�ταν π�ντοτε δ�σκολο να ταξινομ�σεις και να οριοθετ�σεις τον �νθρωπο, σαν να εγκλωβ�ζεις το νερ� σε συρματ�νιο περ�φραγμα, να ε�σαι σ�γουρος �τι θα βρει δι�ξοδο. Δεν μπορε�ς να εγκλωβ�σεις την θ�ληση. Ακ�μη και ο Θε�ς, π�σο π�γε! Οι �νθρωποι απ� την στιγμ� που γεννιο�νται, βρ�σκονται στην ξενιτι�, συνεχ�ς φε�γουν σαν τα ζ�α που �χουν για πυξ�δα το �νστικτο και δ�ναμη απ� το �γνωστο μαζε�ουν. Ποτ� δεν θα γ�νουμε σαν τα λουλο�δια, με ρ�ζες για σπ�τι και με εφι�λτη τον αγ�ρα… Κι �σοι προσπ�θησαν να τα μιμηθο�ν, ξεριζ�θηκαν απ� την καταιγ�δα των φιλοδοξι�ν. �ταν ο Μικρ�ς Πρ�γκιπας ρ�τησε �να λουλο�δι – «καταπατητ� της ερ�μου, πο� βρ�σκονται οι �νθρωποι;», εκε�νο με μια ποιητικ� δι�θεση απ�ντησε: «Οι �νθρωποι; Νομ�ζω υπ�ρχουν �ξι – επτ�. Τους π�ρε το μ�τι μου πριν απ� χρ�νια. Μα δεν ξ�ρεις ποτ� πο� να τους βρεις. Ο ï¿½νεμος τους σηκ�νει και τους π�ει. Δεν �χουν ρ�ζες και αυτ� τους δημιουργε� πρ�βλημα».
�σως το σοφ� εκε�νο λουλο�δι να ε�χε δ�κιο. �σως οι ρ�ζες που μας λε�πουν να δημιουργο�ν το πρ�βλημα, �σως και να ε�ναι το πρ�βλημα. Πολλο� ε�ναι αυτο� που αδι�κοπα περπατο�ν σε στερε� �δαφος �ως �του να βρεθε� εκε�νη η κινο�μενη �μμος στην οπο�α θα αφεθο�ν και θα στερεωθο�ν για καιρ�. Μα ακ�μη και αν το λουλο�δι ε�χε δ�κιο, η αλ�θεια ε�ναι πως δεν αναζητο�ν �λοι την πηγ� εκε�νη, στην οπο�α θα ξεδιψ�σουν. Κ�ποιοι αγαπο�ν περισσ�τερο το πρ�βλημα, παρ� την λ�ση και ε�ναι για αυτο�ς γλυκ�ς καημ�ς να περιπλανιο�νται και να αφ�νονται �ρμαια στα νεφελ�δη χερι� τσαρλατ�νων αν�μων. �χουν και αυτο� για πρ�φαση την αναζ�τηση της λ�σης μα ε�ναι �δη παντρεμ�νοι με το ταξ�δι και ποιος ξ�ρει, �σως εκε� να βρ�σκουν την δικ� τους πηγ�.
Οι �νθρωποι γεννιο�νται για να δημιουργο�ν σπ�τια! Τα σπ�τια ε�ναι ο�σεις ζεστασι�ς και γαλ�νης. Δεν ε�ναι απλ� �νας χ�ρος διαφορετικ�ς απ� �λους τους �λλους. Ε�ναι �να μοναδικ� συνα�σθημα. Εκε� σε συναντο�ν αναμν�σεις και τις αφ�νεις να σε κατακλ�σουν γιατ� ε�ναι �λες σπ�τια σου. �λλοι �χουν για σπ�τι τον �ναστρο ουραν�, �λλοι της π�λης τα θαμπ� τα φωτ�, κ�ποιοι της βρ�σης το νερ�, κ�ποιοι της θ�λασσας τη ν�τα.
