Παρελθ�ν, παρ�ν και μ�λλον, μιας κατατρεγμ�νης προσωπικ�τητας των… κ�κκινων φαναρι�ν, πλ�κονται σε μια τρικυμ�α. Θε�κ� και δαιμονικ�, εκλεπτυσμ�νη αλλ� και παρωχημ�νη, αγγελικ� και διαβολικ� μαζ�. Απλ�, φυσικ�, προσιτ�, καλοκ�γαθη και παρ�λληλα, μια στ�ρλετ υψηλ�ς και χαμηλ�ς κοινων�ας, δ�πλα μας. Τα βρ�δια θυμ�ται και μιλ�ει για τα δ�σκολα που την κατακερα�νωσαν, για τις κακουχ�ες που την στιγμ�τισαν, για τα αβ�θιστα της ψυχ�ς και τα βαρι� της μελτ�μια...
Ζητ�ει την αγ�πη μας καθ�ς κοιτ�ει το γερασμ�νο της δ�ρμα στον καθρ�φτη. Ανο�γει την καρδι� της και παραλογ�ζεται με τα τραγο�δια της π�στας… Η περ�φημη Πανωρα�α, η Γι�τα, χωρ�ς να φοβ�ται, χωρ�ς να ντρ�πεται, βγα�νει και διηγε�ται τα π�θη της. Αλλ� το μεγ�λο ατο� της παρ�στασης ε�ναι η ηθοποι�ς που εκλ�θη να υποδυθε� αυτ�ν τον δ�σκολο κι εξαντλητικ� ρ�λο, και θρι�μβευσε. Η Ελ�νη Κοκκ�δου δ�νει �να ρεσιτ�λ ηθοποι�ας και τα …ρ�στα της, κ�θε βρ�δυ.
Δεν προσπαθε� να μιλ�σει σαν «σπουδαγμ�νη», απ�χει παρασ�γγας απ� τις «σοφ�ς γυνα�κες» του Μολι�ρου. Ε�ναι αυθεντικ�, λ�ει αλ�θειες χωρ�ς να ρισκ�ρει τ�ποτε, αφο� δεν �χει τ�ποτα να χ�σει. Με �να αχαλ�νωτο λεξιλ�γιο και �να σμ�ρι απ� συναισθ�ματα μ�σους και αγ�πης, ο Γι�ργος Χρον�ς, στο πρ�σωπο της π�ρνης της Π�τρας, χαλκε�ει �να πλ�σμα που μιλ�ει π�σω απ� τη μ�σκα της π�ρνης. �να τραυματισμ�νο ζω�κι που κλαψουρ�ζει στην �κρη του δρ�μου και καμαρ�νει για εκε�νο που οι �λλοι θα �κρυβαν βαθι� στο υποσυνε�δητο και στο ντουλ�πι τους. Αυτ� ε�ναι και η πρωτοτυπ�α αυτο� του δραματικο� μονολ�γου: η απουσ�α ενοχ�ς, το διαρκ�ς παιχν�δισμα με τα φαιν�μενα, η απουσ�α κ�θε σεμνοτυφ�ας (�χι �μως και απουσ�α ηθικ�ς, αφο� η εκδιδ�μενη γυνα�κα πιστε�ει βαθ�τατα στον καλ� Θε�, ομολογε� την π�στη της, τον προσκυν�ει και υμνε� το �νομ� Του)
Λ�γα Στοιχε�α για το �ργο του Γι�ργου Χρον�.
Ο συγγραφ�ας του �ργου, Γι�ργος Χρον�ς, γρ�φει για την «Γυνα�κα της Π�τρας», στο ομ�νυμο βιβλ�ο του. Σ’ �να ετοιμ�ρροπο σπ�τι, στα Προσφυγικ�, συν�ντησα, τον Σεπτ�μβριο του 1983, την βασ�λισσα των φτωχ�ν της Π�τρας. �λοι, λ�νε, Θε� μου βρ�ξε κι εγ� λ�ω μην βρ�χεις Θε� μου! Γιατ� στ�ζει το σπ�τι. Ε�πε. Κι αμ�σως, αλλ�ζοντας τη φων� της, – μην με βλ�πεις �τσι εδ� μ�σα, εγ� �μουν Κιμ Ν�βακ με τρ�α τηλ�φωνα στα π�δια μου, με πατρ�νες στην π�ρτα. �λεγα αυτ�ς να μπει. Αυτ�ς να φ�γει.
Τον χειμ�να του 1986 π�γα στην Π�τρα και μου διηγ�θηκε τη ζω� της. Το βιος μου – �πως �λεγε. Τι �χει αυτ� η βιογραφ�α που περικλε�ει την Π�τρα, την Αθ�να, την Ελλ�δα, του ’50, ’60, ’70, κι �κανε τον Μ�νο Χατζιδ�κι να πει, σ’ �να βιβλιοπ�λη στην στο� Χηρς, στη Θεσσαλον�κη – πως ε�ναι το καλ�τερο βιβλ�ο που δι�βασε στη ζω� του; Ο αναγν�στης θα καταλ�βει. Δεν �χει �να αλλ� πολλ� παρ�λληλα θα�ματα. Αρετ�ς υψηλο� λ�γου. Απ� μια αμ�ρφωτη γυνα�κα. Την Γυνα�κα της Π�τρας, που μιλ�ει χωρ�ς να ντρ�πεται, χωρ�ς να λυπ�ται. Ελε�θερος και σπ�νιος λ�γος.
Δ�ο ε�ναι οι μαν�ες της – η νεολα�α και ο Θε�ς. Και για τα δ�ο λ�ει πρ�γματα και τα υπογρ�φει. Δεν γν�ρισε τον Λο�θηρο αλλ� τις λα�κ�ς τραγουδ�στριες που την συντροφε�ουν με τα τραγο�δια τους απ� χρ�νια στο ρ�διο και σ’ αυτ�ς καταφε�γει συχν� – η �δια τραγουδ�ει εξαιρετικ�, υπ�ρξε και τραγουδ�στρια για να ζ�σει. Η ιστορ�α της δεν σημαδε�εται μ�νο απ� την φτ�χεια � απ� την σ�ρκα και το σκ�νδαλο, οι πρ�στυχες φρ�σεις της π�φτουν σαν �σφαιρα πυρ� – δεν πρ�πει να θ�γουν καν�να. Ε�ναι τρ�πος εκπνο�ς, ανθρ�πινης λαλι�ς.
Ο αναγν�στης καλ� ε�ναι να αφ�σει στον προθ�λαμο της σεβαστ�ς κατοικ�ας του �,τι γν�σεις διαθ�τει περ� εμψ�χων και αψ�χων. Περ� ανθρ�πων και ζ�ων. Περ� ζω�ς και θαν�του. Περ� χαρ�ς και λ�πης. �να απ� τα επ�θετα που αποδ�δονται στην Ελληνικ� Αφροδ�τη ε�ναι και το Πανωρα�α. Αυτ� ε�ναι το �νομα της συγγραφ�ως αυτο� του βιβλ�ου που κυκλοφορε� σε τ�ταρτη �κδοση. Η γυνα�κα της Π�τρας, ε�ναι η πιο αληθιν�, δηλαδ�, γυμν�, ιστορ�α, που �χετε διαβ�σει, στην ελληνικ� γλ�σσα, απ� την στα�ρωση του Χριστο� και τα διηγ�ματα τον Αλ�ξανδρου Παπαδιαμ�ντη.
Ταυτ�τητα παρ�στασης
