
�σοι με γνωρ�ζουν καλ�, ξ�ρουν �τι με το που θα δω ηλικιωμ�νο θα εκφρ�σω την συμπ�θει� μου. Δεν ξ�ρω αν οφε�λεται στην υπερβολικ� ευαισθησ�α μου, αλλ� πολ� πιθαν�ν ναι. Ωστ�σο, �σον αφορ� θ�ματα τρ�της ηλικ�ας, δεν ε�ναι �λοι εξ�σου ευαισθητοποιημ�νοι, πρ�βλημα αρκετ� σοβαρ�. �ταν ακο�με για ηλικιωμ�νους, το μυαλ� μας π�ει αυτ�ματα στους μοναδικο�ς ανθρ�πους που απεικον�ζουν την κατηγορ�α αυτ�: τους παππο�δες μας. Παρ' �λα αυτ�, πολλο� ηλικιωμ�νοι, δεν �χουν την πολυτ�λεια να �χουν εγγ�νια ο�τε οικογ�νεια. Η στ�ριξη της τρ�της ηλικ�ας αποτελε� και �ναν απ� τους στ�χους του περιοδικο�, γεγον�ς που με �κανε να σκεφτ� �τι αξ�ζει να αφιερ�σω �να κε�μενο σε αυτ�.
Η περιθωριοπο�ηση της τρ�της ηλικ�ας αποτελε� κοινωνικ� πρ�βλημα, στο οπο�ο οι περισσ�τεροι που δεν αν�κουν σε αυτ� την κατηγορ�α κλε�νουν τα μ�τια τους, γιατ� πολ� απλ� δεν τους ενδιαφ�ρει. Ε�ναι �να πρ�βλημα που θα αντιμετωπ�σουν κ�ποτε, στο μ�λλον, επομ�νως δεν ε�ναι δικ� τους… σκοτο�ρα. Προσωπικ�, �ταν κοιτ�ζω το πρ�σωπο εν�ς ηλικιωμ�νου, δεν μπορ� παρ� να δω να απεικον�ζεται η κο�ραση μιας ολ�κληρης ζω�ς. Δεν μπορ� παρ� να φανταστ� π�ς θα ε�ναι �ταν κ�ποτε το σ�μα και το πνε�μα μου θα αρχ�σουν να με εγκαταλε�πουν. �ταν τα χ�ρια δεν θα ε�ναι αρκετ� σταθερ�, τα π�δια �χι αρκετ� δυνατ�, η μν�μη μου �χι αρκετ� �ντονη. �ταν θα χαρακτηρ�ζομαι απ� μια γενικ� ανικαν�τητα. Μια καλ� μου φ�λη λ�ει « εγ� δεν θα γερ�σω, θα πεθ�νω στα σαρ�ντα». Κι �μως, πως μπορ� να φανταστ� πως �ταν κ�ποια στιγμ� γερ�σω, θα μπω στο περιθ�ριο; �ταν θα με αντιμετωπ�ζουν σαν κ�ποιον ιδι�τροπο,… χαλασμ�νο �νθρωπο;
Γιατ� οι περισσ�τεροι ν�οι �τσι αντιμετωπ�ζουν τους ηλικιωμ�νους. Ακ�μα και οι �διοι τους οι συγγενε�ς καμι� φορ�, σταματ�νε την συναναστροφ� μαζ� τους, ακ�μα και την φροντ�δα τους. Και εκε�νοι, οι «παππο�ληδες», δεν μπορο�ν να κ�νουν τ�ποτα γι αυτ�. Οι περισσ�τεροι μπορο�ν να π�σουν θ�ματα της κατ�θλιψης. Ε�κολοι στ�χοι για τους εγκληματ�ες και τις ασθ�νειες και με μηδαμιν�ς �μυνες για �λα αυτ�. Ακ�μη και ε�κολοι στ�χοι για το κρ�τος, το οπο�ο προτιμ�ει να κερδ�ζει λεφτ� απ� τις περικοπ�ς στις συντ�ξεις τους, αφο� εξ�λλου,… ηλικιωμ�νοι ε�ναι, τι θα π�θουν;
�σως, αν το κοιτο�σαμε απ� μια διαφορετικ� γων�α, το χ�σμα των γενε�ν να μην �ταν τ�σο τερ�στιο. Η αντιμετ�πιση των ηλικιωμ�νων, να μην �ταν τ�σο σκληρ� και η περιθωριοπο�ηση τους �χι τ�σο �ντονη. Εξ�λλου, εδ� που ε�μαστε �ταν κ�ποτε, και εκε� που ε�ναι θα βρεθο�με.








