Δεν ε�ναι να πεις πως δεν το �χουμε ξαναζ�σει το �ργο. �χι. Απλ�ς, τ�ρα, ε�μαστε πιο �τοιμοι απ� ποτ�. Σε στρατ�πεδο παραταγμ�νοι και ετοιμοπ�λεμοι. Με �ναν πολιτικ� πολιτισμ� που μετρ�ει εκτ�ρια υπομον�ς και νοημοσ�νης, απ� τις κατσαρ�λες και τα συνθ�ματα �ξω απ� την Βουλ�, μ�χρι την σιωπηρ� διαμαρτυρ�α μας… Απ� τη μια, εμε�ς που μετρ�με την δι�μετρο των πληγ�ν μας. Κι απ�ναντ� μας, σε μια επιχε�ρηση αποσ�θρωσης του ζην, πιο αν�ντιμοι εκε�νοι – οι γνωστο� πασ�γνωστοι της κατ�ρρευσης της χ�ρας – ετοιμ�ζουν τα μ�τρα τους. Κι ο τ�ντζερης της ανομ�ας, θα κατρακυλ�σει κι �λλο, μ�χρι να συναντ�σει τον π�το και να… μαγειρ�ψει �να μ�λλον δυσο�ωνο. Ε�κοσι και πλ�ον χρ�νια, �ρνια, �χουν απλ�σει σαν πλοκ�μια τα χ�ρια τους π�νω απ� τον ουραν�, μαυρ�ζουν τον καμβ� και μουτζουρ�νουν την ζω�. Ασχημα�νουν το �ραμ� μας και ασχημονο�ν στο κορμ� της συνειδητοπο�ησ�ς μας… Το �γκλημα ε�ναι εκ προ μελ�της, σαφ�ς.
Τα δανεικ�, αυτ� την φορ�, δεν ε�ναι αγ�ριστα. Αντιθ�τως, υποθηκε�ουν το παρ�ν, το μ�λλον, �λο το φ�σμα του πλεκτο� της ζω�ς. Ξηλ�νουν την ραφ� της ζακ�τας, μπαλ�νουν τα μαν�κια και μ�σα της το κορμ� ασφυκτι�. Αφαιρο�ν με τον πιο ανα�μακτο μα συν�μα τυραννικ� τρ�πο, αν�σες. Κλειδ�νουν αποφ�σεις σαν να �ταν σπ�τια υπ� εξ�δικο, ενοικι�ζουν ωρομ�σθια σε ξ�να χ�ρια… Το ζο�με. Δεν ε�ναι να πο�με πως �λα αυτ� ε�ναι μια απλ� παραφιλολογ�α. Κι οι μισθο� τους, τα παχυλ� τους χρυσελεφ�ντινα δαχτυλ�δια, οι εταιρ�ες τους, τα τζ�κια τους, οι μπ�ζνες τους, �λα απε�ραχτα. Βαφτ�ζουν το ξεπο�λημα, αξιοπο�ηση. Εκποιο�ν κρατικ� περιουσ�α και δεν το ντρ�πονται. Πουλ�νε τα ασημικ�, αφο� τα χρυσ� σ�θηκαν και π�νε… ï¿½σως και για τα χ�λκινα…
Οι μηχαν�ς, �χουν �να μεγ�λο πλεον�κτημα. Κ�που χαμ�νες στο λογισμικ� τους, �χουν δ�ο επιλογ�ς. Το delete και το reset. Στην πολιτικ�, δεν υπ�ρχουν �μως ετο�τες οι λειτουργ�ες. Και δυστυχ�ς, σε μια ακρωτηριασμ�νη κοινων�α, δεν υπ�ρχει ενδεχ�μενο να δ�σει εντολ� �να �ργανο και να υπακο�σει �να �λλο. �τσι το μυαλ� δεν επικοινωνε� με τα �κρα και η καλωδ�ωση και η αποβλ�κωση μ�σα απ� ρ�μφη δημοσιογλ�φων, δ�νει και πα�ρνει. Οι οθ�νες κα�νε μ�ρα – ν�χτα, �σως αντικαθιστ�ντας το παν�κριβο ρε�μα – την �δια �ρα που σε �να παρ�λληλο σ�μπαν στην Γερμαν�α οι κ�τοικοι προμηθε�ονται ρε�μα μ�χρι κι απ� ηλεκτροφ�ρα χ�λια – και η αποστ�θιση της φρ�σης «οριζ�ντιες περικοπ�ς» �ρχεται να διασκεδ�σει τον θυμ� του �λληνα οργισμ�νου.
Οι κατ�πτυστοι, προστατε�ονται απ� αστυνομικ�ς ομ�δες, με λεφτ� του �λληνα φορολογο�μενου, οι δε ξεπουλημ�νοι παραθυρ�φιλοι επανακτο�ν το θρ�σος τους και χαρακτηρ�ζουν «τσ�λια» ï¿½λληνες καλλιτ�χνες του πενταγρ�μμου για δ�θεν αποκαλ�ψεις φοροδιαφυγ�ς τους… Εξ�λλου, κ�τω απ� τ�τοια πολιτικ�ντικα χαλι�, σωρε�εται η σκ�νη κατ� της πλειοψηφ�ας του κ�σμου, εν� την �δια �ρα, βαρκο�λες και τ�νκερς με Ελληνικ�ς σημα�ες στις �κρες του κ�σμου ρεμβ�ζουν με προσωπικ� φερμ�νο απ� τις Τρ�τες Χ�ρες. Κι �τσι πορευ�μαστε, �τσι ξεχνι�μαστε, μιλ�ντας… π�ντα για τους �λλους �πως τραγουδ� η δικ� μας Χαρο�λα. Η Χαρο�λα που δ�χτηκε φραστικ� σκ�για απ� το εξ�σφαιρο γνωστο� δημοσιοκ�φρου… Συγχωρ�στε την οργ� μου. Ε�ναι δικαιολογημ�νη. Δε νοε�ται χ�ρα που ενημερ�νεται μ�σα στον περασμ�νο Φεβρου�ριο πως ο Πρ�εδρος της Δημοκρατ�ας αρνε�ται πλ�ον του μισθο� του, ξαφνικ� μ�σα στο καλοκα�ρι να επικαλε�ται δημ�σια… περικοπ� της αν�παρκτης πλ�ον μισθοδοσ�ας του.
Με το�τα και με κε�να, περικοπ�ς επ� περικοπ�ν απ� κυβερν�σεις Σωτηρ�ας, μ�νο την χ�ρα και το κεφ�λαιο περισ�ζουν. Αλλ� ο ασθεν�ς, αν κι η εγχε�ρηση επιτ�χει, θα συνεχ�σει να υποστηρ�ζεται διασωληνωμ�νος, χορηγο�μενος με δ�σεις α�ματος… ξεπουλ�ντας �μως ακ�μη και το νεφρ� του… Σσσς… Τα παιδι� κοιμο�νται. Οι γειτονι�ς αδει�ζουν. Τα βαπ�ρια και τα αεροπλ�να αγκομαχοï¿½ν… Ξ�ρεις εσ�. Ναι σε σ�να που διαβ�ζεις τις τελευτα�ες μου αρ�δες, μιλ�ω. �χι. Δεν θα σου κλε�σω το μ�τι. Δεν θα σε χα�δ�ψω. Βαθα�νουμε στην λ�σπη μαζ� με τα χ�λια μας. Και συνεχ�ζουμε σε συνοικισμο�ς συνε�δησης αυτ�νομους, να ψ�χνουμε ουραν�… Εκε� ψηλ� στο κατ�στρωμα του μυαλο� θα σωθο�με. Το πλο�ο πλ�ον βουλι�ζει. Πι�σου απ� �να κ�μα και γ�νε εσ� η αντ�ρα. Γιατ� �σο και να θυμ�νει η θ�λασσα και να λερ�νει με λ�σπες και φ�κια το υδ�τινο φ�ρεμ� της, απ’ τον βυθ� θα βγει ο θησαυρ�ς, καθ�ριος και μυστικ�ς…
