Σε �να παιχν�δι � κερδ�ζεις � χ�νεις.
Στη ζω� κερδ�ζεις �πως και να �χει!
Παιχν�δι, ε�ναι �νας �ρος που κρ�βει μ�σα του την �ννοια της ομαδικ�τητας, της αλληλοκαταν�ησης, της κ�λυψης, της βο�θειας. Ωστ�σο αφορ� και �ρους �πως ο ανταγωνισμ�ς, η ζηλοφθον�α, η επ�θεση, � και η παθιασμ�νη οπαδικ�τητα. Ο διαιτητ�ς δε, ως ο κ�ριος παρ�γοντας, �λλοτε εθελοτυφλε�, �λλοτε αδικε� και καμι� φορ� κρ�νει και αξιοκρατικ� το σκορ. Σε κ�θε περ�πτωση �νας θα ε�ναι ο νικητ�ς και �νας ο ηττημ�νος. Σε καμ�α �μως περ�πτωση αυτ�ς, ο �νας και μοναδικ�ς αγ�νας δεν θα κρ�νει και το τελικ� αποτ�λεσμα.
Π�σα απ’ �λα αυτ� τα χαρακτηριστικ� στοιχε�α τα συναντ�τε και εσε�ς οι �διοι στην καθημεριν�τητ� σας; �σως να τα διακρ�νετε στους γ�ρω σας… συνεργ�τες, συμφοιτητ�ς, συγκ�τοικοι, σ�ντροφοι, � ακ�μα και στον �διο σας τον εαυτ�. Η ρουτ�να, διαμορφ�νεται καθημεριν� και με διαφορετικ� τρ�πο. Τα γεγον�τα, ευχ�ριστα � δυσ�ρεστα, συρρ�ουν ακατ�παυστα. Η ψυχολογ�α μας χρωματ�ζεται κ�θε στιγμ� και με διαφορετικο�ς τ�νους. Π�ς �μως εμε�ς αντιδρο�με σε κ�θε μια περ�πτωση; Π�σο εκτεθειμ�νο μπορο�με και πρ�πει να αφ�σουμε τον εαυτ� μας σε συμβ�ντα που στοχε�ουν στο να μας μει�σουν την αυτοπεπο�θηση, το ψυχικ� σθ�νος, την απ�ρθητη επιθυμ�α μας για μια ζω� ελε�θερη και αληθιν�; Για τη Ν�κη; Γιατ� δεν πρ�πει ποτ� να ξεχν�με �τι η ψυχ� του ανθρ�που ε�ναι �τσι «χτισμ�νη» που αντ�χει και στους πιο ισχυρο�ς… κραδασμο�ς. Τι οικτρ� δικαιολογ�α θα ξετρυπ�σουμε �μως π�λι για να πο�με στον εαυτ� μας �ταν συνειδητοποι�σουμε �τι επιτρ�ψαμε στον αντ�παλο να κατατροπ�σει το οχυρ� μας;
Θα ευχ�μουν ολ�ψυχα ο κ�σμος που ζο�με να �ταν αγγελικ� πλασμ�νος, �μως μου επισημα�νουν επανειλημμ�να συγγενε�ς, φ�λοι και αγαπημ�να πρ�σωπα �τι δεν ε�ναι. �μως αυτ� η αρ�να που διεξ�γεται η βιοπ�λη του καθεν�ς μας, απαρτ�ζεται απ� μυρι�δες καιροσκ�πους και αν�ξιους πα�κτες. Απ� πα�κτες που θα ζητ�σουν την ψυχ� σου με αντ�λλαγμα το δικα�ωμα σου στη ζω�…. Αντιφατικ� ε; Φ�ρεσε λοιπ�ν το κρ�νος σου, περιφρο�ρησε τον δικ� σου κ�σμο και τους συμπα�κτες σου και �φησε απ’ �ξω κ�θε διαβρωτικ� παρ�γοντα που επιδι�κει την �ττα σου.
�λλωστε �χει αποδειχθε� περ�τρανα η ουσ�α της ζω�ς βρ�σκεται σε στιγμ�ς που μας χαρ�ζουν αμ�ριστη χαρ� �πως μια οικογενειακ� συν�θροιση, �νας καφ�ς με �ναν παλι� αλησμ�νητο φ�λο, η συν�νωση της ζω�ς δυο ανθρ�πων υπ� τις ευλογ�ες της εκκλησ�ας! Ξεπ�ρνα τις κακοτοπι�ς, στ�σου στα π�δια σου και κ�νε χαρο�μενο -κ�θε στιγμ� της ημ�ρας- τον εαυτ� σου και ευτυχισμ�νους τους ανθρ�πους που σε αγαπο�ν.
Με�νε προσηλωμ�νος, ακολο�θησε τους καν�νες και την προσωπικ� σου ν�κη δεν πρ�κειται να την κλ�ψει καν�νας!
�ταν μεγαλ�σω θ�λω να γ�νω πο�πουλο.
