Είδαμε και εμπνεόμαστε: EXIT - Παρακαλώ περιμένετε

«Ήρωας είναι αυτός που υπομένει κλειδωμένος μες την ανικανότητα του»
Ρολόγια μετέωρα να κρέμονται στης ανυπομονησίας το χάσμα, σαν λαμπρά περιδέραια να στολίζουν εκείνη την ξύλινη ενοχική σκηνή του χθες, του σήμερα, του αύριο. Μίαν ιστορία διόλου αλλόκοτη στο κοινωνικό ατελιέ που εκτίθενται προσδοκίες, φιλοδοξίες αλλά και οι πιο παρανοϊκές μας σκέψεις. Ανικανότητα ταύτισης με το χρόνο, πότε ήταν πρωί, πότε βράδιασε κιόλας, πότε ήμουν παιδί, πότε μεγάλωσα κιόλας, πότε ήρθα, πότε φεύγω; Και η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται… Μία μόνο ευκαιρία να μονολογήσεις τον εαυτό σου, στους χίλιους ρόλους που υποδύθηκες καθώς μεταβιβάστηκες στο χρόνο. Σαν εξομολόγηση, σχεδόν απολογία που η προσωπικότητά σου, ποτέ δεν αποκάλυψε τα χρώματα της χαράς, του φόβου, του έρωτα, της ευθύνης, της εμπιστοσύνης, της ανθρωπιάς. Τούτοι οι χίλιοι ρόλοι έγιναν οι εφιάλτες σου αν και εσύ τους επέλεξες κατά την υποταγή σου στο κοινωνικό «πρέπει» και τώρα η ενοχική σιωπή σου προστάζει μιαν απελευθέρωση…
Μα και πάλι η συνείδηση θα επαναφέρει την τάξη στις αποκλίνουσες συμπεριφορές σου. Μιαν υπόσταση σχεδόν επιτακτικά διπολική να παλεύει με τα έσω της και τα έξω της. Μα, ναι, τούτοι όλοι οι ρόλοι, σε κατέστησαν ανίκανο να αναγνωρίζεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη, ή μήπως δεν είσαι τίποτε άλλο παρά μόνο ο καθρέπτης της υποκρισίας των άλλων; Υποκρισία; Μα όχι, ποια υποκρισία; Απλώς προσαρμογή στο κοινωνικό ιδεώδες. Ανάγκη ή εξ-αναγκ-ασμός; Επιλογή ή επιβολή; Σωστό ή λάθος; Ένοχος ή αθώος; Μα τάχα, ποιος νοιάζεται αλήθεια; Αφού ο εαυτός μας, δώρισε τα όνειρα στο σκοτάδι… Παρακαλώ περιμένετε… η ζωή σας, προωθείται…
Support AddBox