Το μεσημ�ρι με ρ�τησε ο Νικ�λας, «τον �ξερες τον Μητροπ�νο;», λ�γω επαγγ�λματος… Ε�πα �να απλ� «ï¿½χι», μουδιασμ�νος απ� το σοκ της ε�δησης του αναπ�ντεχου θαν�του του μεγ�λου �λληνα. Τον Δημ�τρη Μητροπ�νο, �μως, τον �ξερε κ�θε οικογ�νεια, κ�θε �λληνας, κ�θε �νθρωπος που ζο�σε μ�σα απ� τον π�νο του στ�χου των τραγουδι�ν του, την �λλη Ελλ�δα, που αποκτ�σαμε κληρονομι� μετ� τα Απριλιαν� και την μεγ�λη πολιτικ� προδοσ�α της μεταπολ�τευσης... Μαζ� με αυτ� την ξεχαρφαλωμ�νη Ελλ�δα, κληρον�μησε η χ�ρα �μως και μια φων� που �μελε να μας ταξιδ�ψει μακρι� απ� τον π�νο της καθημεριν�τητας και να μας διδ�ξει �να �θος για να ντυθο�με το μεγαλε�ο του καλλιτ�χνη που αγ�πησε �σο καν�νας �λλος και υπηρ�τησε τ�σο πιστ� κι ορθ�δοξα το �ντεχνο.
O Δημ�τρης Μητροπ�νος, με �ναν ασκ� τραγουδι�ν, με την ψυχ� του να τραγουδ�ει παραπ�νω απ� την φων� του, δ�δαξε γενι�ς ολ�κληρες τι σημα�νει "σ'αγαπ�", τι μαται�τητα χαρακτηρ�ζει το σ�μερα και το α�ριο �ταν δεν υπ�ρχει αγ�πη, π�ση δ�ναμη κρ�βει η λεβ�ντισσα ψυχ� που τα β�ζει με τον Χ�ρο... Τραγο�δησε με κ�θε φλ�βα του κορμιο� του, ζε�μπ�κης απ� την κορφ� ως το π�ραν του, �λο το θρα�σμα της Ελλ�δας, την θρυαλ�δα του μυαλο� που και με τον Θ�νατο θα τα β�λει για να σ�σει μια ιδ�α, μια �ννοια, �να �ραμα. Μ�λησε βαθι� μ�σα μας, την θ�λασσα νοημ�των που φιλ�ψανε οι μουσικ�ς που κ�ντησαν τα τραγο�δια του, σκαρφ�λωσε στις �κρες των δαχτ�λων ν�χτες με αστ�ρια να μας θυμ�σει π�σα χιλι�μετρα σιωπ� διαν�ει μια καρδι� απ� Αθ�να Θεσσαλον�κη.
Ζο�σε την ζω� του, με σημασ�α που της δ�νει ασκητ�ς... Δεν �δινε λαβ�ς για σχ�λια, δεν απασχ�λησε ο�τε εν�χλησε ποτ� με τον β�ο του. Αθ�ρυβος. �πως �ζησε και στα πρ�τα του χρ�νια στην μεγαλο�πολη της Αθ�νας, μετ� την αναχ�ρησ� του απ� το χωρι� της Αγ�ας Μον�ς λ�γο πιο �ξω απ� τα Τρ�καλα, απ� �που κατ�γονταν. "Ορφαν�ς" μ�χρι τα 16 του, λ�γω πολιτικ�ν φρονημ�των του πατ�ρα του, μεγαλωμ�νος με την σκ�ψη πως τον �χασε στον π�λεμο... Η "Μικρ� Μ�σχα", το χωρι� που μεγ�λωσε με την μητ�ρα του στην φτ�χια αλλ� και την αξιοπρ�πεια, τον ζ�στανε, τον αν�θρεψε με την αριστερ� ιδεολογ�α, του �μαθε τι σημα�νει αγ�νας για ζω�, για περισσ�τερο �λιο απ� αυτ�ν που σου κρ�βει η σκι� του δ�ντρου... Του �δωσε τα εφ�δια της αλ�θειας που τον δι�κρινε σε κ�θε κουβ�ντα του. Μετρημ�νος, ζυγισμ�νος, σαφ�ς και π�ντα σταθερ�ς στις απ�ψεις του, δεν δ�στασε λεπτ� να υπερασπιστε� τις αξι�σεις που του “κ�ρφωσε” η ζω�, φτερ� στους �μους να πετ� π�νω απ� το σκοτ�δι της χ�ρας, �σα χρ�νια κι αν π�ρασαν.
Δ�σκολες οικονομικ� εποχ�ς. Μικρ�ς τα καλοκα�ρια δο�λευε για να βοηθ�σει οικονομικ� τη μ�να του. Σερβιτορ�κι στην ταβ�ρνα του θε�ου του �στερα στις κορδ�λες κοπ�ς ξ�λων. Μετ� την τρ�τη γυμνασ�ου, το '64, κατ�βηκε στην Αθ�να να ζ�σει με τον θε�ο του στην οδ� Aχαρν�ν. Πριν καν τελει�σει το γυμν�σιο, �ρχισε να υπηρετε� πιστ� το τραγο�δι. Η φων� του δυνατ�, ρωμαλ�α, ζεστ�, φ�τεψε τη ν�α Ελλ�δα που ε�χε τ�σο αν�γκη η εποχ� να πιστ�ψει στο ν�ο πρ�σωπο, στην αλλαγ�, στο �λλο δεδομ�νο, το αντ�παλο δ�ος της μουσικ�ς του ν�ου ρε�ματος. Με ευλαβικ� προσ�λωση, αφιερ�θηκε στο λα�κ� τραγο�δι, γ�νεται πλ�ον ο “μελωδικ�ς τ�πος” �που συναντι�ται το μικρ� ρυ�κι του λα�κο� τραγουδιο� που ξεκ�νησε να ξεθαρε�ει μ�σα στην χο�ντα, με την θεματολογ�α και τον στ�χο του κλασσικο� λα�κο� τραγουδιο�.
Ο Μπιθικ�τσης τον γνωρ�ζει σε μια εκδ�λωση της εταιρ�ας του θε�ου του και τον πε�θει να “μετακομ�σει” στην θρυλικ� Κολο�μπια. Μ�σα απ� μια τυχα�α συν�ντηση με τον Τ�κη Λαμπρ�πουλο, γνωρ�ζει τον «δε�τερο πατ�ρα » του τον Γι�ργο Ζαμπ�τα, δ�πλα στον οπο�ο δουλε�ει στα «Ξημερ�ματα». Τον Ζαμπ�τα τον μνημονε�ει π�ντα ως μεγ�λο του δ�σκαλο και δε�τερο του πατ�ρα. «Ε�ναι ο μ�νος �νθρωπος στο τραγο�δι ο οπο�ος με βο�θησε χωρ�ς να περιμ�νει κ�τι. Με �λους τους υπ�λοιπους συνεργ�τες μου κ�τι π�ρα και κ�τι �δωσα», ε�χε πει κ�ποτε.
Το 66, ο Μητροπ�νος ανδρ�νεται μ�σα απ� την ενεργ� δρ�ση του στου Λαμπρακικο�ς. Εκε� συναντ�ται για πρ�τη φ�ρα με τον Μ�κη Θεοδωρ�κη και ερμηνε�ει μ�ρη απ� τη «Ρωμιοσ�νη» και το «ï¿½ξιον Εστ�» σε μια σειρ� συναυλι�ν στην Ελλ�δα και την Κ�προ. �να χρ�νο μετ�, ηχογραφε� τον πρ�το του 45�ρη δ�σκο, με το τραγο�δι "Θεσσαλον�κη". Προηγε�ται μια εθνολυτρωτικ� ηχογρ�φηση του τραγουδιο� "Χαμ�νη Πασχαλι�", το οπο�ο �μως λογοκρ�νεται απ� την αμ�θεια της Χο�ντας και δεν κυκλοφορε� ποτ�. Χρονολογ�α σταθμ�ς το '72, �ταν ο Δ�μος Μο�τσης και ο Μ�νος Ελευθερ�ου κυκλοφορο�ν τον «ï¿½γιο Φεβρου�ριο», με ερμηνευτ�ς τον Μητροπ�νο και την Πετρ� Σαλπ�α, σηματοδοτ�ντας �να σταθμ� στην ελληνικ� μουσικ�.
Στη μακρ�χρονη πορε�α του στο ελληνικ� τραγο�δι, ο Δημ�τρης Μητροπ�νος συνεργ�ζεται με τους μεγαλ�τερους δημιουργο�ς του λα�κο� αλλ� και του �ντεχνου τραγουδιο�. Γι�ργος Ζαμπ�τας, Μ�κης Θεοδωρ�κης, Δ�μος Μο�τσης, Απ�στολος Καλδ�ρας, Τ�κης Μουσαφ�ρης ("Εμε�ς οι δυο" κ.α.), Χρ�στος Νικολ�πουλος ("Π�ρε Αποφ�σεις" σε στ�χους Λευτ�ρη Παπαδ�πουλου), Γι�ννης Σπαν�ς ("Ο Μητροπ�νος τραγουδ�ει Σπαν�") ε�ναι οι συνθ�τες με τους οπο�ους συνδ�εται επαγγελματικ�. Ε�χε πει �τι η καλ�τερ� του δουλει� �ταν ο δ�σκος που �κανε με τον Θ�νο Μικρο�τσικο (με στ�χους �λκη Αλκα�ου, Κ�στα Λαχ�, Λ�νας Νικολακοπο�λου και Γι�ργου Κακουλ�δη) «Στου αι�να την παρ�γκα». �νας δ�σκος που λ�τρεψα σαν αλφαβητ�ρι, �νας δ�σκος, προμ�νυμα του π�νου που θα γνωρ�σει κ�ποια χρ�νια αργ�τερα η χ�ρα...
"Η εκδρομ�" του Γι�ννη Μηλι�κα, τον επιστρ�φει στην δισκογραφ�α μετ� απ� �να σοβαρ� πρ�βλημα υγε�ας. Απ� τις πιο πρ�σφατες δισκογραφικ�ς δουλει�ς του, η ζωνταν� ηχογρ�φηση της συναυλ�ας του στο Ηρ�δειο (Σεπτ�μβριος 2009), αποτελο�μενη απ� 2 CD με τον τ�τλο "Τα τραγο�δια της ζω�ς μου". Ταξιδ�υει στην Σπιναλ�γκα με το Νησ�, εν� μας καλε� μ�σα απ� την ελευθερ�α της δημιουργ�ας του Σταμ�τη Κραουν�κη, να γεμ�σουμε την κατσαρ�λα, με μια φων� που σε μαστιγ�νει για την κατ�ντια της �νδοξης Ελλ�δας. Σκληρ�ς με την πολιτικ�, με κριτικ� απ�ναντι στα τεκτεν�μενα της χ�ρας, δεικτικ�ς και σαφ�ς για τις ευθ�νες που αναλογο�ν τ�σο στην πολιτικ� ηγεσ�α �σο και την σιωπ� των πολιτ�ν και την ανοχ� τους.
Η φων� του, προσελκ�ει στιχουργο�ς και συνθ�τες να γρ�ψουν αποκλειστικ� για αυτ� την χροι�, με διαφορετικ� τρ�πο απ’ �τι μ�χρι τ�τε, εν� απ� την �λλη μπολι�ζει με την δωρικ� λιτ�τητα του κλασικο� λα�κο� τραγουδιο� το οπο�ο τον επηρε�ζει, ν�ες μορφ�ς στιχουργικ�ς και σ�νθεσης... Με την φων� του, προβ�λει στο προσκ�νιο δυναμικ�, �να ν�ο και διαφορετικ� ε�δος τραγουδιο� μ�σα στο οπο�ο συντ�θεται αρμονικ� το λα�κ� τραγο�δι και η μπαλ�ντα. Στο... 90 της δεκαετ�ας του 1990, προσδ�δει �να κ�ρος κι �να β�ρος στο ελληνικ� τραγο�δι, δ�νοντ�ς μας μερικ� υπ�ροχα τραγο�δια, τα οπο�α εκτ�ς των �λλων φ�ρουν και την προσωπικ� ερμηνευτικ� σφραγ�δα του Δημ�τρη Μητροπ�νου και εκτιμ�με �τι δ�σκολα θα ερμηνευθο�ν ισ�ξια απ� μεταγεν�στερους καλλιτ�χνες.
Καλοκα�ρια και Χειμ�νες, κ�νε κ�τι να χ�σω το τρ�νο, ε�σαι ωρα�α σαν αμαρτ�α, για να σε εκδικηθ�, Κλε�νω κι �ρχομαι, θ�λασσες μ�σα στα μ�τια σου θ�λασσες, τα Κ�θηρα, σαν πλαν�διο τσ�ρκο, Λαδ�δικα, μια στ�ση εδ�, Σ'αναζητ� στην Σαλον�κη, π�ντα γελαστο�, η εθνικ� μας μοναξι�... και μετ� �ρθε H Ρ�ζα. Στο �νομ� της, μια δεκαετ�α ολ�κληρη, που μας κοιτ� αποσβολωμ�νη να γυρε�ουμε στην �σφαλτο νερ�. Σε δρ�μους που �χουν αλλ�ξει �νομα, σε σπ�τια που �χουν αλλ�ξει ιδιοκτ�τη, να ψ�χνουμε μια Ρ�ζα να ξεδιψ�σουμε τον �ρωτ� μας... �ναν �ρωτα με αλ�τι στις πληγ�ς, με �δεια δ�χτυα, με αχινο�ς στους βυθο�ς των δακρ�ων μας. Κι εκε� να στενε�ουν τα περ�σματα, οι φ�λοι μας να γ�νονται φαντ�σματα κι η π�λη γενικ�ς... τ�φος οικογενειακ�ς...
Κι η Ρ�ζα της ελπ�δας, μιας χ�ρας φωτειν�ς και ανθρ�πινης, εν�ς �λλου τ�που. Τ�τε που η αν�γκη, γ�νεται ιστορ�α. Τ�ρα που η ιστορ�α γ�νεται αναγκα�α λ�ση, τ�ρα που η σφα�ρα ακουμπ� την αλ�θεια στον κρ�ταφο και σωρι�ζει τους τυμβωρ�χους της σκ�λευσης του παρ�ντος, στο χ�μα... Στη φων� του, στεγ�ζεται το πε�σμα �σων �θελαν και θ�λουν να ζ�σουν κ�ντρα στους δ�σκολους καιρο�ς. Το δ�κρυ του αρχα�ου δρ�ματος, αναρριχ�ται ως τον γκρεμ� του ματιο�, αλλ� δεν π�φτει για να μην το κατασπαρ�ξουν τα �ρνεα. Στη φων� του, ο π�νος κυλ�ει ελε�θερα και λυτρωτικ� �ταν ε�σαι μ�νος με τον εαυτ� σου, οδηγ�ντας ν�χτα στις εθνικ�ς των φορτηγ�ν, με μια ζω�... νταλ�κα κ�κκινη... Χοντ- ντογκ απ'την καντ�να, χιλι�μετρα φασ�ν... Αγ�πη θεοσκ�τεινη, Θεσσαλον�κη – Αθ�να...
Το δικ� του «αχ» περισσ�τερο απ� τον λυγμ� του καημο� ε�ναι �να �πλο για να προχωρ�σουμε με το κεφ�λι ψηλ� και την αξιοπρ�πει� μας, αγ�ρωχη, αδο�λωτη, αλ�βητη. Ο καλλιτεχνικ�ς επαναστ�της, εν�ντια στην απ�νθρωπη και απρ�σωπη κοινων�α που λησμονε� τους σημαντικο�ς και εχθει�ζει τους επιφανειακο�ς και δανεισμ�νους σε �υλα ιδανικ�. �φυγε εν σ�ματι, ποτ� �μως με την ψυχ�.
Για αυτ� σου λ�ω, �δειασε την κατσαρ�λα, φ�λε μου ξεκ�λλα... Δεν θα �ρθει απ�ψε ο Δημ�τρης. �στησε ζε�μπ�κικα εκε� ψηλ� στους ουρανο�ς.
Καλ� ταξ�δι Δημ�τρη Μητροπ�νο.
