Η προοπτικ� στα �ργα των καλλιτεχν�ν, δ�νει το στ�γμα της ποι�τητας των �ργων που παρ�γονται με σχ�ματα, χρ�ματα και σχολ�ς που ακολουθε� ο εκ�στοτε καλλιτ�χνης. �να �ργο �μως λογοτεχνικ�, δεν κατατ�σσεται σε κ�ποια σχολ�, �ταν μ�σα απ� τις λ�ξεις, πετ�ει το μυαλ� σε β�θη συλλογισμ�ν και οροσειρ�ς εικ�νων που οραματ�στηκε ο συγγραφ�ας. Οι λ�ξεις, μπορε� να μην �χουν την υφ� των χρωμ�των που χρησιμοποιε� ο ζωγρ�φος. Εντο�τοις �μως, κουβαλο�ν τη μυρωδι�, τον �χο και το... κορμ� του συγγραφ�α, με τ�τοια πιστ�τητα που τρομ�ζει κι ο φωτογραφικ�ς φακ�ς, �ταν απαθανατ�ζει �να τοπ�ο, μια κατ�σταση � μια μορφ�. Αν�καθεν η τ�χνη της γραφ�ς και των συλλογισμ�ν της, �κρυβε καλ� μ�σα της, μυστ�ριους κ�σμους, εσ�τερες αποκρ�σεις του λογοτ�χνη και σκ�ψεις που αναρριχ�νται απ� το μελ�νι μ�χρι την αναμ�τρηση με το λευκ� χαρτ�. Σε μια τ�τοια αναμ�τρηση, επιδ�δεται εδ� και χρ�νια, η Ασημ�να Ξηρογι�ννη, ψ�χνοντας να εντοπ�σει τα υλικ� που θα φωτ�σουν την ποι�τητα της εξωτερ�κευσης των συναισθημ�των της. Με δ�ο ποιητικ�ς συλλογ�ς στο ενεργητικ� της κι �να πλο�σιο βιογραφικ� με διακρ�σεις σε ποιητικο�ς διαγωνισμο�ς, με το θ�ατρο να �χει σημαδ�ψει την ζω� και να ορ�ζει την καρι�ρα της, η Ασημ�να μας μ�λησε για την τ�χνη της γραφ�ς και τα ζητο�μεν� της. Πρ�σφατα, δοκ�μασε τις δυν�μεις της και στην διηγηματογραφ�α, με την κατ�θεση μιας νουβ�λας που πραγματε�εται τις επιδρ�σεις του αγ�να για τ�χνη στον �διο τον καλλιτ�χνη.
Νικ�λας Βουκκαλ�ς: �νας π�νακας για να «χτιστε�» θ�λει χρ�μα, σχ�μα και προοπτικ�. �να πο�ημα τι υλικ� χρει�ζεται για να ταξιδ�ψει τον αναγν�στη σε μια συνοπτικ� και λακωνικ� συναισθηματικ� φ�ρτιση;
Ασημ�να Ξηρογι�ννη: To πο�ημα χρει�ζεται λ�ξεις, αλλ� κι αυτ�ς απ� μ�νες τους δεν αρκο�ν. Ε�ναι ο κατ�λληλος συνδυασμ�ς των λ�ξεων που απαιτε�ται για να δ�σει αισθητικ� αποτ�λεσμα. Το πο�ημα στην ουσ�α του ε�ναι μια �λλογη κατασκευ�. Μπορε� να υπ�ρχει μια αρχικ� «ï¿½μπνευση», μια αρχικ� ιδ�α που προ�κυψε απ� κ�ποιο ερ�θισμα, αλλ� αυτ� χρει�ζεται περαιτ�ρω επεξεργασ�α απ� τον ποιητ�. Και αυτ� η επεξεργασ�α, σε καμ�α περ�πτωση δεν ε�ναι τυχα�α. Ο ποιητ�ς φιλτρ�ρει τα γεγον�τα με τον δικ� του προσωπικ� τρ�πο και δ�νει �τσι το δικ� του στ�γμα. Μπορε� να μιλ�σει για πρ�γματα κοιν�, αλλ� με τρ�πους ανο�κειους. Το ν�ο στην πο�ηση �χει να κ�νει με το «π�ς» δηλαδ�. Ο ï¿½ρωτας, ο χρ�νος, ο θ�νατος, ε�ναι θ�ματα κοιν�, λ�γο πολ� �λοι οι ποιητ�ς του κ�σμου με αυτ� καταπι�νονται. Το ζ�τημα ε�ναι η ποι�τητα και η οπτικ� του ποιητικο� τους βλ�μματος. Γενικ�, η πο�ηση ε�ναι πα�δεμα. Ο ποιητ�ς �χει να παλ�ψει με πολλ� τ�ρατα. Ο Καβ�φης περισσ�τερο �σβηνε παρ� �γραφε. Ο Ελ�της μπορε� να π�λευε μ�νες ολ�κληρους για τη συν�χεια εν�ς στ�χου του.
Ν.Β.: «Φοβ�μαι τις λ�ξεις που δεν ε�ναι δεμ�νες με τα βι�ματα μου. �ξω απ� μ�να. Σαν �νειρα ακυρωμ�να. Σαν απωθημ�να.» Ο ποιητ�ς, χαρακτηρ�ζεται απ� την γραφ� του. Κι η γραφ� �μως, χαρακτηρ�ζει τον �διο τον ποιητ�. Αυτ� η αλληλ�νδετη σχ�ση ποιητ� - ποι�ματος, πως επιδρ� στην δικ� σου ταυτ�τητα; Επηρ�ασες εσ� την γραφ� σου, με τα βι�ματ� σου, � τα βι�ματα επηρ�ασαν εσ�να;
Α.Ξ.: Aυτ� το ολιγ�στιχο πο�ημα περιλαμβ�νεται στην ποιητικ� συλλογ� μου «Πληγ�ς». Ποιητ�ς, γραφ�, β�ωμα... �λα αυτ� διαπλ�κονται μεταξ� τους! Και αλληλοσυσχετ�ζονται! Ο ποιητ�ς μοιρα�α επηρε�ζεται απ� τα βι�ματ� του, αυτ� του δ�νουν την πρ�τη �λη για να γρ�ψει. Το β�ωμα λοιπ�ν μπορε� να αποτελ�σει ερ�θισμα για τον ποιητ�. Απ� την �λλη, ο ποιητ�ς μπορε� να γρ�φει και για πρ�γματα που δεν �ζησε, που θα 'θελε να 'χε ζ�σει, αλλ� δεν �ζησε. Οπ�τε τα μετατρ�πει σε «ποιητικ� εμπειρï¿½α» και προσπαθε� να μυ�σει και τους αναγν�στες σε αυτ� την εμπειρ�α. Αναπ�φευκτα λοιπ�ν και μ�να, ως δημιουργ�, με ορ�ζουν τα βι�ματ� μου, αλλ� τα ορ�ζω και γω δια της γραφ�ς μου! Με ορ�ζουν ομως π�ντα και τα ανεκπλ�ρωτα �νειρα, που κι αυτ� μπορο�ν να αποτελ�σουν συστατικ� της πο�ησ�ς μου.
Ν.Β.: «Η πο�ηση αρχ�ζει π�ντα, �ταν κ�ποιος που πρ�κειται να γ�νει ποιητ�ς, διαβ�ζει �να πο�ημα.» ε�χε υποστηρ�ξει κ�ποτε ο Βρεταν�ς ποιητ�ς Τζον Μ�λτον. Αλ�θεια, εσ� απ� ποιους ποιητ�ς επηρε�στηκες;
Α.Ξ.: Ναι, εμπερι�χει αλ�θεια αυτ� η ρ�ση του Μ�λτον. �πως �να β�ωμα μπορε� να αποτελ�σει το �ναυσμα για ενα πο�ημα, �τσι συμβα�νει και με �να �λλο πο�ημα. �λλωστε, ως γνωστ�ν, στην τ�χνη δεν υπ�ρχει παρθενογ�νεση. Οι δημιουργο� επηρε�ζονται σαφ�ς απ� τα �ργα �λλων δημιουργ�ν που μελετο�ν. Και πολλ�ς φορ�ς, οι ποιητ�ς ξεκινο�ν να γρ�ψουν εμπνευσμ�νοι ακριβ�ς απ� το βιβλ�ο που μ�λησε μ�σα τους. Σε πολλ� ποι�ματα υπ�ρχουν – στα πλα�σια της διακειμενικ�τητας – εμφανε�ς � κρυφ�ς αναφορ�ς σε �λλα ποι�ματα. Προσωπικ�, �ταν ε�μαι στη διαδικασ�α γραφ�ς, ποτ� δεν σταματ� να διαβ�ζω. Γρ�φω, διαβ�ζω, δ�ο πρ�ξεις που αλληλοσυμπληρ�νονται. Με ρωτ�τε για τους ποιητ�ς που με επηρ�ασαν. Ε�ναι πολλο�, ανακαλ�πτω διαρκ�ς, μ�σα απ� τα διαβ�σματ� μου. Ας αναφ�ρω μερικο�ς.... Επειδ�, �χω κ�νει και σπουδ�ς φιλολογ�ας πριν ασχοληθ� με το θ�ατρο... ε�χα, με αφορμ� αυτ�ς τις σπουδ�ς, τη δυνατ�τητα να μελετ�σω πολλο�ς �λληνες ποιητ�ς πρωτ�στως. Γοητε�θηκα πολ� απ� τον Καβ�φη, �πειτα τον Ελ�τη και τον δωρικ� Σεφ�ρη. Επ�σης, π�ντα γυρ�ζω στον Τ�σο Λειβαδ�τη. Για την «σχ�ση» μου με τον Λειβαδ�τη, μ�λησα σε σχετικ� εκδ�λωση που οργ�νωσαν οι Εκδ�σεις Γαβριηλ�δη και η �ρα στα πλα�σια του δ�κατου κ�κλου «ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ» σε επιμ�λεια Γι�ργου Μπλ�να. Aπ� Ελλην�δες δημιουργο�ς... πορε�τηκα πολ� με τη Μ�τση Χατζηλαζ�ρου! Απ� ξ�νες....την Σ�λβια Πλ�θ και την Τζ�υς Μανσο�.
Ν.Β.: Π�ς επηρε�ζουν την γραφ� σου, οι σπουδ�ς σου στο θ�ατρο και το γεγον�ς �τι διδ�σκεις σε παιδι� και εφ�βους;
Α.Ξ.: Το θ�ατρο �ταν και ε�ναι για μ�να μεγ�λο σχολε�ο. Το θ�ατρο με αν�γκασε να κοιτ�ξω βαθι� μ�σα στον εαυτ� μου και να προσπαθ�σω να το κ�νω αυτ� με �σο το δυνατ�ν μεγαλ�τερη ειλικρ�νεια. Με �κανε να ανακαλ�ψω αλ�θειες για μ�να καλ� κρυμμ�νες και να παλ�ψω να τις διαχειριστ�. Η μελ�τη των ρ�λων, �ταν �μουν στην δραματικ� σχολ�, οι συμμετοχ�ς σε παραστ�σεις, η καταβ�θιση σε σπουδα�α θεατρικ� κε�μενα, �λα αυτ� συν�βαλαν και στην «συναισθηματικ� παιδεï¿½α» μου, αν μπορ� να το πω �τσι και στην αν�πτυξη της «συναισθηματικ�ς νοημοσ�νης» μου. �λα αυτ� καλλι�ργησαν την ευαισθησ�α μου και με οδ�γησαν μοιρα�α πια πιο βαθι� στα μονοπ�τια της πο�ησης. Δουλε�ω με παιδι� συστηματικ� εδ� και δ�κα χρ�νια ως drama teacher και εμψυχ�τρια θεατρικο� παιχνιδιο� και δεν σταματ� να μαθα�νω απ� αυτ�. Να σημει�σω �τι �χω γρ�ψει και κ�ποια θεατρικ� �ργα που ευελπιστ� κ�ποια στιγμ� να τα δω να πραγματ�νονται σκηνικ�, γιατ� αυτ�ς ε�ναι ο προορισμ�ς τους. Επ�σης, ο ποιητικ�ς μου μον�λογος «Χωριστ�», διακρ�θηκε πριν δ�ο χρ�νια περ�που σε λογοτεχνικ� διαγωνισμ� του Ιωνικο� Συνδ�σμου.
Ν.Β.: Η δ�ναμη τελικ� της συγκ�νησης εν�ς αναγν�στη � η τεχνοκρατικ� αν�λυση εν�ς κριτικο�, επιδρ� πιο αποτελεσματικ� στην συν�χιση του �ργου σου;
Α.Ξ.: Δ�σκολη ερ�τηση! Η αλ�θεια ε�ναι �τι απ� τη μια επιθυμε�ς να ασχοληθο�ν με το �ργο σου οι κριτικο�. Η τυχ�ν αδιαφορ�α τους μπορε� να ε�ναι χειρ�τερη και απ� μια αρνητικ� κριτικ�! �μως �χεις και σοβαρ�ς ενστ�σεις για την κλ�κα των κριτικ�ν και τον ρ�λο τους. Απ� τη �λλη, το �νστικτο των αναγνωστ�ν ε�ναι αλ�νθαστο, λες! Ε�ναι μαγε�α να ακο�ς τα σχ�λια και τις σκ�ψεις και τις παρατηρ�σεις τους. Πα�ρνεις κουρ�γιο και συνεχ�ζεις το �ργο σου. Προσωπικ�, συνηθ�ζω να β�ζω π�ντα το e-mail μου στα βιβλ�α, ακριβ�ς για να δ�νω την δυνατ�τητα στον αναγν�στη να επικοινωνε� μαζ� μου και να γ�νεται γ�νιμος δι�λογος. Ο φιλ�σοφος Σωκρ�της υποστ�ριζε �τι πρ�πει να ακο�με π�ντα τη γν�μη των ειδικ�ν, των ανθρ�πων που ε�ναι ειδ�μονες κι ας ε�ναι οι λιγ�τεροι. Π�ντως υπ�ρχουν κριτ�ρια για την «καλ� πο�ηση». Υπ�ρχουν «ν�μοι» που ορ�ζουν τ� ε�ναι λογοτεχν�α και τ� δεν ε�ναι, τ� ε�ναι πο�ημα και τ� δεν ε�ναι πο�ημα. Ο ποιητ�ς οφε�λει να ε�ναι εν�μερος για �λα αυτ�. Ε�ναι τερ�στια αυτ� τα ζητ�ματα και δεν απαντ�νται μ�σα σε λ�γες αρ�δες.
Ν.Β.: «Η πο�ηση δεν ε�ναι μ�νο λ�ξεις. Ε�ναι εσ�. Ε�ναι εγ�. Ε�ναι εμε�ς.» γρ�φεις σε �να αν�κδοτ� σου πο�ημα. Τι σημα�νει πο�ηση για σ�να; Τι σε �θησε να γρ�ψεις πο�ηση σε μια εποχ� που κυριαρχε� η παραπο�ηση, η εκπο�ηση και η εμπορευματοπο�ηση συναισθημ�των, αξι�ν, ιδανικ�ν;
Α.Ξ.: Η πο�ηση ε�ναι για μ�να �νας τρ�πος για να υπ�ρχω. E�ναι το βλ�μμα μου για τα πρ�γματα, ο λ�γος μου για τη ζω�. Π�ντα π�λευα με την πο�ηση. Τ�ρα ακ�μα πιο πολ�. Τ�ρα που η εποχ� μας ε�ναι σε παρακμ�, οφε�λουμε να αντισταθο�με, ο καθ�νας με τα μ�σα που διαθ�τει. Και η πο�ηση μπορε� να λειτουργ�σει ως μ�σο αντ�στασης. Ο ποιητ�ς οφε�λει να μην ε�ναι κλεισμ�νος μ�σα σε γυ�λα, αλλ� να βγα�νει στους δρ�μους, να αρθρ�νει λ�γο, να β�ζει φωτι� με τους στ�χους του. Η πο�ηση πρ�πει να προκαλε� σοκ στον αναγν�στη, να τον αποδομε�, να τον δονε�, να τον διεγε�ρει συναισθηματικ� και διανοητικ�. Και για να ε�ναι ζωνταν�ς οργανισμ�ς, χρει�ζεται να πα�ρνει πολλ�ς φορ�ς θ�ματα, υλικ� και ερεθ�σματα απ� την σ�γχρον� της πραγματικ�τητα. Η εποχ� και η κοινων�α επηρε�ζουν αναπ�φευκτα τον ποιητ�, αλλ� και αυτ�ς με τη σειρ� του τις επηρε�ζει. Υπ�ρχει εδ� σχ�ση αμφ�δρομη. Παραθ�τω εδ� �να αν�κδοτο ειρωνικ� μου πο�ημα που αναρωτι�ται αν �χει λ�γο �παρξης το �διο και αν η πο�ηση τελικ� ε�ναι απαρα�τητη στη σκληρ� και ισοπεδωτικ� εποχ� μας:
Πες μου,
γιατ� να γρ�φεις ποι�ματα
�ταν δεν υπ�ρχουν αναγν�στες;
Oι �νθρωποι απελπ�στηκαν
και βγ�καν στους δρ�μους.
Κι η πο�ηση μοι�ζει τ�ρα μακριν� αν�μνηση,
μια τ�χνη γραφικ�...
Εδ� υπ�ρχει η ζω� που πρ�πει να διασωθε�.
Υπ�ρχουν τα παιδι�
και τα παιδι� δεν μεγαλ�νουν με λ�ξεις.
Εδ� χρει�ζονται χ�ρια και σ�ματα
και περ�στροφα
που θα δολοφονο�ν τους δισταγμο�ς και τις αναβολ�ς.
Ν.Β.: «Το σ�μα του �γινε σκι�». Μια νουβ�λα βασισμ�νη σε αληθιν� ιστορ�α, γραμμ�νη με πο�ηση και στοχασμ�. Δ�ο �νθρωποι. Δ�ο μον�λογοι, στην ουσ�α, δ�ο ημερολ�για! Ο καλλιτ�χνης σ�ζυγος αντιλαμβ�νεται με το π�ρασμα του χρ�νου �τι δεν μπορε� πλ�ον να χορε�ει και �τι κοντε�ει η στιγμ� να απαρνηθε� χωρ�ς τη δικ� του θ�ληση το μοναδικ� πρ�γμα που φα�νεται �τι τον κρατ�ει ζωνταν�. Τον χορ�. Τα γηρατει� ε�ναι η απειλ� του. Και ο θ�νατος �ρχεται ως λ�τρωση. Ποι� η σχ�ση σου με τον χρ�νο; Σε φοβ�ζει ο θ�νατος;
Α.Ξ.: Δεν �χω καλ�ς σχ�σεις με τον χρ�νο! Ποτ� δεν ε�χα! Δεν με φοβ�ζει τ�σο ο θ�νατος... �σο τα γηρατει�, που συνεπ�γονται αλλο�ωση των μορφ�ν και της ομορφι�ς! Δηλαδ�, ο �ρωας της νουβ�λας μου, ο �γγελος, μου μοι�ζει, �χει πολλ� στοιχε�α απ� μ�να. Πολλ�ς απ� τις σκ�ψεις του �γγελου υπ�ρχουν στα ημερολ�γι� μου απ� την εποχ� που ασχολι�μουν με το χορ� (�χω κ�νει κλασικ� χορ� 17 χρ�νια). Ο ï¿½γγελος μοι�ζει με τον �ρωα του Καβ�φη στη Μελαγχολ�α του Ι�σωνος Κλε�νδρου. �πως και για τον �ρωα του Καβ�φη, �τσι και για τον �γγελο, τα γηρατει� ε�ναι πληγ� απ� φρικτ� μαχα�ρι. Και γω, ο δημιουργ�ς, προστρ�χω στην Τ�χνη του Λ�γου, μ�πως και με κ�νει μαγικ� να συμφιλιωθ� με τα γηρατει�. Η νουβ�λα πραγματε�εται με �λλα θ�ματα, �πως τοv �ρωτα, τη σχ�ση του καλλιτ�χνη με την καλλιτεχνικ� δημιουργ�α, τον ρ�λο της Τ�χνης και τη σημασ�α της στη ζω� του ανθρ�που. Ε�ναι μια νουβ�λα αυστηρ�ς κατ�λληλη για καλλιτ�χνες, θα �λεγε κανε�ς. Κυκλοφορε� απ� τις εκδ�σεις «Ανατολικ�ς».
Ν.Β.: «ï¿½ταν θα λ�ω παραμ�θια και ιστορ�ες στα εγγ�νια μου, για να τα π�ρει ο �πνος, �να πρ�μα θα τους διδ�σκω: να σ�βονται και να διαφυλ�σσουν τη ζω�. Να κοιτ�νε μπροστ�, τον �λιο στα μ�τια κι ας κινδυνε�ουν να καο�ν.» Γρ�φει η ηρω�δα σου, στο ημερολ�γι� της. Αυτ� �μως �ρχεται αντιφατικ� ως προς τις �ντονες εμμον�ς του πρωταγωνιστ� για τον θ�νατο. Π�σο αξ�ζει τελικ� να καο�με απ� την φωτι�;
Α.Ξ.: Τα δ�ο πρ�σωπα της νουβ�λας �χουν διαφορετικ� οπτικ� θε�ρηση των πραγμ�των και του κ�σμου. Η ï¿½λσα ε�ναι με το μ�ρος της ζω�ς. Ο ï¿½γγελος φλερτ�ρει διαρκ�ς με τον θ�νατο. Η ï¿½λσα �χει κατακτ�σει την καθαρ�τητα και τη δια�γεια. Ο ï¿½γγελος ε�ναι βυθισμ�νος στο χ�ος. Η ï¿½λσα παραδ�χεται σκληρ�ς αλ�θειες και παλε�ει να τις αντ�ξει. Ο ï¿½γγελος δεν μπορε� να συμβιβαστε� με τη φθορ�, με τον χρ�νο που ε�ναι ανελ�ητος, με την απ�λεια της ομορφι�ς και καταφε�γει στην αυτοκτον�α. Ο κ�θε �νας �ρωας της νουβ�λας, κουβαλ� τον δικ� του αξιακ� κ�σμο και αναλ�γως πορε�εται. Αξ�ζει να παλε�ουμε τις αδυναμ�ες μας... Το π�θος για τελει�τητα μπορε� να ε�ναι καταστροφικ�. Και εν τ�λει �λη η γοητε�α βρ�σκεται στην ατ�λει� μας. Οι υπεκφυγ�ς των προβλημ�των και η δειλ�α απ�ναντι σε αυτ�, μας αποδυναμ�νουν στην ουσ�α. Χρει�ζεται να κοιτ�με τις αδυναμ�ες μας στα μ�τια και να πηγα�νουμε μπροστ� με θ�ρρος και εγκαρτ�ρηση. Και να μ�θουμε να αντ�χουμε στις κακουχ�ες. �τι δεν μας σκοτ�νει, �λλωστε, μας κ�νει πιο δυνατο�ς.
Ν.Β.: Στην πρ�τη σου συλλογ� «Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ» το 2009, πραγματε�εσαι το ανεκπλ�ρωτο, τον θ�νατο, τον �ρωτα που δεν επαληθε�τηκε, μ�σα απ� �να πλ�γμα φαντασιακ�ς πραγματικ�τητας σε μια προσπ�θεια να φτ�σεις... στην �λλη �χθη. Το 2011 επιστρ�φεις με την δε�τερη ποιητικ� σου συλλογ� «Πληγ�ς». Ποιες πληγ�ς προσπαθε�ς να επουλ�σεις στη ν�α σου ποιητικ� απ�πειρα;
Α.Ξ.: Η Προφητε�α περιλαμβ�νει δ�ο ποιητικ�ς συλλογ�ς που φ�ρουν τους εξ�ς τ�τλους: «H σκ�ψη μου βυθ�στηκε στα χ�ρια σου» (ποι�ματα για τον �ρωτα και μ�νο) και «Τα ωραι�τερα ταξ�δια ε�ναι του μυαλο�». Στην Προφητε�α �χω �λλο βλ�μμα! Δεν ε�μαι τ�σο πληγωμ�νη... Ε�μαι περισσ�τερο στοχαστικ�! Στις «Πληγ�ς» βλ�πω κατ�ματα πια τις πληγ�ς μου και τις φιλτρ�ρω δημιουργικ�. Δεν θ�λω να τις επουλ�σω, θ�λω να μ�θω να ζω μ' αυτ�ς. �λλωστε, οι �νθρωποι ε�μαστε – μεταξ� �λλων πραγμ�των – και οι πληγ�ς μας!
Ν.Β.: Τον π�νο, λ�ει �νας καλ�ς μου φ�λος, ειδικε�εται ο ποιητ�ς να τον στεγν�νει στο χαρτ�. Το χαμ�γελο, αντιθ�τως, το ζεις. Γιατ� οι ποιητ�ς γρ�φουν μ�νο σκοτειν�, λυπητερ� και �χρωμα πολλ�ς φορ�ς; Υπ�ρξαν στιγμ�ς που να σκ�φτηκες να «χαμογελ�σεις» μ�σα απ� �να πο�ημ� σου;
Α.Ξ.: Δεν ε�ναι τυχα�ο που οι αρχα�οι μας πρ�γονοι Αισχ�λος, Σοφοκλ�ς και Ευριπ�δης στις τραγωδ�ες τους μιλο�σαν για οικογενειακ� δρ�ματα και οικε�α κακ�. �χω γρ�ψει κ�που �τι χωρ�ς π�νο δεν γρ�φεται πο�ηση. Μ�νο οι �νθρωποι που π�νεσαν βαθι� �χουν κ�τι να σου πουν. Ο κ�θε �νας απ� μας κουβαλ� μαζ� του σαν αποσκευ� την μικρ� � μεγ�λη πληγ� του. Σε αν�κδοτο πο�ημ� μου γρ�φω :«Ακ�μα κι αν δεν �χεις πληγ�, οφε�λεις να δημιουργ�σεις μια χ�ριν του ποι�ματος». «Μα δες με! Εγ� ε�μαι τ�σο πληγωμ�νη – δες με – ε�μαι μια τερ�στια πληγ� και �ρα, απ�λυτα �τοιμη για πο�ηση».
Ν.Β.: «Ξαναγυρ�ζω στα παλι� λημ�ρια μου, στον χ�ρο της πο�ησης. Οικε�α και αγαπημ�νη περιοχ�. Εσ� με �φερες χωρ�ς να ξ�ρεις. Ε�πα μ�πως και αναπληρ�σω γρ�φοντας το κεν� της απουσ�ας σου.» Το πο�ημα ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ απ� την �δια ποιητικ� συλλογ�. Ποιες εσωτερικ�ς αν�γκες σε οδηγο�ν και σε βοηθο�ν να γρ�φεις; Τι μ�χες δ�νεις μπροστ� στην λευκ� κ�λλα μ�χρι να τραβ�ξεις την πρ�τη γραμμ�;
Α.Ξ.: Γρ�φω απ� πολ� μικρ�, απ� �ταν θυμ�μαι τον εαυτ� μου. Στο δημοτικ� σκ�ρωνα μικρ� ποι�ματα και ιστοριο�λες, κρατο�σα για αρκετ� χρ�νια ημερολ�γιο. Απ� το Πανεπιστ�μιο �ρχισα να λαμβ�νω δειλ� μ�ρος σε δι�φορους λογοτεχνικο�ς διαγωνισμο�ς και να πα�ρνω τις πρ�τες διακρ�σεις. Δεν ξ�ρω π�ς ε�ναι να μη γρ�φει κανε�ς. Π�ντα �χω μαζ� μου �να μικρ� μπλοκ�κι �που σημει�νω αν� π�σα στιγμ� δι�φορα πρ�γματα που μου �ρχονται στο μυαλ�. Η γραφ� λειτουργε� λυτρωτικ� καμι� φορ�, σε απενοχοποιε�, σε αποφορτ�ζει. Βασικ� γρ�φω για να επικοινων�σω με τους αναγν�στες, να μοιραστ� μαζ� τους εμπειρ�ες. Η γραφ�, η πο�ησ� μου, θ�λω να �χει βλ�μμα προς τον �νθρωπο, να ε�ναι π�ντα «μια π�ρτα ανοιχτ�» στον κ�σμο. Η αγων�α μπροστ� στην λευκ� κ�λλα ε�ναι τερ�στια. Απ� φοιτ�τρια αναζητο�σα να αρθρ�σω τη δικ� μου ποιητικ� φων�, να βρω το ποιητικ� «εγ�» μου. Γρ�φω πο�ηση - μεταξ� �λλων - σημα�νει, αναμετρι�μαι με τον βαθ�τερο εαυτ� μου, απογυμν�νομαι, κ�νω αληθιν� ενδοσκ�πηση, κατακτ� εκφραστικ� μ�σα, παλε�ω με λ�ξεις και σιωπ�ς, για να καταφ�ρω να γρ�ψω «ï¿½ναν στ�χο αληθιν�» που θα 'λεγε και ο Λειβαδ�της. Δεν ε�ναι καθ�λου ε�κολα αυτ� τα πρ�γματα. Ε�ναι πολ� σκληρ�.
Ν.Β.: «Ο π�νος δεν μας αν�κει. Αν�κει στον κ�σμο, στους ν�ους με τα δακρυγονισμ�να μ�τια, στα παιδι� με τα ληγμ�να χαμ�γελα», γρ�φεις σε �να απ� τα ποι�ματα της συλλογ�ς «ΠΛΗΓΕΣ». Τι συστατικ� λε�πουν απ� την σημεριν� εποχ� και λ�γουν τα χαμ�γελα;
Α.Ξ.: Λε�πει η ευτυχ�α! Λε�πει η αλ�θεια, λε�πει η γνησι�τητα! Ζο�με σε δ�σκολους καιρο�ς, ο κ�σμος βουλι�ζει στην υποκρισ�α, βολε�εται με τη μετρι�τητα. Και ε�ναι δ�σκολο μ�σα σε τ�τοιους καιρο�ς να βρ�σκει κανε�ς τις ισορροπ�ες του. Ο π�νος μας συνοδε�ει παντο�. Υπ�ρχει μπ�λικος τριγ�ρω. Πας να μιλ�σεις σε κ�ποιον για τον π�νο σου και κε�νος �χει μεγαλ�τερο π�νο να σου αντιτ�ξει. Αυτ� το πο�ημα το �γραψα �ταν δολοφον�θηκε ο νεαρ�ς Αλ�ξης Γρηγορ�πουλος. Η πο�ηση επηρε�ζεται απ� το κοινωνικ� γ�γνεσθαι. Διεφθαρμ�νοι πολιτικο� ηγ�τες, κρ�τος εχθρικ� προς τον πολ�τη, οικονομικ�ς και πολιτικ�ς ανισ�τητες στα �κρα, ξεπο�λημα της χ�ρας δ�χως τ�ψεις, θυσ�α της ηθικ�ς στο βωμ� του κ�ρδους και των �νομων συμφερ�ντων, �ντονα φαιν�μενα κοινωνικ�ς παθογ�νειας. Αυτ� και �λλα δυσ�ρεστα, συνθ�τουν την πραγματικ�τητ� μας σ�μερα. Και στους ν�ους που σε κοιτο�ν με μ�τια γουρλωμ�να τ� να πεις; �τι �χουμε πλ�ρως αποτ�χει;
Την Παρασκευ� 8 Ιουν�ου, θα παρουσι�σω τις Πληγ�ς μου. Ε�ναι η πρ�τη παρουσ�αση του βιβλ�ου. Το βιβλιο κυκλοφ�ρησε π�ρσι τ�τοια εποχ�, αλλ� �μουν ακ�μη στην προ�θηση της νουβ�λας μου και δεν προλ�βαινα να το παρουσι�σω. Αυτ� σε συνδυασμ� με δι�φορους προσωπικο�ς λ�γους, με οδ�γησαν να παρουσι�σω το βιβλ�ο �να χρ�νο μετ�. Ωστ�σο, ποι�ματα απ� το βιβλ�ο �χουν δημοσιευθε� σε αρκετ� ιστολ�για και ηλεκτρονικ� περιοδικ�. �χω �τοιμες �δη δ�ο ποιητικ�ς συλλογ�ς, οι οπο�ες αναζητο�ν εκδ�τη. Υπ�ρχει ενδιαφ�ρον απ� κ�ποιες πλευρ�ς, αλλ� ακ�μα δεν �χει κ�τι τελειωτικ� αποφασιστε�. Και απ� τις δ�ο αυτ�ς αν�κδοτες συλλογ�ς �χουν γ�νει προδημοσιε�σεις σε blog και ηλεκτρονικ� περιοδικ�.
LINK EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ http://varelaki.blogspot.com
