![]() |
|
Νο�μβριος 2015, �νας μ�νας γεμ�τος απ� τις πιο δυνατ�ς εμπειρ�ες που ε�χα στη ζω� μου. Πρ�τος σταθμ�ς Παρ�σι. Απ� μικρ� ε�χα �νειρο να επισκεφτ� την παν�μορφη αυτ� ευρωπα�κ� πρωτε�ουσα, λ�κνο των τεχν�ν και του πολιτισμο�, και �λλα πολλ� που σκεφτ�μουν να κ�νω και να δω. Τα εισιτ�ρια κλεισμ�να απ� μ�ρες και το μ�νο που �μενε �ταν η ανυπομονησ�α μ�χρι να �ρθει η μ�ρα αναχ�ρησης. � μ�λλον �χι. Βρ�δυ της 13ης Νοεμβρ�ου, μ�α Παρασκευ� �πως �λες οι υπ�λοιπες, �ταν τυχα�α πληροφορο�μαι �τι κ�τι �σχημο συμβα�νει στο Παρ�σι. Οι πληροφορ�ες συγκεχυμ�νες, μεγ�λος ο αριθμ�ς των νεκρ�ν και τραυματι�ν, σε μ�α στιγμ� που τουλ�χιστον αρχικ� κανε�ς δεν μπορο�σε με σιγουρι� να πει τι συν�βαινε.
�σο περν� η �ρα η εικ�να ολοκληρ�νεται και περισσ�τερες λεπτομ�ρειες �ρχονται στο φως. Το Παρ�σι ζει �σως μ�α απ� τις χειρ�τερες βραδι�ς του στη σ�γχρονη ιστορ�α, �ταν μ�α σειρ� απ� τρομοκρατικ�ς επιθ�σεις λαμβ�νουν χ�ρα σε δι�φορα σημε�α της π�λης, κυρ�ως μ�ρη που συχν�ζουν ν�οι, περιοχ�ς που σφ�ζουν απ� ζω� και μ�α κατ�σταση ομηρ�ας σε �ναν απ� τους γνωστ�τερους καλλιτεχνικο�ς πολυχ�ρους. Η π�λη κηρ�σσεται σε κατ�σταση �κτακτης αν�γκης και �λοι μουδιασμ�νοι παρακολουθο�με τις εξελ�ξεις. Ασυνα�σθητα στο μυαλ� μου �ρχονται εικ�νες και συζητ�σεις απ� �να σεμιν�ριο που εγ� η �δια ε�χα παρουσι�σει για την τρομοκρατ�α λ�γες μ�ρες πριν, εστι�ζοντας στο προφ�λ της τρομοκρατ�ας με θρησκευτικ� κ�νητρο. Ταυτ�χρονα, παρ�τι πολλ� χιλι�μετρα μακρι�, �να συνα�σθημα τρ�μου με κατακλ�ζει. Τι να κ�νω �ραγε; Να ακυρ�σω το ταξ�δι μου � να ταξιδ�ψω �πως ε�χα προγραμματ�σει παρ� τις εξελ�ξεις; Η κατ�σταση �χι και τ�σο �γνωστη σε εμ�να, καθ�ς το 2005 λ�γες μ�λις εβδομ�δες μετ� τα τρομοκρατικ� χτυπ�ματα στο Λονδ�νο μετακ�μισα στο Reading για τις σπουδ�ς μου. �να γν�ριμο συνα�σθημα ξυπν�ει και θυμ�μαι το π�σο �σχημο και ψυχοφθ�ρο ε�ναι να ζεις σε μ�α π�λη που ζει υπ� το καθεστ�ς τρομοκρατ�ας. Οι εσωτερικο� δι�λογοι �διναν και �παιρναν μ�χρι να καταλ�ξω στην απ�φαση να ταξιδ�ψω κανονικ�, να μην αλλ�ξω τ�ποτα απ� αυτ� που �δη ε�χα σχεδι�σει και να φτ�σω στο Παρ�σι. Φυσικ�, η κλειστ� τηλε�ραση �ταν συνειδητ� επιλογ� και η επικοινων�α με ανθρ�πους που ζουν στο Παρ�σι �παιξαν το ρ�λο τους.
Ναι σοκαρ�στηκα. �χι δεν ε�χα περ�σει επιφανειακ� τις καθημεριν�ς επιθ�σεις στη Συρ�α, την Παλαιστ�νη, τα πρ�τα δε�γματα που ε�χα ζ�σει στην Κωνσταντινο�πολη λ�γους μ�νες πριν. Ωστ�σο, οι χειρ�τεροι φ�βοι επιβεβαι�νονταν και τα τυφλ� χτυπ�ματα στο Παρ�σι επαν�φεραν τις εικ�νες που η Ευρ�πη ε�χε ξαναζ�σει την �δια χρονι� στο Charlie. Η πρ�τη εικ�να στο αεροδρ�μιο �δη σε ξεν�ζει �ταν οι πρ�τοι �νθρωποι που συναντ�ς σε γαλλικ� �δαφος ε�ναι στρατι�τες με το χ�ρι στη σκανδ�λη αυτ�ματων �πλων. Οι Γ�λλοι και οι �λλοι κ�τοικοι του Παρισιο� προωθο�ν συνεχ�ς την ιδ�α, �τι πρ�πει να συνεχ�σουμε τη ζω� μας και δεν πρ�πει να ζο�με στον τρ�μο. Απ� την �λλη πλευρ�, το κυρ�αρχο συνα�σθημα στην ατμ�σφαιρα �ταν η καχυποψ�α. Καχυποψ�α για αυτ�ν που κ�θεται δ�πλα σου στο μετρ�, καχυποψ�α για τη γυνα�κα με τη μαντ�λα που περν� δ�πλα σου, �να �τυπο π�πλο προστασ�ας που �κανε τις δ�ο πρ�τες σειρ�ς σε κ�θε μαγαζ� να ε�ναι �δειες. Παρ�λογες γενικε�σεις, λεπτομερ�ς σχεδιασμ�ς του καθημερινο� προγρ�μματος και αποφυγ� συγκεκριμ�νων χ�ρων και εκδηλ�σεων �ταν πλ�ον κομμ�τι της καθημεριν�τητας. Η π�λη αστυνομοκρατε�ται, ακο�ς συχν� πυκν� σειρ�νες περιπολικ�ν και εκτ�ς απ� το στρατ�, αστυνομικο� με πολιτικ� ε�ναι ακροβολισμ�νοι σε κ�θε σημε�ο της π�λης. Τ�ρα που το παρατηρ� βλ�πω ελ�χιστους μουσουλμ�νους να κυκλοφορο�ν, καθ�ς στον απ�ηχο κ�θε χτυπ�ματος ο ρατσισμ�ς κορυφ�νεται. Ακ�μη, θυμ�μαι το συγκ�τοικ� μου απ� το Πακιστ�ν, �ταν μετ� τα τρομοκρατικ� στο Λονδ�νο, επ�στρεφε σπ�τι θλιμμ�νος, περιγρ�φοντας π�ς το χρ�μα του σε συνδυασμ� με το σακ�διο που κουβαλο�σε για το πανεπιστ�μιο, κατ�ληγαν π�ντα στο να κ�θεται σε �να �δειο τρ�νο στο μετρ�. Θυμ�μαι και εμ�να να προσπαθ� αμ�χανα να ελαφρ�νω την εμπειρ�α του με �πλο το χιο�μορ, "και δεν χα�ρεσαι που σε �ρα αιχμ�ς βρ�σκεις θ�ση στο βαγ�νι για να κ�τσεις; �στους να κυνηγ�ν φαντ�σματα".
Με αφορμ� το Παρ�σι β�βαια, ο ρατσισμ�ς δεν αφορ� μ�νο την εκε� μουσουλμανικ� κοιν�τητα αλλ� πα�ρνει στο λαιμ� της και χιλι�δες ταλαιπωρημ�νων ανθρ�πων, προσφ�γων και μεταναστ�ν που θαλασσοπν�γονται κ�θε μ�ρα στο Αιγα�ο, προσπαθ�ντας να ξεφ�γουν. Να ξεφ�γουν απ� την πε�να, τον π�λεμο, την αν�χεια, αναζητ�ντας μ�α καλ�τερη ζω� για εκε�νους και τα παιδι�. Κυρ�ως τα παιδι�. �δη απ� το Παρ�σι το κλ�μα �ταν φορτισμ�νο και η Ελλ�δα για ακ�μη μ�α φορ� στο προσκ�νιο, «απ� εκε� περν�νε οι τζιχαντιστ�ς», «φ�ε τ�ρα αλληλεγγ�η στους πρ�σφυγες» και οι θεωρ�ες συνομωσ�ας να δ�νουν και να πα�ρνουν, γεμ�ζοντας τους θιασ�τες τους με ρ�γη περηφ�νιας που δεν «μ�σησαν στο παραμ�θι της προσφυγι�ς».
Αφ�νω το Παρ�σι με γλυκ�πικρη γε�ση, καταγρ�φοντας μ�α απ� τις πιο δυνατ�ς εμπειρ�ες της μ�χρι τ�ρα ζω�ς μου. Η συγκυρ�α �μως �κανε αυτ� την εμπειρ�α ακ�μη πιο δυνατ�. Δ�ο μ�ρες ακριβ�ς απ� την επιστροφ� μου απ� το Παρ�σι, ετοιμ�ζω ξαν� βαλ�τσες για τη Χ�ο αυτ� τη φορ�. �να επ�σης προγραμματισμ�νο, αμιγ�ς επαγγελματικ� ταξ�δι για �να σεμιν�ριο εκπα�δευσης απ� τα πολλ� που �χουμε κ�νει με την Α21. Το θ�μα που καλ�πτω αφορ� την ταυτοπο�ηση θυμ�των εμπορ�ας ανθρ�πων και κ�ποιες βασικ�ς οδηγ�ες διεξαγωγ�ς συν�ντευξης με �να πιθαν� � ταυτοποιημ�νο θ�μα. Το κοιν� της εκπα�δευσης αστυνομικο� και λιμενικο� που �χουν �ρθει για να επιμορφωθο�ν σχετικ�. Η συζ�τηση φτ�νει στο φλ�γον για την περιοχ� ζ�τημα, το προσφυγικ�, για να συζητ�σουμε πλ�ον το π�ς η ευ�λωτη θ�ση των προσφ�γων αλλ� και το καθημεριν� κ�μα ανθρ�πων που δ�χεται το νησ�, ε�ναι μ�α πολ� ελκυστικ� «αγορ�» σ�γχρονων σκλ�βων στους οπο�ους τ�ζουν μ�α �συχη και �μορφη ζω� στην Ευρ�πη. Το σεμιν�ριο τελει�νει την προκαθορισμ�νη �ρα, αλλ� μ�σα μου υπ�ρχει μεγ�λη επιθυμ�α να δω απ� κοντ� την πραγματικ�τητα, να δω τι συμβα�νει στα κ�ντρα καταγραφ�ς, τι ζουν οι κ�τοικοι και π�ς ανταποκρ�νονται οι αρχ�ς εκε�.
Πρ�θυμα �νας αστυνομικ�ς με μεταφ�ρει σε �να απ� τα σημε�α καταγραφ�ς των προσφ�γων. Φτ�νουμε σε �να σημε�ο �χι πολ� μακρι� απ� το κ�ντρο της π�λης, μοι�ζει με εγκαταλειμμ�νο εργοστ�σιο, αποθ�κη, κ�τι τ�τοιο. Στην ε�σοδο αντικρ�ζω δ�ο χημικ�ς τουαλ�τες, στις ανδρικ�ς υπ�ρχαν κολλημ�να δ�ο μπλε τριαντ�φυλλα, στις γυναικε�ες ροζ τριαντ�φυλλα. Προχωρ� πιο μ�σα και γνωρ�ζω αρχικ� τους εθελοντ�ς και εργαζομ�νους εκε�, �ρωες �πως τους αποκαλ� εγ�. Μεταφραστ�ς, μ�λη οργαν�σεων και φορ�ων που προσπαθο�ν να κ�νουν πιο ομαλ� και γρ�γορη την διαδικασ�α καταγραφ�ς. Τριγ�ρω �χουν στηθε� πρ�χειρα γραφε�α με υπολογιστ�ς, �που γ�νεται η καταγραφ�, εν� στο χ�ρο χωρισμ�νοι σε ομ�δες πρ�σφυγες περιμ�νουν τη σειρ� τους. Νι�θω �να μεγ�λο β�ρος στο στ�θος, �ταν κοιτ�ζω �που φτ�νει το μ�τι μου και βλ�πω �νδρες, γυνα�κες, παιδι�, βρ�φη και ηλικιωμ�νους, παγωμ�νους απ� το ταξ�δι, κουρασμ�νους αλλ� και κ�ποιους χαμογελαστο�ς, χαρο�μενους που τα κατ�φεραν και βρ�σκονται σε «ευρωπα�κ�» �δαφος. Οι �διοι βλ�ποντ�ς με να μιλ�ω με τους εκε� υπευθ�νους και κρ�νοντας απ� την «επ�σημη περιβολ�» μου, θεωρο�ν πως κ�τι πρ�πει να ε�μαι σημαντικ� και με καρφ�νουν με τα μ�τια τους, κ�ποιοι πα�ρνουν το θ�ρρος και ρωτο�ν για το μετ�, για το τι πρ�πει να κ�νουν για να ζητ�σουν πολιτικ� �συλο, για το τι τους περιμ�νει μετ�, τι γ�νεται στην Ειδομ�νη. Το β�ρος στο στ�θος μου ακ�μη μεγαλ�τερο, το κυρ�αρχο συνα�σθημα, ο π�νος. Π�σο π�νο χωρ�ει μ�α α�θουσα; Φανταστε�τε και πολλαπλασι�στε επ� εκατ�. Σφ�ξιμο, β�ρος, π�νος και ντροπ�. �νιωσα ντροπ� μ�νο που ζω σε μ�α εποχ� τ�σο «προηγμ�νη» και συν�μα τ�σο πρωτ�γονη, �που ακ�μη �νθρωποι τρ�χουν κυνηγημ�νοι απ� βομβαρδισμο�ς, βαλλ�μενοι απ� εκατ� πλευρ�ς, για να συνεχ�σουν ακ�μη και διωγμ�νοι να ε�ναι «ανεπιθ�μητοι», πιθανο� βασανιστ�ς, τζιχαντιστ�ς και τυφλωμ�νοι εξτρεμιστ�ς.
Απ� το Παρ�σι στη Χ�ο λοιπ�ν, δ�ο σταθμο� ζω�ς, �πειρες εικ�νες και συναισθ�ματα και πολλ�ς σκ�ψεις. Μην β�ζετε την ανθρ�πινη ζω� στη ζυγαρι�, λ�πη και θρ�νος για κ�θε �νθρωπο που χ�νει β�αια την ζω� του, απ�ραντος π�νος σε Δ�ση και Ανατολ�, με την βο�θεια και την αλληλεγγ�η �να μικρ� β�λσαμο. Και το καλ�τερο «καθαριστικ�». Να καθαρ�σουμε τις συνειδ�σεις μας, τα �νειρ� μας, το βλ�μμα μας. Εκε�νο το ολοκ�θαρο βλ�μμα εν�ς παιδιο� που με κ�ρφωσε, εκτοξε�οντας χιλι�δες ερωτηματικ� β�λη που δεν θα ξεχ�σω ποτ�. Θα με κ�νει να μην ξεχ�σω ποτ� το �νθρωπος για τον �νθρωπο, π�ρα απ� σ�νορα, απ� χ�ρες και θρησκε�ες.
ΥΓ: Η ζω� ε�ναι εκε� �ξω, �χι στις οθ�νες. |
| Πηγ�: Apsychologist.com |

