Κοιτ�ς γ�ρω σου και το αντιλαμβ�νεσαι. � �τσι θ�λω να σε �χω στο μυαλ� μου για να μην με… συλλ�βει η νερ�ιδα της κατ�θλιψης και σε συμπεριλ�βω στους αηθ�ς βολεμ�νους. Ο χρ�νος, μπορε� να το συνηθ�ζουμε να το λ�με, πως θα δε�ξει… Ωστ�σο, εμε�ς οφε�λουμε να επιλ�ξουμε τ�σο τι θα δε�ξουμε, �σο και τι θα αξ�ζει να δε�ξουμε, επιδε�ξουμε αλλ� και εθνικ� αποδε�ξουμε. Η ζω� εξ�λλου, δεν ε�ναι �λλο απ� �να σκοιν� τεντωμ�νο κι εμε�ς οφε�λουμε να φανο�με αντ�ξιοι μιας ισορροπ�ας κι �χι μιας ακροβασ�ας. Στην σκ�ψη μου �χουν ξαγρυπν�σει εικ�νες πρωτ�γνωρες, λυπηρ�ς και αποκαρδιωτικ�ς.
Δυστυχ�ς οι πολ�χρωμες γιρλ�ντες αλλ� και το περιτ�λιγμα των λιγοστ�ν ε�ναι η αλ�θεια δ�ρων φ�τος, συνοδε�α αρκετ�ς χρυσ�σκονης και �χνης του Πρωτοχρονι�τικου κουραμπι�, δεν μπορο�ν να καλ�ψουν επ’ ουδεν� την αλ�θεια. Το «γ�ρω» μας, δεν ε�ναι απ�σπασμα απ� παραμ�θια, ο�τε τα σκληρ� ενστανταν� των αστ�γων και νεοαστ�γων, αποτελο�ν μια γκρο – πλ�ν καρικατο�ρα της κοινωνικ�ς μας κατρακ�λας. Το «μ�σα» μου, �πως ελπ�ζω κι εσ�να, �χει ανο�ξει δι�λογο με την καταν�ηση και την αγαν�κτηση. Το θ�μα ε�ναι �μως, τι κ�νει το «ï¿½ξω» μας.
Ο συναγερμ�ς �χει χτυπ�σει προ πολλο�, η μπαταρ�α �χει ξελιγωθε� και το ο�κημα της υπομον�ς μας, �χει δεχθε� πολλ�κις διαρρ�ξεις. Το πιο τραγικ� �λων, τα δελτ�α ειδ�σεων πα�ζουν τους δρ�στες νυχθημερ�ν κι �μως τα π�δια μας δεν λεν να εξαπολ�σουν ανθρωποκυνηγητ� για την σ�λληψ� τους. Παρελα�νουν κουστουμ�τοι, χαμογελαστο� με τις μασ�λες της �μυν�ς τους και φωτογραφ�ζονται να στρογγυλοκ�θονται αμετροεπε�ς σε τρ�πεζες συζητ�σεων αναλ�νοντας την συνε�δησ� μας και υπνωτ�ζοντας την οργ� μας σε μια κο�νια βαρ�γδουπων λ�ξεων…
Δεν θα σε στενοχωρ�σω παραπ�νω. Αρκετ� βολοδ�ρνεις στους ο�ριους αν�μους της θυσ�ας της εθνικ�ς Ιφιγ�νειας, μα τα καρ�βια δεν θα ξεκιν�σουν. Στο λ�ω, για να μην περιμ�νεις τ�σα χρ�νια την θυσ�α να καρποφορ�σει. Τζ�μπα το πτ�μα και η προσφορ� της στους θεο�ς. Θα σε αφ�σω κ�που εδ�, με μισ�ς σκ�ψεις που κλωθογυρ�ζουν στον αργαλει� της λ�πης μου, ευχ�μενος μ�νο να συγκρατ�σεις λ�γη ακ�μη υπομον�, σαν ψ�χα απ� την βασιλ�πιτα για το αυριαν� σου καινο�ργιο πρωιν�. Κι αν δεν ε�χε φλουρ� φ�τος η π�τα, μην ψ�χνεις τον χρυσ� στο «τριγ�ρω». Στο «μ�σα» κρ�βεται ο θησαυρ�ς. Θα τα καταφ�ρουμε.
