|
|
�������� - ������� ���������
����������
Portfolio
�����������
�� ���������� ��� ����� ����� ���������...
�� portfolio �� ����� ������� ���������...
�� ����������� ������������ �� ����� ������� ����������...
|
|
Η οικονομικ� κρ�ση �χει μπει στη ζω� μας τα τελευτα�α τρ�α χρ�νια δυναμικ� και σχεδ�ν αναπ�ντεχα. Γνωρ�ζαμε πως κ�ποια στιγμ� θα �ρθει αυτ� η μ�ρα αλλ� κανε�ς δεν π�στευε �τι θα ε�ναι τ�σο κοντιν�. �σως- λ�ω τ�ρα εγ� �σως- και να εθελοτυφλο�σαμε νομ�ζοντας πως �τσι κερδ�ζουμε λ�γο παραπ�νω χρ�νο στην δ�θεν ευημερ�α που ζο�σαμε. Η οικονομικ� κρ�ση λοιπ�ν μοι�ζει με �ναν απρ�σκλητο και καθ�λου συμπαθητικ� συγγεν� που �ρχεται ξαφνικ� στη μ�ση του οικογενειακο� τραπεζιο�. Κανε�ς μας δε τον θ�λει αλλ� αναγκαζ�μαστε να συνυπ�ρξουμε με τον �σο πιο ομαλ� τρ�πο γ�νεται. Και ξαφνικ� �λα �γιναν πιο δ�σκολα… οι λογαριασμο�, τα ψ�νια, η καλοπ�ραση, τα δ�νεια, οι σπουδ�ς, οι δουλει�ς, το επιπλ�ον και το κ�τι παραπ�νω. Η επιβ�ωση και οι ανθρ�πινες σχ�σεις. Λογικ� η ρ�ξη μ�σα στην οικογ�νεια �ταν οι απλ�ρωτοι λογαριασμο� �χουν μετατρ�ψει το κρεβ�τι, που �λλοτε �ταν παρ�δεισος ξεκο�ρασης και απ�λαυσης, σε χ�ρο απομ�νωσης και συγκ�ντρωσης του μυαλο� �χοντας την ελπ�δα πως αυτ� το βρ�δυ θα τη βρει τη λ�ση.
Επ�μενη η πλ�ξη στα ζευγ�ρια �ταν η καθημεριν� παραμον� στο σπ�τι δεν ε�ναι πια επιλογ� και ευκαιρ�α για ρομαντικ�ς στιγμ�ς αλλ� μον�δρομος και φαντ�ζει εγκλεισμ�ς πια. Φυσικ� κι επακ�λουθη η απογο�τευση των ν�ων �ταν τα �νειρα τους για την επ�τευξη των στ�χων τους φαντ�ζουν ολο�να και πιο μακριν�, αναγκ�ζοντας τους να νι�σουν χαρο�μενα που βρ�θηκε κ�ποιος εργοδ�της να τους εκμεταλλευτε� γιατ� τουλ�χιστον �τσι θα �χουν δουλει�. �ντας αθερ�πευτα �μως αισι�δοξη λ�ω να τολμ�σω-με φ�βο ψυχ�ς- να πω το εξ�ς: μ�πως τελικ� �λα γ�νονται για καλ�; Μ�πως ε�ναι μια ευκαιρ�α να δο�με τα πρ�γματα απ� μια �λλη ματι�; Ας ξεκιν�σουμε με το δεδομ�νο �τι �χουμε μεγ�λο μερ�διο ευθ�νης στην κατ�ντια της χ�ρας και της τσ�πης μας. Θ�λω να πω πως �ταν βλ�πεις �τι ο πον�δοντος δε φε�γει παρ�λα τα σφραγ�σματα που κ�νεις, αλλ�ζεις γιατρ�! Δεν προσπαθε�ς να καλοπι�σεις το δ�ντι με νανουρ�σματα. Γιατ� �τσι �νας ν�ος και ακ�μα πιο δυνατ�ς π�νος θα σε «πι�σει» στον �πνο. �σως �μως τ�ρα να �χουμε την ευκαιρ�α να εκτιμ�σουμε συμπεριφορ�ς και καταστ�σεις που μ�χρι πριν λ�γο καιρ� δε θα το κ�ναμε � θα τις θεωρο�σαμε χλιαρ�ς σε σχ�ση με �ναν πιο ευφ�νταστο τρ�πο ζω�ς.
�σως να �ταν καιρ�ς τελικ� να βγο�με απ� τη ζεστ� φωλ�τσα μας και να κοιτ�ξουμε λ�γο παραπ�ρα, �χι μ�νο για εμ�ς αλλ� και για τους �λλους. Φ�τος �ζησα τα καλ�τερα γεν�θλια της ζω�ς μου. Δε βγ�κα �ξω, δεν κ�ρασα τους φ�λους μου, δε ψ�νισα και δε μου ΑΓΟΡΑΣΑΝ δ�ρα σε αντ�θεση με �λλες χρονι�ς. �μως δ�ρα ΠΗΡΑ! Η μητ�ρα μου, μο� χ�ρισε την πιο ζεστ� της αγκαλι� που αυτομ�τως μετατρ�πηκε σε «γ�φυρα» συναισθημ�των που ε�χαν ε�κολη πρ�σβαση μ�σα στην καρδι� μου. Οι φ�λες μου-που ε�ναι �λες στην �δια οικονομικ� μο�ρα με μ�να και ε�χαν απαγορευτικ� να μου αγορ�σουν δ�ρο- μου �γραψαν γρ�μματα για το π�ς με βλ�πουν με τα δικ� τους μ�τια και το π�σο πολ� μ’ αγαπ�νε και δεν �χω νι�σει πιο μοναδικ� στη ζω� μου. Ο φ�λος μου �ψαχνε �λη μ�ρα να βρει τραγο�δι να μου αφιερ�σει που να μην �χει ακουστε� πολ�, να μην ε�ναι τετριμμ�νο και να τον εκφρ�ζει απ� τον πρ�το στ�χο μ�χρι τον τελευτα�ο. Δεν �θελα τ�ποτα �λλο. Αν αυτ� συν�βαιναν λ�γα χρ�νια πριν- και δε ντρ�πομαι καθ�λου να το πω- �σως και να απογοητευ�μουν λ�γο που δε θα ε�χα την ευκαιρ�α να σκ�σω με μαν�α το φανταχτερ� χαρτ� περιτυλ�γματος δ�ρων.
Αλλ� φ�τος, με την κατ�σταση που βι�νουμε, δε θα μπορο�σα να νι�σω πιο τυχερ� που ξ�ρω �τι σημα�νω τ�σα πολλ� στη ζω� κ�ποιων ανθρ�πων και �τι η υπ�στασ� μου δεν ε�ναι αδι�φορη και α�ρατη, �πως μας κ�νει η �λλειψη χρημ�των να νι�θουμε. Επ�σης φ�τος ε�ναι η πρ�τη χρονι� που �νιωσα κοντ� με τ�σα πολλ� �τομα μιας και μας απασχολο�σαν τα �δια θ�ματα. Βο�θησα και με βο�θησαν. Στ�θηκα και μου στ�θηκαν. Νοι�στηκα και με νοι�στηκαν. Και �λα αυτ� με μοναδικ� και ανιδιοτελ� τρ�πο. Τ�λος, αντικατ�στησα τα υλικ� αγαθ� με λ�για και πρ�ξεις αν�ξοδες μ�σα απ’ την καρδι� μου. Θ�λησα �σο ποτ� �λλοτε να βοηθ�σω ανθρ�πους που βρ�σκονταν σε χειρ�τερη θ�ση απ� μ�να, �χι μ�νο με τη σκ�ψη και τη συμπ�νια μου αλλ� και με την �μπρακτη βο�θει� μου χωρ�ς να μου κοστ�σει παρ� μ�νο λ�γο απ� το χρ�νο μου.
Ε�ναι εκπληκτικ� το τι ευλογημ�νο πλ�σμα γ�νεται ο �νθρωπος αν πραγματικ� το θ�λει και τι μαγικ�ς δυν�μεις αποκτ� χωρ�ς αυτ�ς να ε�ναι οι ιδι�τητες εν�ς σο�περ- �ρωα σε περιοδικ� κ�μικ. Ναι, η οικονομικ� κρ�ση μας �χει γονατ�σει. Ναι, οι λογαριασμο� δεν πληρ�νονται απ� μ�νοι τους. Και ναι, η �λλειψη χρημ�των ε�ναι πολ� δ�σκολη υπ�θεση. Αλλ� αντ� να αφεθο�με στο βο�ρκο της θλ�ψης που με μαν�α μας τραβ�ει προς τα κ�τω, ας προσπαθ�σουμε να β�λουμε σε πρ�το πλ�νο την καρδι� και τη ψυχ� μας και να περ�σουμε αυτ� το στ�διο �σο το δυνατ�ν πιο αν�δυνα. Αν μπορε� κ�ποιος να κοστολογ�σει τη ζεστασι� μιας αγκαλι�ς, μια «συγν�μη» ειλικριν�, �να απ�λυτο «σ’ αγαπ�ω», �να φιλ� αληθιν�, το «ε�μαι εδ� για σ�να, να το ξ�ρεις» και το «ï¿½λοι μαζ�» τ�τε μη με βγ�ζετε απ� την ονειροπ�λα ψευδα�σθηση που �χω δημιουργ�σει και ε�μαι μ�νιμος κ�τοικος πια. Αν �μως �λα αυτ� δεν �χουν τιμ�, γεμ�ζουν τις καρδι�ς σας και σας κ�νουν να �χετε το πιο �μορφο και ειλικριν�ς χαμ�γελο που θα μπορο�σε να �χει �να πρ�σωπο τ�τε καλ�ς �ρθατε στον κ�σμο της αισιοδοξ�ας μου και να �χετε μ�α ευχ�ριστη παραμον�!
|
Copyright 2011 © developed by taramigos
�����������
|