Κατηγορ�ντας τα θ�ματα ως θ�τες
Mε στ�χο να στραφε� το ενδιαφ�ρον προς μια ανθρωπιστικ� κρ�ση που αυξ�νεται διαρκ�ς κ�τω απ� τη σκι� μιας οικονομικ�ς κατ�ρρευσης, αλλ� και προς την κε�μενη νομοθεσ�α σχετικ� με την προστασ�α της δημ�σιας υγε�ας μ�σω της τιμωρ�ας και �χι της θεραπε�ας ευα�σθητων κοινωνικ�ν ομ�δων που �χουν χαρακτηριστε� ως αυτ�ς που μεταδ�δουν την ασθ�νεια, μια �κθεση φωτογραφ�ας ξεχωριστ� απ� τις συνηθισμ�νες, φιλοξενε�ται στην Στο� Αλαμαν� στην Θεσσαλον�κη. Εικ�νες σκληρ�ς μα τ�σο αληθιν�ς. Σκην�ς της καθημεριν�τητ�ς μας. Σκην�ς που απαθαν�τισε ο φημισμ�νος φωτογρ�φος Δημ�τρης Μπο�ρας, στις «καθημεριν�ς» πολιτισμ�νες - κατ� τα �λλα - περιοχ�ς της Αθ�νας, εν�ς μικρ�κοσμου της �διας της χ�ρας.
Τα λ�για του αληθιν�, ειλικριν� και σοκαριστικ�, για την «λ�σπη» που �χει σκεπ�σει την ζω� μας. Τη μικροαστικ� - χαρο�μενη, κατ� τα �λλα - ζω� μας. Ας αφ�σουμε �μως τον �διο τον καλλιτ�χνη να μας φωτ�σει τις στιγμ�ς των θεμ�των που καδρ�ρει στον φακ� του. Το «το�νελ» ï¿½πως αποκαλε� κι ο �διος τον φακ� του. Για να μπει ο θεατ�ς και να γ�νει το μ�τι του, να δει την πραγματικ�τητα και την αποκαρδιωτικ� αλ�θεια που �σως πολλ�ς φορ�ς προσπερν�με... Φευγαλ�α. Σαν την ζω�. Τον συναντ�σαμε στον χ�ρο της �κθεσης και μιλ�σαμε για τους ανθρ�πους π�σω απ� τις «παγωμ�νες» σκην�ς που φιλοξενο�νται στις φωτογραφ�ες του.
Σημε�ωμα Φωτογραφου Δημ�τρη Μπο�ρα: Αποδεχ�μενος τη φ�ση του «ξ�νου» (outsider), �χω αφιερ�σει τα τελευτα�α τρ�α χρ�νια στην καταν�ηση και την καταγραφ� μιας διαρκο�ς αυξανο�μενης κρ�σης στη δημ�σια υγε�α κυρ�ως στην π�λη της Αθ�νας πρ�γμα που καταγρ�φεται και απ� την επιδημ�α κρουσμ�των HIV αν�μεσα σε χρ�στες ενδοφλ�βιων ναρκωτικ�ν ουσι�ν (ΧΕΝ). �ταν δεν λε�πω σε κ�ποια αποστολ� πα�ρνω τον εξοπλισμ� μου και κατηφορ�ζω στην «Αθηνα�κ� Σαβ�να» το so called κακ� κ�ντρο της Αθ�νας, �που η αγοραπωλησ�α ναρκωτικ�ν ουσι�ν οργι�ζει. Ατελε�ωτες �ρες μοναξι�ς και περι�γησης στους δρ�μους. �σο �μως και να ξεπαγι�ζω, �σο �μως και να κινδυνε�ω, π�ντα με περιμ�νει το σπ�τι μου με την ασφ�λεια και την σιγουρι� της αστικ�ς μου τ�ξης. Και εγ� θα παραμ�νω π�ντα �νας εισβολ�ας, �νας outsider.
Κι αν, στην επιστροφ� μου, το πλυντ�ριο θα καθαρ�σει τα βρ�μικα μου ρο�χα, κι αν τα λ�τρα του απολυμαντικο� διαλ�ματος εξαφαν�σουν(?) τα μικρ�βια και βακτηρ�δια απ� το δ�ρμα μου, η ψυχ� μου συν�χεια θα βρ�σκεται στους δρ�μους και τις γειτονι�ς του «κακο� κ�ντρου» αναζητ�ντας αυτ�ς τις ιστορ�ες. Αυτ�ς τις ιστορ�ες, αυτ�ς τις ψυχ�ς... π�ντοτε τρυφερ�ς και ευα�σθητες, εγκλωβισμ�νες σε οικογ�νειες, σε πρ�πει και «θα», σε θρησκε�ες και προκαταλ�ψεις, σε κ�θε τι που οι συνθ�κες υπαγορε�ουν. Μ�σα σε αποκλεισμο�ς και αδι�ξοδα, σε εγκλωβισμο�ς και συνθ�κες.
Μιας χ�ρας που αποδ�χεται τα γερασμ�να νεανικ� κορμι�, σκι�ς ανθρ�πινες μπλεγμ�νες στην καθημεριν� κ�νηση και βο� της πρωτε�ουσας, ικ�τες για 50 λεπτ� του ευρ�, ακ�νητα σ�ματα στις γων�ες και τα π�ρκα. Οροθετικ�ς (και μη) π�ρνες 25 ετ�ν να προσφ�ρουν κορμ� στον �λληνα οικογενει�ρχη - κολ�να του σπιτιο� και του συστ�ματος - καθ�ς επ�σης και σε κ�θε �νθρωπο ανεξαρτ�τως χρ�ματος, φυλ�ς και θρησκε�ματος με αντ�τιμο 2~3 μπαλ�κια ουσ�ας. Καυλωμ�νοι μεσ�λικες, σε κατ�σταση «midlife crisis» με ποικ�λες ορ�ξεις εκσπερματ�νουν π�νω σε �δεια κορμι� και φυλακισμ�νες στην ουσ�α ψυχ�ς. Στα πτ�ματα τους ανθρωποφ�γοι δημοσιογραφ�σκοι, ευφ�νταστοι μυθιστοριογρ�φοι και αυτεπ�γγελτοι σωτ�ρες μπερδε�ουν τους δα�μονες με τους αγγ�λους, το δρ�μα με την γελοι�τητα.
Κοιτ�ζω λοιπ�ν αυτ� την κοινων�α και αναρωτι�μαι π�ση υποκρισ�α, π�ση ξεφτ�λα μπορε� να κρ�βει ακ�μα. Δεν θ�λω οι εικ�νες μου να ε�ναι «ε�κολες» - δεν θ�λω να αφ�νουν σε ησυχ�α το μυαλ�. Σε αντ�θεση θ�λω να διαταρ�σσουν την ησυχ�α των ανθρ�πων - να τους κ�νουν να θ�τουν αυτο� ερωτ�σεις. Μπορε� τα κε�μενα και οι εικ�νες να σοκ�ρουν � να προκαλο�ν, αυτ� �μως γ�νεται για να θυμ�ζουν σ’ αυτο�ς που επιλ�γουν να ξεχνο�ν � απλ� να αγνοο�ν. Οι εικ�νες σε μεταφ�ρουν εκε� �που δεν �χεις δικα�ωμα να βρ�σκεσαι, σε μεταμορφ�νουν σε εισβολ�α και παρατηρητ�, σε κ�νει να δεις κατ�ματα μια πραγματικ�τητα που σε σπρ�χνει να αντιμετωπ�σεις τους φ�βους και τις αντοχ�ς σου.
Δεν προσπαθ� να δημιουργ�σω εικ�νες που θα προκαλο�ν σκ�ψεις �πως «Τι καλ�ς φωτογρ�φος που ε�ναι» ï¿½ «Κο�τα τι ενδιαφ�ρουσα σ�νθεση μπορε� να δημιουργ�σει». Αυτ� που θ�λω ε�ναι η πρ�τη και πιο δυνατ� εντ�πωση να ε�ναι γεμ�τη με συνα�σθημα, σκ�ψη και �θος για �τι συμβα�νει σε αυτο�ς τους ανθρ�πους. Αυτ� που θ�λω ε�ναι η δικ� μου παρουσ�α να ε�ναι «απο�σα». Ιδανικ� η δουλει� αυτ� μου προσφ�ρει μια περ�εργη ικανοπο�ηση για �τι �σως και να προκ�λεσα το ενδιαφ�ρον για αυτ� τα προβλ�ματα. �σως και να πρ�σφερε και κ�ποια ανακο�φιση…ε�ναι �μως μια κινο�μενη �μμος που συνεχ�ζει την α�ναη κ�νησ� της.
