«Το θ�μα ε�ναι να �χουμε λιακ�δα και στην ψυχ�, φ�λε μου κι �χι μ�νο εκε� �ξω...» ε�πε ο οδηγ�ς του λεωφορε�ου της γραμμ�ς με �να ολ�γον περισπο�δαστο �φος. Σε λ�γο θα �φηνε το τιμ�νι μετ� απ� περ�που δ�δεκα κουραστικ�ς �ρες ελιγμ�ν στους πνιγμ�νους απ� μποτιλι�ρισμα ελληνικο�ς δρ�μους μιας π�λης που �χει παραδοθε� στους μπαρουτοκαπισμ�νους ρυθμο�ς της παρ�δοσης των εορτ�ν με μια μικρ� ψησταρι� να ξεπροβ�λει σε κ�θε γωνι� πεζοδρομ�ου και στενο�. Το θ�μα λοιπ�ν, ναι �ντως ε�ναι να «ï¿½ρθει λιακ�δα» και σε αυτ� την συνηθισμ�να μουντ� ελληνικ� ψυχ�, απλ�ς απ�χει κ�τι μ�λια λογικ�ς αυτ� το φως λες και το κλ�ψανε μαζ� με την ελληνικ� μας περηφ�νια και το φυλ�κισαν κι αυτ� μαζ� με τα μ�ρμαρα σε α�θουσες μουσε�ων στα... εξωτερικ�.
Ανταλλ�ξαμε καλην�χτες και τις συνηθισμ�νες σχεδ�ν τυπικ�ς ευχ�ς για υγε�α πρωτ�στως και ευτυχ�α μετ�πειτα, για τη ν�α χρονι� και αφο� κατ�βηκα απ� το λεωφορε�ο συν�χισα να περπατ� με τις σκ�ψεις μου καλ� σφηνωμ�νες στο συλλογισμ� μου και τα χ�ρια μου στις τσ�πες να μην κρυ�σουν απ� το ψ�χος της ν�χτας. Λες και π�λευα μ�σα μου, να δαμ�σω τις σκ�ψεις που χτυπο�σαν το κραν�ο να ξεχυθο�ν στους δρ�μους... �τσι �πως συνηθο�ν οι ιδ�ες �ταν θ�λουν να συμπαρασ�ρουν τον κ�σμο στο γλυκ� μεθ�σι μιας επικε�μενης αλλαγ�ς. Που και που, στον δρ�μο, κλωτσο�σα και καν�να χαλ�κι που μου �φραζε τ�σο την πορε�α �σο και τις σκ�ψεις.
Κι εκε�, λ�γο πριν την στροφ� για την ανηφ�ρα στο σπ�τι μου, τα π�δια μου στ�λωσαν και τα μ�τια μου γραπ�θηκαν απ� μια εικ�να που μ�λις ε�χε εισβ�λει στο οπτικ� μου πεδ�ο. Μια φιγο�ρα γυναικε�α, π�σχιζε μες το κρ�ο, να στριμ�ξει �πως – �πως μια στο�βα ρο�χα, απ� δ�ο τσ�ντες που ενδεχομ�νως ε�χαν κοπε� απ� το β�ρος, μ�σα σε μ�α �λλη που φαιν�ταν πως ε�χε λ�γο ακ�μη χ�ρο. Στο αυτ� της δι�κρινα �να καλ�διο που διατρ�χοντας το καφ� δερμ�τινο παλτ� της, κατ�ληγε στην αριστερ� εξωτερικ� τσ�πη της. Με �ση δ�ναμη της ε�χε απομε�νει απ� το β�ρος των τσαντ�ν, με γροθι�ς σκουντο�σε τα ρο�χα να χωρ�σουν στη μια και μοναδικ� σωτ�ρια που ε�χε πλ�ον στη δι�θεσ� της. «Ναι βρε μαμ� τι να κ�νω, φορτ�θηκα τρεις τσ�ντες πρ�γματα για το παιδ�. Αφο� ε�χε εκπτ�σεις και δεν μπορο�σα πιο πριν...»
�σπευσα να την βοηθ�σω και πι�σαμε την κουβ�ντα. Το μ�νο συστατικ� πολιτισμο� �σως που γλ�τωσε μαζ� με το χαμ�γελο και την καλοσ�νη μας απ� τις περικοπ�ς. Β�λαμε τα ρο�χα στη μια σακο�λα κι �σα περ�σσεψαν στην �λλη, δ�νοντας τις δ�ο �κρες της σκισμ�νης με αυτοσχ�διο τρ�πο. Ανταλλ�ξαμε και μεταξ� μας ευχ�ς, αυτ� τη φορ� �χι τ�σο τυπικ� �πως πριν με τον οδηγ� του λεωφορε�ου και ο καθ�νας μας τρ�βηξε τον δρ�μο του. Εκε�νη για το σπ�τι της, να δ�σει στο παιδ� της τα ρο�χα που π�ρε στις εκπτ�σεις κι εγ� για το σπ�τι με �να καπν� σκ�ψεις να ντουμανι�ζουν το μυαλ� μου.
Την λιακ�δα που ε�χε πει ο οδηγ�ς, ναι την ε�χαμε εκε� �ξω για τα καλ�. Αλλ� και μ�σα μας κ�τι ψ�γματα �λιου καλ� ε�χαν διασωθε�. Λ�γο αυτ� το κοκτ�ιλ λ�ξεων �ριχνε κατ�μαυρα σ�ννεφα στον ορ�ζοντα... Εκπτ�σεις και εορτ�ς... Σ' αυτ�ς τις λ�ξεις, ο συλλογισμ�ς μου σκ�νταψε απ�τομα. Εντ�ξει, να την δεχτ� την καλοσ�νη και το μεγαλε�ο του καιρο� να αντισταθε� να μας ρ�ξει στα τ�ρταρα με θερμοκρασ�ες υπ� του μηδεν�ς, υπ� φυσιολογικ�ς χειμεριν�ς συνθ�κες και να διατηρ�σει αντιθ�τως Αλκυον�δες μ�ρες με διαρκ� καλοκαιρ�α. �τσι �στε να μην χρειαστε� να κ�ψουμε τ�σο θερμοσυσσωρευτ�ς �σο και τζ�κι � πετρ�λαιο. �μως αυτ� το ζευγ�ρι Εκπτ�σεις κι εορτ�ς, ε �χι, τρ�βαγε πολ� το σκοιν�. Ποιανο� ε�ναι αυτ� η μεγαλοκαρδ�α να θεσπ�σει, εποχ�ς εκπτ�σεων εντ�ς εορτ�ν για να μπορ�σει επιτ�λους ο εξαθλιωμ�νος οικονομικ� �λλην να ανταπεξ�λθει στις αγοραστικ�ς αν�γκες μ�νο μ�σα στο κλ�μα των εορτ�ν για να καταφ�ρει να συμπεριληφθε� κοινωνικ�... στην αγοραστικ� π�τα; Αν πι�σεις το ν�μα της σκ�ψης μου απ� την αρχ� και την αφετηρ�α του �διου του προβλ�ματος της �ννοιας «ï¿½κπτωση», θα καταλ�βεις και το σαθρ� θεμ�λιο π�νω στο οπο�ο χτ�στηκαν οι �ποιες αν�γκες συμμετοχ�ς των ασθεν�ν κοινωνικ�ν στρωμ�των στην αγορ�.
Η κοινωνικ� προσβολ� της �ννοιας της �κπτωσης ως μ�σου �νταξης των μη εχ�ντων στην �δια αγορ� με τους �χοντες και τους κατ�χοντες, προκαλε� ψευδα�σθηση �σων ευκαιρι�ν σε μια κοινων�α που η κοινωνικ� καστοπο�ηση �χει �δη ξεκιν�σει να διαχωρ�ζει τ�σο ταξικ� �σο και φυλετικ� τα ν�α στρ�ματα της �διας της κοινων�ας. Π�σο μ�λλον, �ταν καλε�σαι απ� την πολιτικ� της ρεκλ�μας, να εξομοιωθε�ς με την τ�ξη των προυχ�ντων για να νοι�σεις κι εσ� μια φορ� στο τ�σο βασιλι�ς... με δανεικ� ρο�χα... Η κοινωνικ� πολιτικ�, αγαπητ� μου μυαλ�, δεν εκφρ�ζεται με την θ�σπιση περι�δων εκπτ�σεων εις �νδειξη πολιτικ�ς μεταμ�λειας της εκ�στοτε αρχ�ς. Με ξεροκ�μματα κοινωνικ�ς επαν�νταξης στον αγοραστικ� �ξονα, δεν ξεγελι�ται καμι� νοημοσ�νη, �σο πλανεμ�νη κι αν βρ�θηκε στους καιρο�ς του πλαστικο� χρ�ματος και της δανειακ�ς φιλοσοφ�ας εν�ς ληστρικο� τραπεζικο� συστ�ματος... Το διακ�βευμα δεν ε�ναι αν υπ�ρχει εποχ� εκπτ�σεων να καταφ�ρνει να καλ�πτει τις αν�γκες του ο πολ�της που σε συνθ�κες υπεραξ�ας προ��ντων αδυνατε� να εκφραστε� παραγωγικ� αλλ� και καταναλωτικ�. Η κοινωνικ� συνθ�κη που κ�ποτε διασφ�λιζε την ισορροπ�α μεταξ� αξ�ας κ�στους και υπεραξ�ας, παρ�χοντας παρ�λληλα την αγοραστικ� δ�ναμη στον εκ�στοτε αγοραστ�, να καταναλ�νει αντιστο�χως κι αναλ�γως της φορολογικ�ς του συμμετοχ�ς, ε�ναι θ�σφατο που η πολιτικ� επιλογ� των μνημον�ων καταργε� συστηματικ� ενισχ�οντας το κεφ�λαιο κι αποδυναμ�νοντας την β�ση της αγορ�ς.
Σε μια κοινων�α που οι ανισ�τητες διευρ�νονται και δημιουργο�νται ν�ες κοινωνικ�ς τ�ξεις που �χουν καταβροχθ�σει την μεσα�α αστικ� πλατι� διαστρωμ�τωση, η �κπτωση φαντ�ζει στιγματισμ�ς. Μ�α ειδοποι�ς διαφορ� μεταξ� εκε�νων που μπορο�ν ε�τε σε κανονικ� αγορ� ε�τε σε εκπτωτικ� να εκφραστο�ν απ�ναντι σε εκε�νους που θ�λουν, αλλ� δεν μπορο�ν λ�γω της πολιτικ�ς των περικοπ�ν και των κοινωνικ�ν ανισοτ�των. Συμπερασματικ� λοιπ�ν ως προς τη μεσοτοιχ�α μεταξ� εξωτερικ�ς και εσωτερικ�ς λιακ�δας ε�κολα μπορε� να γκρεμιστε�, αν επιμε�νουμε να θεωρο�με αστε�ο το γεγον�ς της καλοκαιρ�ας και βαφτ�ζουμε τον Θε�, ελαφρ� τη λογικ� μας, �λληνα. Μπορε� �ντως να μας κ�νει το χατ�ρι να διαρκε� την καλοκαιρ�α �νεκα αδυναμ�ας μας να καταναλ�σουμε πετρ�λαιο, �μως μας υπενθυμ�ζει παρ�λληλα πως εμε�ς �χουμε και τον καμβ� αλλ� και τα εργαλε�α που θα φ�ρουν την λιακ�δα μ�σα στην μουντ�δα... Καλ� μας χρονι�.
