������ ��������
������ ������������: ������ ���� ��� ��������.

 

e-Charity.gr // ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ // YΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

 

Απ� το βρ�δυ της Κυριακ�ς της Τυριν�ς (παραμον� της Καθαρ�ς Δευτ�ρας) ξεκιν�ει μια απ� τις αρχαι�τερες περι�δους της χριστιανικ�ς παρ�δοσης αυτ� της Μεγ�λης Τεσσαρακοστ�ς. Διαρκε� π�ντε εβδομ�δες και φτ�νει μ�χρι την Κυριακ� των Βα�ων �που και αρχ�ζει η Μεγ�λη Εβδομ�δα. Τα π�ντα μ�σα σε αυτ� την περ�οδο ε�ναι διαφορετικ�, τ�σο στο εκκλησιαστικ� τελετουργικ� �σο και στο β�ωμα. Οι �μνοι και οι ακολουθ�ες ε�ναι κατανυκτικ�ς με τις Τετ�ρτες το βρ�δυ να τελε�ται η Λειτουργ�α των προηγιασμ�νων δ�ρων και τις Παρασκευ�ς με τους Χαιρετισμο�ς στην Παναγ�α. Επ�σης την περ�οδο αυτ� �να �λλο στοιχε�ο κυριαρχε�, αυτ� της νηστε�ας. Για σαρ�ντα μ�ρες αλλ�ζουν τ�σο οι διατροφικ�ς �σο και οι καθημεριν�ς μας συν�θειες.

 

Αν και η νηστε�α τους πρ�τους αι�νες �ταν αυστηρ� με λ�ψη τροφ�ς μια φορ� την ημ�ρα σ�μερα εκ των πραγμ�των δεν μπορε� να συμβε� το �διο. Παρ�λα αυτ� η αφα�ρεση των ζωικ�ν τροφ�ν απ� το διαιτολ�γιο μας ε�ναι σ�νηθες φαιν�μενο πλ�ον. Αυτ�ς �λλωστε ε�ναι και ο λ�γος που στους περισσ�τερους καταλ�γους εστιατορ�ων και fast food καταστημ�των βρ�σκει κανε�ς νηστ�σιμο μενο�. Η νηστε�α απ� μ�νη της δεν θα ε�χε καμ�α ωφ�λεια, αν δεν συνοδευ�ταν απ� την δι�θεση μας για μια πιο πνευματικ� πορε�α αυτ� την περ�οδο. Ε�ναι μια ευκαιρ�α για να μπορ�σει ο καθ�νας απ� εμ�ς να κ�νει την ενδοσκ�πηση του στον �σω �νθρωπο. Μια πνευματικ� αξονικ� τομογραφ�α θα μπορο�σα να πω πως ε�ναι η περ�οδος της Μεγ�λης Τεσσαρακοστ�ς, �που σπιθαμ� προς σπιθαμ� αναλ�ουμε και βλ�πουμε το πο�οι πραγματικ� ε�μαστε. Αυτ� την εξ�ταση καλ� ε�ναι να την κ�νουμε με �ναν πνευματικ� ο οπο�ος θα μας βοηθ�σει �στε η πορε�α αυτ�ς της εξ�τασης να ε�ναι πιο φιλικ� και συμβατ� προς τον ψυχισμ� μας, χωρ�ς υπερβολ�ς και ακρ�τητες. 

 

Η προσευχ� ε�ναι αναπ�σπαστο κομμ�τι της καθημεριν�τητας εν�ς χριστιανο�. Ε�ναι η συνεχ�ς επικοινων�α του με το Θε�. Η περ�οδος της Σαρακοστ�ς πολλαπλασι�ζει την αν�γκη αυτ�ς της επικοινων�ας. Ο χριστιαν�ς νι�θει επιτακτικ� την αν�γκη να ευχαριστ�σει αφεν�ς και να δεηθε� αφετ�ρου το �λεος και τη βο�θεια του Θεο� στον προσωπικ� του αγ�να. Τ�ποτε στη ζω� εν�ς χριστιανο� δεν γ�νεται με τις προσωπικ�ς του δυν�μεις και μ�νο. Η ζωνταν� �παρξη της παρουσ�ας του Θεο� ε�ναι αυτ� που καθοδηγε� τα β�ματα του χριστιανο� στο μονοπ�τι που θα τον οδηγ�σει προς την Αν�σταση. Μια Αν�σταση που πρ�πει οπωσδ�ποτε να περ�σει απ� το Γολογοθ�, το μαρτ�ριο και το Σταυρ�. 

 

Καμ�α Αν�σταση δεν μπορε� να υπ�ρξει χωρ�ς προηγουμ�νως να υπ�ρξει �στω και μια ελ�χιστη προσπ�θεια θυσ�ας του εγ� και υπ�ρβασης της αμαρτ�ας. �σο κ�πο κι �σο αγ�να κι αν θ�λει κ�τι τ�τοιο ε�ναι απαρα�τητο. Η εποχ� μας δεν θα μπορο�σε κανε�ς να τη χαρακτηρ�σει ε�κολη στην εσωστρ�φεια και στις πνευματικ�ς αναζητ�σεις κ�θε ε�δους. Η υλιστικ� δι�θεση του πολιτισμο� μας μας �χει απομακρ�νει απ� �ννοιες �πως της �σκησης, της θυσ�ας, της διακον�ας, της εγκρ�τειας, της προσευχ�ς. Δ�νεται �μως σε �λους μια ευκαιρ�α να δοκιμ�σουμε τις δυν�μεις μας και να εξετ�σουμε ποιοι πραγματικ� ε�μαστε και τι θ�λουμε απ� τη ζω� μας. Αυτ�ς οι σαρ�ντα μ�ρες ε�ναι μια καλ� ευκαιρ�α.

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

 

 

Leksi / Eflogos
������ 17

����� ������������ ��� ��� ������
 
Ποιος σου ε�πε πως η ζω� ε�ναι ε�κολη; Η πραγματικ� ζω� π�ντα �ταν δ�σκολη. Ε�κολη �ταν μ�νο στις ταιν�ες, στα ποι�ματα, και �σως και σε κ�ποια απ� τα �νειρ� μας. Αλλ� στο δρ�μο, η αλ�θεια ε�ναι αλλι�τικη. Και μη νομ�ζεις πως αυτ� συμβα�νει μ�νο στους κακ�φημους δρ�μους. Μη σου πω πως εκε� μπορε� να ε�ναι και λ�γο καλ�τερα γιατ� οι θαμ�νες τους ε�ναι λι�μα απ� το αλκο�λ και τις περισσ�τερες φορ�ς ε�ναι "αλλο�". Ε�ναι πολ� πιο σκληρ� τα πρ�γματα στους καθωσπρ�πει δρ�μους. Εκε� που φορ�νε γραβ�τες, σικ�τα ταγι�ρ, κρατ�νε "λου� βιτ�ν", �χουν mac και π�νουν εσπρ�σσο. Εκε� δεν μπορε�ς να ε�σαι διαφορετικ�ς! Κι αν ε�σαι, πρ�πει να �χεις τη μαγκι� να υποστηρ�ξεις τη διαφορετικ�τητ� σου, αλλι�ς σε φ�γανε οι πολιτισμ�νοι των καθωσπρ�πει δρ�μων. 
 
Η ζω� ε�ναι δ�σκολη και ξ�ρεις γιατ�; Γιατ� ο καθ�νας απ� εμ�ς που φ�γαμε μαγκι� απ� κ�τι γελο�ους δεν σηκ�σαμε το αν�στημα μας και δεν τους μιλ�σαμε με τη γλ�σσα που καταλαβα�νουν. �σως γιατ� οι δικ�ς μας μαν�δες και οι δικο� μας πατερ�δες, μας �μαθαν να ε�μαστε ευγενικο� και διακριτικο�. �σως και γιατ� νι�θαμε �σχημα επειδ� ε�χαμε παραπ�νω κιλ�, επειδ� φορο�σαμε γυαλι�, επειδ� δεν �μασταν πολ� �ντρες, επειδ� δε βρ�ζαμε, επειδ� δεν κορο�δε�αμε.  Κι εν� θα μπορο�σαμε �λοι �σοι νι�σαμε αυτ� το βιασμ� της ψυχ�ς και της προσωπικ�τητας μας να μιλ�σουμε μεταξ� μας και να μοιραστο�με ακ�μη και τον π�νο και τη στεναχ�ρια μας, εμε�ς τις περισσ�τερες φορ�ς κλειν�μασταν στο καβο�κι μας και κλα�γαμε τη μο�ρα μας. 
 
Ξ�ρεις κ�τι; Τη μο�ρα σου και τη μο�ρα μου θα τις φτι�ξουμε εμε�ς και �χι ο κ�θε αλ�της που θ�λει να νι�σει δυνατ�ς βγ�ζοντας τα σ�νδρομ� του επ�νω σου. Νομ�ζεις πως μ�νο μ�σα στο σχολε�ο σου υπ�ρχει β�α; Λ�θος. Αλ�τες και δ�θεν μ�γκες �χει παντο�. Ακ�μη κι εκε� που νομ�ζουμε πως ο τ�πος ε�ναι ιερ�ς. Εκε� να δεις αλητε�α. Εκε� σου κολλ�νε τη ρετσινι� και σχεδ�ν δεν �χεις καμι� ελπ�δα να την βγ�λεις απ� π�νω σου. Θα σου πω �μως κ�τι. Μ�σα απ� �λα αυτ�, εσ� κι εγ� γιν�μαστε πολ� πιο δυνατο� απ� τους δ�θεν δυνατο�ς. Το �χω ζ�σει και για αυτ� στο λ�ω. Ε�ναι να λυπ�σαι το δ�θεν μ�γκα �ταν τρ�μει κι �ταν εκλιπαρε� για βο�θεια. Εκε�νη την �ρα θ�λεις τ�σο πολ� να τον κ�νεις να πον�σει �σο π�νεσες κι εσ�. Αλλ� εκε� ε�ναι η διαφορ� σου απ� αυτ�ν! Εσ� θα ε�σαι π�ντα �νας �νθρωπος ευα�σθητος και διαφορετικ�ς. 
 
Κι αλ�θεια ε�ναι ωρα�ο που ε�σαι διαφορετικ�ς. �λη η πλ�ση ε�ναι διαφορετικ�. Ποικιλ�α σε �λα τα ε�δη, τα χρ�ματα, τις γε�σεις, τις εικ�νες. Μια σοφ� ποικιλ�α απ� �ναν δημιουργ� που γνωρ�ζει πως μ�σα απ� τη διαφορετικ�τητα προκ�πτει η ισορροπ�α. Στην πραγματικ� ζω� δεν υπ�ρχει μ�νο �νας δρ�μος. Οι δρ�μοι ε�ναι πολλο� κι ο καθ�νας μας θα διαλ�ξει εκε�νον που θ�λει και θα τον περπατ�σει με εκε�νον � εκε�νους που θ�λει. Κι αυτ� αφορ� μ�νο εσ�να κι εμ�να και καν�ναν �λλον �ποια ιδι�τητα κι αν επικαλε�ται. Και κ�τι τελευτα�ο. Ο Χριστ�ς πολ� αγαπο�σε τους διαφορετικο�ς. Και γιααυτ� �κανε συντροφι� μαζ� τους. �ναν μ�λιστα ληστ� τον διαβεβα�ωσε πως θα τον �χει εκε� μαζ� του στον Παρ�δεισο. Μπορε� να μην πιστε�εις πως υπ�ρχει Παρ�δεισος, �σως ακ�μη να μην πιστε�ει πως υπ�ρχει Χριστ�ς. Δεν πειρ�ζει. Τ�ρα πρ�πει να μ�θεις κι εσ� να αν�χεσαι εμ�να που ε�μαι διαφορετικ�ς και πιστε�ω και στο Χριστ� και στον Παρ�δεισο. Κι ευτυχ�ς που πιστε�ω γιατ� �τσι κατ�φερα και καταφ�ρνω να περπατ�ω το δικ� μου δρ�μο που αλ�θεια σου λ�ω υπ�ρξε πολ� δ�σκολος με πολλο�ς δ�θεν μ�γκες...
 
 

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

Leksi / Eflogos
������ 17

������ ��� �� �����

 

 

e-Charity.gr // ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ // YΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

 

 

e-Charity.gr // ΕΥΛΟΓΟΣ // ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

e-Charity.gr // ΕΥΛΟΓΟΣ // ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

 

Νωρ�ς πρω� Κυριακ�ς. Ξημ�ρωσε Κυριακ� των Βα�ων. �ρες μ�νο με χωρ�ζουν απ� την εβδομ�δα που θα επαναληφθε� �να δρ�μα. Το δρ�μα εν�ς Θεο� που ερωτε�τηκε παρ�φορα τον �νθρωπο. Μανιακ�ς εραστ�ς εν�ς φαινομενικ� �νισου και καταδικασμ�νου σε αποτυχ�α �ρωτα. �πως �σως κ�θε �ρωτας που απλ� μ�νει στο π�θος και δεν αγων�ζεται να σταυρωθε� και �ρα να αναστηθε�. Κι �μως εν� ξ�ρει πως η προδοσ�α θα ε�ναι �να απ� τα βασικ� γνωρ�σματα αυτ�ς της ερωτικ�ς σχ�σης, εκε�νος τολμ� να εκτεθε� δημ�σια και να αφεθε� αρχικ� στο θαυμασμ� και αργ�τερα στα χ�δια �λων εκε�νων που τον κο�ταζαν, τον �γγιζαν κι �νιωθαν πως α�ρα λεπτ� διαπερνο�σε την �παρξ� τους.

 

Ετοιμ�ζομαι να π�ω να λειτουργ�σω. Να προσφ�ρω μια ακ�μη φορ� θυσ�α "ανα�μακτη". Να μεταδ�σω ακ�μη μια φορ� το σ�μα και το α�μα του "εσφαγμ�νου αρν�ου" σε �σους δεν θ�λουν να περιορ�σουν το π�ρασμ� τους απ� ετο�το τον κ�σμο σαν απλ�ς μον�δες που τις κυρ�ευσε το α�σθημα της φτην�ς επιβ�ωσης και �χι το �νειρο της �ντως ζω�ς. Καμ�α επιβ�ωση δεν ε�ναι αρκετ�, �σο ευδαιμονικ� κι αν ε�ναι, για �να δημιο�ργημα που κλ�θηκε να γ�νει ο καλ�ς οικον�μος ολ�κερης της κτ�σης. Αυτ�ς που μπ�κε επικεφαλ�ς εν�ς κ�σμου φτιαγμ�νου με σοφ�α και ισορροπ�α απ� το Δημιουργ�. Αυτ�ς ο "�νθρωπος" ολοκληρ�νεται μ�νο �ταν αγγ�ζει το αι�νιο και το αθ�νατο.

 

Κρατ�ω στα χ�ρια μου το ψωμ� και το κρασ�. Ε�ναι ακριβ�ς το �διο με εκε�νο που τρ�γαμε και π�ναμε ψες το βρ�δυ στη γιορτ� του Λ�ζαρου. Αναστημ�νος και ο δικ�ς μας ο Λ�ζαρος απ� την εξ�ρτηση. Μ�τωσε κι αυτ�ς και οι δικο� του και οι φ�λου του μ�χρι να τα καταφ�ρει. Π�νεσε, �κλαψε, φ�ναξε. Τον �κουγα κ�ποια βρ�δια να ουρλι�ζει. Σταγ�νες α�μα �σταζε η καρδι� μου που δεν �μουν αρκετ� πιστ�ς για να σταθ� μπροστ� του και να τον θεραπε�σω �πως �κανε εκε�νος που λ�ω πως υπηρετ�. Ακ�μη �μως κι �τσι ο Λ�ζαρος αναστ�θηκε και ε�ναι τ�ρα μπροστ� μου �τοιμος να δεχτε� το ζωνταν� Θε�.

 

Ξεφυλλ�ζω τις σελ�δες απ� το παλι� βιβλ�ο της Μεγ�λης Εβδομ�δας. Μου το �δωσε ο πρ�τος μου πνευματικ�ς. "Μον� Δοχειαρ�ου, 1942", γρ�φει στην πρ�τη σελ�δα. Το θεωρ� θησαυρ� πολ�τιμο �χι μ�νο γιατ� �χει επ�νω του την πατ�να του χρ�νου, αλλ� γιατ� ξ�ρω πως μ�σα του κουβαλ�ει τη δυναμικ� και την εν�ργεια ανθρ�πων που τα �βαλαν με τη φ�ση, την �λη, τον πειρασμ�. Π�τυχαν, δεν π�τυχαν ο�τε που με νοι�ζει. Π�λεψαν, �σο �ντεχε το κορμ� και η ψυχ� τους. Δεν κερδ�ζεις π�ντα. Αρκε� �μως που παλε�εις και δεν παραδ�νεσαι αμαχητ�. Η π�λη αυτ� σου χαρ�ζει σοφ�α και εμπειρ�α. Π�ση αγων�α κρ�βουν ετο�τες εδ� οι σελ�δες. Ο Χριστ�ς μιλ�ει δημ�σια και λ�ει �λα εκε�να που δεν αντ�χει να ακο�σει το κατεστημ�νο. Αγαπ�ει και συγχωρε�, θεραπε�ει και ξαναζωντανε�ει κορμι� �ρρωστα και αν�μπορα, αφ�νεται στην σχεδ�ν ερωτικ� μετ�νοια μιας π�ρνης. Αλλ� δεν του ε�ναι αρκετ� �λα αυτ�. Εκε� επ�νω στο σταυρ� απλ�νει το βλ�μμα του και μοιρ�ζει λ�για αγ�πης και συγχ�ρησης στους περιθωριακο�ς �λων των εποχ�ν. Αυτο�ς που �χουν το κουρ�γιο να ψελλ�σουν  μ�α "συγγν�μη" μ�σα απ� τα μ�χια της καρδι�ς τους.

 

Σε λ�γες �ρες θα ξεκιν�σει μια πορε�α προς την αιωνι�τητα που θα περ�σει μ�σα απ� τα μυστικ� και αν�λιαγα μονοπ�τια της ανθρ�πινης μικροψυχ�ας. "Ιδο� ο Νυμφ�ος �ρχεται εν τω μ�σω της νυκτ�ς" και μ�σα σε το�τη τη ν�χτα ο καθ�νας μας θα κληθε� να π�ρει τη δικ� του απ�φαση για το "τι" και το "πως" της πορε�ας του στη ζω�. Αρκε� να θυμ�μαστε ετο�το την �ρα που θα αναλογιζ�μαστε για το ποια θα ε�ναι η απ�φαση μας: "Χωρ�ς σταυρ� δεν υπ�ρχει αν�σταση".

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

e-Charity.gr // ΕΥΛΟΓΟΣ // ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

 

 

Leksi / Eflogos
������ 17

�� �������� ��� ��������



 

CHRISTIANITY ΤΟGETHER

Στοιχε�α επικοινων�ας

2311-242 354 - 5

6945374873

[email protected]

www.christianity-toghether.edu.gr

Β.Ηρακλε�ου 14, 8ος �ροφος

Θεσσαλον�κη, Θεσσαλον�κη 54600

Christianity Together

Τραπεζικ�ς λογαριασμ�ς
ΕΤΕ 894/540002-36
IBAN : GR7401108940000089454000236

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

 

Ε�ναι αλλι�τικος ο Α�γουστος στην Ελλ�δα. Δεν ε�ναι μ�νο η �λιος και η θ�λασσα που σε χα�δε�ουν και σε κ�νουν να θ�λεις να αφεθε�ς ολοκληρωτικ� στην αγκαλι� τους, αλλ� ε�ναι κι αυτ� το Π�σχα του καλοκαιριο�, οι μ�ρες του Δεκαπενταυγο�στου, η γιορτ� της Κυρ�ς της Παναγι�ς.

 

�σως το πιο αγαπητ� πρ�σωπο στη ζω� των χριστιαν�ν αυτ� της Παναγ�ας, γ�νεται το σημε�ο αναφορ�ς για �ναν ολ�κληρο μ�να, αφο� μ�χρι και τις 23 του Αυγο�στου, στην απ�δοση της γιορτ�ς της Κο�μησ�ς της, την ψ�λλουμε και την τραγουδ�με.

 

Οι προσευχ�ς μας, τ�σο ζεστ�ς �σο το αυγουστι�τικο λιοπ�ρι, καθημεριν� στις παρακλ�σεις γ�νονται "θυμ�αμα ε�οσμο" για να τιμ�σουν το πρ�σωπο μιας μ�νας η οπο�α �νιωσε τον π�νο του χαμο� του μοναχογιο� της στον πιο �ντονο βαθμ�. Αν�μπορη να αλλ�ξει το σχ�διο της θε�ας οικονομ�ας, αφο� κι αυτ� υπ�ρξε μ�ρος αυτο� του σχεδ�ου, �ταν με περ�σσια ωριμ�τητα μικρ� κορ�τσι ακ�μη απαντο�σε στον αγγελιοφ�ρο του θε�ου καλ�σματος: "ιδο� η δο�λη Κυρ�ου, γ�νοιτο μοι κατ� το ρ�μα σου".

 

Τι ε�ναι �μως εκε�νο που κ�νει την Παναγ�α τ�σο αγαπητ� και οικε�α ακ�μη και σε εκε�νους οι οπο�οι δ�σκολα θα χαρακτ�ριζαν τους εαυτο�ς τους ως "πιστο�ς" χριστιανο�ς; Η επ�κληση του ον�ματ�ς της, βρ�σκεται στα χε�λη μας κ�θε στιγμ� που νι�θουμε πως οι δυσκολ�ες μας υπερβα�νουν και οι δικ�ς μας δυν�μεις δεν ε�ναι αρκετ�ς για να καταφ�ρουμε να τις ξεπερ�σουμε.

 

Η Παναγ�α ε�ναι μ�α απ� εμ�ς! �ζησε μ�σα στην απλ�τητα και στην υπακο� του θελ�ματος του Θεο�. �φερε στον κ�σμο Εκε�νον που �μελε να αλλ�ξει την Ιστορ�α, φ�ρνοντας μια ν�α κοινωνικ� δυναμικ� απελευθ�ρωσης και απεγκλωβισμο� απ� τον εγωισμ� και τη δημιουργ�α μιας �λλης κοινωνικ�ς πραγματικ�τητας, �που η θυσιαστικ� αγ�πη, η δικαιοσ�νη, η ισοτιμ�α ε�ναι μερικ� μ�νο απ� τα ν�α δεδομ�να της διδασκαλ�α Του.

 

Η Παναγ�α κλ�θηκε να υπηρετ�σει το σχ�διο της θε�ας οικονομ�ας. �γινε η �δια γ�φυρα για να ανο�ξει ξαν� ο δ�αυλος επικοινων�ας μεταξ� ουρανο� και γης, Θεο� και ανθρ�που. Δεν υπ�ρξαν προαπαιτο�μενα σε αυτ� την κατ�φαση. �βαλε στο περιθ�ριο τους δισταγμο�ς και τα ερωτηματικ� και αφ�θηκε να γ�νει �ργανο στα χ�ρια του Θεο�. Ακαταν�ητο θα�μα και η �δια πολ� μικρ� για να το κατανο�σει. Και ε�ναι αλ�θεια πως σε �λη την πορε�α μ�χρι το Σταυρ� και την Αν�σταση, ακολουθ�ντας τα β�ματα του μον�κριβο� της, δεν καταλ�βαινε γιατ� το δικ� της παιδ� πρ�πει να φορτωθε� στους �μους του τις αμαρτ�ες του κ�σμου. �σως πολλ�ς φορ�ς να τον ε�χε ονειρευτε� αλλι�τικο, �πως αι�νες αργ�τερα το �διο �κανε και ο �πιστος-πιστ�ς Καζαντζ�κης γρ�φοντας τον "Τελευτα�ο πειρασμ�". �μως το δικ� της παιδ� δεν �ταν ο�τε δικ� της, ο�τε σαν τα �λλα παιδι�. �ταν ο Θε�ς που �γινε �νθρωπος για να δωρ�σει στον �νθρωπο την αιωνι�τητα και την αθανασ�α.

 

Η μ�να εν�ς επαναστ�τη, εν�ς αποσυν�γωγου και αργ�τερα εν�ς καταδικασμ�νου να πεθ�νει π�νω στο σταυρ� σαν κοιν�ς ληστ�ς, �γινε η κοιν� μ�να αγγ�λων και ανθρ�πων. Η αγκαλι� της, "πλατυτ�ρα των ουραν�ν", χωρ�ει �λους χωρ�ς καν�ναν αποκλεισμ�. Η μ�να δεν ξεχωρ�ζει τα παιδι� της. �λοι �χουν τη δικ� τους θ�ση, απ� τον πιο αμαρτωλ� μ�χρι τον πιο εν�ρετο. Γιατ� η αγκαλι� της Παναγ�ας ε�ναι το απ�νεμο λιμ�νι μας στο οπο�ο αποζητ�με να βρεθο�με μετ� απ� κ�θε τρικυμ�α. Εκε� θα ξαποστ�σουμε και θα επουλ�σουμε τις πληγ�ς μας απ� τον κ�ματο και τον αγ�να. Και ε�ναι το χ�δι της Μ�νας μας το στοργικ� που θα μας δ�σει κουρ�γιο για να συνεχ�σουμε το δρ�μο τον ανηφορικ� και δ�σκολο.

 

Ετο�το το Π�σχα του καλοκαιριο�, Ανατολ� και Δ�ση τραγουδ� με �μνους γραμμ�νους �λλους στο πεντ�γραμμο και �λλους με μελωδ�ματα βυζαντιν�, αλλ� π�ντα με την �δια θ�ρμη, το �νομα της Μαρ�ας, της κ�ρης του Ιωακε�μ και της �ννας, του κοριτσιο� που δεν φοβ�θηκε να γ�νει μια �γαμη και μαζ� και μια παρ�νθετη μητ�ρα και να μεγαλ�σει �να παιδ� τ�σο διαφορετικ� απ� τα παιδι� της εποχ�ς του. Το πρ�σωπ� της ας ε�ναι το σημε�ο αναφορ�ς για την προσωπικ� πορε�α κ�θε ανθρ�που στη ζω� του.

 

"Και σε μεσ�τριαν �χω προς τον φιλ�νθρωπον Θε�ν. Μη μου ελ�γξη τας πρ�ξεις εν�πιον των αγγ�λων".

 

Καλ� Παναγ�α!

   

 

Leksi / Eflogos
������ 17

�����: �� ���� ��� �����������
 
 
 
Ε�ναι αλλι�τικο ετο�το το κυκλαδον�σι. Το νι�θεις απ� την πρ�τη στιγμ� που θα αντικρ�σεις το λιμ�νι και το καμπαναρι� της Μεγαλ�χαρης απ� το καρ�βι. Ε�ναι μια εν�ργεια που αλλ�ζει το ε�ναι σου. Το βλ�πεις στα μ�τια �λων εκε�νων που ξεκιν�νε να ανεβα�νουν τον αν�φορο προς την Ευαγγελ�στρια. �ξαφνα τα πρ�σωπα σοβαρε�ουν και τα σ�ματα σα να κυρτ�νουν πα�ρνοντας τη στ�ση της δ�ησης και της ικεσ�ας. Τα μαρμ�ρινα σκαλι� βαθουλωμ�να απ� τα χιλι�δες β�ματα των προσκυνητ�ν που �φτασαν μ�χρι τη Χ�ρη της για να απιθ�σουν τα β�σανα, τους καημο�ς, την ανημπ�ρια, τα δ�κρυα, την αποτυχ�α μπροστ� στο ασημοσκ�παστο θαυματουργ� της εικ�νισμα το γεμ�το τ�ματα κι αφιερ�ματα, μικρ� μ�νο απ�δειξη της ευγνωμοσ�νης και της π�στης.
 
Τα μ�τια δειλ� π�νε να συναντ�σουν το βλ�μμα Της Μ�νας των αγγ�λων και των ανθρ�πων. Κι ε�ναι �να βλ�μμα πι�τερο ζεστ� κι απ� τον αυγουστι�τικο �λιο. �να βλ�μμα που γ�νεται ελπ�δα για τους απελπισμ�νους και β�λσαμο για τις πληγ�ς των πονεμ�νων παιδι�ν της. «Αχ Παναγι� μου, σ' ευχαριστ� που υπ�ρχεις. Σ' ευχαριστ� που δεν �φυγες μακρι� απ� τον κ�σμο μας. Σ' ευχαριστ� που η αγκαλι� σου ε�ναι πλατυτ�ρα των ουραν�ν, για να χωρ�ει μ�σα της τον π�νο και τον αγ�να μας τον καθημεριν�.» Σε το�το το να� της Παναγ�ας το θα�μα πα�ει να ε�ναι ιστορ�α χρ�νου παρελθοντικο�. Εδ� το θα�μα ε�ναι το παρ�ν εν�ς κ�σμου που αναζητ�ει να βρει το σημε�ο επαφ�ς με το υπερβατικ� και το αι�νιο. 
 
�να πολ�χρωμο ανθρ�πινο μωσα�κ�, απ� τις εσχατι�ς του κ�σμου οδηγε� τα β�ματ� του σε το�το το τ�μενος της χριστιανοσ�νης για να εν�σει την προσευχ� του για �ναν καλ�τερο κ�σμο. Για �ναν κ�σμο με λιγ�τερη αδικ�α και περισσ�τερη δικαιοσ�νη και ανθρωπι�. Ε�ναι �μως κι εκε�νοι που �ρθαν �τσι απλ� για να δο�νε. Εκε�νοι που λ�νε πως τ�χα δεν πιστε�ουν. �ρθαν για τον πολιτισμ� και την ιστορ�α. Κι �μως! Ε�δα τα μ�τια τους βουρκωμ�να καθ�ς κο�ταζαν την Κυρ� την Παναγι�. Ε�δα τα χ�ρια να τρ�μουν καθ�ς �ναβαν το αγιοκ�ρι τους στο μπρο�ντζινο μανου�λι. Αυτο� οι δ�θεν "�θεοι" κ�ποιες φορ�ς πι�τερο κι απ� εκε�νους τους "ευσεβε�ς" γ�νονται μ�ρτυρες του θα�ματος της ζωνταν�ς παρουσ�ας της Κεχαριτωμ�νης. 
 
Αχ Παναγι� μου, να μπορο�σα να αποτυπ�σω π�νω στο λευκ� χαρτ� �λα εκε�να που νι�θω καθ�ς σε κοιτ�ζω. Μα τα λ�για μου φτωχ� και λ�γα. Μ�νο μια δ�ηση και μια προσευχ� αφ�νω εδ� μπροστ� σου: «Μην π�ψεις ο�τε μια στιγμ� να μας χαρ�ζεις την ελπ�δα να αγωνιζ�μαστε για �ναν κ�σμο καλ�τερο. Μην επιτρ�ψεις ποτ� το σκοτ�δι να γ�νει τρ�πος ζω�ς. Μην αφ�σεις ποτ� τα παιδι� σου χωρ�ς τη στοργ� και το χ�δι της μητρικ�ς σου παρουσ�ας. Μ�νο τ�τε η ζω� μας μπορε� να �χει ν�ημα». 
 
 

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

 

Leksi / Eflogos
������ 16

��������� ���������

������ ������� ��� ��� �������� �������� ����� � �������� ��� ������. �� ��������� ����� ������ �������� �������� ��� ��� �������������� ��� ������ ��� ������ � ������ ������������ ���� ����� ���� ����������� ��� �� �� ���������� ���. ��� ����� ��� ��� ������ ��� �������� ����������� ���� �� ��������������, �� ���������� ��� �� ���������, ������� ���������� ���������� �� ��� ���� ������� ��� �������� �� ��� ������� ��� ��� �� ��� ����������, ���� ��� �� ���� �������� ��� ����� ��������� ��������� ��������� ���� ���.

� ������ ����� � �����. � ���� �����. ��� ���� � �����������. ������ ����� ������� �� ����� �� ��������� ��� � ���������� ��� ������� ����� ��� ���������� ��� ���� ���� ��������� �����������. ���� � ����� � ������� ����� ������� ��� ����������� ����������� ��� ����� ���, ��� ���� ��� �� ����� � ����� ��� �� ����� ���� ����� ������������. ���� ���� ������ ���� ��� �� ����������� ������ ��� ����, ��� ������ ��� �� ����� ��� �� ��� �� ��������� ��� �� ������������.

������, ����������, �������, ���������� ������, ��� ���� ������� ���� ���� ��� ���� ��� ����������� ��� ��� �����������. � ������ ����� ������ �� ���� �� �������� ��� ��� ������� �� ��� ���������� ��� ����� �� ���������� ������ ��� �� ������� �� ���. ���� �������� ����������� ��� ������������ �� ��� �� ��������� ���� ��� �� ������� ��� ���������� ����� ��� ��������� ���� ��� ���� ����� ��������.

���� ����� � ������ ���� ������� ��� ����� ��� ����� ���� ��� �����. �� ������ ����� ����� ������� �� �������� ��� ������� ��� ��������� ��� ���� ������������� ����� ���� � �������� ��� �� ����� ������ �� ��� �� ����� ������ ��������������. ������ ��� ������ �� ����� ���� ��������. ���� � ����������, ���� � �������, ���� � ��������, ���� � ����������, ���� � ��������, ���� � ��������, ���� � �����. ���� ��������� �� ��� ������ ��� � ������ ��� �� ���� ��� ���� ��� ��� ������ ��� �� �������� ��� �� ����� �� ����.

��� ��� ������ � �������� ���� ���������� ��� ��������� ������������ �� ��� ����� ��� ���� ������ ��� ���� ��� �� ��� ������. ���� ���� ��������. ������ ��� ����� �� ��������� �� ���������� �� ���� ���������� ��������� ��� ��������� �� �������� �� ����� ��� ����� ���� ������������ �������� ���� ����� ���. ��� ����� ���� ���������� ��� ���������� ��� �� ������ ��� � ������ ��� ������� �� ��������� ���� �� ���� ��� �����, ������� �� ���� ����������� �������� � �����������, ����� ���� �������, ������� ���� ��� � ������ ��� ��� ��������� ���� ��� �� ��������� ��� ����� ������ �� ����������� �� ��� ������ ��� ��� ��������� ���������, ���������� ��� ������ �� ������� �� �����.

�. ���������-������� ����������

��������

���������� ��������TOGETHER

Leksi / Eflogos
������ 16

��� ������� ���� ������

 

Καν�νας μεγαλ�τερος εχθρ�ς απ� το θ�νατο. Τ�ποτε πιο οδυνηρ� απ� την απ�λεια εν�ς αγαπημ�νου προσ�που. Ακ�μη πιο τραγικ�ς ο χαμ�ς του παιδιο� για το γονι�. Μια τ�τοια εικ�να αντικρ�ζει και ο Ιησο�ς στο χωρι� Να�ν της Ιουδα�ας. Μια μ�να, χ�ρα η �δια, φιγο�ρα τραγικ�, μοιρολογ� και θρηνε� το παλικ�ρι της που κε�τεται �ψυχο π�νω στο νεκροκρ�βατο. Αδ�ναμη να κ�νει οτιδ�ποτε να αλλ�ξει �στω και στο ελ�χιστο την κατ�σταση του παιδιο� της που �ταν η μοναδικ� της παρηγορι�. Θ�λει εκε�νη να π�ρει τη θ�ση του, κι εκε�νος να σηκωθε� και να συνεχ�σει να ζει και να αναπν�ει. �τσι κι αλλι�ς ο δικ�ς του χαμ�ς σηματοδοτε� και το δικ� της τ�λος αφο� το ν�ημα της �παρξης της �ταν ετο�το το παιδ�. Η παρουσ�α του Ιησο� αλλ�ζει το σκηνικ�. Κ�ποιοι που τον βλ�πουν, �χουν ακο�σει για τα θα�ματ� του. Γνωρ�ζουν πως αυτ�ς ο δ�σκαλος απ� τη Ναζαρ�τ μπορε� να κ�νει εκε�νο που φαντ�ζει αδ�νατο. Ο Ιησο�ς βλ�πει χωρ�ς να μιλ�ει. Κοιτ�ζει τη μ�να και πον�ει μαζ� της. �σως στο πρ�σωπο της να βλ�πει τη δικ� του μ�να, που σε λ�γο καιρ� με τον δικ� του μαρτυρικ� θ�νατο θα βρεθε� στην �δια θ�ση, να κλα�ει το δικ� της παιδ�. Το παιδ� της που δ�χτηκε να γ�νει η ζωνταν� θυσ�α για να σωθε� �νας κ�σμος που �ρες πριν τον αν�βαζε επ�νω στο σταυρ�. Κοιτ�ζει και σκ�φτεται. Ξ�ρει ο Ιησο�ς πως ο �νθρωπος δεν ε�ναι φτιαγμ�νος για το θ�νατο.

 

Η αθανασ�α και η αιωνι�τητα ε�ναι τα στοιχε�α που τον συνθ�τουν ως δημιο�ργημα της θε�κ�ς πνο�ς. Πατρ�δα του ανθρ�που η βασιλε�α του Θεο�, �που η λ�πη και ο στεναγμ�ς ε�ναι �ννοιες �γνωστε και αν�παρκτες. Μ�νο ζω� χωρ�ς τ�λος, ζω� χωρ�ς �ριο. Ξ�ρει πως ο θ�νατος βασαν�ζει τον �νθρωπο απ� την πρ�τη στιγμ� που θα ανο�ξει τα μ�τια του. Τ�ποτε πιο σ�γουρο και πιο β�βαιο απ� το θ�νατ� του. Κι �μως δεν τον αντ�χει. Θ�λει να ζ�σει. Θ�λει να βλ�πει τον �λιο και να νι�θει τον α�ρα μ�σα στο σ�μα του. Προσπαθε� να νικ�σει το θ�νατο. Κ�θε μ�ρα προσπαθε�. Αλλ� π�ντα προσπαθε� προς τη λανθασμ�νη κατε�θυνση. Νομ�ζει πως η �λη ε�ναι αυτ� που θα τον λυτρ�σει απ� τη φθορ� και το θ�νατο. Νομ�ζει πως η δ�ναμη και η εξουσ�α θα δι�ξουν μακρι� την κατ�ρα του θαν�του. Μ�ταια �μως προσπαθε�. Ο θ�νατος κατοικε� παντο�.

 

Η φθορ� ε�ναι γεγον�ς που καμ�α κοσμικ� εξουσ�α δεν �χει μ�χρι σ�μερα καταφ�ρει να την διαγρ�ψει απ� την ιστορ�α. Μ�νο �νας το �κανε και το κ�νει μ�χρι σ�μερα. Εκε�νος που π�τησε το θ�νατο και χ�ρισε τη ζω� στον φοβισμ�νο �νθρωπο του χθες και του σ�μερα. Ο Ιησο�ς δ�ρισε χωρ�ς καν�να δισταγμ� στον καθ�να που θα πιστ�ψει στην λυτρωτικ� του δ�ναμη την αθανασ�α και την αιωνι�τητα. Με μ�α και μ�νη προ�π�θεση. Να μην κ�νει π�σω στη δικ� του προσωπικ� σταυρικ� πορε�α. Δεν θα ζ�σει αν�σταση �ποιος προηγουμ�νως δεν �χει θυσι�σει το εγ� του π�νω στο σταυρ�. �ποιος δεν μπορ�σει αγαπ�σει και να δει στον συν�νθρωπο του την �δια την παρουσ�α του Θεο�. Δεν ζητ�ει απ� καν�ναν πιστ� τ�ρηση κανεν�ς θρησκευτικο� ν�μου. Μ�νο αγ�πη μ�χρι θυσ�ας. Ο Ιησο�ς ε�ναι �δη π�νω απ� το νεκρ� αγ�ρι.

 

Κοιτ�ζει τα σφαλισμ�να μ�τια και το παγωμ�νο πρ�σωπο. Σε λ�γο θα τον φ�ρει και π�λι στη ζω�. �χι για να τον θαυμ�σουν. Ο�τε για να τον πιστ�ψουν. Ποτ� δεν θα καταντ�σει �νας φτην�ς θαυματοποι�ς που εξαγορ�ζει το θαυμασμ� και την π�στη. Και με αυτ� του θα�μα �πως και με �λα τα �λλα, θα διδ�ξει την ελπ�δα στο θε�ο θ�λημα. Θα διδ�ξει την παρουσ�α του αι�νιου Θεο� στη ζω� των ανθρ�πων. Θα δ�σει �να μ�θημα ελπ�δας, πως καν�νας �νθρωπος δεν ε�ναι κτ�μα της φθορ�ς και του θαν�του, �ταν στη ζω� του ο Ιησο�ς βρ�σκεται στο κ�ντρο της �παρξης του. Τα κλειστ� μ�τια ανο�γουν, το παγωμ�νο βλ�μμα ζεστα�νεται, τα κλαμ�να μ�τια της μ�νας στεγν�νουν και  «αν�στη Χριστ�ς και ζω� πολιτε�εται.» 

 

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

Leksi / Eflogos
������ 16

��� ���� ������� ��� �� ������������.

 

 
�σο βαθα�νει η οικονομικ� κρ�ση, τ�σο περισσ�τερο οι αν�γκες για το καθημεριν� φαγητ� αυξ�νουν. Οι περισσ�τεροι φορε�ς (Εκκλησ�α, Δ�μοι, Εθελοντικ�ς Οργαν�σεις) προσπαθο�ν να δ�σουν φαγητ� σε �στεγους, �νεργους, μεταν�στες κι �λλους συμπολ�τες μας. Σχεδ�ν οι μισο� �λληνες τα�ζουν τους �λλους μισο�ς. �μως ε�ναι ε�κολο να καταλ�βει κανε�ς πως η λ�ση του προβλ�ματος δεν ε�ναι στην α�ξηση των μερ�δων φαγητο�, αλλ� στη φιλοσοφ�α της «φιλανθρωπ�ας». Μια ινδι�νικη παροιμ�α λ�ει : «Αν ψαρ�ψεις �να ψ�ρι για να τα�σεις το παιδ� σου θα φ�ει καλ� σ�μερα. Αν του μ�θεις να ψαρε�ει θα τρ�ει καλ� κ�θε μ�ρα». Κ�πως �τσι θα πρ�πει να δομηθε� και το μοντ�λο της προσφορ�ς σε �σους �χουν αν�γκη ακ�μη και το καθημεριν� φαγητ�.  
 
Τ�σο η Εκκλησ�α, �σο και οι Δ�μοι � και �λλοι κρατικο� φορε�ς μπορο�ν μ�σα απ� τη συνεργασ�α να δημιουργ�σουν υποδομ�ς εργασ�ας (αγροτικ� παραγωγ�, βιοτεχν�α, οικοτεχν�α), �στε �σοι λαμβ�νουν φαγητ� να �χουν �στω μια μερικ� απασχ�ληση που θα τους κ�νει να νι�θουν πως κερδ�ζουν το φαγητ� τους με την εργασ�α τους. Ε�ναι φυσικ� πως η σχ�ση εργασ�ας θα ε�ναι ενταγμ�νη σε διαφορετικ� πλα�σιο απ� εκε�νο των εργαζ�μενων στον ιδιωτικ� τομ�α. Η �παιθρος �χει αν�γκη απ� χ�ρια τα οπο�α θα οργ�σουν, θα καλλιεργ�σουν, θα ζωνταν�ψουν τη γη. Τα χ�ρια αυτ� ε�ναι �δικο να περιμ�νουν π�τε θα π�ει 12 το μεσημ�ρι για να μπο�νε στη σειρ� σε κ�ποιο απ� τα συσσ�τια της π�λης να π�ρουν �να πι�το φαγητ�. Τα πρ�σωπα απ� μ�να τους προδ�δουν την κακ� ψυχολογικ� κατ�σταση, αλλ� και την αναπαραγωγ� �σως καταστ�σεων �που η «επαιτε�α» μοι�ζει περισσ�τερο με επ�γγελμα και λιγ�τερο με πραγματικ� αν�γκη. 
 
Η Ευρ�πη αυτ� τη στιγμ� δ�νει μεγ�λη σημασ�α στην Κοινωνικ� Οικονομ�α. Δημιουργε� υποδομ�ς �στε οι πολ�τες να μπορο�ν μ�σα απ� τη συνεργασ�α να δρουν επιχειρηματικ�, �στε η αν�πτυξη και η εργασ�α να μην ε�ναι αποκλειστικ� «υποχρ�ωση» του κρ�τους που �τσι κι αλλι�ς �χει αποδε�ξει πως δεν τα καταφ�ρνει και πολ� καλ� σε αυτ� τον τομ�α. Η Εκκλησ�α μπορε� να κ�νει πραγματικ� «θα�ματα» αρκε� να αποκτ�σει περισσ�τερη φαντασ�α και να ξεφ�γει απ� το κλασσικ� μοντ�λο του ενοριακο� φιλ�πτωχου. Χωρ�φια παρατημ�να, κτ�ρια που γκρεμ�ζουν, χωρι� που μαραζ�νουν μπορο�ν να γ�νουν μικρ�ς αναπτυσσ�μενες κοιν�τητες �που επαγγελματικ�ς σχολ�ς θα διδ�σκουν επαγγ�λματα που χ�νονται εν� θα δημιουργηθο�ν μικρ� κοιν�βια �που �σοι ζο�νε εκε� εργ�ζονται και δεν ζητιανε�ουν, ε�ναι αξιοπρεπε�ς και δεν ντρ�πονται, μαθα�νουν κ�ποιο επ�γγελμα �στε αργ�τερα να μπορο�ν να σταθο�ν στα π�δια τους.  
 
Ο Αρχιεπ�σκοπος Αλβαν�ας Αναστ�σιος γρ�φει : «Ο Θε�ς δεν ευλογε� το τ�ποτε. Ο Θε�ς ευλογε� το κ�τι». Αυτ� το κ�τι χρει�ζεται να δο�με συνολικ� ως κοινων�α �στε να π�ψουμε να ε�μαστε «φιλ�νθρωποι», αλλ� ΑΝΘΡΩΠΟΙ. 
 
π. Ιουστ�νος
Leksi / Eflogos
������ 16

������� ������

 

Φτ�σαμε στο �σχατο σημε�ο του κοινωνικο� και προσωπικο� μας αδιεξ�δου. Απ� �ποιο σημε�ο και να κοιτ�ξεις την πραγματικ�τητα που βι�νουμε ως �λληνες ε�ναι αποκαρδιωτικ�. Μια κοινων�α που σχεδ�ν �χει χ�σει κ�θε δεδομ�νο και αυτον�ητο και μια ν�α γενι� η οπο�α απλ� ψ�χνει τον τρ�πο για να αποδρ�σει απ� τη μιζ�ρια και την απελπισ�α της ανυπαρξ�ας για �να αξιοπρεπ�ς α�ριο. Εικ�νες μιας Ελλ�δας η οπο�α δεν μπορε� να κοιταχτε� στον καθρ�φτη γιατ� φοβ�ται πως αυτ� που θα αντικρ�σει ε�ναι χειρ�τερο κι απ� αυτ� που οι �λλοι της περιγρ�φουν. Διαφθορ�, παρακμ�, εκατοντ�δες στην ουρ� για μια σακο�λα με λαχανικ�, πολιτικο� που αγωνιο�ν μ�πως και χ�σουν την καρ�κλα της εξουσ�ας τ�ζοντας και φοβερ�ζοντας.

 

�που και να στρ�ψεις το βλ�μμα η πλ�ρης αποτυχ�α εν�ς συστ�ματος που θ�ριεψε χ�ρη στην κοινωνικ� αδικ�α. Ο πλο�σιος πλουσι�τερος και ο φτωχ�ς φτωχ�τερος. Πουθεν� �στω κι �να μικρ� ψ�γμα της ευαγγελικ�ς δικαιοσ�νης που θ�λει να μοιρ�ζεσαι με τον πλησ�ον τον δε�τερο χιτ�να. �νας πολιτισμ�ς γεμ�τος απ� τον εγωισμ�  και την μικροψυχ�α μας.

 

Υπ�ρχει �ραγε κ�τι που να μπορε� να δι�ξει �λη αυτ� την καταχνι� και την απελπισ�α; �χει η κοινων�α μας ακ�μη τη δυνατ�τητα να αλλ�ξει τα κακ�ς κε�μενα τ�σων δεκαετι�ν, �στε τουλ�χιστον οι επ�μενοι �λληνες να μπορο�ν να ζ�σουν σε μια Ελλ�δα που δεν θα ζητ�ει να φ�ει τα παιδι� της, αλλ� θα τα μεγαλ�νει με στοργ� και αξ�ες �πως η δικαιοσ�νη, η ισ�τητα, ο αλληλοσεβασμ�ς; Ναι υπ�ρχει ελπ�δα. Και η ελπ�δα ε�ναι πως �λο και πιο συχν� βλ�πεις να ξεπηδ�νε απ� του πουθεν� μικρ�ς φλ�γες, σαν αυτ�ς τις φλ�γες των κερι�ν που εν�νονται μεταξ� τους για να κ�νουν �να π�ρινο ποτ�μι που μπορε� να φωτ�σει και να οδηγ�σει τον τ�πο μας σε μια ν�α πραγματικ�τητα.

 

Αξ�ζουμε �να καλ�τερο μ�λλον. Κι εμε�ς και τα παιδι� μας και τα παιδι� των παιδι�ν μας. �χι γιατ� ε�μαστε κ�τι ιδια�τερο σε σχ�ση με τους υπ�λοιπους λαο�ς της Ευρ�πης. Αλλ� γιατ� μ�σα μας �χουμε ακ�μη κουρ�γιο και δ�ναμη να παλ�ψουμε και να αντισταθο�με στην ισοπ�δωση των π�ντων. Αλ�θεια ε�ναι πως μας θ�μπωσε η «μεγ�λη ζω�». Οι β�λες, τα κ�τερα, οι πισ�νες, και τ�σα �λλα που κ�ποιοι ν�μισαν πως θα τους χαρ�σουν την κοινωνικ� καταξ�ωση και την αποδοχ�. Κι �μως ο ντενεκ�ς ε�ναι το �διο ντενεκ�ς με � χωρ�ς πισ�να.  Δεν αλλ�ζει κ�τι σε αυτ�. Το μ�νο που αλλ�ζει ε�ναι �τι οι γ�ρω σου δεν σου το λ�νε. Παρ�λα αυτ� το σκ�φτονται. Μ�σα στην περ�οδο που ακ�μη μυρ�ζει αν�σταση, η ελπ�δα γ�νεται πιο ζωνταν� και πιο χειροπιαστ�. Αρκε� να αναλ�βει ο καθ�νας την προσωπικ� μα και τη συλλογικ� του ευθ�νη. �χι με λ�για και ευχ�ς, μα με πρ�ξεις και βουτι�ς στα βαθι� νερ� της κοινωνικ�ς πραγματικ�τητας. Το κακ� δεν το ξορκ�ζεις με τις προσευχ�ς και μ�νο. Θ�λει τη δικ� μας προσωπικ� σταυρικ� θυσ�α, με �ποια εννοιολογικ� φ�ρτιση και αν δ�σει κανε�ς σε αυτ�ν.

 

Θ�λει τ�λμη και αρετ� για να βγεις μπροστ� και να παλ�ψεις για �λα εκε�να που τ�σα χρ�νια νομ�ζαμε πως δεν μας �ταν απαρα�τητα. �ρθε �μως ο καιρ�ς για να τα ξαναφ�ρουμε και να τα διδ�ξουμε και στους επ�μενους για να μη χρειαστε� ποτ� ξαν� να ζ�σουμε τον ευτελισμ� της ανθρ�πινης προσωπικ�τητας για μια και μ�νο σακο�λα με λαχανικ�.

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

 

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

 

 

Leksi / Eflogos
������ 15

��� �� ������� ��� ���

 

Δεν ε�χε δει ποτ� του το φως της ημ�ρας. Δεν �ξερε τι χρ�μα �χει ο ουραν�ς, πως ε�ναι τα αστ�ρια και το πρ�σωπο της μ�νας του. �ταν απ� π�ντα τυφλ�ς. Απ� την ημ�ρα που γενν�θηκε ζο�σε μ�σα στο σκοτ�δι, χωρ�ς να μπορε� να κ�νει οτιδ�ποτε για να το αλλ�ξει. Ο κ�σμος γ�ρω του αποκτο�σε χρ�μα  χ�ρη στις περιγραφ�ς των �λλων. Π�στευε τις διηγ�σεις των γονι�ν του για το γαλ�ζιο του ουρανο�, το κ�κκινο του κρασιο�, το κ�τρινο του σταριο�. Η π�στη του χρωμ�τιζε το σκοτ�δι κι �τσι μπορο�σε να βλ�πει μ�σα απ� τα μ�τια της ψυχ�ς του αλλ� και τα μ�τια των �λλων  τον κ�σμο ολ�κερο.

 

Οι μ�ρες, οι μ�νες, τα χρ�νια π�ρναγαν και ο τυφλ�ς π�ντα εκε� στη γωνι� του στην �κρη του δρ�μου να απλ�νει το χ�ρι για να ζητ�σει την ελεημοσ�νη των περαστικ�ν. Τις περισσ�τερες φορ�ς τον προσπερνο�σαν χωρ�ς να τον κοιτ�ξουν καν. Κι εκε�νος π�ντα εκε� να ακο�ει και να σχηματ�ζει μ�σα στο μυαλ� του τον κ�σμο που δεν μπορο�σε να δει.  Σ�μερα �ξερε πως �ταν η μ�ρα του Σαββ�του. Ο θ�ρυβος της π�λης �ταν διαφορετικ�ς. �ταν μ�ρα της προσευχ�ς. Ο�τε �μαξες, ο�τε ζ�α, ο�τε πραματευτ�δες. Μ�νο γρ�γοροι βηματισμο� προς τη μερι� της συναγωγ�ς.

 

Ξ�φνου ακο�ει δ�πλα του να κουβεντι�ζουν. «Δ�σκαλε γιατ� αυτ�ς εδ� ο �νθρωπος γενν�θηκε τυφλ�ς; Μ�πως γιατ� αμ�ρτησε ο �διος, � μ�πως γονε�ς του;». Αλ�θεια, σκ�φτηκε, γιατ� γενν�θηκα τυφλ�ς; Κι ο �διος πολλ�ς φορ�ς ε�χε αναρωτηθε�, αλλ� ποτ� δε μπ�ρεσε να δ�σει απ�ντηση. Απλ� το ε�χε δεχτε� κι �τσι μπορο�σε να συνεχ�σει να ζει. �μως αυτ� τη φορ� αισθαν�ταν για κ�ποιο λ�γο, πως η απ�ντηση που θα �κουγε θα �ταν αλλι�τικη. «Ο�τε αυτ�ς ο�τε οι γονε�ς του φτα�νε. Γενν�θηκε �τσι για να φανερωθε� π�νω του η δ�ναμη των �ργων του Θεο�» �ταν τα λ�για που �φταναν στα αυτι� του σαν την πνο� του απογευματινο� δροσερο� α�ρα. Ε�χαν �λλη γλ�κα ετο�τα τα λ�για και �ταν απ� χε�λη που �ξεραν να αγαπο�ν και να ελαφρ�νουν τα β�ρη τα ανθρ�πινα.

 

Δεν �ξερε για ποιο λ�γο αλλ� η καρδι� του �ρχισε να χτυπ� δυνατ�. Μ�σα του γεννι�ταν μια αναπ�ντεχη ελπ�δα πως σε λ�γο �λα θα �λλαζαν. Νι�θει �να απαλ� �γγιγμα εν�ς αντρικο� χεριο� π�νω στα νεκρ� του μ�τια και τα δ�χτυλα να απλ�νουν γ�ρω τριγ�ρω το ζεστ� πηλ�.  «Π�γαινε να πλυθε�ς στην κολυμβ�θρα του Σιλω�μ» ακο�ει ξαν� τη φων� του δασκ�λου. Θ�λει να τρ�ξει μα  δεν μπορε�. Φοβ�ται πως �λα ετο�τα ε�ναι παιχν�δια του νου και της φαντασ�ας του. Δεν μπορε� να συμβα�νει κ�τι τ�τοιο. Γενν�θηκε για να ζει στο σκοτ�δι και το�το δεν αλλ�ζει. �τσι του ε�χαν πει κι �τσι ζο�σε κι ο �διος  μ�χρι τα τ�ρα. �μως ετο�τη η φων� �ταν αληθιν�, το �γγιγμα ε�χε μ�σα του την �δια τη ζω�. Το �νιωθε π�νω στα μ�τια μα και π�νω σε ολ�κερη την �παρξη του. �πιασε το ραβδ� του και �ρχισε να ψ�χνει το δρ�μο για την κολυμβ�θρα. Η αγων�α �καναν τα β�ματα του βιαστικ�. Μια φων� μ�σα του, του �δινε κουρ�γιο να συνεχ�σει. Μ�χρι που �φτασε μπροστ� στο νερ�. Οι παλ�μες του ε�ναι �δη μ�σα στο καθαρ� νερ�. Πα�ρνει με τις χο�φτες και ρ�χνει π�νω στα μ�τια του. Η λ�σπη ξεπλ�νεται και γλιστρ�ει π�νω στο πρ�σωπο του. Θε� μου, τα νεκρ� μ�τια ζωντανε�ουν. Αχτ�δες απ� φως τρεμοπα�ζουν π�νω στα βλ�φαρα, και σε λ�γο �λα τα χρ�ματα γεμ�ζουν το μυαλ� του. Αδ�νατο να υπ�ρχει τ�ση ομορφι� στον κ�σμο. �τσι ε�ναι ο �λιος, τ�σο λαμπερ�ς; Κι ετο�το το νερ� τ�σο δι�φανο �στε καθρεφτ�ζεται το πρ�σωπο μου; Πρ�τη φορ� βλ�πει το πρ�σωπο του. Τα μαλλι� του, τα γ�νια του, τα μ�τια του. Τα ξαναζωντανεμ�να μ�τια του, απ� λ�γη λ�σπη κι �να θε�κ� �γγιγμα.

 

Κι �μως ετο�το το θα�μα, �πως και κ�θε τι θαυμαστ� γεγον�ς, δεν μπορε� σχεδ�ν ποτ� να κ�μψει εκε�νους που τα π�ντα τα μετρ�νε με τη λογικ� και το νου. Για εκε�νους που ο κ�σμος ε�ναι μ�νο ν�μοι και καν�νες, αριθμο� και εξισ�σεις. Αυτο� δεν κατ�φεραν πουθεν� να δο�νε την πνο� τη θε�κ� παρ� μ�νο την πιστ� τ�ρηση του ν�μου. «�νθρωπος αμαρτωλ�ς θα ε�ναι αφο� θεραπε�ει τη μ�ρα του Σαββ�του».

 

Κι αν ακ�μη απ� τ�τε μ�χρι τα σ�μερα π�ρασαν σχεδ�ν δυο χιλι�δες χρ�νια π�ντα οι �νθρωποι του ν�μου και των καν�νων θα ζο�νε μακρι� απ� την πραγματικ� �ννοια της ευαγγελικ�ς διδασκαλ�ας που ζητ�ει �λεος και �χι θυσ�α, που προκαλε� τον αναμ�ρτητο να λιθοβολ�σει πρ�τος, που δεν κατανοο�ν �τι �λοι αυτο� οι ελ�χιστοι και αποκλεισμ�νοι απ� τον κ�σμο των «καθαρ�ν» και «ηθικ�ν» θα μας συμπαρασ�ρουν στη βασιλε�α του Θεο�, εκε� �που το φως ε�ναι �πλετο και αι�νιο και η δικαιοσ�νη γεγον�ς αδιαμφισβ�τητο. 

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

 

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

Leksi / Eflogos
������ 15

�� ������ �� �����

 

 

 

«Αχ Ελλ�δα σ' αγαπ�
και βαθι� σ' ευχαριστ�
γιατ� μ' �μαθες και ξ�ρω
ν' ανασα�νω �που βρεθ�
να πεθα�νω �που πατ�
και να μην σε υποφ�ρω»

(Μαν�λης Ρασο�λης)

 

Μεγαλ�σαμε οι περισσ�τεροι απ� εμ�ς στην Ελλ�δα. Σε μια χ�ρα με �ναν πολιτισμ� που ξεκιν�ει απ� πολ� παλι�. Ιστορ�ες με θεο�ς, ημ�θεους, �ρωες που παλε�ουν να βρο�νε το δρ�μο μεταξ� της αρετ�ς και της κακ�ας μα και με αγ�ους που θυσι�ζουν τη ζω� τους για την π�στη τους στο Χριστ�. Τα χρ�νια που π�ρασαν, �λλαξαν πολλ� στον τ�πο. Απ� τη δεκαετ�α του 80 και μετ�, η  Ελλ�δα αρχ�ζει να αλλ�ζει. Αρχ�ζει να χ�νει τα αυτον�ητα και τα δεδομ�να. Τ�ποτε δεν ε�ναι �πως τα πριν. Οικογ�νεια, Σχολε�ο, Κοινων�α, �λα αρχ�ζουν να μπολι�ζονται με ν�α δεδομ�να, φερμ�να απ� την Εσπερ�α, πρωτ�γνωρα για τον μ�σο �λληνα. Οι γονε�ς ξαφνικ� �πρεπε να γ�νουν φ�λοι με τα παιδι� τους και οι δ�σκαλοι να κατ�βουν απ� την �δρα για να μην φα�νεται πως η θ�ση τους ε�ναι εξουσιαστικ� προς τους μαθητ�ς τους. Φυσικ�  τ�ποτε το κακ� σε �λα αυτ�, αρκε� να βρ�σκαμε το �ριο. Και μ�λλον αυτ� το �ριο χ�σαμε κι �τσι περ�σαμε απ� το �να �κρο, στο �λλο.

 

Σχεδ�ν τρι�ντα χρ�νια μετ� κι ακ�μη ψ�χνουμε να βρο�με τον τρ�πο για να ισορροπ�σουμε αν�μεσα στις παραδ�σεις της καθ' ημ�ς ανατολ�ς και τις ν�ρμες και φ�ρμες της δ�σης. Μιας δ�σης, η οπο�α ποτ� δεν θα καταλ�βει τι ακριβ�ς συμβα�νει σε ετο�το τον τ�πο που ακ�μη και στα χειρ�τερα μας, �ταν προβ�λει αυτ�ς ο �λιος ο ηλι�τορας, ξεχν�με κ�θε β�σανο και κ�θε π�νο. �λα ξ�φνου γεμ�ζουν φως και αισιοδοξ�α, �σο απαισι�δοξα κι αν ε�ναι τα νο�μερα και οι στατιστικ�ς. Μ�λλον θα χει να κ�νει με αυτ� την ιστορικ� μν�μη των κυττ�ρων μας, αφο� επιβι�σαμε μ�σα στο π�ρασμα του ιστορικο� χρ�νου απ� πολ�μους εμφ�λιους, παγκ�σμιους, βαλκανικο�ς, καταστροφ�ς μικρασιατικ�ς, γενοκτον�ες ποντιακ�ς. Κι εμε�ς π�λι εκε�. Να το παλε�ουμε πι�τερο με το φιλ�τιμο και λιγ�τερο με τη λογικ�.

Αν μπορο�σαμε να καταλ�βουμε τη δ�ναμη που �χουμε, τ�τε ο τ�πος αυτ�ς θα �ταν μια �λλη γη της επαγγελ�ας. Βουν�, πεδι�δες, θ�λασσες, λ�μνες, ποτ�μια, α�ρηδες, ηλιαχτ�δες, �λα �τοιμα να προσφ�ρουν την εν�ργεια τους για να ζωνταν�ψει κ�θε σπιθαμ� γης ελληνικ�ς. Κι εμε�ς καθ�μαστε και περιμ�νουμε π�τε μια Μ�ρκελ και π�τε μια Λαγκ�ρντ θα μας δ�σουν τα δανεικ� για να συνεχ�σουμε δ�θεν να ζο�με. Κι �μως ετο�το δεν ε�ναι ζω�. Δεν ε�ναι ζω� να βλ�πεις τον πατ�ρα σου να μετρ�ει τη σ�νταξη του που στ�κεται αν�μπορη να του εξασφαλ�σει την αξιοπρ�πεια τ�ρα στα γηρατει� του. Δεν ε�ναι ζω� να βλ�πεις τα αδ�ρφια σου και τους φ�λους σου να φε�γουν μακρι� απ� τον τ�πο τους για να δουλ�ψουν. Δεν ε�ναι ζω� να ξυπν�ς το πρω� και να μην ξ�ρεις αν μ�χρι α�ριο θα �χεις το σπ�τι που μ�νεις και δεν �ρθει κ�ποια τρ�πεζα να σου το π�ρει.

 

Κι �λα αυτ� γιατ� για καιρ� πολ� χ�σαμε το μ�τρο. Πιστ�ψαμε πως με τα δανεικ� μπορο�με να γ�νουμε αφεντικ�. Με τα δανεικ� μ�νο υπ�δουλος μπορε�ς να γ�νεις. �λλος ε�ναι το αφεντικ�. Αυτ�ς �χει και θα συνεχ�σει να �χει τον πρ�το λ�γο μ�χρι να π�ρει τα διπλ�σια απ� αυτ� που σου �δωσε. �σως μ�σα απ� �λη ετο�τη τη περιπ�τεια �λοι μας να γ�νουμε πι�τερο σοφο�. Να καταλ�βουμε επιτ�λους πως ο τ�πος μας μπορε� να ορθοποδ�σει, μ�νο �ταν αυτο�ς που εκλ�γουμε για να υπηρετ�σουν το κοιν� καλ� μπορο�ν να ομονο�σουν και να συνεργαστο�ν. Να αποδε�ξουν σε �λους πως καν�να προσωπικ� συμφ�ρον δεν ε�ναι π�νω απ� το συλλογικ�. Να δ�σουν το παρ�δειγμα της χρηστ�ς διαχε�ρισης, για να π�ψει κ�ποτε το Κρ�τος να ε�ναι ο εχθρ�ς του πολ�τη. Μ�νο τ�τε θα βγο�με απ� τη μιζ�ρια και την εσωστρ�φεια. Μ�νο τ�τε ετο�τος ο τ�πος θα μπορ�σει να σταθε� και π�λι στο �ψος των 3.500 χρ�νων ιστορ�ας και πολιτισμο�.

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

 

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

Leksi / Skepseis
������ 15

����������: �� ���� ����� ���߻

 

Η Κυριακ� της Πεντηκοστ�ς θα μπορο�σε να χαρακτηριστε� η γεν�θλιος ημ�ρα της Εκκλησ�ας. Πεν�ντα ημ�ρες μετ� την Αν�σταση, το �γιο Πνε�μα με τη μορφ� της φωτι�ς �ρχεται να χαρ�σει στους Αποστ�λους τη θε�κ� θ�ρμη και φ�τιση για να μεταφ�ρουν το μεγ�λο μ�νυμα της ελπ�δας σε �λα τα σημε�α του ορ�ζοντα. Οι μ�χρι τ�τε απλο� και σχεδ�ν αγρ�μματοι ψαρ�δες, αναλαμβ�νουν �να καθ�κον το οπο�ο ακ�μη και στις μ�ρες μας, φαντ�ζει δυσαν�λογο των ανθρωπ�νων δυνατοτ�των. Να φ�γουν απ� τον τ�πο τους για να κηρ�ξουν πως ο Ιησο�ς ο Ναζωρα�ος ε�ναι η πηγ� της ζω�ς και ο νικητ�ς του θαν�του.

 

Πρ�γματι το Πνε�μα το �γιο καθοδηγε� τα β�ματα τους και ο καθ�νας απ� τους δ�δεκα γ�νεται μια ζωνταν� φλ�γα μαρτυρ�ας και π�στεως σε κ�σμους �γνωστους, �που ο πλουραλισμ�ς των θε�κ�ν προσ�πων �πρεπε να δ�σει τη θ�ση του στον �να Θε�. Το εγχε�ρημα αν και δε�χνει δ�σκολο εκε�νοι δεν αποθαρρ�νονται. �σα-�σα που με ακ�μη περισσ�τερη π�στη προχωρ�νε γνωρ�ζοντας πως οι �διοι δεν ε�ναι τ�ποτε �λλο απ� σκε�η εκλογ�ς της χ�ριτος του παναγ�ου Πνε�ματος. Σε λ�γο καιρ� οι διωγμο� και τα βασανιστ�ρια θα ε�ναι γεγον�τα καθημεριν� για �σους θελ�σουν να γ�νουν μαθητ�ς του Ιησο�. Οι θηριωδ�ες των ρωμα�ων αυτοκρατ�ρων �χουν με�νει στην ιστορ�α της ανθρωπ�τητας με τα πιο μελαν� χρ�ματα. Προσπαθο�ν να κρατ�σουν �σο περισσ�τερο μπορο�ν τον κ�σμο τους ζωνταν�. Η διαφθορ�, η κοινωνικ� ανισ�τητα, η καταπ�εση, η κοινωνικ� εξαθλ�ωση του ρωμα�κο� κρ�τους �χουν φ�ρει τους π�ντες στο σημε�ο μηδ�ν. Ακριβ�ς τη στιγμ� που προβ�λει μπροστ� τους το πρ�σωπο Ιησο�ς. Αυτ�ς που β�ζει στην �κρη κ�θε κοινωνικ� αποκλεισμ�. Που γ�νεται φ�λος με τον αμαρτωλ� και τον περιθωριακ�. Που επαγγ�λεται �ναν ν�ο κ�σμο στον οπο�ο οι π�ντες ε�ναι �σοι απ�ναντι στα μ�τια του Θεο�.          

 

Οι στατιστικ�ς και τα μαθηματικ� δεν μπορο�ν να σταθο�ν ικαν� να περιγρ�ψουν και να εξηγ�σουν το π�ς μια χο�φτα �νθρωποι κατ�φεραν να ιδρ�σουν κοιν�τητες χριστιαν�ν �που γης, �στε μετ� απ� τρεις αι�νες ο Μ�γας Κωνσταντ�νος να υπογρ�φει το 314 το δι�ταγμα των Μεδιολ�νων, δ�νοντας σε κ�θε ρωμα�ο πολ�τη τη δυνατ�τητα να λατρε�ει �ποιο Θε� θ�λει και με �ποιο τρ�πο ο �διος επιλ�γει. �τσι οι χριστιανο� τ�ρα πια ε�ναι ελε�θεροι να μιλ�νε δυνατ� για τη δικ� τους π�στη. Απ� τ�τε μ�χρι σ�μερα εκε�νη η πρ�τη χριστιανικ� Εκκλησ�α �χει μοιραστε�. Οι ιστορικ�ς και πολιτικ�ς συγκυρ�ες, στιγμ�τισαν την πορε�α της χριστιανοσ�νης, �στε να ακολουθ�σει ο καθ�νας τη δικ� του πορε�α. Χ�λια χρ�νια κοιν�ς ζω�ς και μαρτυρ�ας  τα διαδ�χτηκαν �λλα τ�σα που ο καθ�νας πηγα�νει μ�νος. �μως ε�ναι η �δια η προσευχ� του Ιησο� πριν απ� τη θυσ�α του επ�νω στο Σταυρ� που δε�χνει το π�ς οι χριστιανο� θα πρ�πει να συνεχ�σουν να ζο�νε. Να ζ�σουν μαζ�, �πως στην πρ�τη Εκκλησ�α, με τα �ποια προβλ�ματα και τις �ποιες διαφορ�ς οι οπο�ες μπορο�ν να λυθο�ν μ�σα απ� την αγ�πη, το δι�λογο και την συν�παρξη.

 

Ανατολ� και Δ�ση προσπαθο�ν να βρο�νε το σημε�ο συν�ντησης, �στε κ�ποτε να ξαναβρεθε� ολ�κληρη η χριστιανικ� οικογ�νεια στο �διο τραπ�ζι της ευχαριστ�ας προς το Θε� της εν�τητας. Κι αυτ� θα συμβε� επειδ� το �γιο Πνε�μα θα δε�ξει το δρ�μο στους συνεχιστ�ς των αποστ�λων, �πως εκε�νη την ημ�ρα της Πεντηκοστ�ς δημιο�ργησε �ναν κοιν� κ�δικα επικοινων�ας που συμπυκν�νεται σε μια και μ�νο φρ�ση : «Ο Θε�ς αγ�πη εστ�». 

 

 

π. Ιουστ�νος-Ιω�ννης Κεφαλο�ρος

Θεολ�γος

 

Διευθυντ�ς Κ�ντρου TOGETHER

Leksi / Eflogos
������ 15

Copyright 2011 © developed by taramigos
�����������