Κι «αν δεν �μεινε τ�ποτε �λλο να μοιραστο�με, τ�τε πρ�πει να μοιραστο�με την ενοχ�...» Λ�ξεις καρφι�, π�φτουν στο π�τωμα της σκ�ψης και μ�νουν εκε� ακλ�νητα στον α�ρα που σαπ�ζει γ�ρω μας... Μια μεγαλοαστικ� οικογ�νεια. Η γιορτ� των αρραβ�νων της κ�ρης τους με �ναν ευυπ�ληπτο πολ�τη και επιχειρηματ�α της π�λης και ο πατ�ρας Αρθουρ Μπ�ρλινγκ. Και μετ�, η αποκ�λυψη. �ξαφνα �να κουδο�νι που χτυπ�, �νας επιθεωρητ�ς που στοιχει�νει την χαρ� και παγ�νει τα χαμ�γελα της ελ�τ οικογ�νειας κι �νας θ�νατος που θα ριζ�σει στη ν�χτα... Η βραδι�, ε�ναι η απ�λυτη ευκαιρ�α να επιχειρηματολογ�σει κανε�ς πως «κ�θε �νθρωπος πρ�πει να κοιτ�ζει τη δουλει� του και τον εαυτ� του». Ναι μεν, αλλ�,... γιατ� τελικ�, ο ερχομ�ς εν�ς επιθεωρητ� της αστυνομ�ας που ερευν� για τον θ�νατο μιας φτωχ�ς κοπ�λας, θα ανατρ�ψει κ�θε βεβαι�τητα. Η ï¿½κθεση της οικογ�νειας, για την ενοχ� κ�θε μ�λους της απ�ναντι στην �δια την κοινων�α... Το μ�νυμα του �ργου, λιτ�: Δεν ζο�με μ�νοι. Ε�μαστε μ�λη μιας κοινων�ας. Ε�μαστε �λλοτε τα χ�ρια κι �λλοτε τα κ�τταρα. Μα �λα πρ�πει να εναρμον�ζονται προκειμ�νου να ισορροπ�σει αυτ�ς ο ευπαθ�ς οργανισμ�ς που λ�γεται κοινων�α για να ορθοποδ�σει και να συνεχ�σει να ζει. Σε φρ�σκο α�ρα, με ζωνταν� κ�τταρα. Ο Γρηγ�ρης Βαλτιν�ς, δ�νει ρεσιτ�λ σκηνοθεσ�ας και οδηγε� τον θ�ασο στην επιτυχ�α, σε κ�θε παρ�σταση. Ο Οδυσσ�ας Παπασπηλι�πουλος, επιθεωρητ�ς με ποι�τητα και σθ�νος, με υποκριτικ� δειν�τητα και στοχε�οντας να ζυγ�σει την πλ�στιγγα ισ�ποσα μεταξ� της ποι�τητας αλλ� και της ελαφρ�τητας για να μην βαρ�νει το �ργο, αποδ�δει �ναν επιθεωρητ� που θα �πρεπε �λοι μας να �χουμε μ�σα μας αυτ�ρυθμα. Στην σκην�, τον α�ρα της εποχ�ς, «ταξιδε�ει» στην συνε�δησ� μας τ�σο η επενδυτικ� επιλογ� των ηθοποι�ν �σο και η αφ�λεια με την οπο�α αντιμετωπ�ζονται οι καταστ�σεις που στιγματ�ζουν τις ζω�ς μας, εν ε�δει... πλο�του. Συναντ�σαμε τον Οδυσσ�α Παπασπηλι�πουλο, μακρι� απ� την τ�ταρτη ε�σοδ� του και πραγματοποι�σαμε αυτ� που ο �διος με ταλ�ντο υποκριτικ�ς εκτελε� στην σκην�. Κυρ�ες και κ�ριοι, στο e-Charity.gr ανακρ�νεται απ�ναντι απ� τον φακ� της Μαρ�ας Τ�τσκα, ο Οδυσσ�ας Παπασπηλι�πουλος.
Μαρ�α Τ�τσκα: Πρεμι�ρα την Παρασκευ� 23/3, το θ�ατρο «Αυλαï¿½α» γεμ�το, το κοιν� ενθουσιασμ�νο και το χειροκρ�τημα ασταμ�τητο. Π�ς �νιωσες με τη μεταφορ� του �ργου στη Θεσσαλον�κη και τι γν�μη �χεις σχηματ�σει για τον κ�σμο, που σας υποδ�χτηκε εδ�;
Οδυσσ�ας Παπασπηλι�πουλος: Νομ�ζω πως η μεταφορ� της παρ�στασης ε�ναι αυτ� που θα’ πρεπε να’ ναι, δεν �χει αλλοιωθε� τ�ποτα και το βασικ� ε�ναι να μην αλλ�ζει τ�ποτα στο κλ�μα της παρ�στασης. Δεν ξ�ρω τι γν�μη �χει σχηματ�σει ο κ�σμος, γιατ� το τι συμβα�νει μες στο μυαλ� του θεατ� την �ρα της παρ�στασης, δε μπορ� να το ξ�ρω. Η δικ� μου α�σθηση ε�ναι καλ� και νομ�ζω πως η παρ�σταση �χει ανταπ�κριση.
Μ.Τ.: Ποια ε�ναι τα διαχρονικ� στοιχε�α του �ργου, που το καθιστ� επ�καιρο τ�σα χρ�νια μετ�, και τι μπορε� να ε�ναι αυτ�, που θα ξεκλειδ�σει την τ�ταρτη π�ρτα, για να δεχθο�με τον επιθεωρητ�;
Ο.Π.: Νομ�ζω πως το �ργο μιλ�ει για κ�τι, που ε�ναι π�ρα απ� οποιαδ�ποτε ιδεολογ�α, εποχ� � τ�ξη. Το να μπορ�σουμε να αντιληφθο�με πως η διαχε�ριση της δικ�ς μας ζω�ς �χει αντ�κτυπο και στις ζω�ς των �λλων, και πως η συνε�δηση του καθεν�ς ε�ναι ο συνδετικ�ς κρ�κος, ε�ναι κ�τι που θα υπ�ρχει �σο υπ�ρχουν κοινων�ες ανθρ�πων. Το θ�ατρο δε μπορε� να κατευθ�νει συνειδ�σεις, μπορε� να μετακιν�σει τη σκ�ψη κ�ποιου. Ο επιθεωρητ�ς δεν �ρχεται επειδ� του ξεκλε�δωσε κ�ποιος, �ρχεται επειδ� �ρθε. Δεν ε�ναι ευπρ�σδεκτος και ο�τε βρ�σκει τον χ�ρο του μ�σα στο σπ�τι που επισκ�φτηκε. Ο επιθεωρητ�ς �ρχεται, �ταν υπ�ρχει στο εσωτερικ� κ�ποιου �στω κι �να κλ�σμα συνε�δησης, και τον �χει κ�νει να καταλ�βει �τι κ�τι δεν π�ει καλ�.
Μ.Τ.: Π�ς νι�θεις, που �νας μεγ�λος ηθοποι�ς και σκηνοθ�της, ο Γρηγ�ρης Βαλτιν�ς, σου εμπιστε�τηκε τον πρωταγωνιστικ� αυτ� – ρ�λο «μυστ�ριο»;
Ο.Π.: Αισθ�νομαι τυχερ�ς και ευγν�μων. Πιστε�ω στην τ�χη και θεωρ� �τι ε�ναι η αρχ� και το τ�λος �λων.
Μ.Τ.: Τι �χεις εισπρ�ξει απ� τη συνεργασ�α σου με τον κ.Βαλτιν� και τους υπ�λοιπους συνεργ�τες σας;
Ο.Π.: Ο Γρηγ�ρης ε�ναι πολ� γενναι�δωρος συν�δελφος και σκηνοθ�της, και νομ�ζω πως �χω εισπρ�ξει αγ�πη, χ�ρο και καλ� δι�θεση. Ε�ναι π�ντα πρ�θυμος να συμβουλε�σει και το βασικ�τερο, ανοιχτ�ς στο να προχωρ�νε τα πρ�γματα παρακ�τω.
Μ.Τ.: Ε�σαι ψυχικ� ανοιχτ�ς; Δ�χεσαι δηλαδ� να πον�ς προκειμ�νου να αντιλαμβ�νεσαι τον π�νο;
Ο.Π.: Δε θ�λω να πον�ω, �λλωστε μ�α φορ� να πον�σεις, ξ�ρεις τι θα πει π�νος. Ο ηθοποι�ς �χει �πλα τη φαντασ�α και την παρατ�ρησ� του. Δε χρει�ζεται να σου συμβα�νουν τα πρ�γματα, μπορε�ς να τα παρατηρε�ς στους �λλους.
Μ.Τ.: Χρειαζ�μαστε σ�μερα �λοι �ναν «επιθεωρητ�», για να εξομολογηθο�με πρ�γματα, που αλλι�ς �σως να �μεναν για π�ντα θαμμ�να στην ψυχ� μας;
Ο.Π.: Καλ� θα’ ταν να μην χρειαζ�μαστε, καλ� θα’ ταν να υπ�ρχει μ’ ï¿½ναν τρ�πο �νας επιθεωρητ�ς μ�σα μας, ο οπο�ος να μας κρατ�ει σε μ�α σχ�ση με τον εαυτ� μας και με τον τρ�πο �παρξ�ς μας. Αν ο καθ�νας απ�’ μας δε νομ�ζει �τι ε�ναι κ�τι παραπ�νω απ’ αυτ� που ε�ναι, και δεν αλλ�ζει με την πρ�τη του επιτυχ�α σε κ�τι, τ�τε πολ� πιθαν� ο επιθεωρητ�ς να μη χρει�ζεται πλ�ον.
Μ.Τ.: Μιας και το �ργο πα�ζεται στην Ελλ�δα, θωρε�ς �τι στην χ�ρα μας �χουμε γενικ�ς την τ�ση να αποφε�γουμε την αν�ληψη ευθυν�ν, αν ξ�ρουμε �τι δεν πρ�κειται κ�ποιος να μας «τιμωρ�σει»; Και εν τ�λει, ε�ναι οι τ�ψεις, που �καναν τους �ρωες, να αποκαλυφθο�ν � ο φ�βος της τιμωρ�ας;
Ο.Π.: Μ�νο αυτ�ν την τ�ση �χουμε. Δυστυχ�ς, ε�μαστε απ� τις πιο κακοαναθρεμμ�νες, κακοκαλλιεργημμ�νες και κακοεκπαιδευμ�νες κοινων�ες. Ε�μαστε πολ� φρ�σκια κοινων�α, ε�μαστε σαν παιδι� ακ�μα. Ως προς την αποκ�λυψη, και τα δ�ο, απλ�ς τελει�νοντας �λο αυτ�, για κ�ποιους παραμ�νουν οι τ�ψεις και αισθ�νονται την ευθ�νη γι’ αυτ� που �χει γ�νει, εν� κ�ποιοι �λλοι ε�χαν μ�λλον τον φ�βο μ�νο, και �ταν αυτ�ς �φυγε, �λα καλ�.
Μ.Τ.: Στο �ργο αντικατοπτρ�ζεται η δ�ναμη του πλο�του στην Αγγλ�α. Πιστε�εις �τι ο πλο�τος �χει πρ�γματι την δ�ναμη να κλε�νει μ�τωπα και να αποκρ�πτει αλ�θειες � αργ� � γρ�γορα �λα αποκαλ�πτονται;
Ο.Π.: �χι δεν αποκαλ�πτονται �λα αργ� � γρ�γορα. �χει αυτ� τη δ�ναμη σε �να πολ� μεγ�λο επ�πεδο, �πως για παρ�δειγμα ο πλο�τος �χει τη δ�ναμη να γρ�ψει την ιστορ�α, �πως τον βολε�ει. Την ιστορ�α την γρ�φει π�ντα ο ισχυρ�ς, �χι ο ηττημ�νος.
Μ.Τ.: Σε «φθε�ρει» να υποδ�εσαι 5 μ�ρες την εβδομ�δα τον �διο ρ�λο και π�σο μ�λλον κ�ποιες μ�ρες 2 φορ�ς την �δια μ�ρα; Πιστε�εις �τι οι επαναλ�ψεις στις παραστ�σεις βοηθο�ν �ναν καλλιτ�χνη � «φθε�ρουν», �σον αφορ� τον ενθουσιασμ� και την εξ�λιξη;
Ο.Π.: Ε�ναι δ�σκολο πρ�γμα αυτ� αλλ� δεν ε�ναι πιο δ�σκολο απ� το να εξετ�ζεις αρρ�στους, ο�τε απ’ το να χτ�ζεις σπ�τια στην οικοδομ� κ�τω απ’ το λιοπ�ρι, ο�τε ε�ναι πιο δ�σκολο απ’ τον οδηγ� λεωφορε�ου, που κ�νει κ�θε μ�ρα το �διο δρομολ�γιο για �λη του τη ζω�. Γιατ�, πρ�τον, εγ� δεν πα�ζω �λη μου τη ζω� το �διο �ργο και δε�τερον, εγ� κ�θε βρ�δυ τελει�νω και ο κ�σμος με χειροκροτε� γι’ αυτ� που �κανα. Λ�γοι �νθρωποι �χουν αυτ� την ευτυχ�α. Οι περισσ�τεροι �νθρωποι τελει�νουν τη δουλει� τους κι �χουν �ναν προ�στ�μενο να τους λ�ει «φρ�ντισε τουλ�χιστον α�ριο να ε�σαι λ�γο καλ�τερος». �ρα καταλαβα�νεις π�σο τυχερ�ς αισθ�νομαι που πα�ζω 5 μ�ρες τον �διο ρ�λο, που β�βαια δεν σου κρ�βω �τι ε�ναι κουραστικ�. �λα �χουν να κ�νουν με το μ�τρο. Υπ�ρχει �νας αριθμ�ς, που �παξ και τον περ�σεις, αρχ�ζει να φθε�ρεται. Υπ�ρχει �νας αριθμ�ς, που πριν απ’ αυτ�ν, κ�τι δεν �χει καν ωριμ�σει ακ�μα.
Μ.Τ.: Θα «επισκεφθε�» ο επιθεωρητ�ς �λλες π�λεις μετ� τη συμπρωτε�ουσ� μας;
Ο.Π.: �χι, σταματ�με εδ�.
Μ.Τ.: Π�ς ε�ναι ο Οδυσσ�ας εκτ�ς σκην�ς; Τι σε κ�νει να γελ�ς, να κλαις, να νευρι�ζεις;
Ο.Π.: Ε�μαι αυτ� που βλ�πεις, τ�ποτε �λλο. �να πρ�σωπο �χω ακ�μα στις πολ� προσωπικ�ς μου στιγμ�ς αλλ� αυτ� δεν πρ�κειται να το δει κανε�ς.
Μ.Τ.: Αν σ�μερα ε�χες την επιλογ� του να γ�νεις ηθοποι�ς, θα το επ�λεγες π�λι;
Ο.Π.: Εννοε�ται αυτ�! Ε�μαι βαθι� τυχερ�ς �νθρωπος, ως προς το �, τι �χω κ�νει, και συνεχ�ζω να κ�νω δουλει�ς, που μου αρ�σουν, και ως προς �λα μ�χρι τ�ρα. Αισθ�νομαι πολ� ευγν�μων απ�ναντι στη ζω�. Θεωρ� �τι μου φ�ρθηκε πολ� καλ�.
Μ.Τ.: �χεις κ�ποια πρ�ταση για μετ� τον «επιθεωρητ�»;
Ο.Π.: Ναι αλλ� δε μπορ� να την πω γιατ� δεν �χουν π�σει ακ�μα οι υπογραφ�ς και δε μου αρ�σει να μιλ� για δουλει�ς, που δεν �χουν κλε�σει οριστικ�. �λλωστε, στις μ�ρες μας ε�ναι �λα τ�σο θολ�, οπ�τε δεν �χει ν�ημα.
Μ.Τ.: Εν �ψεις της οικονομικ�ς κρ�σης, που μαστ�ζει τη χ�ρα μας, θα �φευγες με την οικογ�νει� σου στο εξωτερικ�, αν προ�κυπτε μεγ�λη αν�γκη;
Ο.Π.: Τι να κ�νω �ξω; Σαν ηθοποι�ς, �χι. �μα δε μπορο�σα να ζ�σω εδ�, ναι θα’ φευγα, τι θα’κανα εδ�; Αλλ� θα �κανα κ�τι �λλο εκε�. Θα �φευγα δυστυχισμ�νος �μως, �χι ευτυχισμ�νος. Η ευτυχ�α ο�τως � �λλως ε�ναι κ�τι πολ� ρευστ�, δεν ξ�ρεις τι ε�ναι.
Μ.Τ.: Π�ντως ε�ναι κορεσμ�νος ο χ�ρος της τ�χνης…
Ο.Π.: Ε�ναι πολ�. �γινε και το μπαμ στην τηλε�ραση, που �νας στους 5 �λληνες θε�ρησε �τι θ�λει να γ�νει ηθοποι�ς � τραγουδιστ�ς. Δε μπορε�ς να χαρακτηρ�σεις τ�σο ε�κολα αν κ�ποιος ε�ναι καλ�ς � �χι. Ο ηθοποι�ς δεν ε�ναι κ�τι, που ακμ�ζει στη νι�τη του αλλ� στη μ�ση ηλικ�α. Χρει�ζεται χρ�νο για να γ�νει κ�ποιος καλ�ς και θ�λει και χρ�νο για να δεις αν θα αντ�ξει, αν θα παραμε�νει… Τα �χουμε �λα ε�κολα.
