Αυθορμητισμ�ς, αυθεντικ�τητα, χαρ�, ξεγνοιασι�, δημιουργικ�τητα…. Κ�ποια απ� τα πολλ� και πηγα�α χαρακτηριστικ� που �χουν τα παιδι�…Αλ�θεια, εμε�ς �λοι, που �χουμε καταφ�ρει τ�σα πολλ� ο καθ�νας στη ζω� του, ποια θετικ� ποι�τητα της παιδικ�ς ηλικ�ας, μας χαρακτηρ�ζει στην εν�λικη ζω�; Π�σο αυθεντικο� ε�μαστε με τους δικο�ς μας ανθρ�πους; Χρησιμοποιο�με την δημιουργικ�τητα στο γ�μο μας, στις ερωτικ�ς μας σχ�σεις, στην επαφ� μας με τα παιδι�; �χουμε εκδηλ�σει ποτ� αυθ�ρμητα τα πραγματικ� μας συναισθ�ματα (θετικ� � αρνητικ�), χωρ�ς να σκεφτο�με πως θα φανε� στον �λλον; Με λ�γα λ�για, ποσ� καλ� σ�νδεση �χουμε με το παιδ� μ�σα μας;
Συχν� συναντ� ανθρ�πους που �χουν μπει σ’ �ναν �σκοπο και μανιακ� αγ�να κατ�κτησης μιας ιλουστρασι�ν ευτυχ�ας. Τρ�χουν, αγωνιωδ�ς, να προλ�βουν να’ναι οι πρ�τοι, οι ομορφ�τεροι, οι καλ�τεροι... �λλους τους ε�δα να πηγα�νουν σε καφ� και εστιατ�ρια, μηχανικ�, χωρ�ς �χνος απ�λαυσης, να κ�θονται και να π�νουν αμ�τρητα ποτ� σε bar και club χωρ�ς να επικοινωνο�ν με τους φ�λους τους, χωρ�ς καν να το θ�λουν, απλ�, ακολουθ�ντας την παρ�α. �νθρωποι θλιμμ�νοι, σκυθρωπο�, �χρωμοι μ�σα σε πανεπιστ�μια, σε μ�σα μαζικ�ς μεταφορ�ς, σε δημ�σιες υπηρεσ�ες, σε καταστ�ματα, σε σχολε�α. Αλ�θεια, αυτο� οι �νθρωποι, πο� �θαψαν τη φωτειν� και θετικ� τους πλευρ�; Ποιος τους �κλεψε το αυθ�ρμητο χαμ�γελο και στη θ�ση του αντικατ�στησε �να μειδ�αμα που ακ�μα και αυτ�, τις περισσ�τερες φορ�ς, ε�ναι ψε�τικο;
Αυτ�ς ε�ναι οι πραγματικ�ς αν�γκες των ανθρ�πων; Συνειδητοποι� �τι, πολλο� απ� εμ�ς, �χουμε κακοποι�σει το εσωτερικ� μας παιδ� και ουσιαστικ� του �χουμε κλε�σει το στ�μα για να μη το ακο�με. Μπορο�με να δ�σουμε την μεγ�λη ευκαιρ�α στον εαυτ� μας και να ακο�σουμε αυτ� τη γλυκι� φωνο�λα που μας ψιθυρ�ζει; Πολλο� ψυχοθεραπευτ�ς υποστηρ�ζουν �τι ο καθ�νας μ�σα του κρατ�ει 3 ρ�λους: το παιδ�, τον εν�λικα και τον γονι�. Το παιδ� που υπ�ρξε, ο εν�λικας που ε�ναι τ�ρα και ο γονι�ς του εαυτο� του. Αυτο� οι 3 ρ�λοι θα πρ�πει να �ρθουν σε συμφων�α για να διατηρ�σουν ζωνταν� το παιδ� που �χουμε �λοι μ�σα μας. Το παιδ� που �μασταν, το εσωτερικευμ�νο παιδ� που �χουμε και μας θυμ�ζει καθημεριν� τις αν�γκες μας, τους φ�βους μας, τα συναισθ�ματα μας, τις ανασφ�λειες μας.
Μπορε� να’ναι πληγωμ�νο, μοναχικ�, αν�παρκτο, �σως για κ�ποιους, αλλ� σ�γουρα υπ�ρχει και θα πρ�πει να του δ�σουμε χ�ρο απ� το ρ�λο του εν�λικα και του γονιο�. Η σχ�ση (καλ� � κακ�) που �χουμε με το εσωτερικευμ�νο μας παιδ� ε�ναι καθρ�φτης της σχ�σης που ε�χαμε με τους πρωταρχικο�ς μας φροντιστ�ς, τους γονε�ς μας. Αν μεγαλ�σαμε σ'�να υποστηρικτικ�, ζεστ� περιβ�λλον που αφουγκραζ�ντουσαν, κυρ�ως, τις συναισθηματικ�ς μας αν�γκες, τ�τε το μοντ�λο που ακολουθο�με στη ζω� μας δεν �χει τερ�στια διαφορ� απ� αυτ� που �χουμε μ�θει. �μως, στη ζω� και σε πολλ�ς οικογ�νειες, τα πρ�γματα, συν�θως, ε�ναι λ�γο διαφορετικ�. �τσι καλε�ται ο καθ�νας, �χοντας αυτογνωσ�α και δι�θεση για αλλαγ� και ποι�τητα ζω�ς, αυτ� τη δ�σκολη αλλ� τ�σο δημιουργικ� και ανανεωτικ� «δουλει�» να την κ�νει ο �διος για τον εαυτ� του.
Να αφουγκραστε� ο καθ�νας μας, ξεχωριστ�, τις πραγματικ�ς συναισθηματικ�ς του αν�γκες, να τις διεκδικ�σει, να �ρθει σε επαφ� με την αυθεντικ�τητα και τον αυθορμητισμ� του και να κ�νει πιο φωτειν� και χρωματιστ� τη ζω� του. Θα συναντ�σουμε το παιδ� μ�σα μας μ�νο και μαζ� με τη βο�θεια του εαυτο� μας απ� το ρ�λο του εν�λικα, που ε�ναι εμπλουτισμ�νος με εμπειρ�ες, γν�ση, ικαν�τητα για να δ�σει ν�ες ευκαιρ�ες και να σπ�σει παλιο�ς καν�νες. �τσι �στε, να μπορ�σουμε να ε�μαστε αυθεντικο� με τον εαυτ� μας και να τον προστατ�ψουμε και να τον στηρ�ξουμε σαν καινο�ριος στοργικ�ς γονι�ς. Ας φροντ�σουμε πρ�τα εμε�ς τον εαυτ� μας και ας διατηρ�σουμε ζωνταν� και χαμογελαστ� το παιδ� μ�σα μας.
