες σιωπ�ς που τρυπο�νε τ�σο εκκωφαντικ� τα αυτι�. ���� � ������� ����� ��� ������� ������� � ���� ��� ������� ���� ������������ ������ ��� ������ ���� ����������� �� ����� ���� �� �� ��������� �������, ������ ��� ������� ��� ����������� �������� ����������� � ��� ��������� ���������� ��� ������������ ���������� ����� ��� ������ ��� ������ ������������ ������ ��������� ��� ���������. Η κινητ�ρια αυτ� δ�ναμη, φ�ρει στις πλ�τες της �μως και �να φορτ�ο ευθ�νης, αυτ� απ�ναντι στον �διο της τον εαυτ�. Δεν θα πρ�πει σε καμ�α περ�πτωση οι επαναστατικ�ς εν�ργειες να αποτελ�σουν μ�θοδο και μ�σο για προσωπικ� προβολ�… της ματαιοδοξ�ας.
Η ï¿½δια η λ�ξη «επαν�σταση» κρ�βει μ�σα της �ννοιες �πως �κρηξη, εν�ργεια, αναδιατ�πωση και αναγ�ννηση. Η τελευταï¿½α –αναγ�ννηση – θα πρ�πει να αποτελ�σει το �λφα και το ωμ�γα σε �λη αυτ� την ελπιδοφ�ρα παρ�μβαση. Αναγ�ννηση, αναδημιουργ�α και επαναδιαπραγμ�τευση του συν�λου των κοινωνικ�ν αξι�ν απ� μια νεολα�α η οπο�α αξ�ζει πολλ� και θα τα καταφ�ρει. �λλωστε, γνωρ�ζουμε τον πραγματικ� μας εαυτ� και ανακαλ�πτουμε τις δυν�μεις μας μ�νο �ταν βρεθο�με για τα καλ�… στον π�το.
Παραχωρ� τη θ�ση μου
σιμ� στον �λιο
μον�χα στα παιδι�,
τα πουλι�, τους ποιητ�ς και τις μητ�ρες.
Καθ�να απ� αυτ�
τα �για πλ�σματα ξεχωριστ�,
γνωρ�ζει
�δολα να αγαπ�ει,
να ταξιδε�ει για ν�ες πατρ�δες
δ�χως να συλλογι�ται
τα ερε�πια που �χουν
απομε�νει π�σω,
να σε μεθ�ει με τα λ�για του
και η αγκαλι� του
να γ�νεται σφα�ρα προστασ�ας.
Ε�ναι τ�τοια
η δι�ρθρωση της πλ�σης,
που εν� απλ�χερα προσφ�ρει
μια θ�λασσα
για �λα της τα �ντα,
εγωιστικ� καθ�νας απ� μας
προτιμ� να σαλπ�ρει,
προς την �κρη του ορ�ζοντα
ολομ�ναχος.
Για �σους αξ�ζουν �μως
χ�νω τη κο�πα
της ματαιοδοξ�ας
στο χ�μα
και αφ�νω τη ψυχ� μου
να διαποτιστε�
με τα χαμ�γελ� τους.
�λλωστε, υπ�ρχει
μια κοιν� συνισταμ�νη
στην ονειρικ� ματι�
�λων αυτ�ν
που εγκωμι�ζω.
Κατορθ�νουν να γεμ�ζουν
τα δικ� σου μ�τια με φως.
|
Copyright 2011 © developed by taramigos
�����������
|