![]() |
�να ε�δος φορτ�ου με ρ�δες απ� ρ�δια και αλαφρ� βλεφ�ρισμα ψυχ�ς ο ουραν�ς του α�ριο.
Τι κι αν κ�τω απ� τις ρ�δες συνθλ�βεται το χθες! |
|
Ε�μαστε τα λουλο�δια του καλοκαιριο� που χ�ρι μεγ�λου ξ�χασε να μας ποτ�σει.
Ζο�με με την ανεμελι� των μικρ�ν που κ�που κ�που πα�ζοντας κρυφτ� μας ανακαλ�πτουν |
![]() |
![]() |
Μην πλησι�ζεις εδ�. �ρεμο μικρ� μπλε κ�μα της αγ�πης.
Μην πλησι�σεις. Θα χυθε�ς στη χο�φτα μου. Δεν θα μπορ�σω να σε κρατ�σω. |
|
Λ�γο πιο μακρι�, λ�γο πιο μακρι�. Να βρο�με την σκι� των κοχυλι�ν.
Να Κρ�ψουμε την λαχτ�ρα της απομ�νωσης. |
![]() |
![]() |
Ξεπρ�βαλα σκι�. Στα ξαφνικ�. Π�σω �σερνα το φωτειν� μου περ�γραμμα.
Λ�γο λ�γο �γινα �νθρωπος. Μετ� αποφ�σισα να γ�νω ηλιαχτ�δα. |
|
Παρ�θυρα κλειστ� ε�μαστε που κοιμ�μαστε κ�θε μεσημ�ρι που μας τυφλ�νει ο �λιος του μεσημεριο�. |
![]() |
![]() |
Νυχτ�νει.
Β�ζω π�νω στη σ�ρκα του κ�σμου �να πρ�χειρο αλ�φιασμα και ξεκιν�ω κατ� την σπηλι� της σιωπ�ς. |
Φωτογραφ�ες: Ελ�νη Κολ�νη
Πο�ηση: Αναστασ�α Γκ�τση
|
�σως γι’ αυτ� να συμπον�ς τ�σο τους ακροβ�τες σαλο� μιας �λλης ισορροπ�ας, που του Θεο� το μο�ρασμα ανατ�ραξε. |
![]() |
![]() |
Η νοσταλγ�α δεν αποτυπ�νεται πουθεν�, σταλ�ζει νωχελικ� σε μια �κρια της ψυχ�ς ωσ�ν λαδ�κι ευλογημ�νο, ωσ�ν κοινων�α με το Θε�. |
|
Πως ξεχαστ�καμε �τσι και μας βρ�κε η ξενιτι� απομακρυσμ�νους απ� την πιο δικ� μας ζω�! |
![]() |
![]() |
Αφουγκρ�ζομαι ακ�μη τα θλιμμ�να πρωιν� της στερημ�νης καλημ�ρας σου... |
|
Να ξημερ�σω θ�λω, να ξημερ�σω με �υπνο πνε�μα, σ�μα, Να ξημερ�σω θ�λω μ�σα μου… |
![]() |
![]() |
Με φοβ�ζει το�τη σου η εμμον� τα μ�τια μου να λεηλατ�σεις, μην τυχ�ν και δεις μ�σα τους �ναν ολ�κερο θλιμμ�νο κ�σμο που αι�νες τ�ρα μια γωνι� δε βρ�σκει την καρδι� του ν’ απιθ�σει. |
|
Μ�σα μου σε φ�ρω να ταξιδε�εις. Αι�νια αγαπημ�νη. |
![]() |
Φωτογραφ�ες : Ελ�νη Κολ�νη
Στ�χοι : Αναστασ�α Γκ�τση
Η Ιω�ννα Μουσελιμ�δου ([email protected]) γενν�θηκε στην �δεσσα. Αποφο�τησε με �ριστα απ� το Τμ�μα Φιλολογ�ας του Αριστοτελε�ου Πανεπιστημ�ου Θεσσαλον�κης και συν�χισε με μεταπτυχιακ�ς σπουδ�ς στη φιλοσοφ�α. Εργ�ζεται στη Δευτεροβ�θμια Εκπα�δευση. Ποι�ματ� της �χουν συμπεριληφθε� σε ανθολογ�α ν�ων ποιητ�ν και �χουν δημοσιευθε� σε λογοτεχνικ� περιοδικ�.
Ο «Ανο�κειος ν�στος» ε�ναι η πρ�τη της ποιητικ� συλλογ�. Σε αυτ�ν, πραγματε�εται τον π�νο της μν�μης και το ανο�κειο ταξ�δι της ανθρ�πινης �παρξης που εν μ�σω πληγ�ν και παρελθοντικ�ν αγ�νων επιστρ�φει στην αρχ� της. �νας ν�στος ανο�κειος, ε�ναι κ�θε υπαρξιακ� κατ�δυση στα μ�χια της ψυχ�ς και κ�θε �ρωτας τρυφερ�ς που συντελε�ται σε παρελθ�ντα χρ�νο.

ex-ομολογ�σεις:
Αναστασ�α Γκ�τση: Η πρ�τη σκ�ψη που σας �ρχεται στο μυαλ� �ταν ξυπν�τε;
Ιω�ννα Μουσελιμ�δου: Να βιαστ� να φορ�σω τη μ�ρα. Π�λι.
Α.Γ.: Ποιο μουσικ� τραγο�δι σας τριβελ�ζει τ�ρα τελευτα�α το μυαλ�;
Ι.Μ.: Το «La vie en rose» της Edith Piaf.
Α.Γ.: Ο ποιητ�ς που σας �κανε να χ�σετε τον �πνο σας;
Ι.Μ.: Ευτυχ�ς ε�ναι πολλο�. Μεταξ� αυτ�ν ο Ελ�της, ο Λειβαδ�της, η Χατζηλαζ�ρου, ο Ελυ�ρ, ο Παβ�ζε.
Α.Γ.: Αγαπημ�νο μ�ρος της π�λης (και ποιας);
Ι.Μ.: Η Ν�α Παραλ�α της π�λης μου της Θεσσαλον�κης για την υπ�ροχη θ�α και την α�ρα ελευθερ�ας που μου χαρ�ζει. Ε�ναι π�ντα το προσφιλ�ς μου καταφ�γιο.
Α.Γ.: Η πιο �ντονη στιγμ� της μ�ρας σας;
Ι.Μ.: Το ταξ�δι στην �κρη της ν�χτας.
Α.Γ.: Χρ�μα χωρ�ς το οπο�ο δεν θα μπορο�σατε να φανταστε�τε τον κ�σμο σας...
Ι.Μ.: Το μπλε του ουρανο� και της θ�λασσας να αφρ�ζει στις φλ�βες των χερι�ν μου.
Α.Γ.: Φιλανθρωπ�α για σας σημα�νει...
Ι.Μ.: Ο κ�σμος μ�νο �ταν τον μοιρ�ζεσαι υπ�ρχει
Α.Γ.: Ποια εποχ� πιστε�ετε σας ταιρι�ζει;
Ι.Μ.: Η περ�φημη δεκαετ�α του ’60 με τον εκρηκτικ� της οργασμ� σε �λο το φ�σμα της ζω�ς, της θεωρ�ας και της τ�χνης. Και το σ�νθημα «Κ�τω απ� το πεζοδρ�μιο η παραλ�α».
Α.Γ.: Ποιο βιβλ�ο τελει�σατε πριν καν το αρχ�σετε;
Ι.Μ.: Ουκ εστιν αριθμ�ς.
Α.Γ.: Τι θα επιτρ�πατε στον εαυτ� σας χωρ�ς να το μετανι�σετε;
Ι.Μ.: Την απ�δραση σε �ναν ακριβ� μα πολυπ�θητο προορισμ�.
Α.Γ.: Μια λ�ξη για την φρ�ση «η ομορφι� θα σ�σει τον κ�σμο»...
Ι.Μ.: Ουτοπ�α
|
TO ANOIKEIO Τα φαντ�σματ� της στον καθρ�πτη διαστ�λλονται σφην�νοντας γρ�φους σε �γρυπνες συλλαβ�ς. Τ�τε κρ�βεται σε ρ�μβους απ� ασ�γαστα ηφα�στεια και σμαραγδ�νιους καταρρ�κτες. Την κατακλ�ζει το ανο�κειο. Αφ�νεται. |
ΕΠ ΑΠΕΙΡΟΝ Απ� την αρχ� δι�νυσμα εσωστρεφ�ς που τ�μνεται κ�θετα στο �νομα του ν�στου -πριν και μετ� το φως- σε ακρα�α ταλ�ντωση της θλ�ψης και κ�θε �λλου μαρτυρ�ου επ’�πειρον η μν�μη. |
ΝΟΣΤΟΣ Αγγ�ζω το επιφ�νημα της φωτι�ς κορφολογ�ντας τα χρ�νια. Κ�ποι απ� λωτο�ς ονε�ρων ανθ�ζουν στην κ�μαρα. Δυο στ�λες μελ�νι τα μ�τια που με τον καιρ� ρ�ζωσαν στους πρ�ποδες του �λιου. Αι�νιος ν�στος μες στη συντ�λεια του κ�σμου. |
|
ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ï¿½κλειψη η αναπνο� στα σ�νορα της ν�χτας της. Ε�ναι που α�ρατες τις χαραγματι�ς κρατ� αι�νια προσμ�νοντας τα ονειρεμ�να δ�ση. Εικ�νες ερε�πια πληγ�νουν τα χρ�ματα της μ�ρας. �νας �λιος, �στω, να εκραγε� και να σκορπ�σει στους κ�πους μιας �λλης ζω�ς. Φ�λαξε ως την �στατη στιγμ� το θ�μβος της ευαισθησ�ας, τα ε�θραυστα �νθη της φαντασ�ας κι ας σ�ρθηκε η ψυχ� στα β�θη του ανεκπλ�ρωτου και ο τρ�μος απλ�θηκε στα μ�τια, β�βαιη πως χαραμ�στηκε σε α�ριστα γεγον�τα μιας ξ�νης εποχ�ς, πως αιωρ�θηκε στα ρ�γη των ποιημ�των γυμν� απ� �ρωτα και λ�θη. Ε�ναι καιρ�ς τα μυστικ� δεσμ� να λ�σει και το φως να ψηλαφ�σει του α�ματ�ς της. |
ΑΠΟ ΣΥΝΗΘΕΙΑ Π�ς να ζωγραφ�σεις τη σιωπ� σαν τ�λεια απελπισ�α; Κρ�βεσαι διπλ�νοντας την αγρ�πνια στα δ�ση των ματι�ν. Φωλι�ζεις σε �ρημους �σκιους. Ζεστα�νεις τα μ�λη με σπ�θες πανικο�. Μα το τ�λος να γυρε�ει π�ντα απ� συν�θεια την αρχ� του. |
ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ «Ε�ναι οι σιωπ�ς χ�δια απαλ� που ταξιδε�ουν τη ν�χτα ερ�μην των μεγ�λων ερ�των». Κι �στερα φορ�ς τη μ�ρα και γλιστρ�ς σε σκι�ς και βλ�μματα. Διαρρ�εις και ζεις. «Ε�ναι οι σιωπ�ς χορδ�ς γυμν�ς, αχτ�δες που σκορπο�ν των �λλων τις φων�ς στην ερημι� του χρ�νου». Βυθ�ζεσαι στη δ�νη της π�λης προφ�ροντας καταιγ�δες και κοφτερ� ουραν�. Κοχλ�ες μυστικο� τυλ�γουν μ�σα τους την ηχ� του φ�βου. Τα �χνη σου λαβ�ρινθος απ� λ�ξεις. Λ�ξεις ρευστ�ς κι ευ�λωτες που κουβαλο�ν μν�μες φθαρμ�νες, που συμφιλι�νουν τα πρ�γματα ξεριζ�νοντ�ς τα, που ριγο�ν και ξαγρυπνο�ν σε π�θους και ποι�ματα, μορφ�ς και αιν�γματα. |
Ο Γι�ργος Πρ�μπας http://pribas.blogspot.gr/ ζει στην Αθ�να. Με τη λογοτεχν�α (περισσ�τερο με την πο�ηση) και το θ�ατρο ασχολε�ται, π�ντα ερασιτεχνικ� �λλοτε με μακρ�ς πνο�ς λ�ξεις κι �λλοτε με την σ�ντομη αν�σα των χαικο�. H πο�ησ� σου αφαιρετικ� σε σχ�μα, πυκν� σε ουσ�α, εικονικ� και κοινωνικ� ενσυνε�δητη αποτελε� σπουδ� στο πεδ�ο των γραμμ�των. Ο ï¿½διος διατηρε� το ιστολ�γιο http://pribas.blogspot.com/ και αυτ� την εποχ� συνεργ�ζεται με το ηλεκτρονικ� λογοτεχνικ� περιοδικ� http://www.24grammata.com.
Βιβλ�α:
Ολιγ�γραμμα ΙΙ, Vakxikon.gr/2012
Αλλο�, Πρ�μπας Γι�ργος/2011
Ολιγ�γραμμα ΙΙ, Vakxikon.gr/2011
Αποπο�ηση επ� σκην�ς, Ενδυμ�ων/2009
5+7+5 ακριβ�ς � περ�που χ�ικου, Ενδυμ�ων/2007
(στο οπο�ο μπορε� κ�ποιος να διαβ�σει � κατεβ�σει σε μορφ� ebook �λα τα ανωτ�ρω βιβλ�α)
ex-ομολογ�σεις:
Η πρ�τη σκ�ψη που σας �ρχεται στο μυαλ� �ταν ξυπν�τε
Τι �ρα ε�ναι; (δυστυχ�ς δεν εξαιρο�νται και τα Σαββατοκ�ριακα).
Ποιο μουσικ� τραγο�δι σας τριβελ�ζει τ�ρα τελευτα�α το μυαλ�
Voodoo child (Jimi Hendrix).
Ο ποιητ�ς που σας �κανε να χ�σετε τον �πνο σας
Η Κατερ�να Γ�γου την οπο�α δι�βαζα μανιωδ�ς, που β�βαια ακ�μα το κ�νω, στα φοιτητικ� μου χρ�νια.
Αγαπημ�νο μ�ρος της π�λης (και ποιας);
Η διαδρομ�, μες απ� του Φιλοπ�ππου, απ� το Λουμπαρδι�ρη μ�χρι την �ξοδο λ�γο δυτικ� του Θε�τρου Δ�ρας Στρ�του και ιδ�ως �ταν σουρουπ�νει την �νοιξη.
Η πιο �ντονη στιγμ� της μ�ρας σας
Δεν μπορ� να προσδιορ�σω κ�ποια συγκεκριμ�νη στιγμ� που να σχετ�ζεται με κ�τι τακτ� σε ημερ�σια β�ση η οπο�α να χαρακτηρ�ζεται ως η πλ�ον �ντονη. Επιπλ�ον τα ποιο �ντονα πρ�γματα που β�ωσα μ�νο τακτ� δεν �ταν. Μερικ�ς φορ�ς και τελε�ως μη προβλ�ψιμα.
Χρ�μα χωρ�ς το οπο�ο δεν θα μπορο�σατε να φανταστε�τε τον κ�σμο σας
Πρ�σινο.
Φιλανθρωπ�α για σας σημα�νει
Ο στ�χος της πολιτε�ας θα �πρεπε να ε�ναι η δημιουργ�α συνθηκ�ν οι οπο�ες θα ευνοο�ν την κοιν� ευτυχ�α και �χι την υπ� το κρ�τος επιβολ�ς συν�θροιση ατ�μων �που θα με κ�ποιο τρ�πο θα ευνοο�νται ορισμ�να και μ�λιστα τα λιγ�τερα σε β�ρος των υπ�λοιπων. Αλλι�ς για ποιο λ�γο να εκχωρο�με τη φυσικ� μας ελευθερ�α; Η φιλανθρωπ�α ε�ναι μ�α πρ�ξη υποκριτικ� που σκοπε�ει να απενοχοποι�σει το φιλ�νθρωπο, που �δη τοποθετε�ται σε αν�τερο κοινωνικ� επ�πεδο του αποδ�κτη της φιλανθρωπ�ας, ο οπο�ος μ�λιστα του οφε�λει "ευχαριστ�".
Επιπλ�ον π�σω απ� τη φιλανθρωπ�α κρ�βεται και η ανεπ�δεκτη αμφισβ�τησης επιβεβα�ωση (που �μως κατ�φερε και �πεισε για το αντ�θετο) �τι το καπιταλιστικ� κρ�τος, το οπο�ο αντικατ�στησε το επ�σης αποτυχημ�νο φεουδαρχικ� κρ�τος, απ�τυχε.
Ποια εποχ� πιστε�ετε σας ταιρι�ζει
�νοιξη.
Ποιο βιβλ�ο τελει�σατε πριν καν το αρχ�σετε
Αν αυτ� σημα�νει �τι με το που το ξεκ�νησα το δι�βασα δια μιας �λο, αρκετ�.
Αν αυτ� σημα�νει �τι με το που το ξεκ�νησα το παρ�τησα, αρκετ�.
Τι θα επιτρ�πατε στον εαυτ� σας χωρ�ς να το μετανι�σετε
Οτιδ�ποτε σχετ�ζεται με αυτ� που λ�νε προσωπικ� δικαι�ματα.
Μια λ�ξη για την φρ�ση «η ομορφι� θα σ�σει τον κ�σμο»
Ψ�μα.
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
... τακ τικ τακ τικ τακ ...
Ακ�μα και η σιωπ�
στ�λισμα θ�λει.
[απ� την ποιητικ� συλλογ�: "5+7+5, ακριβ�ς � περ�που χ�ικου" - 2007, εκδ. Ενδυμ�ων]
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
…John Coltrane
...
Τη ν�χτα φως
Χ�ρια ντραμς
Σε κοντραμπ�σο κλ�νη
Ψα�ουνε πι�νο �ρωτα
Κι �να κορμ� σαξ�φωνο
Coltrane ανασα�νει jazz
...
[απ� την εν�τητα "Ακο�γοντας…" της συλλογ�ς: "ΑΠΟπο�ηση επ� σκην�ς" - 2009, εκδ. Ενδυμ�ων. Δημοσιε�τηκε και στο περιοδικ� Jazz και Τζαζ/ τε�χος 214]
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Φυγ�.
Χ�ρος: �να δωμ�τιο με ελ�χιστο φωτισμ� στο οπο�ο διακρ�νεται μ�νο �νας �ντρας ο οπο�ος κ�θεται σ' �να τραπ�ζι και μονολογε� γρ�φοντας. Μια λ�μπα φωτ�ζει μ�νο το τραπ�ζι στο σημε�ο που γρ�φει. Δ�πλα του κ�τω στο π�τωμα �σα, �σα που διακρ�νεται το περ�γραμμα μιας βαλ�τσας.
Η σκην� ξεκιν�ει με τον �ντρα να σκ�ζει σε μικρ� κομμ�τια �να φ�λλο χαρτ�.
�χι! �χι! Δε θα τα γρ�ψω �λα αυτ�. Δεν υπ�ρχει λ�γος. Τι σημασ�α �χει να αναφ�ρω τ�σα για τα χρ�νια που περ�σαμε και πως �λλαξε... Τ�ποτα! Τρεις λ�ξεις ε�ναι αρκετ�ς. «Δεν αντ�χω �λλο...
Γρ�φει.
... και φε�γω».
Σβ�νει νευρικ�.
Το φε�γω δεν χρει�ζεται, εννοε�ται! Σκ�το: «Δεν αντ�χω �λλο». Τελε�α. � μ�πως θαυμαστικ�; «Δεν αντ�χω �λλο!». Ναι! Καλ�τερα �τσι. Με θαυμαστικ�!... Να δηλ�νει το θα�μα της αντοχ�ς μου... �σως να �βαζα τρ�α θαυμαστικ�. �να μετ� απ� κ�θε λ�ξη! �χι τρ�α. Περισσ�τερα! Να γεμ�σω το χαρτ� θαυμαστικ�! Και τους το�χους... �χουν αυτι� και ξ�ρουν. Μιλι� δεν �χουν. Αν τους ξ�σουν, κ�τω απ' τη μπογι�, θα τα βρο�νε �λα τυπωμ�να! �λα �σα �δικα �χω ακο�σει. Μ�νο που θα χρει�ζεται και κ�ποιος ειδικ�ς, σαν αυτο�ς που αφαιρο�νε τα διαδοχικ� στρ�ματα απ� μπογι�ς απ� τους π�νακες για να τα βρο�νε �λα. Αποκλε�εται οι το�χοι να τα χωρο�σανε σε μια στρ�ση! Ποιος ξ�ρει π�σα επ�λληλα στρ�ματα θα �χουν σχηματιστε�.
Κ�νει κ�νηση να σηκωθε�.
�σε καλ�τερα, ας τους ψ�ξουν οι ειδικο�. Εμ�να τι με νοι�ζει πια. Εγ� φε�γω. Δεν αντ�χω �λλο και φε�γω. Και πολ� �ντεξα. �σε που θα με καθυστερ�σει να ξ�νω τους το�χους και μπορε� και να γυρ�σει και... �χι, �χι! αυτ� δεν το μπορ�. Πρ�πει να φ�γω γρ�γορα. Τ�ρα!
Π�ει να σκ�σει το χαρτ� που �γραφε, αλλ� μετανι�νει.
Μ�λλον �χι, �τσι θα το αφ�σω, με τη μουτζο�ρα. Ναι ε�ναι πιο ωρα�ο με τη μουτζο�ρα. Να δε�χνει �τι κ�τι π�γα να γρ�ψω, να εξηγ�σω, αλλ�... βαρ�θηκα! Ναι να φα�νεται αυτ�. �τι βαρ�θηκα. Ο�τε να εξηγ�σω δεν �θελα. Πρ�πει να φα�νεται αυτ�!... �τι βαρ�θηκα! Να εξηγ�σω; Τι να εξηγ�σω; Λες και δεν ξ�ρει και χρει�ζεται και εξ�γηση. Καμ�α εξ�γηση! Ξ�ρει! Εξηγε�ς σε αυτ�ν που δεν ξ�ρει. Αυτ� ξ�ρει! �σε που μπορε� να το δε�χνει και να λ�ει: «Κοιτ�ξτε π�σα ψ�ματα γρ�φει για να δικαιολογηθε� που με �φησε!» Ναι �τσι θα λ�ει: «Να δικαιολογηθε� που με �φησε». �χι δε θα λ�ει «που με �φησε», «που με παρ�τησε», θα λ�ει. «Παρ�τησε»! Αυτ� ε�ναι η λ�ξη που θα χρησιμοποιε�. Το �φησε σημα�νει και ελευθ�ρωσε εν� το παρ�τησε σημα�νει εγκατ�λειψε. «Εγ�», ναι θα β�ζει το εγ� μπροστ� �πως κ�νει π�ντα. �θελα να �ξερα ποιος δ�σκαλος της �μαθε να ξεκιν�ει �λες τις προτ�σεις με το εγ�; Λες και οι υπ�λοιπες λ�ξεις δεν επιτρ�πεται να ε�ναι στην αρχ� μιας πρ�τασης. «Εγ�, εγ�, εγ�...». «Εγ� του �μουνα π�ντα δ�πλα». Ναι �τσι θα λ�ει: «π�ντα δ�πλα, ακ�μα και τ�ρα που �τρεχα με τη μαμ� τ�ποτα δεν του �λειψε. Μ�νη μου», ναι �τσι θα λ�ει, «μ�νη μου τρ�βαγα το κ�ρο με τη μαμ� και σε αυτ�ν δεν �λειψε τ�ποτα. �τρεχα» ναι �τσι θα λ�ει, «ï¿½τρεχα για να τα προλ�βω �λα και να ε�μαι σε �λα συνεπ�ς». «Και �μουν!», ναι �τσι θα λ�ει, «και �μουν». Ναι αλλ� εγ� �ταν �λειπε �κανα τα π�ντα, αυτ� δε θα το πει, και �ταν �ταν εδ�, δεν αν�πνεα! Δεν υπ�ρχε οξυγ�νο για μ�να!... «Εγ� του �μουνα π�ντα δ�πλα κι αυτ�ς με παρ�τησε και με παρ�τησε τ�ρα που η μαμ� �πεσε και χτ�πησε και κ�θε δε�τερο βρ�δι κ�θομαι δ�πλα της για να γυρ�ζει και κοιτ�ξτε, κοιτ�ξτε εδ�!, τι δικαιολογ�ες γρ�φει. Κοιτ�ξτε τι ψ�ματα γρ�φει για να δικαιολογηθε� που με παρ�τησε. Ναι! ψ�ματα και γελο�ες δικαιολογ�ες. Και με παρ�τησε τ�ρα που χτ�πησε η μαμ� και αναγκ�ζομαι να πηγα�νω βρ�δυ παρ� βρ�δυ να την προσ�χω». Και γιατ� π�ει παρακαλ�; Γιατ� η αδελφο�λα της, της το ξεκαθ�ρισε: Αφο� δε μπορε�, β�βαια μπορε�! �χι μπορε�τε, μπορε�! Γιατ� εγ� ε�μαι ο αν�κανος... Αφο� δε μπορε�, λοιπ�ν, να δ�σει τα μισ� τ�τε να �ρχεσαι να κοιτ�ς τη μαμ� κ�θε δε�τερη μ�ρα μ�χρι το επ�μενο πρω�. Αυτ�ς, εγ� δηλαδ�! δε μπορε�, εσ� να υποφ�ρεις! Εγ� ο �νοχος! Λες και φτα�ω που �πεσε η μαμ�! Αλλ� «ï¿½τσι ε�ναι», θα φων�ζει, «ï¿½ταν δ�νεις τα π�ντα κανε�ς δε σε εκτιμ�»... «Και περ�μενε τ�ρα» , ναι θα το τον�σει το τ�ρα, «για να το σκ�σει». Το χειρ�τερο κατηγορητ�ριο που υπ�ρχει. Καμ�α υπερ�σπιση δεν το ανατρ�πει... Δε με νοι�ζει �μως... «Δεν αντ�χω �λλο». �χι καμ�α εξ�γηση. �χι �τι δε θα πει, αλλ� δε θα μπορε� να το δε�χνει. Δε θα μπορε� να εξηγε�. �σε που μπορε� και να το σκ�σει και να λ�ει: «Δεν ξ�ρω χ�θηκε. �ταν η μ�ρα που π�γαινα στη μαμ� και καθ�μουν �λη τη ν�χτα και �ταν γ�ρισα το πρω� ε�χε φ�γει μαζ� με κ�ποια πρ�γματ� του και μια βαλ�τσα. Δεν ξ�ρω», θα λ�ει, «ο�τε �να απλ� σημε�ωμα δε βρ�κα». «ï¿½χι, δεν ε�χα καταλ�βει κ�τι», χα-χα-χα, �τσι θα λ�ει: «Δεν ε�χα καταλ�βει κ�τι». «ï¿½τανε να μετακομ�σουμε και στο καινο�ργιο μας σπ�τι». Εννοε�ται πως η μετακ�μιση μας στο καινο�ργιο σπ�τι θα ε�ναι κριτ�ριο. Κριτ�ριο �τι �λα π�γαιναν καλ�. Ποιο ζευγ�ρι π�ει σε καινο�ργιο μεγαλ�τερο σπ�τι �ταν τα πρ�γματα δεν π�νε καλ�;... Εμ�να �μως δε με ρ�τησε ποτ� αν μπορο�σα. Αν μου �φταναν. Ποτ� δεν ασχολ�θηκε. Π�ντα �πρεπε να μπορ�. Τη ν�χτα μ�ρα �κανα να μπορ� να της δ�νω. Και λοιπ�ν; Και που το �κανα; Π�ντα �πρεπε να φ�ρνω περισσ�τερα! Δ�κα χρ�νια γ�μου και ε�ναι το τ�ταρτο σπ�τι που θα μετακομ�ζαμε. Π�ντα δε μας χ�ραγαν. Και αυτ� σε δυο τρ�α χρ�νια θα �ρχιζε π�λι να το βρ�ζει �τι την πν�γει. �ταν το �κουγα αυτ�, �τι «αυτ� το σπ�τι με πν�γει», �θελα να την πν�ξω. Καλ� το πρ�το �τανε μικρ�, τα επ�μενα �μως �τανε μεγ�λα και σε πολ� καλ� θ�ση. �ταν τα �βλεπε τρελαιν�ταν απ� τη χαρ� της και �λεγε για τις παιδικ�ς φων�ς που θα το πλημμ�ριζαν, τα παιδι� που θα κ�ναμε, αλλ� μετ� απ� �να δυο χρ�νια �ρχιζε: «Με πν�γει»... Ναι αλλ� αυτ�ς που πνιγ�ταν να μπορ�σω �μουνα εγ�! Εγ� που �τι και να �κανα ποτ� της δεν το αναγν�ρισε. �πρεπε! Εγ� �πρεπε! Εν� αυτ� πρ�σφερε! Εγ� �πρεπε, αυτ� πρ�σφερε. Και β�βαια το ευχαριστ� αν�κει σε αυτ�ν που προσφ�ρει και �χι σε αυτ�ν που οφε�λει!... Ας μην αργ� �λλο. Μπορε� να γυρ�σει �που να 'ναι... Θα ξημερ�σει σε λ�γο... Πρ�πει να φ�γω. Θα το αφ�σω στην κουζ�να...
Κ�νει κ�νηση σα να π�ει να σηκωθε�...
Εδ� θα το αφ�σω. �χι στην κουζ�να. Θ�λω να το δει αμ�σως μ�λις μπει! Αμ�σως!
Σηκ�νεται, πι�νει τη βαλ�τσα, αν�βει �να φως και ρ�χνει μια ματι� στο δωμ�τιο το οπο�ο διακρ�νεται για πρ�τη φορ� απ� τους θεατ�ς. Πρ�κειται για �να λιτ� σαλ�νι �που �μως, στη �λλη �κρη του τραπεζιο� που καθ�ταν, βρ�σκεται πεσμ�νη κ�τω, νεκρ�, μια γυνα�κα αιμ�φυρτη κι �να μαχα�ρι γεμ�το α�ματα. Τρ�χει δ�πλα της και μαζε�ει �να σπασμ�νο κομμ�τι καθρ�φτη. Κ�τι ε�ναι γραμμ�νο π�νω του με α�μα. Το διαβ�ζει:
«ΔΕΝ! ΑΝΤΕΧΩ! ΑΛΛΟ!»
ΤΕΛΟΣ
[περ�που μον�πρακτο απ� την ηλεκτρονικ� �κδοση (ebook) της συλλογ�ς: "ΑΠΟπο�ηση επ� σκην�ς" διατ�θεται ελε�θερα ως ebook απ� τις ιστοσελ�δα www.24grammata.com και http://pribas.blogspot.gr/]
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Σ’ �να φ�λο...
Κα�κι πλ�ει β�θιση
Και μια φο�χτα σαν�δες
Απ� �λιο δαρμ�νες
Κι απ’ αλ�τι
Σφουγγαρ�δες σε �ρες
Απουσ�ας σκ�φανδρου
Σε 3Χ3 χ�ρους
Με διεσταλμ�νες μοναξι�ς
Αν�καθεν
Ο ï¿½διος
Οριστικ� δεμ�νος χρ�νια
Ο αυτ�ς και �λλος
Στη θ�λασσα αυτ�
[απ� την ποιητικ� συλλογ� "αλλο�" - διατ�θεται ελε�θερα ως ebook απ� τις ιστοσελ�δες www.24grammata.com και http://pribas.blogspot.gr/ ]
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Σε καθρ�φτη νηνεμ�α
Επ� δυο σιαμα�α τα σκαρι�.
Κρ�ξιμο γλ�ρων
Αναγγ�λλει τη θαν�.
Καθ�ς π�ρναγα
Το κοτσ�φι σ�πασε.
Βου� μελισσ�ν!
στο κυπαρ�σσι �ψος ρ�ζα καμι� δεν περισσε�ει
cine 8 1/2
μ�τια 8 1/2
παγκ�κι 8 1/2
μια τ�γρης ξαποστα�νει φως
π�ση κο�ραση να σηκ�σει τη μ�ρα;
[τ�σσερα μικρ� ποι�ματα απ� την ποιητικ� συλλογ� "Ολιγ�γραμμα ΙΙ" - 2012, εκδ. Βακχικ�ν. Επ�σης διατ�θεται ελε�θερα και ως ebook απ� την ιστοσελ�δα www.vakxikon.gr ]
|
Στο αταξ�δευτο της μοναξι�ς �πιασα π�το |
![]() |
![]() |
Λιλ� στο στ�χυ να ξοδε�εται η στιγμ� σαν σε σοδει� απρ�σθετης λατρε�ας. �νοιξη καλοκα�ρι ιπτ�μενες λιακ�δες στο κλων�ρι θυμαριο�.Μασο�σες σαν λυπ�σουνα θυμ�μαι... |
|
Μην ψ�χνεις θυμ�αμα στης π�τρας την αμυχ� ν'ανασ�νεις! Φορτ�ο βαρ�ς ο �σκιος και �λλο σ�μα δεν με ορ�ζει. Κ�θε που σταυρ�νομαι μα�ρη κουκ�δα με καρφ�νει. |
![]() |
![]() |
Αι�νιος σαν φλο�σβος η τρ�λα που 'χε απ� παιδ�. Μα ο�τε �να δ�κρυ σαν του ξεριζ�νανε τα πο�πουλα.Ο�τε �να δ�κρυ. �καμπτος σαν �στρακο σαν ψ�χα τρυφερ�ς. |
Φωτογραφ�ες : Σ�ββας Ξυστο�ρης / Στ�χοι : Αναστασ�α Γκ�τση
|
Μικρ� στολ�δια πολ�χρωμου μυστικο�. Απλ�θηκα στου χρ�νου το παν�. Παλ�μες μικρ�ς πρ�ταξα, δεν ζητι�νεψα μο�ντζωσα �μως των μεγ�λων την ραθυμ�α! |
![]() |
![]() |
Π�σω απ� το σκοτ�δι, λ�κνισα το κορμ� της μελωδ�ας. |
|
Π�σο πιο κ�τω να πατε� η φτ�ρνα την αντοχ�ς; |
![]() |
![]() |
Απ�ναντι στο φωτειν� του ορ�ζοντα |
|
Παντο� ο κ�σμος �διος περπ�τησα, φτερο�γισα, σ�ρθηκα παντο� ο κ�σμου �διος μ�σα μου σαν τον φ�ρω... |
![]() |
![]() |
Μια στ�λα σταυρ�ς στην απ�ραστη βροχ� τ' ουρανο� σου. Προσε�χομαι στη σιωπ� του τοπ�ου. |
Πο�ηση: Αναστασ�α Γκ�τση / Φωτογραφ�ες: Ελ�νη Κολ�νη

Να φ�ρεις �νεμο στο βλ�μμα σου και μια αρ�δα ν�τες,
Και εσ�,
μια να με αποδι�χνεις
μια να με ελκ�εις.
σαν πι�νει λιμ�νι η ζεστασι� σου
Και εγ�,
πιο μετ�ωρη στο δι�κενο,
να εισορμ� σ�γκορμη
στην πιο αρ�γιστ� σου θλ�ψη.
να μοσχοβολ� ο Βαρδ�ρης παρελθ�ν.
Των στεν�ν του Βαρδ�ρη ο νοτι�ς
ξ�ρει π�ντα τον δρ�μο να επιστρ�φει…

Ηλ�ας Λιαμ�ς
Τα Μυστικ� Του Καιρο�.
Π�σω απ� τις σελ�δες εν�ς κρυμμ�νου ημερολογ�ου.
Εκδ. Διδαχ�. Αθ�να 2009. σσ 173
«Κ�που αν�μεσα Τρ�τη και Τετ�ρτη / πρ�πει να παρ�πεσε η αληθιν� σου μ�ρα» θα γρ�ψει προφητικ� ο Οδυσσ�ας Ελ�της, καλ�ντας μας γι’�λλη μια φορ� ν’αναμετρηθο�με με το π�ρας της στιγμ�ς, που απ� βιωμ�νο παρ�ν �χει κι�λας γ�νει παρελθοντικ� αν�μνηση και διακα�ς νοσταλγ�α, που θα μας κατατρ�χει την επ�μενη, την κ�θε επ�μενη ημ�ρα. Τα μυστικ� του καιρο� �μως κρ�βονται καλ� π�σω απ� τις σελ�δες εν�ς ημερολογ�ου και μας εμπα�ζουν που τ�σο γρ�γορα παρασυρ�μαστε απ� την πλημμυρ�δα της καθημεριν�τητας, αφ�νοντας να ξεγλιστρ�σει απ� τα χ�ρια μας κι απ� το βλ�μμα μας -κυρ�ως απ� το βλ�μμα μας- η πραγματικ� μας στιγμ�. Η κρυμμ�νη μας στιγμ� που ταπειν� και αρμονικ� συνταιρι�ζει τις φευγαλ�ες ψηφ�δες του χρ�νου μας στο αποκεκαλυμμ�νο κι αποκαλυπτικ� μωσα�κ� της πιο αληθιν�ς μας ζω�ς.
Στην απλ�τητα των γραφομ�νων π�ει και κρ�βεται η πιο μεγ�λη σοφ�α, εκε� αναπα�εται κι η γραφ�δα του Ηλ�α Λιαμ� που θα δηλ�σει ε�στοχα πως «οι �νθρωποι του απλο� λ�γου, του απλο� χαμ�γελου, της απλ�ς συγγν�μης στηρ�ζουν τον κ�σμο και σ�ζουν την ανθρ�πινη ιστορ�α». Στην αξ�α της πιο σημαντικ�ς απλ�τητας επικεντρ�νεται η �γνοια του συγγραφ�α που κινε� την σκ�ψη του αν�μεσα σε δυο επ�πεδα του χρ�νου� εκε�νου που ασυνα�σθητα του χαριζ�μαστε σπαταλ�ντας τη ζω� μας σ’�να αγχωτικ� κυν�γι των επιφανειακ�ν και κοινωνικ� προτειν�μενων αξι�ν κι εκε�νου που δειλ� και υπομονετικ�, ασκητικ� θα λ�γαμε καλ�τερα, υποθ�λλει μ�σα σε σιωπηλ�ς στιγμ�ς κι εκο�σιες προσφορ�ς απ� το περ�σσευμα της αγ�πης μας για τον �λλον, τον αφαν�, τον ταπειν�, τον πραγματικ� πλησ�ον, τον εν κατακλε�δι πραγματικ� «σεαυτ�ν».
Η φιλ�καλη ματι� του συγγραφ�α εναρμον�ζεται �γχρωμα με την εικαστικ� συμβολ� του Νεκτ�ριου Μαμ�η, ξεδιπλ�νοντας �τσι απρ�σκοπτα τους δ�δεκα μ�νες του �η-Χρ�νου σε δ�δεκα κεφ�λαια μν�μης, που ο καθ�νας τους μας τοποθετε�, �λλοτε ως πρωταγωνιστ�ς σε �δια βι�ματα και σκ�ψεις, κι �λλοτε ως κομπ�ρσους στη ζω� που δι�γουμε, ως μας επιβ�λλεται απ� την κοινων�α κι ως �κριτα κι απρο�π�θετα δεχ�μαστε -πο� καιρ�ς και κουρ�γιο εξ�λλου για σκ�ψη και αξιολ�γηση!- Θα το πει απλ� ο ποιητ�ς Τ�σος Λειβαδ�της «Οι �νθρωποι βι�ζονται: �γνοιες, βιοτικ�ς συνθ�κες, �νειρα, συμβιβασμο� / πο� καιρ�ς να γνωρ�σουν τη ζω� τους».
Κι �μως, κατ� τον συγγραφ�α, μ�σα μας, βαθι�, -στα μ�χια του εσωτερικο� μας οφθαλμο� προφαν�ς- εργ�ζεται η υποψ�α της αστοχ�ας απ� την πραγματικ� μας ζω� και της παρ�κκλισης απ� τον πραγματικ� μας χρ�νο. Γρ�φει ο Λιαμ�ς «Σε κ�θε μας διαδρομ�, π�ντα εκε�, π�σω απ� τη γων�α, η υποψ�α πως ζο�με μια ζω� που δε μας ταιρι�ζει» μ’�λλα λ�για η συνα�σθηση πως η αληθιν� ζω�, που ε�ναι μωσα�κ� στιγμï¿½ν «διασ�ζεται σε μ�ρη απρ�βλεπτα, σε στιγμ�ς απρ�βλεπτες, σε ανθρ�πους απρ�βλεπτους», πληγ�νεται απ� την φασαρ�α του �ξω κ�σμου κι ευδοκιμε� στην σιωπηλ� περισυλλογ�, απλ�νεται ξεκο�ραστα στην επαναληπτικ� τροχι� του κ�θε μ�να κι αναρριχ�ται με επιμον� σε κ�θε μν�μη του που τον κ�νει οικε�ο και προσωπικ� στον καθ�να μας.
Ο Γεν�ρης της συγγν�μης, ο Μ�ρτης της πλησμον�ς, ο Ιο�νης του φωτ�ς, ο Νο�μβρης της σιωπ�ς, ο Δεκ�μβρης των ταπειν�ν μαζ� με τους υπ�λοιπους μ�νες βηματ�ζουν μπροστ� στα μ�τια μας, φορ�νε το πολ�χρωμο χιτ�να της εικ�νας και το βραχ�χρονο φευγι� της στιγμ�ς και μας υπενθυμ�ζουν την αυθ�παρκτη παρουσ�α τους, ακ�μη κι �ταν αυτ� δεν συμβαδ�ζει με την δικ� μας επιθυμ�α και προσπ�θεια να συνταιρι�ξουμε την πραγματικ� με την επ�πλαστη ζω� μας.
Τα μυστικ� του καιρο� παραμ�νουν στωικ�ς υπομονετικ� κ�τω απ� τις σελ�δες του ημερολογ�ου� αν τις ξετυλ�ξουμε βιαστικ� και επιπ�λαια, θ’αποκαλ�ψουν αυτ� που τ�σο ευσ�νοπτα διατ�πωσε ο ποιητ�ς Τ�σος Λειβαδ�της στο πο�ημ� του Τα Ψε�δη Του Ημερολογ�ου, «Ποτ� δεν φανταζ�μουν �τι τ�σες πολλ�ς μ�ρες κ�νουν μια τ�σο λ�γη ζω�».
Αν ωστ�σο κοντοσταθο�με π�νω τους, σωπ�σουμε κι αφουγκραστο�με την αγαν� τους αν�σα π�νω στα πρ�γματα, τ�τε θα συναντηθο�με με την �δια μας τη στιγμ� στην αυτοτ�λει� της κι �χι στην αστραπια�α της εναλλαγ� απ� παρουσ�α σε απουσ�α. Τ�τε μ�νο ε�ναι που θα συναντ�σουμε την �δια μας τη ζω� να καρφ�νεται με �λη της την μεγαλοπρ�πεια μ�σα στον χρ�νο κι �χι τον χρ�νο που παρασ�ρει, αφυδατ�νει και εν τ�λει ακυρ�νει την πιο δικ� μας ζω�. Τ�τε μ�νο, κατ� τα λεγ�μενα του συγγραφ�α, θα πλατα�νουμε για τον Θε�, �ταν αρχ�σουμε να στενε�ουμε για τον κ�σμο.
Το Ε.ΚΕ.ΒΙ (Εθνικ� Κ�ντρο Βιβλ�ου) �νοιξε την αυλα�α για τους ν�ους και φερ�λπιδες συγγραφε�ς που �χουν να πουν, να μοιραστο�ν και να προτε�νουν με δυναμισμ� και φρεσκ�δα το �ργο τους και τις προτ�σεις τους για τα καλ�ς � κακ�ς κε�μενα της εποχ�ς μας. Σαρ�ντα - �νας (41) ν�οι και ν�ες λογοτ�χνες[1], πεζογρ�φοι και ποιητ�ς, συγκεντρ�θηκαν και π�ρασαν το δι�μερο (9-10 Δεκ�μβρη) παρουσι�ζοντας το �ργο τους στο 1ο Φεστιβ�λ Ν�ων Λογοτεχν�ν που διοργ�νωσε το Υπουργε�ο Πολιτισμο� και Τουρισμο�, το Ε.ΚΕ.ΒΙ σε συνεργασ�α με το �δρυμα Μιχ�λης Κακογι�ννης και τις Μητροπολιτικ�ς Ιστορ�ες/Metropolis.
�πως αναφ�ρεται και στην σχετικ� ιστοσελ�δα www.ekebi.gr, το 1ο Φεστιβ�λ Ν�ων Λογοτεχνï¿½ν «γενν�θηκε» με αφορμ� τη δυναμικ� της νε�τερης γενι�ς συγγραφ�ων, την αν�γκη �κφρασης αλλ� και προβολ�ς της δημιουργικ�ς της ταυτ�τητας. Ν�ες φων�ς απ�ναντι σε ν�ες πραγματικ�τητες, φρεσκ�δα και �ποψη γ�ρω απ� τη λογοτεχν�α και τις �λλες τ�χνες - το τρ�πτυχο για �λους �σοι συμμετ�χουν στη φετιν�, πρ�τη διοργ�νωση. Με βλ�μμα στραμμ�νο στο α�ριο και «συνομιλï¿½α» με τους συνομ�λικους λογοτ�χνες (�ως 35 ετ�ν) απ� τα αντ�στοιχα ευρωπα�κ� φεστιβ�λ Μ�ντοβας, Βερολ�νου και Ουαλ�ας.
Το σκεπτικ� του Φεστιβ�λ που διοργαν�νεται απ� το Υπουργε�ο Πολιτισμο� και Τουρισμο� και το Εθνικ� Κ�ντρο Βιβλ�ου (ΕΚΕΒΙ), σε συνεργασ�α με το �δρυμα Μιχ�λης Κακογι�ννης και Μητροπολιτικ�ς Ιστορ�ες/Metropolis, συνδ�εται με την επικαιρ�τητα: οι νε�τεροι �νθρωποι αντιμετωπ�ζουν την πολυεπ�πεδη κρ�ση της εποχ�ς μ�σα απ� τη δικ� τους ματι�. Δοκιμ�ζουν την ατομικ� και συλλογικ� �κφραση με τις αναγνωστικ�ς προτιμ�σεις τους, τις ιδ�ες και τις επιδι�ξεις τους. �λλο τ�σο αναζητο�ν μ�σα απ� τις �λλες μορφ�ς τ�χνης (θ�ατρο, μουσικ�, κινηματογρ�φος, χορ�ς, εικαστικ�) �λες τις ερωτ�σεις και απαντ�σεις για το παρ�ν και το μ�λλον.
Με το γενικ� σ�νθημα «Εχουμε πολλ� να πο�με. Να διαβ�σουμε, να ανακαλ�ψουμε, να δο�με…» οι 41 συγγραφε�ς, πεζογρ�φοι και ποιητ�ς ηλικ�ας �ως 35 ετ�ν με �να � δ�ο βιβλ�α στην εργοβιογραφ�α τους, που επιλ�χθηκαν απ� ελληνικ� λογοτεχνικ� περιοδικ� (κ�θε περιοδικ� ε�χε δικα�ωμα να στε�λει 3 προτ�σεις για ν�ους συγγραφε�ς που θεωρο�ν �τι ε�ναι υποσχ�μενοι και αξιομνημ�νευτοι) παρουσι�στηκαν, δι�βασαν αποσπ�σματα των �ργων τους και απ�ντησαν τ�σο στις ερωτ�σεις της Λ�ρης Κ�ζα, του Α�γουστου Κορτ�, οι οπο�οι ε�χαν αναλ�βει τον γενικ� συντονισμ� του Μαραθων�ου Αν�γνωσης, �σο και σ’εκε�νες του κοινο� που παραβρ�θηκε στην α�θουσα.
Το φεστιβ�λ �ληξε το βρ�δυ του Σαββ�του 10 Δεκεμβρ�ου με την βρ�βευση τρι�ν ν�ων λογοτεχν�ν Μαρ�α Ξυλο�ρη, Θοδωρ� Ρακ�πουλο και Δημ�τρη Τανο�δη (δ�ο πεζογρ�φοι και �νας ποιητ�ς). Η α�θουσα του αμφιθε�τρου του Ιδρ�ματος Μιχ�λης Κακογι�ννης χειροκρ�τησε θερμ� τις επιλογ�ς της ειδικ�ς επιτροπ�ς που απαρτ�ζουν ο συγγραφ�ας-δημοσιογρ�φος Σπ�ρος Γιανναρ�ς, η κριτικ�ς λογοτεχν�ας Λ�να Πανταλ�ων και η συγγραφ�ας �ρση Σωτηροπο�λου.
Περισσ�τερες πληροφορ�ες στο www.ekebi.gr
[1] Λ�στα των ν�ων συγγραφ�ων : Αραβαν�ς Σπ�ρος, Αρβαν�της Παναγι�της, Γενν�ρης Μιχ�λης, Γιαλ�νιος Κυρι�κος, Γκαν�σου Τζο�λια, Γκ�τση Αναστασ�α, Γκιων�κης Γι�ργος, Γκολ�τσης Π�τρος, Γρ�βα �ννα, Δημουλ� Αγγελικ�, Δο�κας Γι�ννης, Ερην�κης Ν�κος, Ευαντιν�ς Νικ�λας, Κ�ββαλου Στ�ργια, Καλλ�ργη Λ�να, Κατι�νη Δ�μητρα, Κατσο� Ναταλ�α, Kο�κης Χρ�στος, Κουμασ�δης Ιορδ�νης, Λαμπρ�κος Γι�ργος, Λουλαδ�κης Βαγγ�λης, Μελιδ�νης Αν�στης, Μιχα�λ Χρ�στος Α., Μπ�κας Βαγγ�λης, Νησ�δης Νικ�λας, Ξυλο�ρη Μαρ�α, Παλαβ�ς Γι�ννης, Παλο�κης Σπ�ρος, Παναγι�του Ευτυχ�α, Παπαχαρ�λαμπος Κωνσταντ�νος, Π�τσα Βασιλικ�, Ρακ�πουλος Θοδωρ�ς, Ρ�τος Τ�σος, Σουργιαδ�κη Ειρ�νη, Τανο�δης Δημ�τρης, Τζανακ�ρη Β�σια, Τζατζιμ�κη Ελ�νη, Τσακ�ρης Στ�ργιος, Τσ�ρκας Ιω�ννης, Φακ�νου Μαρ�α, Χριστοπο�λου Μ�γδα.
��� ������� ��� ���������� ������������ ��� 15�� �������� ���� ���������, �� ����������� ������ ������������ ��� ���������� ��������� ������� �������� ����������� ��� ������������, �������� 11, ��� ������ ����������� Duet ��� ��� ������.�� ����� ��� ���������. ��������� ��� ���������. ������� �����. �� �����/�����, ��� ������ ������������� ���� �� ��� ��������, ����������. �� ���� ��� ���������� ������ �� �������� ���� �� ������, ��� ��� ��� ������. Cut. ���� ��� ����� ���������.�� ���� ������ ��������� �� 1978 ��� �����������. ����� ������������ ��� ����������, �� ��� ����� ���������� ��� ����� ��� ������������� ��� �� 2006. ���� ����������� �� ������ ��������� ��� ���������� �� �������� ��������. ���� ����� � ������� ������� ��� ������. �� e-Charity gr. magazine, ��� ��������� ��� �� ��� duet ������ ���� ���.
�
��������� ������: ��� ���������, ����������� �� ���� ��� ����������� ��� ��� ����� ��� ����� ��� ������� ���. “Duet” ������ ������������� � ����������� ��� ���������� ���� ������ �������� ��� 15�� biennale ���� ��� ��������� ��� ������ ��� ������� “��������;”. �� ��������� ��� ����� ���� � ������� �����, � �������� ��� ��� ������� ��� Biennale;
���� ������:�������� ��� ����� ���� � ������� ����� � �������� ���, ���� ����� ��� � ���� ��� ��������� ������� ��� ��������� "���������" ��� � ���� ��� ��������� �� ���� ������� ���������. ������������� ��� ����� ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ß ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ ��� �� ���� ��� ������ ����� �� ������������ �������� ���� ��� ������� (��������, �������, ��� ��������� ��� ����� ���� ���� ���� �.�.�)
�
�.�. :�� ���������� �� ���� ��� ����������� ��� ������� ��� ����������� ���� ��� ��������� ��������� �������� �������������, ���� ��� ���������, � ������������ ��� �� ��������� ������� ��� ���� �� ����� �� ��� ���������� �������;
�.�. :��� ��� ������� ���� ����������� ���, �� ����� ����� ���� ��� ���������� �� �����������, ���� ��� ���� ��������� ��� ���� ������ �� ����������� �� ����������.. ���� ������, ��� � �������� ������ ��� �������� ��� ����� ��� ��������..����� �� ��� �������� ���� ���������� ��� ��� ����������-������ ���� ���!
�
�.�. :��������� ��� ������ ��������� ���� ��������� ��������� (�� ���� �� ����������) ����������� �� ���������� ������������. ��������� ���� ������������, ���� �����������, ���� ����������� ������ ��� �������� � ����� ��� �������. ���� �������������, ����������� ��� ����� ��� (����������� �� ���� ����� ���� ���������� ���) � �������� ��� ����� ��� ������� ��� ckik���� � �����; ���� ������� ��� ������� ��� ��� ���� ��� ���������� ������ �� �������� ���� �� ������, ��� ��� ��� ������.
�.�. :���� ��� ������ ������!!!� (�����) �� ������� ���� ���������� ������� �� ������ � ��������� ����� ����...���� �������� �������! ��� �� ��� ��������, ����� ���������������� ���� ����������� ��� ����� ������� ��� ����, ��� ������� ��� ���������� ��� ��������� ���������. ���, ��� ������ ��� ��������� ���� ���������� ��� ������ ����� �������� �� ������� ���� ������� ��� ������ ��� �������� ����� ������ ��� ��������� ��� ����������� ���, ����� ���� ��� ��������� ��� ��������� ��� ����� ��� ��� �� ����� ��� ������� ��� �� "���������"... ����� ������� ��� ����������� ��� �� ���!

�.�. :����� ��� 25 ������, � 15� �������� ���� ��������� ���������� ��� �����������, ��� ����� ���� ���������������� �� ��� ������������ ������ ��� ���������, �� ����������� ��� �� ����. ��� �� ��� ������ ������ ���� ������ ��� �������� ���� ����������� ������,� ���������� ������ ���� ��� ��� ����� ���� ��� biennale. ��� ��� ������� �� �������������� ��� �� ���� ����� ��� ������ �� ��� ���������� ��� ��� ������ ��� ���� �� ��� �������� ��� �����;
�.�. :������� ��� �� ��� ������� ���� ���������� ��� ��� �� ��� ������ ����������� ���� ����� ��� ���������� ��� "�������", ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ß ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ ��� ��� ����� ��� Biennale, � ����������� ��� � ���� ���������� , �������� ����� �� ������� ��� ����������� ��� ������������� ��������� ����...
�
�.�. :���� ��� ������������, ��� �� ������������ ���� ��������� �������� ��� ������ ����� ��� ������ �� ��� ����� ���������� ��������� ��� �����;�
�.�. : ��� ������ ���� ��� ��������!!!�� (�����) ���, ��� ��������� ���������� ��� �� �� ������� ��� ������ � ����� ���� ��������, ����������� ��� ����� ������� �� �� �������� ��� ����! ���� �� ������ �� ����� ��� �����, ������! � ���� ���� ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ï¿½ß ï¿½ï¿½ï¿½ ���� ���� ����� ��� ��� ������ �� ������� ���� ���������� �����!
�
�.�. :���� �� ��������� ��� ��� ���������� ��� ��� ��� ���������� �������� ��� ��� ��� ���� (��������� ������ ������� ��������), ��� ������������ ���.
�.�. : ��� �� ��������� ���� ���� ��� ��� ����� ��� ��� ��� ���������� ��� ��� ������� ����� ��� ��������!
«ἐμοί δέ μή γένοιτο καυχᾶσθαι
εἰ μή ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
δι᾿ οὗ ἐμοί κόσμος ἐσταύρωται κἀγώ τῷ κόσμῳ» (Γαλ. 6,14),
Να καλε�σαι να μιλ�σεις για τον Σταυρ� του Χριστο� σε μια κοινων�α που αποδοκιμ�ζει κ�θε θυσιαστικ� εν�ργεια και κ�θε προοπτικ� ταπε�νωσης, το θεωρ� πολ� δ�σκολο και ταυτ�χρονα προκλητικ� για την συμβατικ� λογικ� του μοντ�ρνου ανθρ�που. Το να προσπαθε�ς �μως να δι�γεις β�ον δοτικ�ν σε κ�θε πλησ�ον με προοπτικ� υπ�ρβασης του ιδ�ου θελ�ματος, το αντιλαμβ�νομαι - το ελ�χιστον - ως εξαγνιστικ� μωρ�α και μορφ� σαλ�τητας που �ρχεται σε αντ�θεση με τα εγωιστικ� στεγαν� της εποχ�ς μας και τους εγω-τικο�ς μικρ�κοσμους του σ�γχρονου ανθρ�που. Ο εξοβελισμ�ς του ανθρωπ�νου π�νου απ� τις συνειδ�σεις καλ� κραττε� και η επιθυμ�α να οδηγο�μαστε μ�νο σε καταστ�σεις χαρ�ς και προσωπικ�ς ευτυχ�ας / ηδον�ς �λλο τ�σο διεκδικε� πρωταρχικ� θ�ση σε συμπεριφορ�ς και προγραμματισμο�ς ζω�ς. Σε πρ�σκαιρες απολα�σεις και αδι�κοπους εναγκαλισμο�ς με τυχα�ες χαρ�ς και χ�ρες η σταυρικ� θυσ�α του εαυτο� μας και το απρο�π�θετο δ�σιμ� μας στον πλησ�ον μοι�ζει �χι μ�νο απλ�ς �τι αφορ� τους �λλους – �ξω απ� εμ�ς – αλλ� �τι δεν αφορ� (ο�τε ν’ αφορμ�ται, ο�τε να καταλ�γει) τον πραγματικ� κ�σμο μας, δηλαδ� την πραγματικ�τητ� μας (�τσι �πως την �χουμε εμε�ς ορ�σει).
Η βιασ�νη και η ανυπομονησ�α της εποχ�ς μας, που μεταλλ�σσεται πλ�ον ραγδα�α, κ�νει βιαστικο�ς και ανυπ�μονους και εμ�ς τους �διους που θ�λουμε, ποθο�με, διεκδικο�με και θεωρο�με εν τ�λει αναφα�ρετο δικα�ωμ� μας να οδηγο�μαστε αμ�σως στο τ�λος χωρ�ς να ταλαιπωρο�μαστε στα ενδι�μεσα. Μια επιστροφ� στην Ιθ�κη χωρ�ς τις Σειρ�νες που ταλαν�ζουν αυτι�, μακρι� απ� το νησ� των Λαιστρυγ�νων, φυλαγμ�νοι απ� τον πειρασμ� της Κ�ρκης, νικητ�ς �δη του Πολ�φημου και δοξασμ�νοι θριαμβευτ�ς της πιστ�ς αγ�πης της Πηνελ�πης. Μια Ιθ�κη �μως χωρ�ς το ταξ�δι δεν ε�ναι η �δια Ιθ�κη καθ�ς χωρ�ς το ταξ�δι αφ�σταται εκ προοιμ�ου, απογυμν�νεται απ� την σπουδαι�τητ� της και την βαρ�νουσα σημασ�α που της προδ�δουν οι δυσκολ�ες του ταξιδιο�. Ποιος θα μπορο�σε, λοιπ�ν, να κ�νει λ�γο, �τσι που να τον ακο�σουν με προσοχ� και να μην τον θεωρ�σουν φερμ�νο απ� �λλο πλαν�τη, για την αναγκαι�τητα των δυσκολι�ν και των ταλαιπωρι�ν της ζω�ς, για το σταυροαναστ�σιμο �θος που χαρμ�λυπα μιλ� για ολοκληρωμ�νη πορε�α απ� την �μπονη �σκηση του σταυρο� στην λυτρωτικ� ανακο�φιση της Αναστ�σεως; Π�ς να αρθρ�σει κανε�ς λ�γο για την κενωτικ� θυσ�α του �διου του εαυτο� του, προκειμ�νου να χωρ�σει τον πλησ�ον. Ε�ναι εξ�λλου πολ�πονη η πορε�α εξ�δου του «εγ�» μας απ� το �διο μας το «ε�ναι» σε μια αγαπητικ� κ�νηση περιχ�ρησης του �λλου, του διαφορετικο� που μας ξανακ�νει απ� την αρχ�, που μας ανυψ�νει πιο π�νω απ� κ�θε εγωτικ� μικροψυχ�α.
�ταν προχωρο�με �μως προς την λ�τρωση, δεν πα�ρνουμε τ�ποτα μαζ� μας, �ταν βαδ�ζουμε προς το μ�γα μυστ�ριο της αγ�πης ξεχν�με μ�χρι και τον �διο μας τον εαυτ�. Ο Τ�σος Λειβαδ�της θα το πει απλ�, �πως μ�νο απλ� η πο�ηση ξ�ρει να μιλε� : «Η ε�σοδος δεν επιτρεπ�ταν παρ� μ�νο σ’ εκε�νους τους φτωχο�ς τρελο�ς που φαντ�ζονται �τι ε�ναι πουλι�, σκ�λες � δ�ντρα – μαντε�οντας α�ριστα �τι για να μπουν στο μυστ�ριο – πρ�πει να αφ�σουν �ξω τον εαυτ� τους». Η κ�νωση του σταυρο� μοι�ζει με μωρ�α και μωρο� αυτο� που τον αναζητο�ν πεπεισμ�νοι ωστ�σο βαθ�τατα πως η πλ�ρωση της αναστ�σιμης χαρ�ς συμποσ�νει την κ�θε επ�πονη προσπ�θεια για θυσ�α και σταυρικ� μαρτυρ�α.
Μωρο� και σαλο� �μως ε�ναι αυτο� που διασ�ζουν την περ�εργη και αμφιλεγ�μενη �ψη της ζω�ς που βρ�σκει την πλ�ρωσ� της στην ζω� του �λλου, στην θυσιαστικ� προοπτικ� που ο �διος ο Χριστ�ς κληροδ�τησε με την στα�ρωσ� του και εμπιστε�τηκε στους μαθητ�ς του ως τρ�πο ζω�ς και �παρξης. Ο Χρυσ�στομος θα πει και θα φανε� προφαν�ς παρ�ξενος στους συγχρ�νους μας �τι ο σταυρ�ς ε�ναι γιορτ� και πνευματικ� παν�γυρις «Σήμερον ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐν σταυρῷ, καί ἡμεῖς ἑορτήν ἄγομεν, ἵνα μάθῃς ὅτι ὁ σταυρός ἑορτή καί πανήγυρις πνευματική» γιορτ� και πνευματικ� παν�γυρις, επειδ�, �ταν αγαπ�με αυτ� που κ�νουμε, �σο επ�πονο και να ε�ναι, γ�νεται σιγ�-σιγ� γιορτιν�… Πο� να το καταλ�βουν �μως οι βιαστικο�! Πο� οι ανυπ�μονοι!

Κοιν�ς στ�χος, τ�σο των καλλιτεχν�ν �σο και του φιλ�μουσου ιδιοκτ�τη του cafe, �ταν μια μουσικ�ποιητικ� βραδι�/παρ�μβαση προκειμ�νου να ερεθιστε� συγκινησιακ�, μ�σα απ� μια καθαρ� ατμοσφαιρικ� διαδικασ�α, το, ως επ� το πλε�στον νεαρ� σε ηλικ�α κοιν�, που βι�νει με τον δικ� του ξεχωριστ� τρ�πο τα κατανυκτικ� απογε�ματα της Μεγ�λης Εβδομ�δας. Ο ï¿½διος ο Ηλ�ας Χατζ�γλου εξηγε� τον λ�γο που τον �θησε σε αυτ� την κοιν� προσπ�θεια: «ουσιαστικ� και προσωπικ� στ�χευα να βουτ�ξω στην κατ�νυξη των παθ�ν της Μεγ�λης Εβδομ�δας, �τσι που να ξαναεπιστρ�ψω στις αξιακ�ς μν�μες, σ' εκε�νο τον μικρ� που κρατο�σε το κερ� και το εγκ�λπιο στον Α� Νικ�λα. Ξεκιν�ντας μ' αυτ� τον αυθ�ρμητο τρ�πο, ψ�χνοντας το υλικ� που θα πλαισ�ωνε τη φετιν� βραδι�, συνειδητοπο�ησα για πολλοστ� φορ� τον πλο�το των Ελλ�νων ποιητï¿½ν «Νηστε�ει η ψυχ� μου απ� π�θη/και το σ�μα μου ολ�κληρο την ακολουθε�» (Ν. Καρο�ζος), «Στασ�δι μοσχοβολ�/η ν�χτα �γινε στ�μα και μετ� βασιλικ�ς» (Αν. Γκ�τση), καθ�ς και το π�σο ωρα�α θα «μιξ�ρονταν» με ψαλμο�ς του Δαυï¿½δ «τι ραθυμε�ς αθλ�α ψυχ� μου;/Τι φαντ�ζη ακα�ρως μερ�μνας αφελε�ς/Τι ασχολ�ς προς τα ρ�οντα;».
Η πο�ηση λειτο�ργησε αφαιρετικ�, η μουσικ� προσθετικ�, το αποτ�λεσμα μια �λλου ε�δους �κφραση του θρησκευτικο� βι�ματος που συμμεριστ�καμε κατανυκτικ� τ�σο ο Ηλ�ας ως μουσικ�ς �σο και εγ� ως ποι�τρια. Απεκδυθ�καμε τον φ�βο του πρωτ�γνωρου και ντυθ�καμε την ουσιαστικ� ευσ�βεια προσφορ�ς που πηγ�ζει απ� την ταπεινωμ�να καθαρ� και συντετριμμ�νη καρδι�, κουμπ�σαμε π�νω στα λ�για του συγγραφ�α των Ψαλμ�ν για κ�θε ν�ο τραγο�δι «ï¿½σατε αυτ� �σμα καιν�ν, καλ�ς ψ�λατε αυτ� εν αλαλαγμ�» και το τολμ�σαμε για δε�τερη φορ� με αγ�πη κατ� το «η τελε�α αγ�πη �ξω β�λλει τον φ�βον». Η συγκ�νηση του κοινο� δικα�ωσε, δ�χως �λλο, το τ�λμημ� μας που δεσμευτ�καμε να ξαν� επιχειρ�σουμε την επ�μενη Μεγ�λη Εβδομ�δα.
«...μ�νο με την καρδι� βλ�πεις καλ�. Την ουσ�α τα μ�τια δεν τη βλ�πουν» θα πει η αλεπο� στον μικρ� πρ�γκιπα και ο καθ�νας απ� μας σε μεγ�λη πια ηλικ�α θα αναστεν�ξει απ� νοσταλγ�α για την πρ�τη εκε�νη φορ� που �πεσε στα χ�ρια του το βιβλ�ο αυτ�. Θα θυμηθο�με, μετ� δυσκολ�ας προφαν�ς, -π�νε τ�σα χρ�νια εξ�λλου! εκε�νον που μας το πρωτο�κανε δ�ρο, την χαρ� μας �ταν ξετυλ�γαμε το περιτ�λιγμα, την ημ�ρα που το αποσπ�σαμε απ� την σκονισμ�νη μας βιβλιοθ�κη για να το ξεφυλλ�σουμε, το μολ�βι που υπογραμμ�σαμε τα πιο σημαντικ� νο�ματα, την κ�θε μ�ρα που αν και μεγαλ�ναμε, ανατρ�χαμε -στην π�ντα σκονισμ�νη βιβλιοθ�κη μας- για να ξαναθυμηθο�με το μυστικ� της αλεπο�ς και της εξημ�ρωσης.
Αυτ� το παιδικ� βιβλ�ο γιορτ�στηκε και φ�τος �πως και κ�θε χρ�νο, απ� το 1966 κι εφεξ�ς που το καθι�ρωσε η Διεθν�ς Οργ�νωση Βιβλ�ων για την Νε�τητα (International Board on Books for Young People - IBBY), στις 2 Απριλ�ου την ημ�ρα γ�ννησης του μεγ�λου Δανο� συγγραφ�α παραμυθι�ν Hans Christian Andersen. Κ�θε χρ�νο �να διαφορετικ� εθνικ� τμ�μα της ΙΒΒΥ ï¿½χει την ευκαιρ�α να γ�νει χορηγ�ς της Παγκ�σμιας Ημ�ρας Παιδικο� Βιβλ�ου. Επιλ�γει �να θ�μα και καλε� �να γνωστ� συγγραφ�α να γρ�ψει �να μ�νυμα για �λα τα παιδι� του κ�σμου και �να γνωστ� εικονογρ�φο να φιλοτεχν�σει μια αφ�σα. Για το 2011 το μ�νυμα και την Αφ�σα ετο�μασαν το Τμ�μα της ΙΒΒΥ στην Εσθον�α. Την αφ�σα φιλοτ�χνησε ο J�ri Mildeberg και το μ�νυμα �γραψε η Εσθον� συγγραφ�ας Aino Pervik. Η απ�δοση του μην�ματος απ� τα αγγλικ� ε�ναι της Λ�της Π�τροβιτς -Ανδρουτσοπο�λου. Το Ελληνικ� Τμ�μα της ΙΒΒΥ- Κ�κλος του Ελληνικο� Παιδικο� Βιβλ�ου, σε συνεργασ�α με το ΕΚΕΒΙ και �λλους φορε�ς, φρ�ντισε τ�σο για την εκτ�πωση �σο και διανομ� του υλικο� σε σχολε�α και βιβλιοθ�κες.
Παρ�λληλα, τις ημ�ρες αυτ�ς πληθ�ρα εκδηλ�σεων, ημερ�δων και ομιλι�ν �λαβαν χ�ρα σε κ�θε γωνι� του πλαν�τη εντε�νοντας �τσι την γιορταστικ� ατμ�σφαιρα που φ�ρει τους μικρο�ς να χα�ρονται την επαφ� με το εξωσχολικ� βιβλ�ο και τους μεγ�λους να χα�ρονται εκ ν�ου τον �ρωτ� τους με τα πρ�τα τους αναγν�σματα. Συγκεκριμ�να στην π�λη μας της Θεσσαλον�κη μεταξ� �λλων, ο Σ�νδεσμος Εκδοτ�ν Β�ρειας Ελλ�δας και το Κ�ντρο Πολιτισμο� και Βιβλ�ου Νοτιοανατολικ�ς Ευρ�πης σε συνεργασ�α με την Αντιδημαρχ�α Πολιτισμο�, Παιδε�ας και Τουρισμο� του Δ�μου Θεσσαλον�κης - Διε�θυνση Παιδικ�ν Βιβλιοθηκ�ν διοργ�νωσαν με επιτυχ�α �να δεκα�μερο εκδηλ�σεων για τα παιδι�, απ� τις 30 Μαρτ�ου �ως και 10 Απριλ�ου 2011.
«Το βιβλ�ο θυμ�ται» ε�ναι η κατεξοχ�ν φρ�ση του μην�ματος της φετιν�ς ημ�ρας παιδικο� βιβλ�ου. Θυμ�ται το πρ�το παιδικ� χ�ρι που του πρωτο�γγιξε τις σελ�δες και θυμ�ζει τις πρ�τες φαντασιακ�ς μας αποδρ�σεις απ� τα στεγαν� του σχολε�ου και της παιδικ�ς μας καθημεριν�τητας. Θυμ�ται τις ατ�λειωτες �ρες που �ταν αφημ�νο στην παραλ�α αν�μεσα σε αναθυμι�σεις αντηλιακ�ν και θυμ�ζει μυστικ�ς συγκεντρ�σεις με την παρ�α π�νω σε δεντρ�σπιτα � βραδιν�ς φωτι�ς. Θυμ�ται το βιβλ�ο και θυμ�ζει επειδ� �σο και να γερν�νε οι σελ�δες στα χ�ρια μας, �σο και να ταλαιπωρο�νται στα χ�ρια των παιδι�ν μας το βιβλ�ο αγ�γγυστα παραμ�νει ο καλ�τερος φ�λος που συνοδε�ει τις ρυτ�δες μας.

Μετ� την επιτυχημ�νη πορε�α παραστ�σε�ν της Κανελ�ριζας στο Μπενσουσ�ν Χ�ν, για δ�ο μοναδικ�ς παραστ�σεις, θα μοσχομυρ�σει στο Αλατζ� Ιμαρ�τ, Σ�ββατο 28 και Κυριακ� 29 Μαρτ�ου. Το Σ�ββατο 28 Μαρτ�ου μ�α παρ�σταση στις 21.00 και την Κυριακ� στις 29 Μαρτ�ου, δ�ο παραστ�σεις στις 18.00 & 21.00.
Χ�ρος: Αλατζ� Ιμαρ�τ (Κασσ�νδρου 91-93)
Επισκ�πηση �ργου
Aπ� το kontakt ensemble σε συνεργασ�α με τους SourLiBooM, �ρχεται η "Κανελ�ριζα". �να σκηνικ� πρ�τζεκτ που συνδυ�ζει το σωματικ� θ�ατρο, σ�γχρονα ποιητικ� κε�μενα και το παραδοσιακ� τραγο�δι. Ταξιδε�ει σε εικ�νες και καταστ�σεις του παρελθ�ντος, πραγματε�εται τη Μν�μη, τον �ρωτα και τον Αποχωρισμ� μ�σα απ� το πρ�σμα του σ�γχρονου - σε απ�λυτη συνδιαλλαγ�, ωστ�σο, με τον παραδοσιακ� "καμβ�". Ο ï¿½ρωτας δ�ο ν�ων, ο ξενιτεμ�ς των πολλ�ν, η μο�ρα - το ριζικ� του ανθρ�που, η κοινων�α και οι ''ταγ�ς" της, η θ�λασσα στη ψυχ� του ναυτικο�, ο αποχωρισμ�ς ως αποχαιρετισμ�ς - παροδικ�ς � και μ�νιμος, ο θρ�νος... εικ�νες μιας �λλης εποχ�ς που συμβολοποιο�νται και αποκωδικοποιο�νται κατ� το δοκο�ν απ� τον καθ�να σας - ξεχωριστ� και μοναδικ�. Τι �χο �χει το ταξ�δι μακρι�; Τι �ρωμα �χει η θ�λασσα; Τι χρ�μα �χει η μη επιστροφ�; Π�σα β�ματα μετρ�ς ως την αγ�πη;











|
Το μετ�.
Διαρκ�ς κ�νηση των πλανητ�ν.
Αδι�κοπη δ�ψα για σ�μπαντα.
Φλ�γονται οι σκ�ψεις στο δι�βα του ουρανο�.
Τι υπ�ρχει μετ�;
Ποιος ουραν�ς αλλ�ζει χρ�μα
και προς τα πο� θα κοιτ�ει το βλ�μμα;
Π�ς πιστε�εις στην αιωνι�τητα;
Κο�τα γ�ρω σου.
Θα αλλ�ξεις στο δευτερ�λεπτο.
Με �να κλε�σιμο του ματιο� κι η μ�ρα μικρα�νει.
Ο α�ρας φυσ� σε �λλο πρ�σωπο.
Τι θα υπ�ρξει μετ�;
Το τ�ρα «υψωμ�νο» σε μια δ�ναμη.
|
Ο λ�γος –η λ�γη –το λ�γο
Το λ�γο,
λ�ξη δισ�λλαβη.
Διπρ�σωπη.
Λ�γο, ως λ�γο για κ�ποιους.
Λ�γο,
μα τ�σο πολ� για μας τους �λλους.
Επ�ρρημα ποσοτικ�.
Ποιοτικ� για μ�να.
Δε�γμα ποι�τητας κι αντοχ�ς.
Κ�ποτε κι επ�θετο.
Χωρ�ς φ�λο.
�χι ο λ�γος, �χι η λ�γη.
Μ�νο το λ�γο.
Ουδ�τερο.
Αποφασισμ�νο να με�νει λ�γο.
Χωρ�ς να φοβ�ται μη συγκριθε� και γ�νει λιγ�τερο.
Το λ�γο.
Λ�ξη δισ�λλαβη.
Φτ�νουν δυο συλλαβ�ς
για να με σ�σεις λ�γο.
|
Δ�λτα �μικρον
Εξοικει�θηκα
με την τρ�λα σου
και για αυτ� αρνο�μαι
να β�λω χαλιν�ρια στο �λογ� σου.
Ιππε�ω στη μ�ση της �παρξ�ς σου
κι αγναντε�ω τα �κρα.
Δε θα ξανακοιμηθ� ποτ� ξαν�,
να μη χ�σω τα ξημερ�ματ� σου.
|
|
Ο π�νακας
Ε�μαι μια
γυναικε�α μορφ�
σε �να π�νακα
σε παλαιοπωλε�ο.
�χω �να σκ�σιμο
στο μ�ρος της καρδι�ς,
απομειν�ρι μιας μετακ�μισης.
Ψ�ξε να βρεις κλωστ�
να με ρ�ψεις...
μ�νο κο�τα να ταιρι�ζει
με τα μ�τια μου.
|
Πρ�ξεις
Ε�ναι αυτ� η τρ�λα
που με �κανε
να τα χω 400.
Κι ας μην �μουν ποτ� καλ�
με τους αριθμο�ς
και τις «πρ�ξεις».
Μπ�ρδευα την πρ�σθεση
με την πρ�θεσ� μου
να αν�κω σε �θροισμα.
Στη δια�ρεση δε,
-ατελ�ς κ�θε εικ�να
και ομο�ωση-
μου μ�ναν κουσο�ρι
τα υπ�λοιπα,
να μου θυμ�ζουν
πο� αν�κω.
|

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ: Στ�ργιος Τσακ�ρης
Ο Στ�ργιος Τσακ�ρης γενν�θηκε το 1983 στις Σ�ρρες. Ε�ναι πτυχιο�χος της Νομικ�ς Σχολ�ς του Αριστοτελε�ου Πανεπιστημ�ου Θεσσαλον�κης. Αυτ� το δι�στημα ζει και εργ�ζεται στη Θεσσαλον�κη. Η πρ�τη του ποιητικ� συλλογ� «Κ�τω απ’ το φως της λ�μπας» κυκλοφ�ρησε απ� τις εκδ�σεις Παρ�μβαση Κοζ�νης το 2011. Τον Ιανου�ριο του 2013 εκδ�θηκε το δε�τερο ποιητικ� βιβλ�ο του, ο «ï¿½κων Δραπ�της», σε ψηφιακ� μορφ� (e-book) απ� τα 24γρ�μματα (www.24grammata.com). Η ï¿½δια συλλογ� κυκλοφ�ρησε και σε �ντυπη τροποποιημ�νη μορφ� απ� τις (.poema..) εκδ�σεις τον Φεβρου�ριο του 2013. Συμμετε�χε στην «Ποιητικ� Ανθολογ�α ΙΙ-31 Ποιητ�ς», που εκδ�θηκε απ� τις Πνο�ς Λ�γου&Τ�χνης. Ποι�ματ� του �χουν δημοσιευτε� σε δι�φορα λογοτεχνικ� περιοδικ�. Με τ�ση εξομολογητικ� και με εικ�νες που μας φ�ρνουν εν�πιων των κρυμμ�νων μας στιγμ�ν η πο�ηση του Στ�ργιου Τσακ�ρη μας ωθε� απ� το επιφανειακ� στο βαθ�τερο ‘εγ�’ μας. Στοιχε�α επικοινων�ας : [email protected]
Βιβλ�α:
1. Κ�τω απο το φως της λ�μπας
2. �κων δραπ�της
ex-ομολογ�σεις:
Αναστασ�α Γκ�τση: Η πρ�τη σκ�ψη που σας �ρχεται στο μυαλ� �ταν ξυπν�τε;
Στ�ργιος Τσακ�ρης: Να ξεπερ�σω τους σκοπ�λους της μ�ρας και να ξεκλ�ψω λ�γο χρ�νο για τ�χνη και για θ�λασσα.
Α.Γ.: Ποιο μουσικ� τραγο�δι σας τριβελ�ζει τ�ρα τελευτα�α το μυαλ�;
Σ.Τ.: «Π�ντα π�ντα θ�’ ναι αργ� δε�τερη ζω� δεν �χει». Το «παρ�πονο» στ�χοι Οδυσσ�α Ελ�τη, ερμηνε�α Ελευθερ�α Αρβανιτ�κη.
Α.Γ.: Ο ποιητ�ς που σας �κανε να χ�σετε τον �πνο σας;
Σ.Τ.: Π�ρα απ� τους με�ζονες και παλαι�τερους (Καβ�φης, Σεφ�ρης, Ελ�της, Χατζηλαζ�ρου, Eliot, Rilke, Plath…)
τ�ρα τελευτα�α ο Ορ�στης Αλεξ�κης με τη μουσικ�τητα και καθαρ�τητα της πρωτ�τυπης πο�ησ�ς του.
Α.Γ.: Αγαπημ�νο μ�ρος της π�λης (και ποιας);
Σ.Τ.: Η ν�α παραλ�α της Θεσσαλον�κης που απ� τη μια �χεις τη θ�λασσα και το ηλιοβασ�λεμα και απ� την �λλη τα πε�κα και την πολ�βουη π�λη.
Α.Γ.: Η πιο �ντονη στιγμ� της μ�ρας σας;
Σ.Τ.: Το βρ�δυ πριν πλαγι�σω �που υπ�ρχει χρ�νος και δι�θεση για δημιουργ�α.
Α.Γ.: Χρ�μα χωρ�ς το οπο�ο δεν θα μπορο�σατε να φανταστε�τε τον κ�σμο σας...
Σ.Τ.: Το απ�ραντο γαλ�ζιο της αλ�νας του ουρανο� και της θ�λασσας.
Α.Γ.: Φιλανθρωπ�α για σας σημα�νει;
Σ.Τ.: Το πρ�το και το ελ�χιστο: μια καλ� π�ντα κι ανθρ�πινη κουβ�ντα � συμβουλ� σε �ποιον βρεθε� δ�πλα μου.
Α.Γ.: Ποια εποχ� πιστε�ετε σας ταιρι�ζει;
Σ.Τ.: Η Εποχ� της Αναγ�ννησης και του Ουμανισμο� οπ�ταν κι ανακαλ�πτανε ξαν� οι φιλ�σοφοι και οι καλλιτ�χνες τον �νθρωπο.
Α.Γ.: Ποιο βιβλ�ο τελει�σατε πριν καν το αρχ�σατε;
Σ.Τ.: Ευτυχ�ς υπ�ρξαν πολλ�...
Α.Γ.: Τι θα επιτρ�πατε στον εαυτ� σας χωρ�ς να το μετανι�σετε.
Σ.Τ.: Να �κανα ακ�μα περισσ�τερους φ�λους στις π�λεις �που �ζησα κι ας αντιμετ�πιζα αργ�τερα προδοσ�α � απογο�τευση. Αδι�φορο.
Α.Γ.: Μια λ�ξη για την φρ�ση «η ομορφι� θα σ�σει τον κ�σμο».
Σ.Τ.: Πιθαν�τατα.
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Π.
Στην πολυαγαπημ�νη μου μπ�μπουσκα
ΜΝΗΜΗ, ΑΓΑΠΗ
|
I Επ�γραμμα
Ας μη βρ�ξει ποτ� σε το�το το χ�ρο �που κε�τεσαι συ κι αναπα�εσαι. |
II
�πως λιποθυμ�ει το σταυρολο�λουδο απ� τη λειψυδρ�α κι �πως φλ�γεται κυκλ�μινο στου �λιου τ’ αντηλ�ρισμα �τσι κι εσ�, ανηφ�ρα ζω�ς, μαρ�ζωσες μια ν�χτα αφ�γγαρη και μελαγχολικ�.
Και δε χωρ�ει ο νους μου.
Στα ογδ�ντα �ξι χρονοπ�ταλα �φυγες, ξαφνικ�, αγγελο�δι για τα ουρ�νια θολ�μια. Και τ�ρα το ερημ�σπιτο σε προσμ�νει λυπητερ�, σκοταδιασμ�νο, στην �κρη του δρ�μου, χωρ�ς να κατ�χει το φοβερ� μαντ�το και κλα�ει κι οδ�ρεται και πια δεν κρ�νει. |
III
Σε βλ�πω να φε�γεις. Μα που πας; Φε�γεις και δεν ξαναγυρ�ζεις. Παν’ τ�σα χρ�νια �ρθ’ η στιγμ�! Φε�γεις απ’ τα βαθι� λημ�ρια της καρδι�ς. Σε βλ�πω ν’ ανεβα�νεις ν’ ανεβα�νεις ψηλ�, σαν σε κλ�μακα, και σωπα�νω. Τ�ρα θα π�σω και θα κοιμηθ� στη γη που ε�μαι πλασμ�νος. |
ΡΗΜΑΔΙΑ
|
I
Π�τρες, σπασμ�να κεραμ�δια απ’ το παλι� μας σπ�τι που ναυ�γησε και ξηραμ�να κομματ�κια καλαμι�ν το�τη την �ρα πατ�, την �ρα που ο �λιος γ�ρνει να κοιμηθε�.
II
Πιο π�ρα τρεις π�τρες αραδιασμ�νες στη σειρ�-μπ�ζα κι αυτ� απ’ το παλι� μας σπ�τι. Κι εγ� σπρ�χνω την �ρα μ’ ï¿½να βαρ� τσιγ�ρο. |
III
Κι ακ�μα πιο π�ρα τρ�α δ�ντρα σε στ�χο στη σκι� εν�ς θε�ρατου το�χου, που μου κρ�βει τη δ�ση…
V
Κι αναρωτι�μαι: τι ε�ναι και που βρ�σκεται η ζω�; Σ�γουρα τα τρ�α παρατεταγμ�να δ�ντρα. Και κ�τι �λλο περισσ�τερο… |
|
ΕΡΩΤΕΣ στ� Αρθε�ς δη�τ’ απ� λευκ�δος π�τρης ες πολι�ν κ�μα κολυμβ� μεθ�ων �ρωτι. ΑΝΑΚΡΕΩΝ
Το �γαλμα που εξεταστικ� κοιτ�ζεις μ�σα στον καθρ�φτη του καλοκαιριο�, την αγ�πη που γ�ρευες τ�σο πολ� μα δεν τη βρ�κες, τη ρυτ�δα της αλ�ης που στ�ζει α�μα μωβ μ�σα σε τενεκ�δες μιας περασμ�νης μ�ρας, που αιφν�δια σ�πασε και τ�ρα παραδ�δει στολ�δια, �να χ�δι που ζητο�σες π�νω σε ρ�χες βουν�ν, που πονο�σαν μα τ�ποτα, το μπουκ�λι της θ�λασσας με λ�γη φρ�ουλα και υπομον� πρ�πει να τα ξεχ�σεις.
Σου αξ�ζουν ολ�κερα τα τ�κνα της �νοιξης και τ’ ακρογι�λια τ’ Αυγο�στου- τα π�πλα των βασιλε�ων που λ�μπουν για το βυθ� της ομορφι�ς σου- οι ζωοδ�χοι και ελπιδοφ�ρες στ�ρνες- τα ποτ�μια που ρ�ουν μ�χρι το �πειρο του γαλ�ζιου τ’ ουρανο�- η καρδι� μου που δε σβ�νει και σε λαχταρ�, μην τα λησμον�σεις.
Στα περασμ�να με στρ�φεις μα δε γυρν�. Η ζω� τε�νει στο �πειρο, �πως και οι καμπανο�λες, που ακο�ς και χορε�εις σε �να ν�ο ρυθμ�. Σημ�δια �ρωτα ανακαλ�πτεις επ�νω μου.
�φησε τους νεκρο�ς και τα νεκρ� σου �νειρα. Μη λησμονε�ς το φεγγ�ρι, που χαιρετ�ς κ�θε ν�χτα. Ε�ναι γεμ�το υποσχ�σεις, ενυπν�ων ρυ�κια στ�χους ζω�ς, σκοπο�ς. Ε�ναι γεμ�το. Γεμ�το. Μην το ξεχν�ς. Δ�σ’ μου το χ�ρι σου. Θα σε οδηγ�σω. Δ�σ’ μου το χ�ρι σου. Θα σε οδηγ�σω. |
ΑΚΩΝ ΔΡΑΠΕΤΗΣ (απ�σπασμα)
- Κι αν με ρωτ�ς για τις στιγμ�ς του αποχωρισμο� ε�ναι σαν τα �νειρα που μπερδε�ονται και γ�νονται κουβ�ρι λ�γο πριν ξημερ�σει και ξυπν�σεις και δε θυμ�σαι τι ε�δες πριν και τι μετ�. - �σ’ τα…ατ�λειωτα τα λ�για του αποχωρισμο� τα κλειδαμπαρωμ�να στο δωμ�τιο της ψυχ�ς. |

Αγγελικ� Δημουλ�
Η Αγγελικ� Δημουλ� ([email protected]) αν και γενν�θηκε στην Αθ�να �χει περπατ�σει πολλο�ς τ�πους. Ε�ναι υποψ�φια Διδ�κτωρ στη Νεοελληνικ� Λογοτεχν�α του Μεσοπολ�μου με μεταπτυχιακ�ς σπουδ�ς στο Πανεπιστ�μιο της Σορβ�ννης. �χει διδ�ξει τη νεοελληνικ� γλ�σσα σε γαλλ�φωνους φοιτητ�ς. Ως επιστημονικ� συνεργ�τις του �διου Πανεπιστημ�ου συμμετε�χε στις συναντ�σεις του λογοτεχνικο� κιν�ματος του OULIPO και σε συνεδρ�ες του Maison de la Poesie στο Παρ�σι. Πτυχιο�χος Σκηνογραφ�ας του Θε�τρου συνεργ�στηκε με φοιτητ�ς κινηματογρ�φου στο Παρ�σι, πραγματοπο�ησε τα σκηνικ� σε ταιν�ες μικρο� και μεγ�λου μ�κους, συνδυ�ζοντας στην προσ�γγισ� της την ποιητικ� του χ�ρου και τη ρεαλιστικ� οπτικ�, �λα σε �να υπαινικτικ� ονειρικ� με�γμα. Αρθρογραφε� στο περιοδικ� Βακχικ�ν. Μεταφρ�ζει πο�ηση και λογοτεχν�α απ� τα γαλλικ� και τα ρωσικ�. Ποι�ματ� της �χουν μεταφραστε� σε δι�φορες γλ�σσες �πως β�σκικα, μαλτ�ζικα, σλοβ�νικα, ισπανικ�, αραβικ�, ουκρανικ� και ρωσικ�. Ποι�ματ� της θα βρε�τε σε δι�φορα περιοδικ� π.χ. poiein, �νεκεν, Τεφλ�ν, �αμβοςΑρτ. Η πο�ησ� της ξεχωριστ�, κυνικ�, �λλοτε σκληρ�, �λλοτε τρυφερ�, π�ντοτε �μως αποτελε� καταγραφ� της πραγματικ�ς υπ�στασης πραγμ�των και θεσμ�ν που την περιπα�ζει με τους στ�χους της. Η ποι�τρια διατηρε� και δικ� της blog.
Βιβλ�α:
�ρδυλον, Ποι�ματα των φ�λων, Αθ�να, 2011
ex-ομολογ�σεις:
Αναστασ�α Γκ�τση: Η πρ�τη σκ�ψη που σας �ρχεται στο μυαλ� �ταν ξυπν�τε.
Αγγελικ� Δημουλ�: Οι μυρωδι�ς του σπιτιο�...
Α.Γ.: Ποιο μουσικ� τραγο�δι σας τριβελ�ζει τ�ρα τελευτα�α το μυαλ�.
Α.Δ.: Beethoven, tempest sonata, op. 31, no.2.
Α.Γ.: Ο ποιητ�ς που σας �κανε να χ�σετε τον �πνο σας...
Α.Δ.: Ο Μαν�λης Αναγνωστ�κης.
Α.Γ.: Αγαπημ�νο μ�ρος της π�λης (και ποιας);
Α.Δ.: Παρ�σι. Η Λεωφ�ρος Σεν-Μισ�λ. Π�νω – κ�τω αμ�τρητες φορ�ς και κ�θε φορ� ανακαλ�πτεις κι �λλο �να σημε�ο της που σε εκπλ�σσει.
Α.Γ.: Η πιο �ντονη στιγμ� της μ�ρας σας;
Α.Δ.: Το βρ�δυ πριν τον �πνο �ταν στροβιλ�ζονται οι σκ�ψεις προτο� μπουν σε τ�ξη και κοιμηθο�ν μαζ� μου...
Α.Γ.: Χρ�μα χωρ�ς το οπο�ο δεν θα μπορο�σατε να φανταστε�τε τον κ�σμο σας...
Α.Δ.: Λευκ�.
Α.Γ.: Φιλανθρωπ�α για σας σημα�νει...
Α.Δ.: Δ�νω απ’�σα δεν �χω… μοιρ�ζομαι.
Α.Γ.: Ποια εποχ� πιστε�ετε σας ταιρι�ζει;
Α.Δ.: Φθιν�πωρο...
Α.Γ.: Ποιο βιβλ�ο τελει�σατε πριν καν το αρχ�σετε.
Α.Δ.: «Ο βομβιστ�ς του Παρθεν�να» του Χρ�στου Χρυσ�πουλου.
Α.Γ.: Τι θα επιτρ�πατε στον εαυτ� σας χωρ�ς να το μετανι�σετε...
Α.Δ.: Να ξεμε�νω σε �λλη χ�ρα, σε �λλη π�λη.
Α.Γ.: Μια λ�ξη για την φρ�ση «η ομορφι� θα σ�σει τον κ�σμο»
Α.Δ.: Η ομορφι� ε�ναι υποκειμενικ�.
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
|
2019 Επαναστ�τες οι τρελο� βγα�νουν μ�ς απ� κ�πους, τ�χνης αφηρημ�νης (� μ�πως ε�ναι υπερρεαλισμ�ς;) Ουρλι�ζουνε για λυτρωμ�. Αλλ� τους σφ�ξαν τους καημ�νους με την κατηγορ�α του σωτ�ρα. |
�ΗΧΟ Τρ�πιο το φιλ� και αλογ�ριαστα τα λ�θη... μ�τρησα �στρα. |
ΓΥΝΑΙΚΑ I. Θα γ�νω γυνα�κα, θα κρ�ψω το κεντητ� παν�κι στην καρδι� και θ’αν�βω στο στ�θος σου να με�νω... Θα γ�νω γυνα�κα, θα μιλ�ω τη γλ�σσα των πουλι�ν και στη βροχ� θα στ�λνω σημ�δια... Θα φορ� τις κ�κκινες τις κ�λτσες και γονατιστ� θα στ�κω στ��στεγα φ�τα... Θα 'μαι γυνα�κα και θα με πον�ς. Θα 'μαι γυνα�κα κι ας με πον�ς... |
ΙΙ. Θα γ�νεις γυνα�κα Σου ε�πε και φ�τισε ο χ�ρος με πνο�ς... Θα γ�νεις Γυνα�κα και σε σπρ�χνει να κ�βεις τις δικ�ς σου αναπνο�ς... Θα γ�νεις γυνα�κα Θα θες �,τι θ�λω και γ�λια δικ� σου μη ζητ�ς... Θα γ�νεις γυνα�κα και στο tango μου απ�νω θα βλ�πεις τα �νειρ� σου να χωρ�ς... |
III. Θα γ�νω γυνα�κα, παιδ� δε θα κ�νω, θα αφ�σω τα π�ντα μπορ� να πεθ�νω... Δως μου το tango. |
|
EIΣ ΓΥΦΤΟΝ
Ν�θα ψυχ�, πο� π�ς εσ�; - σβ�σε το Χ�ρο, φ�ρε τσιγ�ρο... Γ�φτε των δρ�μων, σκην� των τρ�μων - φ�ρε γυνα�κες ζ�ρια και πα�χτες. Πα�ξε μου κ�τι, μελωδ�α απ�τη, -δε θ�λω λ�ρες, ν�μα και μο�ρες...
Π�σες κυρ�δες, μαλλι� γιρλ�ντες... - κορ�τσια ρ�ξτε, χορο� φλογ�στε.
Ντ�φια αμαν�δες, χρυσο� ναργιλ�δες, - αρ�ματα σκ�ρπια, λ�για και ντ�ρτια.
Τσιγγ�νε, μη φε�γεις. Πες... τι γυρε�εις; - δρ�μο και χ�δι, καιρο� σημ�δι... Σπ�σε τις λ�σεις, βγες ν' αλυχτ�σεις... |
ΛΑΘΟΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ Απαντ� η Γυνα�κα που εκθει�ζεται στο Μον�γραμμα
Στο φως, το �πι� σου βρ�κες και στο σκοτ�δι π�ντα με ζητ�ς. Στο δρ�μο λ�για πεταμ�να εσ� - π�ντα για πρ�ξεις μου μιλ�ς. Αισθ�ματα κι αγγ�γματα χαμ�να χωρ�ς τα καλοκα�ρια σου, πες μου, πο� θα πας;
Ο κ�σμος �διος �μεινε δι�λεξες λ�θος τρ�πο και ο εφι�λτης σου �γινε λεπρ�ς στον �λλο τ�πο. Στη δ�ση, στην ανατολ�, �μπλεξες την πυξ�δα κι �δωσες λ�θος εντολ� κι �πεσες στην παγ�δα.
�φυγες... τ�ρα δε μπορε�ς μπο�σουλα ν'αγορ�σεις, ε�σαι σ' αυτ� την περιοχ� που κυβερν�νε οι καημο� θες γιατ� γ�ρασες πολ�, θες γιατ� 'φ�γαν μερικο�; τρ�ξε για να προφτ�σεις... |
ΜΑΝΑ
Λαμπαδιασμ�νη σε ξ�ρκισαν, σε μια εξοχ� γεμ�τη θαλασσογραφ�ες. Επιστροφ� στο αρχικ� �πειρο αλλ� απ� �λλο μονοπ�τι... να κοιμ�σαι σε συννεφ�νιες αι�ρες και να διεισδ�εις σε ηλιοβασιλ�ματα σκληρ�... τρ�μαξες την αιωνι�τητα με την ξανθοσ�νη σου και σε κερασ� λ�για κ�πνιζες...
Οι π�θοι σου με�νανε π�θοι και τα εν�πνι� σου τα παντρε�τηκες... γ�ννησες κορ�τσια μελαχριν� κι �να αγ�ρι �γγελο... �λεσες στο γουδ� δυ�σμο, μ�ντα, πορτοκ�λι και μαστ�χα... μ�ρισε ο τ�πος �νειρα. |
�ΜΝΟΣ Ξ�πνησαν οι ακρογιαλι�ς και ζ�τησαν π�σω το θυμ�ρι τους. Κατ�βηκαν τα μα�ρα πρ�βατα και στ�θηκαν για τη θυσ�α.
Ετοιμ�στηκαν �λα.
Χτ�νισαν τη θ�λασσα και φ�ρεσαν στους βρ�χους Το βραδιν� τους �νδυμα.
Στην κατ�λληλη �ρα �ρχισαν τα πουλι� να σχ�ζουν τις χορδ�ς τους ξερ�ζωναν τα ν�χια τους για να τις πα�ξουν∙
Κι �γινε ο φ�νος, με ρ�δια σπασμ�να, αν�μεσα στα π�δια των κτ�νων... |
ΦΙΛΜ Καρναβ�λια στο π�τωμα το τασ�κι το φως στο μαξιλ�ρι �νοιξες το παρ�θυρο πρ�σινο μ�γες χρυσ�ς που π�ταξαν σαν τους �ρωτες που π�τησες πορτοκαλ�νθια �σπριζαν στα πακ�τα των τσιγ�ρων μας... |
![]() |
το ασυγκ�νητο της φυγ�ς κ�τω απ� την πατο�σα μου �σο δεν το πατ�, ξεχν� να μεγαλ�νω. |
|
μια χο�φτα �μμο δεν με κρ�βει. Καν�νας γ�ρδιος δεσμ�ς να με ορ�σει δε μπορε�. Θα γ�νω θ�λασσα σαν μεγαλ�σω. |
![]() |
![]() |
Απ� π�σω θα φ�ρω μπροστ� τις ακτ�νες σε πρ�το κ�δρο. Κ�κλος περιχαρ�ς λησμονημ�νου Σεπτ�μβρη. |
|
Και εσ� μην πεις πως π�λιωσε η μ�ρα! Πες �λλο. Πες π�λιωσε το βλ�μμα. Η μ�ρα �χι. |
![]() |
![]() |
Πες �ταν μεγαλ�σω θα γ�νω μανιτ�ρι � ζωγραφι�. � εικ�να σε το�χο που δεν θα με ξεφτ�ζει ο χ�ρος. |
|
Μπλε απ� π�νω θα γ�νω. Κ�κκινο πιο κ�τω να βαστ�ω το ασ�μμετρο του χρ�ματος και της σιωπ�ς. Κυρ�ως αυτ�ς. |
![]() |
![]() |
Το ασυγκ�νητο της φυγ�ς κ�τω στο βυθ� μου �σο δεν ξεχν� θα πα�ω να μεγαλ�νω. |
Φωτογραφ�ες: Ελ�νη Κολ�νη
Πο�ηση: Αναστασ�α Γκ�τση
|
Copyright 2011 © developed by taramigos
�����������
|