Τα επ�θετα για να περιγρ�ψουμε �σα ζο�με �χουν αρχ�σει να εξαντλο�νται. �λλωστε, η κατ�σταση �χει περιπλακε� τ�σο πολ� που δεν την «βγ�ζεις» με �να «πρωτοφαν�ς», ο�τε με �να «εφιαλτικ�». Η πραγματικ�τητα υπερβα�νει τους ορισμο�ς της �χι μ�νο σε υλικ� επ�πεδο αλλ� -κυρ�ως- σε επ�πεδο καταν�ησης και ψυχικ�ς αποδοχ�ς. Μεταξ� μας η παρο�σα κρ�ση ε�ναι η στιγμ�ς της Αλ�θειας και για τους πλ�ον επα�οντες. �πως μου �λεγε γνωστ�ς οικονομικ�ς αναλυτ�ς, οι ειδικο� καλο�νται τ�ρα να κ�νουν χρ�ση �λων �σων �μαθαν στα πανεπιστημιακ� χρ�νια αλλ� ουδ�ποτε π�στευε κανε�ς τους �τι μπορε� να συμβο�ν ταυτοχρ�νως. Αρθρογρ�φος των New York Times θ�μισε τον χαρακτηρισμ� του Kant για τη Γαλλικ� Επαν�σταση.
«Μεγ�λο Γεγον�ς» την ε�χε αποκαλ�σει, το �διο -σ�μφωνα με τον Αμερικαν� δημοσιογρ�φο- ισχ�ει και με την Παγκ�σμια Κρ�ση του καιρο� μας. Ε�ναι �να «Μεγ�λο Γεγον�ς» που θα αλλ�ξει την �ψη του κ�σμου σε πολλ� επ�πεδα. Εμβρυουλκ�ς η ελληνικ� περ�πτωση σε αυτ� το γιγαντια�ο ντ�μινο και puzzle μαζ�. �χει ειπωθε� και �χει γραφτε� πολλ�ς φορ�ς: οι εξελ�ξεις μας υπερβα�νουν και οι μη μετ�χοντες στα νευραλγικ� κ�ντρα των αποφ�σεων -ε�τε πρ�κειται για χ�ρες, οι ηγεσ�ες τους δηλαδ�, ε�τε για πολ�τες- το μ�νο που μπορο�με να κ�νουμε ε�ναι να βρισκ�μαστε σε εγρ�γορση, να ψ�χνουμε την αλ�θεια, να μην αφην�μαστε να παρακολουθο�με τη ζω� μας να συμβα�νει σαν να μην μας περιλαμβ�νει.
Βρ�κα πολ� ε�στοχο το απ�σπασμα που παραθ�τω. «Στους καιρο�ς της αδυναμ�ας συχν� δεν λε�πει η σωστ� γραμμ�, αλλ� η μ�α γραμμ�... �λα ε�ναι εδ�, �λα �μως ε�ναι π�ρα πολ�. Δεν λε�πουν οι προτ�σεις, γ�νονται δεκτ�ς �μως π�ρα πολλ�ς. Δεν λε�πουν οι σωστ�ς διαπιστ�σεις, τις ξεχν�με �μως πολ� γρ�γορα. Στους καιρο�ς της αδυναμ�ας ε�ναι κανε�ς στρατευμ�νος και δεν στρατε�εται. Στους καιρο�ς της αδυναμ�ας πολλ� ε�ναι σωστ�, �μως ταυτοχρ�νως πολλ� ε�ναι αναγκα�α και λ�γα μπορο�ν να γ�νουν...»
Το απ�σπασμα προ�ρχεται απ� �να λιγν� βιβλιαρ�κι που �πεσε πρ�σφατα στα χ�ρια μου, με πολιτικ� κε�μενα του Μπρ�χτ και τ�τλο «Π�ντε δυσκολ�ες για να γρ�ψει κανε�ς την αλ�θεια». Ε�ναι ασφαλ�ς προ��ν �λλων συγκυρι�ν (δεκαετ�α του 30 με τα ολοκληρωτικ� καθεστ�τα να κερδ�ζουν μ�ρα με τη μ�ρα �δαφος) και �λλων προταγμ�των (ανελ�ητη κριτικ� του φασισμο� και αφ�πνιση της γερμανικ�ς κοινων�ας) που �μως μπορε� να χρησιμοποιηθε� ως ευσ�νοπτος οδηγ�ς προσ�γγισης της αλ�θειας και στις μ�ρες μας. Χρει�ζεται θ�ρρος, εξυπν�δα, τ�χνη, κρ�ση και πονηρι� λ�ει ο Μπρ�χτ. �λα μαζ� γιατ� αλλι�ς, η αλ�θεια θα με�νει μισ�, βορ� στη ψευτι� και την αμ�θεια. Αξ�ζει να ρ�ξετε μια ματι� στο τομ�διο, ιδ�ως οι δημοσιολογο�ντες.
ΥΓ. Τις «Π�ντε δυσκολ�ες...» του Μπρ�χτ μου συν�στησε μετ� θ�ρμης ο δικ�ς μας Θοδωρ�ς Γκ�νης, ο «θαυματοποι�ς του Βορρ�». Ξεχωριστ� περ�πτωση αθ�ρυβου δημιουργο� με �ποψη και κυρ�ως σημαντικ� καλλιτεχνικ� �ργο που το φ�ρει εις π�ρας σε πε�σμα των καιρ�ν, σε πε�σμα των π�σης φ�σεως εμποδ�ων. Περιγρ�φει ποιητικ� τη... θητε�α του στη Μακεδον�α μ�σα στον «ï¿½πνο της Αδριανουπ�λεως», το ολ�φρεσκο βιβλ�ο του. Ο Θοδωρ�ς ετοιμ�ζει απ� τ�ρα το φετιν� πρ�γραμμα για το φεστιβ�λ Φιλ�ππων και μου αποκ�λυψε το θ�μα. Πολυμορφικ� αφι�ρωμα σε 7 ποιητ�ς της Ελλ�δας. Καλ� επιτυχ�α.
