Αναπηρία μια λέξη πολύπλευρη και πολύπλοκη… Μα τόσο συχνή σε τούτο τον κόσμο που ζούμε…
Καθημερινά βλέπουμε ανθρώπους να χρησιμοποιούν αυτό που ονομάζουμε αμαξίδιο και πολλές φορές μας απωθεί να πλησιάσουμε τον άλλο. Μας τρομάζει δίχως λόγο… Η αναπηρία είναι απλώς ένας τρόπος ζωής, μαθαίνεις να ζεις με αυτή.
Συχνά όμως αντιμετωπίζουμε εμπόδια τα οποία μας βάζουν στο περιθώριο. Μας κάνουν να απορρίπτουμε την φράση «όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι»…
Ένα από αυτά είναι το δικαίωμα στην
πρόσβαση. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω βρεθεί σε αδιέξοδο στην προσπάθεια μου να παρακολουθήσω τα μαθήματα μου στην σχολή όπως όλοι οι φοιτητές. Δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές όπως είναι για παράδειγμα οι ράμπες για αναπηρικά αμαξίδια στα πανεπιστήμια με αποτέλεσμα να υπάρχουν καθημερινές δυσκολίες…
Ακόμα και μια βόλτα συνοδεύεται από
έναν κόμπο στο στομάχι… τα αυτονόητα γίνονται ζητούμενα δυστυχώς…
Μπαίνουν όρια συνέχεια…
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε όνειρα και
συναισθήματα… αγαπάμε… ονειρευόμαστε… ερωτευόμαστε… όμως πολλές φορές ακόμα και εδώ συναντάμε κόκκινες γραμμές…
Δύσκολα πλησιάζουν οι άνθρωποι όταν
βλέπουν κάτι που ξεφεύγει από τα δικά τους πρότυπα… από αυτό που ονομάζουν «φυσιολογικό» παρ’ όλα αυτά μην ξεχνάμε ότι η μόνη φυλακή του ανθρώπου είναι το μυαλό του.
echaritygr