21η Σεπτεμβρ�ου. Παγκ�σμια ημ�ρα για την ν�σο Αλτσχ�ιμερ. Υπ� το σ�νθημα «Ν�σος Αλτσχ�ιμερ:την αντιμετωπ�ζουμε β�μα-β�μα» συγκεντρωθ�καμε σε π�ντε μεγ�λες π�λεις της χ�ρας, που λειτουργο�ν οργανωμ�νες δομ�ς της ΜΚΟ «Εταιρε�α Ν�σου Alzheimer και Συναφ�ν Διαταραχï¿½ν» και βαδ�σαμε σταθερ� κατ� της αποσ�θρωσης του Συστ�ματος Υγε�ας που δ�χεται επ�θεση απ� την διαρκ� λιτ�τητα που επιβ�λλουν εσωτερικ�ς και εξωτερικ�ς δυν�μεις.
Θα μπορο�σε απλ�ς να ε�ναι �νας ακ�μη περ�πατος... στα σοκ�κια της μν�μης. Δεν ε�ναι �μως τ�σο λογοτεχνικ� και καλολογικ� τα στοιχε�α που μπορο�ν να τον συντ�ξουν και να τον υποστηρ�ξουν αυτ�ν τον περ�πατο. Γιατ� αυτ� η β�λτα, αυτ� η διαδρομ�, ε�ναι ξεχωριστ�. Ξεκιν� βαθι� απ� την ψυχ� και επεκτε�νεται με παρ�ες και με ανθρ�πινες αγκαλι�ς, μ�χρι το σημε�ο �ναρξης της σκυταλοδρομ�ας στον αγ�να της υπενθ�μισης για εκε�νους που ξεχν�νε αλλ� δεν ξεχνιο�νται.
Ποιος απ� μας, δεν �χει ακο�σει για την Ν�σο Αλτσχ�ιμερ, για τις συν�πει�ς της, για την ολο�να εξελισσ�μενη ιατρικ� που καταπολεμ� την �δια την απαρχ� της... λ�θης; Ποιος δεν �χει στην οικογ�νει� του �να πρ�σωπο που κ�ποτε ξεχν�, κ�ποτε μπερδε�ει, � λησμονε� ακ�μη και το �διο του το χαμ�γελο; Γιατ� οι επιπτ�σεις στον �νθρωπο απ� αυτ� την Ν�σο, δεν ε�ναι μ�νο γεγον�τα �πως το να ξεχ�σεις �να αντικε�μενο σε μια λ�θος θ�ση, � να μην θυμ�σαι το �νομα εν�ς προσφιλο�ς προσ�που σου. Αυτ� η Ν�σος, δυστυχ�ς, πλ�ττει την �δια τη μν�μη του ανθρ�που που ξεχν� πως υπ�ρχει, ξεχν� πως διεκδικε�, ξεχν� πως οραματ�ζεται.
Φ�τος, �πως και κ�θε χρ�νο, φ�λοι και συγγενε�ς ασθεν�ν της Ν�σου Αλτσχ�ιμερ, �νθρωποι κοινο� και απλο�, με τα προβλ�ματ� τους και τις �γνοι�ς τους, με τα �νειρ� τους, τις σκ�ψεις τους, το χαμ�γελο και οπλισμ�νοι με �ραμα για βελτ�ωση των συνθηκ�ν διαβ�ωσης και αντιμετ�πισης των συνανθρ�πων μας που επλ�γησαν απ� Αλτσχ�ιμερ, εμε�ς κι εσε�ς, συναντηθ�καμε σε μια κοιν� γιορτ�. Να θυμηθο�με και π�λι εκε�νους που ξεχνο�ν και μ�σα απ� την δικ� μας μν�μη, να ξαναθυμηθο�ν πως υπ�ρχουν και θα γαλην�ψει η ψυχ� τους, αφο� τουλ�χιστον η �δια η κοινων�α τους θυμ�ται κι ας τους ξεχν� διαρκ�ς η πολιτε�α. Κ�ποτε, για να μην ξεχνο�με, δ�ναμε �να σκοιν�κι στον δε�κτη μας, για να μας υπενθυμ�ζει πως κ�τι πρ�πει να θυμηθο�με. Πλ�ον �μως, τα χρ�νια κ�λησαν, οι ζω�ς μας �λλαξαν, η επιστ�μη αναπτ�σσει μεθ�δους αντιμετ�πισης της πιο σκληρ�ς �σως ν�σου που θα μπορο�σε να πλ�ξει τον �νθρωπο.
�ταν απλ�ς ξεχν�ς, δεν ε�ναι τ�σο αθ�ο πλ�ον. Μπορε� να ε�ναι το προμ�νυμα, �να μικρ� καμπαν�κι που χτυπ� στο μυαλ� μας, για να μας ενημερ�σει πως μπορε� να πλησι�ζει το ξεκ�νημα της λ�θης. Τα β�ματα της επιστ�μης, ε�ναι αλματ�δη. Στα εργαστ�ρια διαμορφ�νεται �νας ν�ος «στρατι�της» που θα παλ�ψει για την μν�μη του ανθρ�που. Η νοητικ� φθορ�, θα αντιπαλε�εται πλ�ον ακ�μη και με �να εμβ�λιο. �να εμβ�λιο το οπο�ο... β�ζει στον «π�γο» τη ν�σο Αλτσχ�ιμερ, αναπτ�σσουν αμερικανο� επιστ�μονες. Οι πρ�τες δοκιμ�ς μ�λιστα, �δειξαν �τι το εν λ�γω εμβ�λιο καθυστερε� αποτελεσματικ� την εκδ�λωση των συμπτωμ�των της ν�σου, που... περιφ�ρονται στις γειτονι�ς του μυαλο� και προκαλο�ν απ�λεια μν�μης, σ�γχυση, ανικαν�τητα εκτ�λεσης ακ�μη και καθημεριν�ν δραστηριοτ�των.
Τι ωρα�ο να μην ξεχν�ς. Ειδικ� εκε�να που δεν πρ�πει. Τα πρ�σωπα, τις στιγμ�ς, τις καταστ�σεις, τις λ�ξεις, τα χν�ρια που αφ�νει ο χρ�νος στην επιδερμ�δα της ψυχ�ς. Και ακ�μη πιο �μορφο π�σο, �ταν η ζω� σε θυμ�ται αλλ� και εσ� θυμ�σαι την κ�θε στιγμ� της ζω�ς. Και π�ντα να θυμ�στε πως... �τι δεν ξεχν�τε, π�ντα θα σας θυμ�ται. Κι �τι θα θυμ�στε, ποτ� δεν θα σας ξεχ�σει.
